การทดสอบของหัวหน้ากิลด์

"พลังเวทของเจ้ามีค่าเท่ากับศูนย์... เรย์ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะใช้เศษเสี้ยวปัญญาอันน้อยนิดผ่านประตูบานนี้ไปได้?" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์นักล่าก้องสะท้อนอยู่ในห้องโถงหินอัคนีสีดำสนิท แรงกดดันมหาศาลระดับแรงก์ S แผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ของ 'วาลคาร์' หัวหน้ากิลด์อัคคีทมิฬ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความคลั่งไคล้ในพละกำลังดิบเถื่อน เขาไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย แต่จิตสังหารที่กดทับลงมาก็มากพอจะทำให้ฮันเตอร์แรงก์ A หลายคนทรุดลงไปกองกับพื้นได้แล้ว เรย์ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง แม้เม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายซึมตามไรผม ร่างโปร่งในชุดฮันเตอร์สีเข้มไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่ก้าวเดียว ตรงกันข้าม มุมปากหยักลึกกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มกวนประสาทที่เซราฟิน่าซึ่งยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้องเห็นแล้วต้องแอบลอบถอนหายใจด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดู "พละกำลังคือสิ่งสำคัญที่สุดในการพิชิตดันเจี้ยน... นั่นคือสิ่งที่ท่านหัวหน้ากิลด์วาลคาร์เชื่อมั่นมาตลอดสินะคะ" เรย์เอ่ยตอบ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความท้าทายไว้อย่างแนบเนียน "แต่ก็น่าเสียดายจังค่ะ ที่ความจริงข้อหนึ่งในโลกใบนี้คือ... สิ่งที่ทรงพลังที่สุด มักไม่ใช่สิ่งที่ใช้กำปั้นทุบทำลาย" "สามหาว!" วาลคาร์คำรามลั่น กรงเล็บหุ้มเกราะเพลิงลุกโชนพุ่งเข้ามาประชิดตัวในพริบตา ความเร็วระดับนั้นเกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะตอบสนองทัน เรย์ไม่คิดแม้แต่จะยกดาบขึ้นรับ เพราะรู้ดีว่าแรงปะทะระดับนั้นจะบดขกระดูกของเขาให้แหลกเป็นผุยผงในดาบเดียว ดวงตาสองข้างของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย สมองประมวลผลด้วยความเร็วสูงสุดภายใต้สภาวะวิกฤต หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงของระบบดีดเด้งขึ้นรัวเร็วในหัว [คำเตือน! ตรวจพบการโจมตีทางกายภาพระดับ S (ความเร็ว: 340 เมตร/วินาที)] [เปิดใช้งานระบบวิเคราะห์จุดบอดอัตโนมัติ...] [คำแนะนำ: บิดองศาข้อเท้าซ้าย 15 องศา หลบไปทางมุมอับสายตาของเสาหินอัคนี และใช้แรงเหวี่ยงจากอาคมสะท้อนของกิลด์] ฟึบ! ร่างของเรย์เบี่ยงหลบเปลวเพลิงที่เฉียดผ่านปลายจมูกไปเพียงมิลลิเมตรเดียว กลิ่นไหม้ของเส้นผมจางๆ ลอยแตะจมูก ทว่าเขากลับไม่เสียหลักเลยแม้แต่น้อย อาศัยจังหวะที่วาลคาร์พุ่งเลยเป้า พลิกตัวไปแตะที่ฐานเสาหินศิลาอัคนีซึ่งเป็นจุดรับน้ำหนักหลักของห้องโถงใต้ดินแห่งนี้ ครืนนน—! แรงสั่นสะเทือนเบาหวิวเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่เพียงพอที่จะทำให้กลไกเวทมนตร์โบราณที่ฝังอยู่ใต้พื้นห้องทำงาน ทริกเกอร์การทำงานของมันทันที! แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นจากพื้นศิลา ลวดลายรูนโบราณที่วาลคาร์ใช้เป็นอาณาเขตพลังจิตสำแดงเดชสะท้อนกลับเข้าหาร่างของเจ้าตัวอย่างรุนแรง แรงกดดันมหาศาลที่เคยกดทับเรย์ถูกสะท้อนกลับเป็นร้อยเท่า จนหัวหน้ากิลด์ร่างยักษ์ถึงกับต้องก้าวถอยหลังไปสามก้าว ใบหน้าคมเข้มฉายแววตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิดเป็นครั้งแรก "เจ้า... ทำอะไรลงไป?!" วาลคาร์กัดฟันกรอด แววตาดุดันมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป จากความดูแคลนกลายเป็นความระแวงแกมทึ่ง "ดิฉันไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ ท่านวาลคาร์..." เรย์ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้เพิ่งเอาชีวิตเข้าไปแขวนไว้บนเส้นด้าย "ดิฉันแค่... ทำความเข้าใจในกฎเกณฑ์ของห้องนี้ให้ดีกว่าที่ท่านเข้าใจก็เท่านั้นเอง" เซราฟิน่าที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดมาโดยตลอด ขยับยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาสีอเทμεสคู่สวยฉายแววพึงพอใจอย่างยิ่ง อาจารย์สาวป้องปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแต่นุ่มนวล "ดูเหมือนว่า 'บททดสอบ' ของท่านหัวหน้า จะพ่ายแพ้ให้กับความรอบคอบของเด็กคนนี้เสียแล้วกระมังคะ" เซราฟิน่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ประสานสายตากับวาลคาร์นิ่ง "หรือท่านจะปฏิเสธผลลัพธ์ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าล่ะ?" วาลคาร์แค่น Hmph ในลำคอ แม้จะรู้สึกเสียหน้าไม่น้อย แต่กฎก็คือการทดสอบ ใครชนะย่อมมีสิทธิ์กำหนดเกม เขาเก็บเปลวเพลิงในมือกลับเข้าไปในเกราะ พร้อมกับแค่นยิ้มหยัน "เจ้ามันเจ้าเล่ห์เพทุบายเสียจริง เรย์... แต่การผ่านประตูห้องโถงอัคคีได้ เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น ดันเจี้ยนชั้นที่เจ็ดของกิลด์เราไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นหรอก" [ติ๊ง! ยอมรับเงื่อนไขผ่านการทดสอบของหัวหน้ากิลด์วาลคาร์สำเร็จ] [ท่านได้รับฉายา: 'ผู้เหนือชั้นด้วยปัญญา' (ฉายาพิเศษ: เพิ่มพลังการคิดวิเคราะห์ 30% ในสถานการณ์วิกฤต)] [ปลดล็อก: แผนที่ลับชั้นที่ 7 - 'ห้องโถงแห่งพันธสัญญาที่ถูกลืม'] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับแสงสีทองอร่ามที่สาดส่องลงมาจากเพดานหิน เรย์พ่นลมหายใจยาวด้วยความโล่งอก อย่างน้อยที่สุด เขาก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าฮันเตอร์แรงก์ F อย่างเขามีค่ามากกว่าเศษขยะที่คนอื่นมอง ทว่า... รอยยิ้มบนใบหน้าของเรย์ยังไม่ทันได้จางหายไป เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงโซ่ตรวนที่ลากไปกับพื้นศิลากลับดังขึ้นมาจากเบื้องลึกของทางเดินมืดมิดที่เพิ่งเปิดออก ตึง... ตึง... ตึง... ไม่ใช่เสียงของสัตว์อสูรในดันเจี้ยนทั่วไป และไม่ใช่เสียงของมนุษย์... แต่มันคือจิตสังหารบริสุทธิ์ที่ทำให้เรย์ ขนลุกชันไปทั่วทั้งร่างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เซราฟิน่าหุบยิ้มทันที ดวงตาคู่สวยหันขวับไปมองความมืดเบื้องหน้า สัญชาตญาณของอาจารย์สาวกรีดร้องเตือนภัยขั้นวิกฤต ร่างบางก้าวเข้ามาขวางหน้าเรย์ไว้โดยอัตโนมัติ "นั่น... มันพลังอะไรกัน..." เรย์พึมพำเบื้องหน้าหน้าต่างระบบที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบถี่รัว [คำเตือนอันตรายระดับวิกฤตสูงสุด!] [ตรวจพบการตื่น ▕ แม่มดแห่งกาลเวลา ▕ บอสลับที่ถูกผนึกไว้โดยระบบหลัก!] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: "รอดชีวิตจากเงื้อมมือผู้สร้าง" — เริ่มต้นนับถอยหลัง: 00:59] ...โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ! น้ำผึ้งหยดแรก