แจ้งเตือนระดับ SSS: บอสลับตื่นขึ้น

กลิ่นสนิมเหล็กและคาวเลือดคละคลุ้งจนแสบจมูก ทัศนียภาพสีเทาหม่นของชั้นที่สามสิบห้าในดันเจี้ยนโบราณบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น ราวกับโลกทั้งใบกำลังละลายกลายเป็นภาพวาดสีน้ำมันที่ถูกสาดด้วยน้ำร้อน เรย์สะบัดมีดสั้นในมือจนเกิดเสียงแหวกอากาศแหลมคม ดวงตาคู่คมกวาดมองแผ่นศิลาโบราณรอบด้านที่เวลานี้แตกละเอียดเป็นผุยผง ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าไม่ได้ทำให้เขาตกใจเท่ากับแรงกดดันมหาศาลที่กำลังกดทับลงมาบนบ่า จนกระดูกสันหลังส่งเสียงลั่นกรอบ "อาจารย์... สิ่งนี้มันนอกเหนือจากข้อมูลในแผนที่กิลด์แล้วสินะคะ" เรย์เอ่ยเสียงเบา แต่ทุ้มต่ำและจริงจังอย่างยิ่งในยามวิกฤต เซราฟิน่าก้าวเข้ามาประชิดตัวในเสี้ยววินาที ร่างเพรียวระหงในชุดคลุมสีดำสนิทขยับบังมุมอับสายตาให้เขาโดยอัตโนมัติ มือเรียวดั่งหยกขาวกระชับคฑาเวทมนตร์ในมือแน่นจนข้อต่องอขาว ปลายคฑาเปล่งประกายแสงสีฟ้าครามเข้มเพื่อต้านทานแรงกดดันระดับมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากใจกลางห้องโถง "ไม่ใช่แค่นอกเหนือจากแผนที่ค่ะเรย์... แต่พลังงานระดับนี้ มันคือการ ‘เขียนทับ’ พื้นที่ทั้งหมด" สุขุม นิ่งเรียบ และเย็นเยียบ คือโทนเสียงของอาจารย์สาว แต่หากสังเกตให้ดีจะเห็นเม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผมเนียนละเอียดนั้น "ดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ได้กำลังพังทลาย... แต่มันกำลัง ‘ตื่นขึ้น’ ต่างหาก" เปรี้ยง! พื้นศิลาเบื้องล่างแตกแยกออกเป็นร่องลึก รอยแยกสีม่วงเข้มพ่นไอหมอกแห่งความตายพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานโดม อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นอายโบราณที่หลับใหลมานับพันปีถูกปลุกเร้าด้วยเงื่อนไขบางอย่างที่พวกเขาไม่ล่วงรู้ [ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติระดับวิกฤต!] [สภาพแวดล้อม: ดันเจี้ยนเปลี่ยนสภาพกะทันหัน จาก "ซากปรักหักพังแห่งราชาลืมเลือน" สู่ "เขตแดนแห่งราชันโลหิต"] [คำเตือน: ฮันเตอร์ทุกนายในรัศมี 10 กิโลเมตรจะสูญเสียการเชื่อมต่อกับระบบภารกิจภายนอก] เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อยสมองประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งคอมพิวเตอร์ควอนตัม การตัดขาดจากระบบหมายความว่าพวกเขาจะใช้ยาฟื้นAพลังหรือขอความช่วยเหลือจากกิลด์ไม่ได้อีกต่อไป ทุกอย่างต้องพึ่งพาพลังฝีมือ ไหวพริบ และทรัพยากรที่มีอยู่ในกระเป๋าเป้ใบนี้เท่านั้น "ดูเหมือนระบบสุดแสบของเราจะอยากให้เราตายจริงๆ ิเสียแล้วสิคะ" เรย์มุมปากกระตุกยิ้มฝืนๆ แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด แต่แววตาของเขากลับประกายความท้าทายออกมาอย่างปิดไม่มิด "ถ้ามันกล้าแตะต้องลูกศิษย์ของฉัน..." เซราฟิน่าเหลือบสายตาคมกริบมองร่างเงาดำที่กำลังก่อตัวขึ้นเบื้องหน้า เสียงหวานเอ่ยด้วยประโยคเรียบง่ายแต่แฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันรุนแรงที่ทำให้อากาศรอบตัวแทบแข็งตัว "ฉันจะผ่าครึ่งมันให้ออกมาเป็นสองซีกก่อนที่มันจะได้ลืมตาเสียอีกค่ะ" ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลซ่านผ่านหัวใจของเรย์ แม้ในยามที่ความหายนะกำลังคืบคลานเข้ามาประชิด อาจารย์สาวคนนี้ก็ยังคงยืนหยัดเคียงข้างเขาอย่างไม่ลังเล มือบางเอื้อมไปควชายเสื้อคลุมของเธอไว้เบาๆ เป็นเชองส่งสัญญาณว่าเขายังคงมีสติและพร้อมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เสมอ เงาดำมหึมาใจกลางห้องโถงเริ่มควบแน่นกลายเป็นรูปร่าง ดวงตาสสีแดงฉานคู่โตราวกับดวงอาทิตย์ยามอัสดงค่อยๆ เปิดขึ้นในความมืดมิด แรงระเบิดของคลื่นพลังงานซัดร่างของทั้งสองถอยหลังไปหลายก้าว [แจ้งเตือนระดับ SSS: บอสลับ "ราชันโลหิตโบราณ - การ์กอยล์แห่งความมืดนิรันดร์" ปรากฏตัว!] [ภารกิจลับพิเศษ: รอดชีวิตจากเงื้อมมือของบอสลับเป็นเวลา 180 วินาที หรือทำการ "พิฆาต" เพื่อรับสิทธิ์ปลดล็อกคลาสลับขั้นสูงสุด] เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายเงียบลงพร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ และในเสี้ยววินาทีก่อนที่กรงเล็บมหึมาจะพุ่งทะยานแหวกอากาศเข้ามาหาพวกเขา เซราฟิน่าก็ก้าวขึ้นมาบังหน้าเรย์พร้อมกับร่ายเวทบทที่รุนแรงที่สุดในรอบปี ขณะที่เรย์ดีดตัวออกด้านข้างพร้อมมีดสั้นอาบพิษในมือ— ความตายมาเยือนถึงตรงหน้าแล้ว... แต่เกมนี้ ใครกันแน่ที่เป็นผู้ล่า? (ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบบทนี้ค่ะ!)