ดีลอันตราย

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องประชุมเพนท์เฮาส์หรูใจกลางย่านธุรกิจ ไม่ได้ช่วยลดทอนไอความร้อนที่คุกรุ่นอยู่ระหว่างคนทั้งสองลงได้เลยแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของภาคินจ้องมองเอกสารสองแผ่นบนโต๊ะกระจกใสราวกับมันคือใบมีดโกนที่กรีดลงบนกลางใจ กระดาษแผ่นแรกคือผลตรวจ DNA ที่ระบุความสัมพันธ์ชัดเจนถึง 99.99% ส่วนแผ่นที่สองคือประกาศิตแห่งความล่มสลาย—หลักฐานการถือหุ้นใหญ่ในอาณาจักรธุรกิจที่เขาเคยภาคภูมิใจ ซึ่งบัดนี้ถูกถ่ายโอนไปยังบริษัทปริศนาของอดีตภรรยาที่เขาเคยเหยียบย่ำอย่างไร้เยื่อใย "คุณ... ทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงทุ้มต่ำที่เคยทรงอำนาจและเย่อหยิ่ง บัดนี้กลับแหบพร่าและสั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ รสรินไวกายพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงด้วยท่าทีสบายอารมณ์ ริมฝีปากอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงก่ำคล้ายเลือดนกยกยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างเย้ยหยัน เธอไม่ได้รีบร้อนตอบคำถามนั้น ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยมีแต่ความอ่อนแอและหยาดน้ำตาในอดีต บัดนี้กลับทอประกายคมปลาบ เย็นชา และเต็มไปด้วยชัยชนะที่ถูกสะสมมาอย่างยาวนาน "แปลกใจเหรอคะ ภาคิน" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนบาดลึกดังขึ้น รصرินโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แขนเรียวเสลาประสานกันบนโต๊ะอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า "คุณคิดว่าโลกใบนี้หมุนรอบตัวคุณคนเดียวมาตลอด... คิดว่าผู้หญิงโง่ๆ ที่คุณเคยเขี่ยทิ้งเหมือนเศษกระดาษ จะไม่มีวันลุกขึ้นมาหยิบมีดแล้วแทงคุณคืนบ้างเลยหรือไงคะ" "รสริน!" ภาคินคำรามในลำคอ ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นเต็มความสูงจนโต๊ะทำงานสั่นไหว เขาพุ่งเข้าหาเธอด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ตีรวนขึ้นจนจุกอก มือหนากำหมัดแน่นข้างลำตัว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความคลุ้มคลั่ง "คุณกล้ามากนะ เอาลูกไปซ่อน แถมยังแอบฮุบหุ้นบริษัทผม! รู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นกับไฟอยู่!" "ไฟเหรอคะ?" หญิงสาวหัวسาะในลำคอเบาๆ ช่างเป็นเสียงที่ไพเราะแต่เยือกเย็นเสียจนคนฟังรู้สึกหนاستั้งแต่ไขสันหลัง "น่าเสียดายนะคะภาคิน ที่ไฟกองนี้... คนที่จุดมันขึ้นมาไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคุณเองต่างหาก เมื่อสามปีก่อน ตอนที่คุณเซ็นใบหย่าให้ฉันอย่างไร้ความปรานี คุณไม่คิดเลยใช่ไหมคะว่ากรรมตามสนองมันจะรวดเร็วและสาสมขนาดนี้" เขากัดกรามแน่นจนได้ยินเสียงกรอด ดวงตาแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์ที่ปะปนกันทั้งความโกรธ ความช็อก และความรู้สึกผิดบาปที่ตีตื้นขึ้นมาจุกอก ภาพเด็กชายตัวน้อยที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากเขาพิมพ์เป๊ะ—เด็กชายที่เขาเพิ่งบังเอิญพบเมื่อวาน—วิ่งวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลูกชาย... เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเองที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีตัวตนอยู่เลย! "เรื่องลูก... ฉันมีสิทธิ์ในตัวแกเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์" ภาคินพยายามข่มเสียงให้ต่ำลงเพื่อควบคุมสถานการณ์ แม้หัวใจจะเต้นรัวราวกำลังจะหลุดออกมานอกอก "ส่วนเรื่องหุ้น... เราเจรจากันได้ รصرิน คุณอยากได้อะไร เสนอมาสิ ผมจ่ายไม่อั้น ขอแค่คุณคืนทุกอย่างให้บริษัท" รสรินลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงในรองเท้าส้นสูงทำให้เธออยู่ในระดับที่สบตาเขาได้อย่างพอดี ร่างอรชรในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทส่งเสริมให้เธอดูลึกลับและทรงพลังราวกับนางพญา เธอก้าวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มทีละน้อย จนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมไม้กฤษณาโชยแตะจมูกเขา—กลิ่นเดียวกับที่เคยทำให้อดีตสามีคลั่งไคล้เมื่อครั้งอดีต แต่วันนี้... มันไม่ใช่ความหลงใหลแบบเด็กๆ อีกต่อไป มันคือกับดักมรณะที่อาบยาพิษ "คิดว่าเงินซื้อฉันได้ทุกอย่างเหมือนแต่ก่อนสินะคะ" นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะที่ปกเสื้อสูทราคาแพงของเขาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลากไล้ขึ้นมาจนถึงปลายคางคราบหนวดเคราจางๆ ของอดีตสามี สัมผัสที่คุ้นเคยทำเอาลมหายใจของภาคินสะดุดกะทันหัน ร่างกายที่เคยแข็งกร้าวกลับร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล "รصرิน..." เขาครางชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว มือใหญ่เอื้อมไปคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้ บีบมันเบาๆ อย่างเว้าวอน "เราเริ่มต้นใหม่กันไม่ได้เหรอ... ผมขอโทษ สำหรับเรื่องทั้งหมดในอดีต ผมสำนึกแล้ว..." "คำขอโทษเหรอคะ?" หญิงสาวหัวเราะเสียงใส ไร้ซึ่งความเยื่อใยใดๆ "มันราคาถูกเกินไปค่ะ ภาคิน... เหมือนกับตัวฉันเมื่อสามปีก่อนไม่มีผิด" พูดจบ เธอก็กระชากข้อมือตัวเองกลับอย่างแรง ดวงตาคู่คมจ้องมองเขาด้วยความสมเพชเวทนา "ถ้าอยากได้หุ้นคืน หรือถ้าอยากแม้แต่จะเจอหน้าลูกชายของคุณ... คุณต้องทำตาม ‘ดีลอันตราย’ ของฉันเสียก่อน" "ดีลอะไร... ว่ามา" เขาถามทันทีโดยไม่ลังเล แม้จะรู้ว่ามันอาจเป็นหลุมพรางที่ลึกที่สุดในชีวิต รสรินยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลสั่นสะท้านจนแทบยืนไม่อยู่ เธอย่างสามขุมถอยหลังไปพิงขอบโต๊ะทำงาน แผ่นหลังโค้งเว้าวับภายใต้เนื้อผ้าแนบเนื้อ เธอยกขาขึ้นไขว่ห้างช้าๆ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนที่สะท้อนกับแสงไฟในห้องอย่างเย้ายวน "ถอดเสื้อผ้าของคุณออกซะสิคะ ภาคิน..." เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบของซาตาน แต่มันกลับจุดไฟเผาผลาญสัญชาตญาณดิบในตัวชายหนุ่มให้ลุกโชนขึ้นในเสี้ยววินาที "คุณหมายความว่า..." "ฉันอยากเห็นนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ คุกเข่าอ้อนวอนต่อหน้าอดีตภรรยาที่เคยถูกเหยียบย่ำ อย่างไร้ศักดิ์ศรีและไร้ทางสู้..." รสรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงพร่าสั่นที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันบิดเบี้ยว "ถ้าคุณทำ... ทำให้ฉันพอใจ และทำให้ฉันเห็นว่าคุณสำนึกบาปมากแค่ไหน บางที... ฉันอาจจะพิจารณาคืนหุ้นให้คุณสักสิบเปอร์เซ็นต์ก็ได้นะคะ" ความอดทนของภาคินขาดผึ่งลงทันที สัญชาตญาณความเป็นนักล่าถูกปลุกเร้าจนพุ่งพล่าน แต่ครั้งนี้... ผู้ล่ากลับกลายเป็นเหยื่อที่ยินยอมเดินเข้ากรงทองด้วยความสมัครใจ ร่างสูงพุ่งเข้าประชิดตัวเธออย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาร์ตะครุบเหยื่อ มือหนากระชากเอวบางเข้ามาแนบชิดจนไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะกันจนแทบแผดเผา "คุณกล้าท้าทายผมมากเกินไปแล้วนะ รสริน..." ริมฝีปากหยักลึกก้มลงประกบจูบเรียวปากอิ่มทันทีโดยไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่เป็นจูบที่ดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยความโหยหาที่อัดอั้นมานานนับปี รสรินผวาเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความท้าทาย เธอกัดริมฝีปากเขาจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ก่อนจะยอมเผยอปากต้อนรับลิ้นร้อนที่รุกรานเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ เสียงหอบหายใจดังประสานไปกับความเงียบงันภายในห้องประชุม มือหนาสอดเข้าไปใต้กลุ่มผมยาวสลวย บังคับให้เธอแหงนเงยรับสัมผัสที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้า ทำให้ร่างกายของหญิงสาวสั่นสะท้านด้วยความวาบหวามที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอด แต่ในวินาทีที่เปลวเพลิงแห่งอารมณ์กำลังโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุด— เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน... ตามด้วยเสียงหวานใสของเลขาที่เอ่ยรายงานเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว "ท่านประธานคะ... คุณธนัตถ์ จากกลุ่มทุนเอเชียแปซิฟิก มาถึงแล้วค่ะ บอกว่ามีนัดประชุมด่วนเรื่องการซื้อกิจการต่อ... จะให้เข้ามาเลยไหมคะ?" ดวงตาของรสรินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก เธอใช้มือดันอกแกร่งของภาคินให้ออกห่าง ช้าๆ อย่างเย้ายวน พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าชวนฝันข้างใบหูเขา "แขกคนสำคัญมาแล้วค่ะ... หวังว่าคุณคงไม่ใจร้อนเกินไป จนลืมข้อตกลงของเรานะคะ... สามีเก่า" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมอินไปกับเกมรักเกมแค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ รสรินซาบซึ้งใจมากๆ เลยค่ะ