เซียนเก็บขยะกับมหาเวทผู้หลงทางในดินแดนไร้พรมแดน•ตอนที่ 22

ปริศนาศิลาจารึก

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
"นะ... นั่นมัน... กองอัศวินเงาพเนจร!" เสียงอุทานของรินขาดหายไปในลำคอ เมื่อกลุ่มเงาสีดำสนิทที่เคลื่อนตัวผ่านม่านหมอกหนาทึบไม่ได้เป็นเพียงภาพลวงตา แต่พวกมันคือกลุ่มกองกำลังอัศวินหุ้มเกราะเหล็กกล้าที่ถูกย้อมด้วยออร่าสีครามแห่งความตาย ไอความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านกระทบผิวหน้าจนรินต้องรีบดึงชายเสื้อคลุมของเซเลสเทียให้ถอยร่นเข้าไปในซอกหินอับสายตาอย่างแนบเนียน ในโลก VRMMO "ดินแดนไร้พรมแดน" แห่งนี้ การเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ระดับบอสภาคสนามในเขตแดนปิดตายไม่ใช่เรื่องล้อเล่น โดยเฉพาะเมื่อพวกมันเดินลาดตระเวนเป็นกองร้อยเช่นนี้ "อย่าส่งเสียงค่ะ... ไอเวทของพวกมันกำลังตรวจจับคลื่นพลังรอบตัว" เซเลสเทียกระซิบแผ่วเบา ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันแน่น ดวงตาสีครามคู่สวยฉายแววครุ่นคิดอย่างล้ำลึก มือเรียวบางยกขึ้นแตะขมับราวกับพยายามอดกลั้นความปวดร้าวที่แล่นริ้วขึ้นมาในสมอง ทุกครั้งที่เธอเข้าใกล้เขตซากโบราณสถาน ภาพความทรงจำที่ขาดวิ่นมักจะกรีดแทงจิตใจเธอราวกับเศษแก้ว รินหันไปมองอาจารย์สาวลึกลับแวบหนึ่ง เขารู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเก็บขยะหรือหาวัตถุดิบแปลกๆ มาดัดแปลงเหมือนเคย แต่เบื้องหลังรอยยิ้มสดใสและท่าทีสบายๆ ของเขานั้นซ่อนความระแวดระวังไว้เต็มพิกัด นิ้วมือเรียวยาวของชายหนุ่มเอื้อมไปสัมผัสกระเป๋าหนังข้างเอว ที่ซึ่ง "ประแจเหล็กขึ้นสนิม" และ "แกนพลังงานเวทมนตร์เสื่อมสภาพ" บรรจุอยู่ แม้ในสายตาผู้เล่นคนอื่นไอเทมเหล่านี้จะเป็นเพียงขยะไร้ค่า แต่สำหรับริน มันคือวัตถุดิบชั้นยอดที่รอเวลาแปลงโฉมด้วยสกิล [แยกส่วนและหลอมรวมเชิงกล] เมื่อกองอัศวินเงาพเนจรเคลื่อนขบวนผ่านพ้นแนวสนโบราณไปไกลแล้ว ทั้งคู่จึงผ่อนลมหายใจออกมาพร้อมกัน เบื้องหลังม่านหมอกที่จางลงเผยให้เห็นสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ถูกกลืนกินโดยรากไม้โบราณ วิหารหินอ่อนสีขาวนวลตัดกับลวดลายสลักอักษรเวทมนตร์เรืองแสงจางๆ สถาปัตยกรรมทรงโดมสูงตระหง่านและเสาหินขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านท้าทายกาลเวลา ที่นี่คือ "วิหารแห่งดาราดับสูญ" สถานที่ซึ่งบันทึกในตำนานระบุว่าเป็นแหล่งกำเนิดพลังเวทดั้งเดิมของเซเลสเทีย "ที่นี่..." เซเลสเทียพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว เท้าเรียวก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย ราวกับมีเสียงกระซิบปริศนาจากความว่างเปล่าคอยกวักมือเรียกเธอ "อาจารย์ ระวังด้วยนะคะ!" รินก้าวเข้าไปประคองข้อศอกเธอไว้ทันทีสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่เย็นเฉียบผิดปกติของอีกฝ่าย "พลังเวทรอบตัววิหารนี้หนาแน่นเกินไป มันกำลังดูดกลืนมานาในตัวท่าน" เซเลสเทียพยักหน้ารับช้าๆ แววตาของเธอยังคงจับจ้องไปที่ประตูหินบานใหญ่เบื้องหน้า บนบานประตูมีร่องรูปร่างประหลาดเจาะลึกเข้าไป ซึ่งมีสัดส่วนเข้ากันได้พอดีกับรูปทรงของเศษศิลาจารึกที่พวกเขาเพิ่งเก็บกู้มาจากซากปรักหักพังในชั้นก่อนหน้า รินไม่รอช้า เขานำแผ่นศิลาจารึกโบราณที่ผ่านการขัดแต่งผิวหน้าด้วยกระดาษทรายเวทมนตร์จนสะอาดสะอ้านออกมาจากช่องเก็บของ ทันทีที่ผิวศิลาสัมผัสกับบรรยากาศภายในวิหาร มันก็เริ่มสั่นระริกและเปล่งแสงสีทองเรืองรองออกมาอย่างดุดัน รินสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะบรรจงฝังแผ่นศิลาลงในร่องล็อคบนประตูหินอย่างแม่นยำ *ครืนนน—!* เสียงกลไกโบราณบด 10 ทิศดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นละอองและเศษหินร่วงหล่นลงมาจากเพดานโดม ประตูหินบานยักษ์ค่อยๆ แยกตัวออกจากกันอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นความมืดมิดภายในวิหารที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายอันเก่าแก่และทรงพลัง ก้าวแรกที่ทั้งสองเดินข้ามธรณีประตูเข้าไป แสงไฟจากคบเพลิงเวทมนตร์ตามผนังก็ลุกโชนขึ้นเองโดยอัตโนมัติทีละดวง ทอดยาวนำทางไปสู่แท่นบูชาใจกลางวิหาร บนแท่นนั้นมีลูกแก้วคริสตัลลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ มันแผ่คลื่นพลังเวทสีครามบริสุทธิ์ออกมาเป็นระลอกๆ สะกดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง "นั่นคือ... แกนจิตวิญญาณดั้งเดิมของฉัน" เซเลสเทียเอ่ยเสียงสั่น เปลือกตาของเธอบดบังประกายความเจ็บปวดที่วูบผ่านนัยน์ตา รินกวาดสายตามองสำรวจรอบห้องด้วยทักษะ [เนตรช่างฝีมือ] ดวงตาของเขากะพริบถี่ขึ้นเมื่อหน้าต่างระบบสีฟ้าใสปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับข้อมูลเชิงลึกที่ทำเอาเขาต้องกลืนน้ำลายเหนียวคอ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบโครงสร้างเวทมนตร์โบราณระดับตำนาน] [คำเตือน: บริเวณโดยรอบถูกผูกเงื่อนไขด้วยระบบป้องกันอัตโนมัติ หากเข้าใกล้แท่นบูชาโดยไม่ทำลายกลไกผนึก จะกระตุ้น "ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญา"] "อาจารย์ ถอยหลังไปก้าวหนึ่งค่ะ!" รินตะโกนลั่นพร้อมกับกระชากแขนเซเลสเทียให้ถอยร่นมาด้านหลังในเสี้ยววินาที พื้นหินอ่อนเบื้องหน้าแท่นบูชายุบตัวลงกลายเป็นหลุมลึก ไอหมอกสีดำทะมิตรุนแรงพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานวิหาร ก่อนที่ร่างของอัศวินโครงกระดูกยักษ์สวมเกราะทองคำสลักลวดลายดวงดาว จะก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ในมือถือดาบใหญ่มหึมาที่อาบไล้ด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า ดวงตากลมโตในเบ้ากระดูกจ้องมองตรงมาที่พวกเขาด้วยจิตสังหารอันเปี่ยมล้น และก่อนที่รินจะได้หยิบประแจดัดแปลงคู่ใจขึ้นมาตั้งรับ เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเขาทันที [ระบบตรวจพบผู้เล่นกระตุ้น "บททดสอบแห่งเซเลสเทีย" - ภารกิจลับระดับ SSS: กู้คืนความทรงจำแห่งเทพดารา เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เงื่อนไขการผ่าน: เอาชีวิตรอดจากการโจมตีของ 'ราชันอัศวินเพลิงดารา' ภายในเวลา 3 นาที และไขปริศนารหัสอักษรเวทบนโล่ของบอส] รินเหลียวมองใบหน้าด้านข้างของอาจารย์สาวที่เวลานี้ประกายแสงจากลูกแก้วคริสตัลกำลังสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่นั้น เธอกำลังหลับตาลงช้าๆ ราวกับความทรงจำนับพันปีในอดีตกำลังไหลย้อนกลับเข้ามาในห้วงสำนึก... ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเก็บขยะกับมหาเวทผู้หลงทางในดินแดนไร้พรมแดน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%