ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก•ตอนที่ 2

ภารกิจแรก: ทำให้อาจารย์สาวหัวใจเต้น

ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
กลิ่นอายจางๆ ของชาสมุนไพรกลิ่นดอกลาเวนเดอร์และตำราเวทมนตร์เก่าเก็บคละคลุ้งไปทั่วห้องทำงานส่วนตัวอันเงียบสงบ แสงไฟจากตะเกียงมานาสีนวลสะท้อนกับกรอบแว่นโลหะของเซราฟิน่า อาจารย์สาวมือหนึ่งแห่งสถาบันฮันเตอร์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ความปรานี เธอกำลังกวาดสายตาคมกริบอ่านรายงานการประเมินพลังของฉัน—เรย์ ฮันเตอร์แรงก์ F ผู้รอดชีวิตจากสุสานมังกรโบราณมาได้อย่างปาฏิหาริย์... หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือรอดมาได้เพราะความกะล่อนและระบบเวรตะไลที่เพิ่งติดตั้งในหัวสมองของฉันเมื่อวานนี้ "แรงก์ F... แต่กลับมีค่าความเสียหายทางจิตวิญญาณที่เทียบเท่ากับแรงก์ S สองคนบวกกัน เรย์ เธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมคะ ว่าทักษะอะไรของเธอที่ทำให้เกราะอัคคีของมังกรคลั่งสลายไปได้ภายในพริบตาเดียว" เสียงหวานทุ้มที่ราบเรียบจนเย็นเยียบเอ่ยขึ้นโดยที่เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมถุงมือหนังสีดำสนิทเคาะเบาๆ บนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง จังหวะ *ท็อก... ท็อก...* นั้นราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังประหารชีวิต คนตัวเล็กอย่างฉันได้แต่ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้ภายนอกฉันจะยังคงตีสีหน้ายิ้มแย้มกวนประสาทตามAuraประจำตัว แต่ภายในใจกลับกำลังแผดเสียงกรีดร้องโหยหวนใส่เจ้าหน้าจอสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ตรงหน้า *(ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบระดับความอันตรายของเป้าหมาย ‘เซราฟิน่า’ พุ่งสูงถึง 98% พลังชีวิตสำรองของโฮสต์กำลังจะหมดลงในอีก 3 นาทีข้างหน้า เนื่องจากฝ่าฝืนกฎการรักษาระยะห่าง)* *(ภารกิจเฉพาะกิจ: [หัวใจพองโตหรือโฮสต์ต้องตาย] - จงทำให้เป้าหมาย ‘เซราฟิน่า’ มีอัตราการเต้นของหัวใจเกิน 120 ครั้งต่อนาทีภายในเวลา 5 นาที โดยการกระทำที่ทำให้เธอหวั่นไหวอย่างคาดไม่ถึง)* *(บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับเวทมนตร์ และถูกส่งกลับไปเป็นฮันเตอร์ฝึกหัดแรงก์ F ตลอดกาล)* ให้ตายเถอะ... นี่มันระบบสุ่มรักบ้าบออะไรกันฟะ! ส่งฉันมาต่างโลกเพื่อต่อสู้กับสัตว์อสูร หรือส่งมาให้ฉันจีบอาจารย์สายโหดตัวแม่คนนี้กันแน่เนี่ย! ฉันแสร้งทำเป็นถอนหายใจยาวเหยียดแล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างไร้มารยาท จงใจทิ้งน้ำหนักตัวและโน้มใบเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเธอให้มากที่สุด กลิ่นหอมสะอาดสดชื่นราวกับฝนแรกของเธอลอยเข้าแตะจมูกจนเผลอชะงักไปชั่วขณะ แต่สถานการณ์คับขันแบบนี้ไม่มีเวลาให้มาเคลิบเคลิ้มหรอกนะ! "อาจารย์เซราฟิน่าครับ... อ๊ะ! ฉันหมายถึง อาจารย์คะ" ฉันรีบแก้คำพูดทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นหางตาของเธอตวัดขึ้นมามองอย่างจับผิด "ความลับก็คือความลับสิคะ จะให้บอกกันโต้งๆ ได้ยังไงเล่า เดี๋ยวของวิเศษมันจะเสื่อมมนต์ขลังหมดพอดี" เซราฟิน่าหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาคู่สวยใต้กรอบแว่นสะท้อนประกายความระแวงระ쿵 เธอวางปากกาขนนกในมือลงอย่างช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาฉันบ้าง ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเราลดลงจนน่าใจหาย ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอจนเส้นขนบนต้นแขนของฉันลุกชัน "เรย์... เธอกำลังเล่นตลกอะไรอยู่" น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลขึ้นแต่กลับอันตรายยิ่งกว่าเดิม "เด็กใหม่อย่างเธอมีความลับปกปิดฉันเยอะเกินไปแล้วนะ หรือว่า... อยากให้ฉันใช้วิธี 'รีดเค้นความจริง' แบบโบราณดีล่ะคะ?" *(ติ๊ง! อัตราการเต้นของหัวใจเป้าหมาย: 95 ครั้ง/นาที (เริ่มมีความหงุดหงิดปนความสนเท่ห์) - เวลาเหลือ 2 นาที!)* บ้าจริง... แค่นี้ยังไม่พอหรอกเหรอ? ผู้หญิงคนนี้ใจแข็งยิ่งกว่าหินผาในดันเจี้ยนชั้นลึกเสียอีก ถ้าใช้วิธีพูดจาหยอกเย้าธรรมดาคงไม่ทำให้หัวใจเธอเต้นรัวได้แน่ๆ มีทางเดียว... ต้องเล่นไม้ตายที่แม้แต่ระบบก็คงคาดไม่ถึง! ฉันแกล้งทำเป็นสะดุดขาตัวเองตอนที่ขยับเก้าอี้ ร่างกายเซถลาไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน มือทั้งสองข้างคว้าจับขอบโต๊ะทำงานของเธอไว้เพื่อพยุงตัว แต่เพราะแรงเหวี่ยงที่มากเกินไป ทำให้ใบหน้าของเราอยู่ห่างกันแค่คืบเดียว ลมหายใจอุ่นๆ ของเราปะปนกันในอากาศจนสัมผัสได้ เซราฟิน่าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรก สีหน้าเรียบเฉยเมื่อครู่แตกกระเจิงกลายเป็นความตกใจระคนประหลาดใจ ดวงตากลมโตคู่สวยไหวระริกอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นว่าฉันเข้ามาประชิดตัวเธอในระยะประชิดแบบนี้ "อุ๊ย... ขอโทษทีค่ะอาจารย์ พอดีฉันซุ่มซ่ามไปหน่อย" ฉันกระซิบเสียงแผ่วเบa จงใจทิ้งน้ำเสียงแหบพร่าและส่งสายตาแพรวพราวระยิบระยับไปให้เธอตรงๆ "แต่ว่า... ใกล้ชิดกันขนาดนี้แล้ว อาจารย์ได้ยินเสียงหัวใจของใครบางคนแถวนี้ไหมคะ?" จังหวะนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมห้องทำงานจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มนาฬิกากลไกเวทมนตร์กำลังเดิน หน้าของเซราฟิน่าขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็วจากพวงแก้มลามไปถึงใบหูเล็กๆ เธอนิ่งอึ้งไปราวกับถูกคำสาปแช่งให้เป็นหิน มือเรียวที่วางอยู่บนตักกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขาวซีด *(ติ๊ง! ยินดีด้วย! บรรลุเงื่อนไขลับ: อัตราการเต้นของหัวใจเป้าหมายพุ่งทะยานสู่ 140 ครั้ง/นาที! ภารกิจสำเร็จลุล่วง!)* *(รางวัล: ปลดล็อกทักษะติดตัว [รอยยิ้มสังหารใจ] และแต้มพลังชีวิตเพิ่มขึ้น 500 แต้ม)* ทว่า... ก่อนที่ฉันจะได้ถอยร่างกลับมาตั้งหลักตามแผนการเดิม เซราฟิน่ากลับเป็นฝ่ายยื่นมือมาคว้าปกคอเสื้อของฉันไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ แรงดึงอันมหาศาลทำให้ฉันไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เลย ใบหน้าของอาจารย์สาวไม่ได้เย็นชาไร้ความรู้สึกอีกต่อไปแล้ว แววตาของเธอลุกโชนไปด้วยประกายไฟบางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม รอยยิ้มบางเบาแต่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากของเซราฟิน่า เธอก้มลงกระซิบข้างใบหูของฉันด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและอารมณ์บางอย่างที่ยากจะคาดเดา "ซุ่มซ่ามเก่งนักนะเรย์... แต่รู้ไหมคะว่า การเล่นกับไฟแบบนี้ มันมีราคาที่เธอต้องจ่ายแพงกว่าที่คิดเยอะ..." *กริ๊ก!* เสียงล็อกประตูห้องทำงานดังขึ้นจากด้านนอกโดยอัตโนมัติ พร้อมกับม่านเวทมนตร์กันเสียงที่ถูกกางกั้นขึ้นรอบห้องโดยคำสั่งของเจ้าของห้อง และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากประท้วง ระบบในหัวก็แผดเสียงเตือนภัยระดับมหันต์ดังขึ้นซ้ำซ้อนจนแสบแก้วหู *(คำเตือนระดับ SSS: ตรวจพบเจตนาคุกคามจากเป้าหมายเปลี่ยนสถานะจาก [ศัตรู] เป็น [ผู้ล่า] — ระบบไม่สามารถช่วยเหลือโฮสต์ได้ในพื้นที่ปิดตายนี้ โปรดระวังตัว...)* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับความป่วนนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%