ร่องรอยการทุจริต

กลิ่นอายความอับชื้นของกระดาษเก่าผสมผสานกับกลิ่นหมึกพิมพ์ราคาแพงในห้องเก็บเอกสารชั้นใต้ดินของสำนักงานกฎหมายใหญ่ ไม่ได้ทำให้รินรดารู้สึกอึดอัดเท่ากับความจริงที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงานตรงหน้า แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่ถูกซุกซ่อนไว้หลังชั้นหนังสือบิลท์อินหนาเตอะ ปรากฏชื่อรหัสลับโครงการที่เชื่อมโยงโดยตรงกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ของศรุต... มือเรียวที่สวมถุงมือหนังสีดำค่อยๆ พลิกกระดาษแต่ละแผ่นด้วยความระมัดระวัง ทุกตัวอักษรและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่บนนั้นคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เธอตามหามาแรมปี มันคือหลักฐานการยักยอกเงินกองทุนเยียวยาผู้ประสบภัย และการฟอกเงินผ่านเครือข่ายบริษัทนิติบุคคลอำพราง ซึ่งมีชื่อของศรุตเซ็นอนุมัติในฐานะกรรมการผู้จัดการใหญ่ "ในที่สุด... หน้ากากคนดีของคุณก็หลุดร่วงเสียทีนะคะ ศรุต" รินรดาพึมพำกับตัวเองเบาๆ แววตาสีเข้มไหวระริกด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งสะใจ เจ็บปวด และตื่นตัวระวังภัย เอกสารชุดนี้ไม่เพียงแต่จะลากคอศรุตเข้าคุกได้เท่านั้น แต่มันยังเป็นเครื่องมือชิ้นเอกที่จะกระชากหน้ากากผู้ทรงอิทธิพลจอมปลอมให้สังคมได้ประจักษ์ เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินด้านนอก ทำให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเธอทำงานทันที รินรดารีบเก็บกระดาษแผ่นสุดท้ายลงในแฟ้ม รูดซิปกระเป๋าเอกสารอย่างรวดเร็ว แล้วก้าวถอยหลังไปหลบอยู่หลังเสาต้นใหญ่ในมุมมืดของห้อง ประตูห้องเก็บเอกสารถูกผลักเปิดออกอย่างแรง แสงไฟนีออนสว่างวาบเผยให้เห็นร่างสูงโปรดักส์ของ ธีร์ธันย์ ทนายความหนุ่มผู้มีใบหน้าเย็นชาและนัยน์ตาดุดั่งน้ำแข็ง ท่าทางของเขาดูเคร่งเครียดและเหนื่อยล้า เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เนคไทถูกคลายออกหลวมๆ บ่งบอกว่าเขาเพิ่งผ่านศึกหนักในศาลมาหมาดๆ และเลือกที่จะมาสงบสติอารมณ์ในสถานที่ส่วนตัวแห่งนี้ ธีร์ธันย์ชะงักฝีเท้าลง กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจางๆ ที่ยังลอยอบอวลอยู่ในอากาศทำให้เขาขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาสีเข้มกวาดมองไปรอบห้องด้วยความระแวง เขารู้ดีว่าสำนักงานแห่งนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนา และไม่มีพนักงานคนไหนกล้าเข้ามาในเวลากลางดึกเช่นนี้ "ใครอยู่ตรงนั้น..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาใกล้จุดที่รินรดากำลังซ่อนตัวอยู่ทีละก้าว หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะความกลัวที่จะถูกจับได้ แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้เสียจนเธอได้ยินเสียงลมหายใจของอดีตสามี ชายผู้ที่เธอเคยรักหมดหัวใจ และเคยเกลียดชังจนแทบอยากจะสาปแช่ง ธีร์ธันย์หยุดยืนอยู่ห่างจากเสาที่เธอยืนอยู่เพียงคืบเดียว มือหนายื่นออกไปสัมผัสกับขอบโต๊ะที่เพิ่งมีคนยืนอยู่เมื่อครู่ ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความอุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่บนเก้าอี้ "ริน..." ชื่อนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากของธีร์ธันย์โดยไม่รู้ตัว ราวกับสัญชาตญาณบางอย่างกระซิบให้เขารู้ว่าเงาที่ซ่อนอยู่ไม่ใช่คนอื่นไกล รินรดากลั้นหายใจ เม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เธอจะไม่ยอมให้แผนการทั้งหมดพังลงตรงนี้เด็ดขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ต่อหน้าผู้ชายที่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนไม่เหลือชิ้นดี ทว่า ในจังหวะที่ธีร์ธันย์กำลังจะก้าวเข้ามาตรวจสอบมุมมืดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของเขาก็แผדเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ ชื่อบนหน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากสำนักงานอัยการสูงสุดเกี่ยวกับคดีใหญ่ ทำให้ชายหนุ่มต้องชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดม่านบังตา ธีร์ธันย์สบถเบาๆ อย่างขัดใจ เขากดรับสายแล้วหมุนตัวเดินกลับออกไปจากห้องเพื่อคุยธุระสำคัญ เสียงปิดประตูปิดสนิทลงตามหลัง พร้อมกับความเงียบสงบที่กลับคืนมา รินรดาทรุดตัวลงพิงเสาอย่างหมดแรง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผม เธอยกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้ายที่กำลังเต้นรัวเร็ว เกมนี้มันอันตรายเกินกว่าที่เธอเคยประเมินไว้เสียอีก แต่เธอก็ไม่มีวันถอยหลังกลับเช่นกัน หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ รวบรวมความกล้าแล้วก้าวออกจากที่ซ่อน มุ่งหน้าไปยังทางออกฉุกเฉิน ทว่า เมื่อเธอผลักประตูเหล็กออกไปสู่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ความเย็นยะเยือกของค่ำคืนก็ต้องปะทะเข้ากับใบหน้า เมื่อพบว่ามีร่างสูงของใครบางคนยืนรอพิงรถยนต์คันหรูของเธออยู่ก่อนแล้ว แสงไฟสลัวสาดส่องลงมาบนใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นของ ศรุต "ดึกดื่นค่ำคืนขนาดนี้ นักสืบคนเก่งมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ในรังของผมหรือครับ รินรดา?" ศรุตเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนขนลุก ดวงตาคมกริบคู่นั้นมองตรงมาที่กระเป๋าเอกสารในมือเธอราวกับงูพิษที่จ้องมองเหยื่อ รินรดาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ มือเรียวกำสายสะพายกระเป๋าแน่นขึ้น สัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้องเสียงดังลั่น หัวใจกระหน่ำเต้นด้วยความตื่นตระหนกขั้นสุดเมื่อตระหนักได้ว่า... เธอตกหลุมพรางที่อีกฝ่ายขุดรอไว้ตั้งแต่แรกแล้ว "ดูท่าทางคุณจะเจอของเล่นชิ้นโปรดเข้าให้แล้วสินะครับ..." ศรุตหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้เธอทีละน้อยอย่างช้าๆ ไร้ซึ่งทางหนีทีไล่ "แต่เสียดายจริ๊ง... ที่ของบางอย่าง ต่อให้หาเจอ ก็ไม่มีวันได้นำออกไปให้ใครเห็นหรอกนะ" รินรดากัดฟันกรอด ดวงตาคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยวขึ้นมาทันที เธอไม่มีทางยอมจำนนให้อารมณ์ความกลัวครอบงำเด็ดขาด แม้ว่าเบื้องหน้าจะเป็นขุมนรกที่พร้อมจะกลืนกินเธอก็ตาม ทว่า ก่อนที่ศรุตจะทันได้ยื่นมือมาคว้ากระเป๋าเอกสารในมือเธอ เสียงรถยนต์อีกคันก็แล่นเข้ามาจอดเทียบอย่างกะทันหัน แสงไฟหน้ารถสาดส่องสว่างจ้าจนทั้งคู่ต้องยกมือขึ้นบังตา ประตูกลางรถเปิดออก พร้อมกับร่างของ ธีร์ธันย์ ที่ก้าวลงมาด้วยใบหน้าถมึงทึงและแววตาดุดั่งพายุคลั่ง เมื่อเขาเห็นว่าอดีตภรรยาของตนกำลังตกอยู่ในอันตรายต่อหน้าศรุต และสิ่งที่ทำให้ธีร์ธันย์แทบหยุดหายใจ ไม่ใช่แค่การเผชิญหน้าระหว่างศัตรูคู่อาฆาต แต่เป็นเอกสารสำคัญในมือของรินรดา ที่พาดหัวหราด้วยชื่อบริษัทของศรุต... และซองเอกสารอีกซองที่ร่วงหล่นลงมาบนพื้นคอนกรีต เผยให้เห็นภาพถ่ายใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยวัยห้าขวบผู้มีดวงตากลมโตถอดแบบมาจากเขาไม่มีเพี้ยน พร้อมผลตรวจ DNA ฉบับจริงที่ระบุสถานะความสัมพันธ์อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง! รินรดานิ่งงันไปชั่วขณะเมื่อก้มมองซองเอกสารที่หลุดรอดจากมือ ส่วนธีร์ธันย์ยืนแข็งทื่อราวกับถูกสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางกระบาล โลกทั้งใบของทนายความผู้ไร้หัวใจพังทลายลงในพริบตาเดียว เมื่อความลับที่ถูกปิดตายมาตลอดห้าปี กำลังจะเปิดเผยความจริงทั้งหมดให้เขาต้องชดใช้ด้วยหัวใจทั้งดวง! — โปรดติดตามตอนต่อไป — หวังว่าบทนี้จะช่วยจุดประกายความระทึกใจและทำให้คุณรี้ดรู้สึกอินไปกับตัวละครนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! — กระจกเงาสะท้อนใจ