กลิ่นอายความอับชื้นของดันเจี้ยนระดับ B ปะปนกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอวลอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงหยดน้ำกระทบพื้นหินดังติ๋งๆ เป็นระยะ ทว่าบรรยากาศภายในห้องโถงกว้างกลับไม่ได้เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกอย่างที่ควรจะเป็น ตรงกันข้าม ฮันเตอร์ระดับสูงจากกิลด์ดังหลายคนกลับยืนนิ่งค้างราวกับถูกสาป ดวงตาทุกคู่เบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงเมื่อมองภาพเบื้องหน้า
ทุกอย่างเป็นไปตามการคำนวณของเรย์ทั้งหมด... ทุกย่างก้าว ทุกจังหวะการหลบหลีก และแม้กระทั่งมุมองอาศัยจังหวะสวนกลับของมอนสเตอร์ระดับสูงตัวนั้น
เรย์ยืนพิงเสาหินเก่าแก่ด้วยท่าทีสบายๆ มือข้างหนึ่งหมุนกริชสั้นเล่มโปรดเล่นไปมาอย่างไม่รีบร้อน รอยยิ้มมุมปากของเขายกขึ้นน้อยๆ แฝงความขี้เล่นตามนิสัย แต่ประกายในดวงตานั้นกลับคมกริบและเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม
"เป็นอย่างไรบ้างคะท่านหัวหน้ากิลด์ แผนการที่เราคุยกันไว้เมื่อสิบนาที่อน ใช้ได้ผลดีกว่าที่คาดไว้ใช่ไหมล่ะคะ" เสียงนุ่มนวลแต่ก้องกังวานของเซราฟิน่าดังขึ้นทำลายความเงียบ อาจารย์สาวก้าวออกมาจากเงาเสาหิน ชุดคลุมสีเข้มพลิ้วไหวตามการเคลื่อนไหว ท่าทีสุขุมเยือกเย็นของเธอยิ่งขับเน้นให้สถานการณ์นี้ดูราวกับละครเวทีที่ถูกจัดฉากไว้อย่างสมบูรณ์แบบ
หัวหน้ากิลด์ผู้คร่ำหวอดในวงการมานานหลายปีถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่ได้โง่จนดูไม่ออก การที่มอนสเตอร์ระดับบอสซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความดุร้ายและคาดเดาไม่ได้ กลับวิ่งเข้าสู่จุดอับสายตาที่ถูกวางกับดักไว้ทีละตัวๆ อย่างแม่นยำราวกับเดินตามแผนที่ปูพรมไว้ นั่นไม่ใช่เรื่องของโชคช่วยอย่างแน่นอน
มันคือสมอง... สมองของฮันเตอร์แรงก์ F ที่คนอื่นมักดูแคลน
"นาย... นายรู้ได้อย่างไรว่าบอสจะใช้สกิลนั้นในวินาทีที่สามสิบห้า?" เสียงของฮันเตอร์หนุ่มคนหนึ่งสั่นระริกเล็กน้อย ความหยิ่งทะนงที่มีต่อแรงก์ของตนเองถูกทำลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี
เรย์หยุดหมุนกริชในมือ เขายิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวเดินออกมาจากมุมมืด รองเท้าบูทกระทบพื้นหินเกิดเสียงก้องกังวานเป็นจังหวะ "ความลับทางการค้าค่ะคุณฮันเตอร์ แต่ถ้าให้อธิบายง่ายๆ ก็แค่การสังเกตพฤติกรรมและการคำนวณค่ามานาที่มันสะสมไว้ก่อนจะปลดปล่อยออกมา... ก็เท่านั้นเองค่ะ"
คำตอบที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งทำให้ทุกคนในที่นั้นพูดไม่ออก การจะคำนวณสิ่งเหล่านี้ท่ามกลางความเป็นความตายในสนามรบ ไม่เพียงต้องอาศัยความรู้เรื่องระบบดันเจี้ยนอย่างทะลุปรุโปร่งเท่านั้น แต่ยังต้องมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมยิ่งกว่าปีศาจอีกด้วย
เซราฟิน่ามองแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่เคียงข้าง แววตาของอาจารย์สาวฉายแววความภาคภูมิใจระคนความหวงแหนอย่างปิดไม่มิด มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังยกขึ้นกอดอกเพื่อซ่อนความรู้สึกสั่นไหวในใจ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่เด็กหนุ่มแรงก์ F คนนี้เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางของกระดานหมากรุกกระดานใหญ่เบื้องหน้าได้ขนาดนี้
"แผนขั้นต่อไปล่ะ เรย์?" เซราฟิน่ากระซิบถามเสียงเบา มีเพียงเขากับเธอเท่านั้นที่ได้ยิน
"ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะอาจารย์" เรย์หันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอนิดหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปสบตากับเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่กำลังรอคอยคำสั่งจากเขา "ในเมื่อเคลียร์ทางให้เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาที่เราจะไปเก็บเกี่ยวผลกำไรกันเสียทีนะคะ"
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ พร้อมกับหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
[ระบบแจ้งเตือน: ภารกิจลับ "หมากตานี้พลิกกระดาน" สำเร็จลุล่วง 100%]
[ท่านได้รับแต้มประสบการณ์สะสมจำนวนมหาศาล...]
[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติของพลังงานปริศนาในชั้นใต้ดินระดับ SSS...]
รอยยิ้มบนใบหน้าของเรย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตาอ่านบรรทัดสุดท้าย ขณะที่เซราฟิน่าเองก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนแปลกประหลาดที่ค่อยๆ แผ่ขยายขึ้นมาจากใต้พื้นพิภพ ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมาเนิ่นนานกำลังลืมตาตื่นขึ้นมารับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขา...
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก•ตอนที่ 29
กับดักที่เรย์วางไว้
ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!