ก้าวสู่กิลด์ระดับสูง

กลิ่นอายของกาแฟคั่วบดชั้นดีผสมผสานกับความเงียบงันอันน่าอึดอัดภายในห้องรับรอง VIP ของกิลด์ "ดาราเพลิง" ทำให้บรรยากาศรอบตัวเรย์ดูหนักอึ้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดค่ะ บนโต๊ะไม้มาฮอกกานีเนื้อดี เอกสารสัญญาฉบับหนากับตราประทับสีทองอร่ามวางนอนนิ่งอยู่ตรงหน้า ราวกับกำลังท้าทายสติปัญญาและทางเลือกของฮันเตอร์แรงก์ F ผู้กุมความลับของระบบสุ่มรักในมือ "ข้อเสนอนี้ไม่ได้มีไว้ให้ฮันเตอร์หน้าใหม่ปฏิเสธหรอกนะคะ คุณเรย์" เสียงหวานทุบทำลายความเงียบลงอย่างนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยแรงกดดันจากอำนาจที่เหนือกว่า ผู้พูดคือ 'คุณหญิงไวโอเล็ต' รองหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งของประเทศ สตรีผู้สวมชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิท ดวงตาคู่คมกริบใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความประเมินค่า เธอไม่ใช่คนที่จะเสียเวลามานั่งต้อนรับฮันเตอร์ระดับล่างด้วยตัวเอง หากไม่ใช่เพราะผลงานการพลิกสถานการณ์ในดันเจี้ยนระดับ B-Rank เมื่อสัปดาห์ก่อนที่สร้างแรงกระเพื่อมไปทั่วทั้งสมาคม เรย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบางเบาเพื่อซ่อนความระแวง เขายกแก้วกาแฟขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความขมและหอมละมุนวิ่งผ่านปลายลิ้น ก่อนจะวางลงอย่างนุ่มนวล "กิลด์ระดับท็อปของประเทศส่งเทียบเชิญด้วยตัวเองแบบนี้ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสินค้าชิ้นสำคัญในตลาดประมูลมากกว่าจะเป็นฮันเตอร์ที่ถูกจ้างงานนะคะ ท่านรองหัวหน้า" เรย์ตอบด้วยน้ำเสียงกึ่งเล่นกึ่งจริง ไวโอเล็ตหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจในความฉลาดเฉลียวของเด็กหนุ่มตรงหน้า "ความสามารถในการเอาตัวรอดและการอ่านกลยุทธ์ของสนามรบได้อย่างแม่นยำ มันหายากยิ่งกว่าพลังเวทมนตร์มหาศาลเสียอีกค่ะคุณเรย์ กิลด์ของเราต้องการคนที่มี 'สมอง' มากกว่าแค่แรงงานไร้ความคิด... เซ็นสัญญาฉบับนี้เสีย แล้วคุณจะได้ทุกอย่าง ทั้งทรัพยากร ยศถาบรรดาศักดิ์ และความคุ้มครองที่ฮันเตอร์แรงก์ F อย่างคุณไม่มีวันหาได้ตลอดชีวิต" ทันทีที่สิ้นเสียงของไวโอเล็ต หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้าเรย์ด้วยความเร็วสูง เสียงแจ้งเตือนเตือนภัยดังขึ้นในโสดประสาท [ ติ๊ง! ตรวจพบภารกิจพิเศษระดับแปรผัน: "ทางแยกแห่งโชคชะตา" ] [ เงื่อนไข: ตัดสินใจว่าจะเข้าร่วมกิลด์ "ดาราเพลิง" หรือปฏิเสธเพื่อรักษาอิสรภาพ ] [ รางวัลการตัดสินใจ: ปลดล็อกช่องเก็บของมิติที่ 3 / ความสัมพันธ์กับตัวละครลับลดลง ] [ บทลงโทษหากเลือกผิดพลาด: ค่าเสน่ห์ลดลง 50 แต้มชั่วคราว ] เรย์กะพริบตาปริบๆ ในใจลอบถอนหายใจยาวเหยียด ระบบตัวร้ายนี่ช่างขยันหาเรื่องให้หัวใจวายเสียจริง ค่าเสน่ห์ลดลงห้าสิบแต้มอย่างนั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นเขาคงเดินไปไหนมาไหนแล้วมีแต่คนเมินหน้าหนีแน่ๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด... ประเด็นคือ ความลับเรื่องที่เขามีระบบซุ่มรักและภารกิจลับร่วมกับอาจารย์สาวจะปลอดภัยแค่ไหนภายใต้เงื้อมมือของกิลด์ใหญ่อย่างดาราเพลิง ในจังหวะที่เรย์กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธอย่างนุ่มนวลเพื่อรักษาไมตรี ประตูห้องรับรองไม้สักทองก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะขออนุญาต ปัง! แรงลมจากการเปิดประตูทำให้เอกสารบนโต๊ะปลิวไหวเล็กน้อย กลิ่นอายความเย็นเยือกและกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไวโอเล็ตป่าลอยละล่องเข้ามาแตะจมูก ร่างระหงในชุดโค้ทตัวยาวสีเทาเข้มก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและไร้เสียง เซราฟิน่า อาจารย์สาวผู้เลอโฉมแต่แววตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลกกำลังจ้องมองไวโอเล็ตด้วยสายตาที่เฉียบคมราวกับใบมีด "ขอโทษด้วยนะคะคุณรองหัวหน้า พอดีว่า 'เด็กในปกครอง' ของฉัน ยังไม่มีแผนที่จะไปอยู่ใต้ชายคาใครในตอนนี้ค่ะ" เสียงนุ่มทุบแต่ทรงพลังของเซราฟิน่าทำให้บรรยากาศในห้องลดอุณหภูมิลงไปหลายสิบองศา ไวโอเล็ตหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความระแวดระวัง "อ้าว นึกว่าใครที่ไหน คุณเซราฟิน่านี่เอง ฮันเตอร์อิสระผู้ไร้สังกัดแต่กลับมีอิทธิพลเงียบๆ ในสมาคม... เด็กคนนี้มีความสามารถเกินกว่าจะมาจมปลักอยู่กับการเป็นศิษย์นอกสายตาของคุณหรอกนะคะ" ไวโอเล็ตย้อนกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเล็กน้อย เรย์แอบลอบยิ้มในใจเมื่อเห็นท่าทางหวงก้างอย่างแนบเนียนของอาจารย์สาว เซราฟิน่าก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเก้าอี้ของเขา มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังสีดำแตะลงบนพนักพิงเก้าอี้เบาๆ เป็นการแสดงอาณาเขตอย่างชัดเจน "ความสามารถของเขาจะเติบโตในทิศทางไหน ฉันที่เป็นผู้ดูแลย่อมรู้ดีกว่าคนนอกค่ะ" เซราฟิน่าโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเรย์เบาๆ จนเส้นผมสีเงินยววงระเข้ากับแก้มของเขา "ลุกขึ้นค่ะ... เรามีเรื่องต้องคุยกันนอกรอบ" เรย์ไม่รอช้า เขาปิดแฟ้มเอกสารสัญญาลงอย่างสุภาพ ส่งยิ้มให้ไวโอเล็ตที่กำลังมองมาด้วยสายตาเสียดายและคุกคามในเวลาเดียวกัน "ต้องขออภัยด้วยนะคะคุณไวโอเล็ต ดูเหมือนว่าอาจารย์ของผมจะหวงผมยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก ไว้โอกาสหน้าถ้าผมยังมีชีวิตรอดจากการฝึกนรกของเธอ... เราค่อยมาคุยกันใหม่ก็แล้วกันค่ะ" เรย์ก้าวเดินตามหลังเซราฟิน่าออกจากห้องรับรอง VIP ท่ามกลางสายตาของเหล่าการ์ดหน้าห้องที่มองตามด้วยความตกตะลึง ทว่าทันทีที่ทั้งคู่เดินพ้นประตูใหญ่ของกิลด์ดาราเพลิงมาสู่ตรอกมืดด้านข้าง เซราฟิน่าก็ดึงแขนเขาเข้าไปชิดกำแพงอิฐเปลือยอย่างรวดเร็ว แรงกดดันจากร่างกายที่แนบชิดทำให้หัวใจของเรย์เต้นผิดจังหวะ ดวงตาสสีอัมพันคู่สวยของอาจารย์สาวจ้องมองเขาเขม็ง ใบหน้าห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตรจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ "เธอเกือบจะเซ็นสัญญาบ้าๆ นั่นไปแล้ว รู้ตัวไหมเรย์" เสียงของเซราฟิน่าสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจที่เจือปนความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด เรย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาเอื้อมมือไปแตะข้อมือของเธอที่ยันกำแพงไว้อย่างเบามือ "กลัวผมหนีไปเติบโตใหญ่โตจนลืมอาจารย์เหรอคะ?" เซราฟิน่าชะงักไปครู่หนึ่ง เม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนความเขินอาย "ฉันแค่ไม่อยากให้เธอไปตกเป็นเครื่องมือของใคร... โดยเฉพาะเมื่อเธอยังมีความลับที่ยังไม่ได้บอกฉัน" ทันใดนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือน ทับซ้อนกับใบหน้าของเซราฟิน่าที่กำลังหันกลับมามองเขาพอดี เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวจนเรย์ต้องขมวดคิ้ว [ ติ๊ง! คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก "ผู้ควบคุมระบบตัวจริง" ] [ ภารกิจเร่งด่วน: ปฏิเสธคำสั่งของอาจารย์ แล้วเปิดประตูมิติที่ซ่อนอยู่ใต้เท้าในเวลา 3 วินาที ] [ มิฉะนั้น... ตัวตนของท่านจะถูกลบออกจากโลกใบนี้ถาวร ] — ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบบทนี้ค่ะ! — น้ำผึ้งหยดแรก