ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก•ตอนที่ 34

การเผชิญหน้าครั้งใหญ่

ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
กลิ่นคาวเลือดและไอความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกมิติเบื้องหลัง บีัดรัดหลอดลมของเรย์จนแทบหายใจไม่ออก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นเต็มขมับ ขณะที่ดวงตาสีรัตติกาลกวาดมองเงาดำทมิฬขนาดมหึมาซึ่งกำลังบิดตัวขยายใหญ่ขึ้นทีละน้อย—ไม่ใช่แค่แรงกดดันระดับบอสทั่วไป แต่มันคือสนามพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่งให้แหลกเป็นจุลในพริบตา "อย่าเหม่อมองมันตรงๆ นะคะ เรย์!" เสียงหวานทุ้มที่มักจะนิ่งสงบอยู่เสมอดังแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เซราฟิน่าก้าวเข้ามาขวางเบื้องหน้า ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีเงินสะท้อนประกายเวทมนตร์วับวับแวมแวม มือเรียวยาวตวัดคฑาในมือขึ้นตั้งรับ ไอมานสีครามบริสุทธิ์แผ่ขยายออกเป็นโล่ป้องกันรูปทรงเรขาคณิตซับซ้อน แม้ใบหน้าสวยหวานจะยังคงความเรียบเฉยตามแบบฉบับของอาจารย์สาวผู้ไร้ความรู้สึก แต่เม็ดเหงื่อบางๆ ที่ข้างแก้มกับกล้ามเนื้อลำคอที่เกร็งตึง ก็ฟ้องชัดเจนว่าสถานการณ์นี้เกินกว่าที่ใครจะประมาทได้ เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บแปลบแล่นริ้วไปตามเส้นประสาทจากแรงกดดันของระบบที่ส่งเสียงเตือนรัวเร็วจนสมองแทบระเบิด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบภัยคุกคามระดับตำนาน — 'ราชันเงาโลหิต' ปรากฏตัว!] [คำเตือน: โอกาสรอดชีวิตต่ำกว่า 0.01% แนะนำให้ทำการ 'หลบหนี' ทันที] [ระบบสุ่มรักกำลังทำงาน... เพื่อรักษาชีวิตโฮสต์ ปลดล็อกสกิลพิเศษชั่วคราว: 'สายตาแห่งความผูกพัน' (ระดับสูงสุด)] "หนีเหรอคะ... ในสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ ระบบชักจะตลกเกินไปแล้วมั้ง" เรย์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ พลางปาดคราบเลือดที่มุมปากด้วยหลังมือ แววตาขี้เล่นในยามปกติบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความคมกริบดั่งใบมีด เขารู้ดีว่าเบื้องหลังของระบบสุ่มรักที่ชอบสร้างความปวดหัวให้เขา ไม่เคยมีคำว่าบังเอิญ และยิ่งไปกว่านั้น... เขาไม่มีวันยอมถอยหลังให้สิ่งใดในขณะที่เซราฟิน่ายืนอยู่ตรงนี้เด็ดขาด ครืนนน—! พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น รอยแยกมิติบานใหญ่ระเบิดออกพร้อมกับร่างมหึมาของ 'ราชันเงาโลหิต' ที่ก้าวพ้นความมืดออกมา มันคືออสูรกายรูปร่างคล้ายมนุษย์ สูงกว่าสเมตรครึ่ง สวมเกราะเหล็กสีดำสนิทที่อาบย้อมด้วยคราบเลือดแห้งกรัง ดวงตาสองข้างเป็นประกายสีแดงฉานไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ในมือถือดาบยักษ์ขึ้นสนิมที่แผ่ไอสังหารรุนแรงจนอากาศรอบด้านบิดเบี้ยว "อาจารย์คะ" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดเดี่ยว ขณะก้าวเข้าไปยืนเคียงบ่าเคียงไหล่หญิงสาว "ครั้งนี้เราคงต้องลองเสี่ยงวัดดวงกันดูสักตั้งแล้วล่ะค่ะ" เซราฟิน่าเหลือบสายตามามองศิษย์เอกแวบหนึ่ง แววตาสั่นไหววูบหนึ่งก่อนจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิม มุมปากอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ก่อนที่เธอจะหลุดยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่ง ชวนให้ใจสั่นไหวท่ามกลางบรรยากาศอันมืดมน "ระวังตัวด้วยนะคะ... ถ้าคุณตาย ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิตแน่" น้ำเสียงนุ่มนวลเอ่ยลอดไรฟัน ก่อนที่ร่างของอาจารย์สาวจะพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าสีเงิน ประกายเวทมนตร์ระเบิดออกสว่างวาบทั่วทั้งห้องโถงใต้ดิน การปะทะกันระหว่างพลังเวทบริสุทธิ์และไอสังหารอันดิบเถื่อนเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด! เซราฟิน่าเคลื่อนไหวรวดเร็วดั่งภูตผี คฑาในมือร่ายอาคมบทหนักติดต่อกันไม่ยั้ง ลูกบอลเวทมนตร์อัดแน่นด้วยพลังงานมหาศาลพุ่งเข้าใส่ร่างของราชันเงาโลหิตจนเกิดเสียงระเบิดกึกก้อง ทว่า อสูรกายยักษ์กลับทำเพียงแค่สะบัดดาบครั้งเดียว คลื่นดาบสีเลือดก็กวาดล้างพลังเวททั้งหมดจนสลายหายไปในพริบตา แรงกระแทกมหาศาลซัดร่างของเซราฟิน่าจนต้องถอยร่นไปหลายก้าว ลมหายใจของเธอติดขัดเล็กน้อย มุมปากมีคราบเลือดสีชาดไหลรินลงมา "อาจารย์!" เรย์อุทานด้วยความตกใจ หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ราชันเงาโลหิตไม่ปล่อยให้ตั้งตัว มันพุ่งเข้าประชิดตัวเซราฟิน่าด้วยความเร็วที่สวนทางกับขนาดร่าง รัศมีดาบสีเลือดมหึมาถูกเงื้อขึ้นสูง หมายจะผ่าร่างของอาจารย์สาวเป็นสองซีกในดาบเดียว ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง สมองของเรย์ประมวลผลด้วยความเร็วสูงสุด ดวงตาสะท้อนภาพสภาวะรอบตัวที่เคลื่อนไหวราวกับสโลว์โมชั่น อาศัยช่องว่างจากสกิล 'สายตาแห่งความผูกพัน' ที่เชื่อมโยงพลังกับเซราฟิน่า เขามองเห็นจุดอ่อนเดียวของบอสตัวนี้—รอยต่อตรงหัวใจที่เกราะหลุดร่อน เรย์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาทิ้งตัวพุ่งเข้าไปขวางกลางวิถีดาบ ใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายอัดพลังเวททั้งหมดที่มีลงในกริชสั้นคู่ใจ พุ่งทะยานเข้าหาอสูรกายยักษ์ราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ "แกไม่มีสิทธิ์แตะต้องคนของฉันค่ะ!" ฉั๊วะ! เสียงกริชคมกริบแทงทะลุผ่านช่องว่างเกราะเข้าสู่ใจกลางอกของราชันเงาโลหิตอย่างแม่นยำ ไอพลังเวทสีทองอร่ามที่ผสานกับพลังรักจากระบบระเบิดทะลักเข้าไปภายในร่างของมัน ทำให้อสูรกายยักษ์ชะงักกึก ดวงตาสีแดงฉานเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง ร่างมหึมาหยุดนิ่งค้างกลางอากาศ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงชั่วขณะ ก่อนที่รอยร้าวสีทองจะแผ่ขยายไปทั่วทั้งร่างของราชันเงาโลหิต [แจ้งเตือนระบบ: โฮสต์ทำการเอาชนะบอส 'ราชันเงาโลหิต' สำเร็จ!] [ปลดล็อกความสัมพันธ์ระดับลึกซึ้ง: เซราฟิน่า (ระดับความประทับใจพุ่งสูงสุด)] [ได้รับรางวัลพิเศษ: ไอเทมระดับ SSS 'หัวใจแห่งปวงปราชญ์'] ทว่า... ก่อนที่เรย์จะได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เสียงแจ้งเตือนปริศนาอีกสายหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง— [คำเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต: ตรวจพบ 'ตัวตนปริศนา' กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่ระบบจากภายนอก... มิติหลักกำลังจะล่มสลายในอีก 3... 2...] เซราฟิน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอยื่นมือมาคว้าแขนของเรย์ไว้แน่น สีหน้าซีดเผือดขณะมองไปยังรอยแยกมิติเบื้องหลังที่กำลังเปิดกว้างอีกครั้ง—และเงาร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับเสียงกระซิบที่ทำให้วิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนน้ำผึ้งหยดแรกมาโดยตลอดนะคะ)*
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%