อาจารย์ครับ อย่ามองแบบนั้น

กลิ่นอายจางๆ ของสนิมเหล็กและกลิ่นอายเวทมนตร์ธาตุไฟที่เพิ่งมอดดับ คละคลุ้งไปทั่วห้องโถงพักผ่อนของกิลด์ฮันเตอร์ระดับสูง เสียงหัวเราะคิกคักของ "ลอร่า" ฮันเตอร์สาวสวยกราดยิงแรงก์ A ประจำหน่วยสำรวจแนวหน้า ดังเคล้ามากับเสียงกระแทกแก้วเบียร์อย่างอารมณ์ดี เธอกำลังโน้มตัวเข้าไปใกล้เรย์จนไหล่แทบจะแนบชิด พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียวม้วนปอยผมเล่นอย่างหยอกเย้า "ให้ตายสิ เรย์... นายเนี่ยทำเอาฉันทึ่งจนอ้าปากค้างเลยนะ ตอนที่ใช้สกิลวิเคราะห์จุดอ่อนของเจ้าหมาป่าเงาอัคคีในดันเจี้ยนระดับ B เมื่อกี้ เท่เป็นบ้าเลยล่ะ ถ้าไม่รังเกียจ... สนใจย้ายมาเข้าสังกัดทีม 'พายุคลั่ง' ของฉันไหมคะ รับรองว่าค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ที่นายจะได้รับ มันคุ้มค่ากว่าการเป็นตัวสำรองให้ใครบางคนแน่นอน" ดวงตากลมโตของลอร่าพราวระยับด้วยประกายแห่งความท้าทาย เธอจงใจทิ้งน้ำเสียงออดอ้อนปนเจ้าเล่ห์ ท่าทางสนอกสนใจในตัวฮันเตอร์หนุ่มแรงก์ F คนนี้ไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย ยิ่งเรย์แสดงความฉลาดเฉลียวและไหวพริบเหนือคาดออกมาเท่าไหร่ ความสนใจของเหล่าฮันเตอร์สาวแถวหน้าก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นเท่านั้น ทว่า บรรยากาศรอบตัวกลับลดอุณหภูมิลงอย่างกะทันหัน จนลอร่าต้องชะงักและเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก อุณหภูมิในรัศมีสามเมตรลดฮวบลงราวกับถูกแช่แข็งด้วยเวทมนตร์น้ำแข็งขั้นสูง ไร้ซึ่งเสียงเตือนใดๆ ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทของ "เซราฟิน่า" ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังเรย์ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่มีใครล่วงรู้ ดวงตาสีฟ้าครามคมกริบราวกับใบมีดน้ำแข็งคู่นั้นกวาดมองไปยังมือเรียวของลอร่าที่ยังคงค้างอยู่ใกล้ไหล่ของเรย์ ก่อนจะเลื่อนขึ้นสบตากับฮันเตอร์สาวรุ่นน้องด้วยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา "ดูเหมือนว่า... หน่วยสำรวจแนวหน้าของเธอจะว่างงานมากสินะคะ ลอร่า ถึงได้มีเวลามาทาบทามฮันเตอร์ฝึกหัดที่ยังอยู่ในความดูแลของฉันถึงที่นี่" น้ำเสียงของเซราฟิน่าราบเรียบ ทว่าทรงพลังกดดันจนคนฟังรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เธอขยับตัวเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งสองคนอย่างแนบเนียน พร้อมกับยกมือขึ้นโอบไหล่บางของเรย์ไว้หลวมๆ ท่าทางแสดงความเป็นเจ้าของนี้ชัดเจนเสียจนไม่ต้องแปลความหมาย เรย์ถึงกับแอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงบีบกระชับที่หัวไหล่จากอาจารย์สาว เซราฟิน่าเหลือบมองลูกศิษย์ตัวแสบของตนแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับลอร่าตรงๆ "เรย์ยังต้องเรียนรู้อีกมากภายใต้การชี้นำของฉัน และที่สำคัญ... ตารางเวลาของเขาก็ถูกจองเต็มทุกนาทีจนไม่มีทางไปเล่นสนุกกับทีมโลภมากของเธอหรอกค่ะ" ลอร่าหัวเราะแห้งๆ ออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัด เธอยอมถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างเสียดาย "โ하... ท่านเซราฟิน่าหวงเด็กในคาถาจังเลยนะคะ แค่ชวนคุยเล่นนิดๆ หน่อยๆ เอง" "การพูดคุยกับคนที่ไม่มีมารยาทพอจะเว้นระยะห่าง... ฉันไม่เรียกว่าการคุยเล่นค่ะ" เซราฟิน่าสวนกลับทันควัน น้ำเสียงแม้จะนุ่มนวลตามมารยาททางสังคม แต่เนื้อหากลับคมกริบจนลอร่าต้องขอตัวเดินเลี่ยงหนีไปอย่างเสียหน้าทันที เมื่อรอบตัวกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เรย์จึงค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาก่อนจะหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ร่างบางที่ยังคงยืนชิดติดตัวเขา "อาจารย์ครับ... เมื่อกี้หวงผมเหรอครับเนี่ย?" เรย์จงใจลากเสียงยาวหยอกเย้า เพื่อลดความตึงเครียดในอากาศ เซราฟิน่าสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าครามหลบวบไปทางอื่นอย่างพิรุธ ใบหูขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ ที่ต่อให้เธอพยายามควบคุมสีหน้าแค่ไหนก็ไม่อาจปิดบังได้มิด "ใคร... ใครจะไปหวงนายกัน เด็กหลงตัวเอง!" เซราฟิน่าเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติสุขุมดังเดิม "ฉันแค่ทำหน้าที่ผู้ดูแลที่ต้องปกป้องลูกศิษย์จากการถูกล่าแต้มโดยฮันเตอร์นิสัยเสียพวกนั้นต่างหากล่ะคะ นายอย่าสำคัญตัวผิดไปเลยเรย์" "อ๋อเหรอครับ..." เรย์อมยิ้มบางๆ นัยน์ตาสีรัตติกาลพราวระยับด้วยความสนุกสนาน "แต่เมื่อกี้มือของอาจารย์ที่จับไหล่ผมนี่... ทั้งสั่นทั้งออกแรงแน่นเสียจนผมคิดว่ากระดูกจะหักซะอีกนะครับ" "เรย์!" เซราฟิน่าเอ็ดเบาๆ แก้มเนียนซับสี3เลือดฝาดเด่นชัดยิ่งขึ้น เธอรีบปล่อยมือออกจากไหล่ของเขาแล้วหันหลังให้เพื่อซ่อนอาการเขินอายที่พรั่งพรูออกมาจนควบคุมยาก "ถ้ายังมีแรงมาต่อปากต่อคำกับฉันนัก แสดงว่าพลังกายและมานาของนายคงฟื้นฟูเต็มร้อยแล้วสินะคะ งั้นก็ดี... ตามฉันมาที่ห้องฝึกซ้อมส่วนตัว เดี๋ยวฉันจะ ‘ทบทวนบทเรียน’ พิเศษให้เองค่ะ" น้ำเสียงของเธอนั้นเน้นคำว่าบทเรียนพิเศษเสียจนเรย์รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาแปลกๆ แต่ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าตามแผ่นหลังบางนั้นไป เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งกิลด์ พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงเข้มของระบบที่เด้งขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน [ติ๊ง! แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานา ระดับความอันตราย: SSS] [ประกาศฉุกเฉินจากกิลด์: ตรวจพบการตื่น ฯ ของ 'ดันเจี้ยนปริศนา (Break)' ระดับภัยพิบัติ บริเวณใจกลางเขตเมืองชั้นใน!] [ภารกิจบังคับเฉพาะหน้า (SSS-Rank): เคียงบ่าเคียงไหล่กับเซราฟิน่าฝ่าวงล้อม 'ราชาเงาอัคคี' ที่ถูกปลุกให้คืนชีพก่อนกำหนด เวลาจำกัด: 15 นาที!] เซราฟิน่าชะงักฝีเท้าลงทันที เธอกวาดสายตาคมกริบมองหน้าจอระบบที่เรย์เห็นเพียงคนเดียว ก่อนที่รอยยิ้มเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของยอดฝีมือจะปรากฏขึ้นบนริมฝีปากบาง "ดูเหมือนว่า... บทเรียนพิเศษของเราจะต้องเลื่อนออกไปก่อนแล้วล่ะค่ะ เรย์" เซราฟิน่าดึงถุงมือหนังสีดำขึ้นสวมกระชับ พร้อมกับปลดปล่อยจิตสังหารอันทรงพลังที่ทำเอาอากาศรอบตัวสั่นไหว "เตรียมตัวให้ดี... วันนี้เราจะแสดงให้พวกมันเห็นว่า การหาเรื่องลูกศิษย์ของฉัน มันต้องแลกมาด้วยอะไร" น้ำผึ้งหยดแรกขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามการเติบโตและเอาใจช่วยเรย์กับอาจารย์เซราฟิน่ามา ณ ที่นี้นะคะ