สงครามประสาทในห้องประชุม

เสียงปรบมือประชดประชันเบาๆ ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องประชุมใหญ่ระดับวีไอพี เมื่อตัวเลขมูลค่าโปรเจกต์มหาศาลบนจอแอลอีดีถูกเคาะสรุปตัวเลขสุดท้ายโดยฝั่งของ ‘รสริน’ ไม่มีรอยยิ้มแห่งชัยชนะบนใบหน้าของหญิงสาว มีเพียงแววตานิ่งสนิทดั่งผิวน้ำในบึงลึกที่สะท้อนภาพของชายหนุ่มผู้เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี ภาคินนั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าคมคายดั่งรูปสลักนั้นตึงเครียดจนสันรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีคู่นั้นจ้องมองเธอเขม็ง ราวกับต้องการจะแผดเผาร่างของอดีตภรรยาให้มอดไหม้ไปต่อหน้าต่อตา “ยินดีด้วยนะครับ คุณรสริน... ดูเหมือนว่าข้อเสนอของคุณจะเฉียบคมจนผมต้องยอมยกนิ้วให้” เสียงทุ้มต่ำที่เคยเอ่ยคำดูถูกเหยียดหยามเธอนับครั้งไม่ถ้วนในอดีต บัดนี้กลับเจือไปด้วยกระแสความขุ่นเคืองและปรารถนาอันดิบเถื่อนที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากนักธุรกิจผู้เย่อหยิ่ง รสรินแย้มยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่กรีดลึกลงไปในความรู้สึกผิดบาปของอีกฝ่ายอย่างเลือดเย็น เธอกวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอดีตสามีตรงๆ “ขอบคุณค่ะท่านประธานภาคิน หวังว่า ‘กลยุทธ์’ ที่คุณภาคินอุตส่าห์ยอมถอยให้ในรอบนี้ จะไม่ใช่แค่ความเมตตาแบบสามีเก่าที่มีให้ภรรยาเก่าหรอกนะคะ เพราะในโลกธุรกิจ... ฉันไม่เคยต้องการความสงสารจากใคร โดยเฉพาะจากคนที่เคยทิ้งขว้างฉันอย่างไม่ใยดี” คำพูดบาดลึกนั้นทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ธนัตถ์ นักลงทุนหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่นั่งอยู่เคียงข้างรสรินส่งยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ มือหนาเอื้อมไปแตะทับหลังมือเรียวของเธอเบาๆ บนโต๊ะ เป็นสัมผัสที่แสดงออกถึงความสนิทสนมเกินเลย และมันจงใจจุดชนวนไฟโทสะในอกของภาคินให้ลุกโชนขึ้นอย่างถึงที่สุด ดวงตาของภาคินวับวายด้วยเพลิงริษยา เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ภาพที่อดีตภรรยาผู้เคยสยบยอมอยู่ใต้ร่างและรอคอยความรักจากเขาอย่างไร้ค่า บัดนี้กลับยืนหยัดอย่างสง่างามเคียงคู่ชายอื่น เป็นภาพบาดตาที่กัดกินหัวใจเขาจนแทบคลุ้มคลั่ง เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง ท่ามกลางความชุลมุนของการเก็บเอกสาร ภาคินก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวรสรินที่กำลังจะเดินออกจากห้อง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนเรียวของเธอแล้วลากตัวเข้าไปในห้องพักรับรองส่วนตัวทันที ก่อนจะปิดล็อกประตูลงกลอนอย่างแน่นหนาด้วยความเร็ว “ปล่อยฉันนะคะ คุณภาคิน! ทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้มันไม่สมกับตำแหน่งประธานบริษัทใหญ่เลยนะคะ” รสรินตวัดเสียงขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว แม้แผ่นหลังบางจะถูกดันให้แนบชิดกับผนังห้องเย็นเยียบโดยมีร่างสูงใหญ่กักขังเธอไว้ตรงกลาง “เธอร่านขึ้นมากนะรสริน... กล้าดียังไงไปออดออเซาะไอ้ธนัตถ์ต่อหน้าฉัน!” ภาคินคำรามต่ำชิดริมใบหู ลลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหง กลิ่นอายความเป็นชายที่เธอเคยคุ้นเคยโชยเข้าปะทะจมูก แต่มันไม่ได้ทำให้เธอหวั่นไหวเหมือนในอดีต มีแต่ความสะใจที่ได้เห็นคนหยิ่งยโสอย่างเขาดิ้นรนเพราะพิษรักและพิษหึง “แล้วมันธุระอะไรของคุณล่ะคะ? ในเมื่อเราหย่าขาดกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ฉันจะไปควงใคร จะไปซบใคร มันก็สิทธิ์ของฉัน... หรือว่าคุณอิจฉาคะ?” รสรินเชยคางขึ้นสบตา ท้าทายด้วยแววตาพราวระยับที่เย้ายวนจนแทบดึงสติสัมปชัญญะของชายหนุ่มให้ขาดผึ่ง คำยั่วยวนนั้นเหมือนน้ำมันราดลงบนกองเพลิง ภาคินทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาประกบจูบลงมาอย่างไร้ความปรานีริมฝีปากหยักบดขยี้เรียวปากอิ่มของเธอด้วยความโหยหาและโกรธเกรี้ยว รสจูบที่ทั้งดุดันและเร่าร้อนระอุขึ้นในความเงียบ รสรินเผยอริมฝีปากต้อนรับสัมผัสนั้นอย่างยินยอมพร้อมใจ พร้อมกับตวัดลิ้นสู้ด้วยความเร่าร้อนไม่แพ้กัน เคมีอันตรายระหว่างทั้งคู่ระเบิดออกอย่างไร้การควบคุม มือหนาของภาคินสอดเข้าใต้เสื้อสูทตัวสวย ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่มและบีบเคล้นสะโพกอวบอัดเข้าหาตัวอย่างแรงจนเธอต้องครางฮือในลำคอด้วยความวาบหวาม ความปรารถนาที่ถูกกดทับมานานนับปีปะทุขึ้นกลางห้องประชุมส่วนตัว เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกด้วยความเร่งรีบและหิวกระหาย ภาคินซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มสร้างรอยรักสีแดงก่ำไปทั่วเรือนร่างขาวผ่องที่สั่นสะท้านด้วยอารมณ์พิศวาส เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดเคล้าคลอไปกับเสียงครางต่ำในลำคอของชายหนุ่มที่กำลังคลุ้มคลั่ง เขากอดก่ายแนบชิด ประสานร่างเข้าหากันด้วยความลุ่มหลงมัวเมาในตัวหญิงสาวที่เขาเคยโง่เขลาทอดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี รสรินจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของอดีตสามีเพื่อระบายความเสียวซ่านและแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดร่วมกันอย่างเร่าร้อนและสมบูรณ์แบบ ผ่านไปเนิ่นนานในความเงียบงัน... ภาคินนอนหอบหายใจอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ ขณะที่รสรินกำลังจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย เย็นชา ราวกับเหตุการณ์เร่าร้อนเมื่อครู่เป็นเพียงแค่เกมสนุกเกมหนึ่งเท่านั้น หญิงสาวหยิบกระเป๋าถือขึ้นมาสะพายเตรียมจะเดินออกจากห้อง “อยู่กับฉันต่อริน... ฉันรู้ว่าเธอยังรู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึก” ภาคินเอ่ยเสียงพร่า ดึงรั้งข้อแขนเธอไว้ด้วยแววตาเว้าวอนที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตแต่งงาน รสรินสะบัดแขนออกอย่างไร้เยื่อใย เธอยิ้มเยาะให้ชายหนุ่มผู้พ่ายแพ้ ก่อนจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลลับอีกฉบับที่ซ่อนอยู่ออกมาจากกระเป๋า โยนมันลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา “ความรู้สึกเหรอคะ? น่าเสียดายนะคะที่คุณรู้ตัวช้าไปหน่อย... อ้อ! แล้วก็ช่วยเปิดเอกสารในซองนั้นดูให้ดีๆ ก่อนจะมาเรียกร้องอะไรกับฉันนะคะ เพราะสิ่งที่คุณกำลังจะได้เห็น... มันจะทำให้คุณรู้ว่าเกมแก้แค้นของฉันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นค่ะ” ภาคินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย มือหนารีบคว้าซองเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดดูอย่างรวดเร็ว ทว่าทันทีที่ดึงกระดาษแผ่นแรกออกมา สายตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนลมหายใจสะดุดกึก ภาพถ่ายของเด็กชายตัวน้อยวัยสามขวบที่มีใบละม้ายคล้ายคลึงกับเขาเหมือนพิมพ์นิยม พร้อมกับใบรับรองแพทย์และผลตรวจ DNA ที่ระบุสถานะสายเลือดอย่างชัดเจน... หล่นร่วงลงสู่พื้น พร้อมกับเสียงหัวใจของภาคินที่แตกสลายลงคามือ โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ * * * ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "รสรินกลิ่นกำมะหยี่" เสมอมานะคะ!