ดันเจี้ยนเลเวล 50

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและเศษซากซากอารยธรรมโบราณคละคลุ้งจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าของดันเจี้ยนเลเวล 50 หาใช่ถ้ำหินปูนธรรมดาไม่ หากแต่เป็นมหานครใต้พิภพที่พังทลาย โครงสร้างเหล็กกล้าสีดำสนิทบิดเบี้ยวผิดรูปราวกับถูกหลอมละลายด้วยความร้อนมหาศาล เมฆหมอกสีม่วงเข้มลอยอ้อยอิ่งอยู่เบื้องบนราวกับเพดานโลหิตที่พร้อมจะกดทับทุกชีวิตให้แหลกสลายได้ทุกเมื่อ เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย ประเมินสถานการณ์ผ่านจออินเตอร์เฟซสีฟ้าใสที่ลอยอยู่เบื้องหน้า อัตราการใช้มานาในเขตอาคมระดับนี้นับว่าสูงลิ่วจนน่าตกใจ หน้าต่างระบบส่งเสียงเตือนเบาๆ เป็นระยะเพื่อย้ำเตือนถึงความกดอากาศที่ผิดธรรมชาติ "ระวังตัวด้วยนะคะ พื้นที่ตรงนี้มีค่าความหนาแน่นของมานาวิญญาณสูงเกินกว่าเกณฑ์มาตรฐานถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ หากเผลอสูดดมเข้าไปตรงๆ ปอดของคุณอาจจะถูกแผดเผาจากภายใน" เสียงนุ่มทุบกังวลเจือความเย็นชาเล็กน้อยดังขึ้นจากด้านข้าง เซราฟิน่าในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับบรรยากาศมืดหม่นรอบตัว นางกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวยาวร่ายอักขระป้องกันรอบตัวพวกเขาทั้งสอง ม่านพลังสีเงินยววงแผ่ขยายออกไปคุ้ม 360 องศา สะท้อนแสงเรืองรองจากผลึกหินใต้ดินที่ระยิบระยับราวกับดวงดาวในคืนเดือนมืด เรย์เหลือบมองอาจารย์สาวแวบหนึ่ง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยในแบบฉบับของฮันเตอร์แรงก์ F ผู้ขึ้นชื่อเรื่องการหาเรื่องใส่ตัว "เป็นห่วงฉันเหรอครับ... เอ้ย! เป็นห่วงฉันเหรอคะ อาจารย์เซราฟิน่า" เรย์รีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาดุๆ ที่ตวัดกลับมามอง นางปรายตามองเขาด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดู ก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปทางซอยแคบเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยเศษซากหุ่นยนต์รบโบราณ "ถ้าไม่อยากตายคาที่นี่ ก็หุบปากแล้วใช้สมองคำนวณเส้นทางข้างหน้าดีกว่าค่ะ เรย์... แหล่งพลังงานของดันเจี้ยนเลเวล 50 ไม่ได้เสถียรอย่างที่พวกสมาคมฮันเตอร์รายงานมาแต่แรก ข้อมูลในแผนที่ล้าสมัยไปแล้วอย่างน้อยสิบปี" เซราฟิน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง นางก้าวเท้าเข้ามาใกล้เรย์มากขึ้นจนไหล่แนบชิด เพื่อให้ม่านพลังป้องกันครอบคลุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไอร้อนจากกายสาวและกลิ่นอายดอกไม้จางๆ ที่ลอยมาจากตัวนางช่วยบรรเทาความตึงเครียดของบรรยากาศรอบตัวลงได้บ้าง แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ หญิงสาวก็ยังคงรักษาความงดงามและท่าทีสุขุมเยือกเย็นไว้ได้เสมอ เรย์ไม่รอช้า นิ้วมือเรียวเลื่อนหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์โครงสร้างของดันเจี้ยน [ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติของพื้นที่: 'เขาวงกตจักรกลเพลิงทมิฬ' (Black Flame Machine Labyrinth)] [คำเตือน: อุณหภูมิภายในรัศมี 500 เมตรกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด] [คำแนะนำจากระบบ: โปรดค้นหา 'แกนกลางแห่งความเงียบ' เพื่อปิดระบบระบายความร้อนฉุกเฉิน มิฉะนั้น ฮันเตอร์จะสูญเสีย HP 5% ทุกๆ 1 นาที] "แย่แล้วล่ะค่ะอาจารย์..." เรย์หันไปสบตากับเซราฟิน่า แววตาขี้เล่นเมื่อครู่หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยประกายความเฉียบคมอันเป็นเอกลักษณ์ "พวกเราไม่ได้แค่เดินเข้ามาสำรวจดันเจี้ยนธรรมดาแล้ว... นี่มันกับดักระดับฆ่าล้างบางชัดๆ ทางถอยถูกปิดตายตั้งแต่เราก้าวเท้าเหยียบเข้ามาในเขตโซน B แล้วล่ะค่ะ" เซราฟิน่าชะงักฝีเท้า นางหันกลับไปมองด้านหลังทันที ประตูหินยักษ์หนาเตอะที่ควรจะเปิดโล่ง กลับถูกผนึกด้วยม่านพลังงานสีแดงฉานที่มีสัญลักษณ์รูปเฟืองโบราณหมุนวนด้วยความเร็วสูง บรรยากาศรอบตัวเริ่มสั่นสะเทือน เสียงคำรามต่ำๆ ดังสะท้อนก้องมาจากเบื้องล่าง ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมานับพันปีถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยกลิ่นอายมนุษย์ที่ย่างกรายเข้ามา "ฝีมือของพวกสมาคมนอกกฎหมายสินะคะ..." เซราฟิน่าพึมพำเบาๆ แววตาคู่สวยฉายแวววาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยว นางไม่เคยปล่อยให้ใครมาเล่นตลกร้ายกับคนที่นาง... เอิ่ม กับลูกศิษย์ในความดูแลของนางได้ง่ายๆ แน่นอน "ใจเย็นก่อนค่ะอาจารย์ โกรธไปมานาก็ลดเร็วนะคะ" เรย์เอื้อมมือไปแตะเบาๆ ที่ข้อศอกของหญิงสาวเพื่อเรียกสติ สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของชายหนุ่มทำให้เซราฟิน่าสะดุ้งเล็กน้อย นางเหลือบมองมือของเขาที่วางอยู่บนแขนตนเอง ก่อนจะยอมผ่อนลมหายใจยาวออกมาเพื่อควบคุมสติอารมณ์ "แล้วคุณมีแผนอะไรคะ เรย์... สถานการณ์แบบนี้ ถ้าใช้เวทมนตร์โจมตีวงกว้าง แรงสั่นสะเทือนจะทำให้เพดานถ้ำถล่มลงมาทับพวกเราตายเสียก่อน" "แผนน่ะมีเสมออยู่แล้วค่ะ..." เรย์ยิ้มมุมปาก ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับยามที่สมองกลยุทธ์กำลังทำงานอย่างเต็มพิกัด "ในเมื่อพวกมันอยากให้เรามาถึงจุดนี้นัก เราก็แค่... ควบคุมระบบของดันเจี้ยนนี้เสียเองก็สิ้นเรื่อง" สิ้นคำพูดของเรย์ หน้าต่างระบบสีฟ้าใสก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทันที เสียงแจ้งเตือนรัวเร็วราวกับกลองศึกดังขึ้นในโสตประสาท [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'เรย์' ทำการเชื่อมต่อเข้าสู่ 'แกนกลางดันเจี้ยนเลเวล 50' สำเร็จ 15%... 30%... 50%...] [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลปริศนาภายนอกระบบ!] [สิทธิ์การควบคุมระดับ SSS กำลังถูกแย่งชิง!] เซราฟิน่าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย นางสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอมที่พุ่งตรงเข้ามาจากความมืดเบื้องหน้า คลื่นพลังนั้นไม่ได้มาจากมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน แต่มันมาจาก 'มนุษย์' ที่ซ่อนตัวอยู่ และกำลังจ้องมองพวกเขาจากมุมมืด "เรย์ ระวังตัวค่ะ! มีคนอื่นอยู่ในนี้ด้วย..." ยังไม่ทันที่เซราฟิน่าจะกล่าวจบ เสียงปรบมือช้าๆ และก้องกังวานก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหน้า ท่ามกลางหมอกควันสีม่วงที่ค่อยๆ แหวกลู่ ร่างของชายสวมหน้ากากเงินลายกางเขนคว่ำก้าวเดินออกมาอย่างเชื่องช้า ในมือข้างหนึ่งถือคทาโบราณที่ส่องแสงสีเลือด "ไม่เลวเลยนี่ เจ้าฮันเตอร์แรงก์ F ขยะสังคม... ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะพา 'แม่มดแห่งหอคอยขาว' มาติดกับได้ง่ายดายขนาดนี้" เสียงทุ้มต่ำน่ารังเกียจดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปรากฏใต้หน้ากาก เรย์หรี่ตาลงทันที สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อเชื่อมโยงข้อมูลทั้งหมดเข้าด้วยกัน น้ำเสียงนี้... รูปแบบมานานี้... มันคือคนคนเดียวกับคนที่อยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของฮันเตอร์หลายสิบคนก่อนหน้านี้ไม่ผิดแน่ "ที่แท้ก็สุนัขรับใช้ตัวที่ชอบลอบกัดนี่เอง..." เรย์ก้าวขึ้นมาบังหน้าเซราฟิน่าไว้ครึ่งก้าว แม้พลังจะต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่แววตาของชายหนุ่มไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความท้าทายที่ลุกโชน "แต่ก่อนจะพูดจาอวดดี... แกแน่ใจแล้วเหรอคะว่าคนที่ติดกับ... คือพวกเราจริงๆ?" ริมฝีปากของเรย์ยกยิ้มกว้างขึ้น พร้อมกับที่หน้าต่างระบบสีแดงฉานตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามทันที! [การเชื่อมต่อแกนกลางดันเจี้ยน: 100% สมบูรณ์!] [ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติ: ทำลายเป้าหมายผู้บุกรุกนอกเหนือจากสิทธิ์ที่ได้รับอนุญาต!] สิ้นเสียงประกาศอันเฉียบขาดของระบบ พื้นเบื้องล่างใต้ฝ่าเท้าของชายสวมหน้ากากก็ยุบตัวลงกลายเป็นหลุมพรางแสงเลเซอร์สีทองนับร้อยสายที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า! ชายสวมหน้ากากสะดุ้งสุดตัวด้วยความตื่นตระหนก ถอยหลังกรูดอย่างไม่เป็นท่าเมื่อพบว่าตนเองกลายเป็นเป้าหมายของการโจมตีจากดันเจี้ยนที่เขาเป็นคนควบคุมแต่แรก! เซราฟิน่ามองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ความฉลาด ลุ่มลึก และความบ้าบิ่นที่คาดเดาไม่ได้ของเรย์ ทำให้เผลอยิ้มออกมาบางเบาในความมืด นางรู้ดีว่า... เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงเท่านั้น และในวินาทีที่แสงเลเซอร์สีทองสว่างวาบทั่วทั้งห้องโถงใต้ดิน เสียงแจ้งเตือนปริศนาจากระบบระดับ SSS ก็ดังขึ้นแทรกกลางความโกลาหล... [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบ 'บอสลับ' ลืมตาตื่นขึ้นจากการหลับใหล... และเป้าหมายแรกของมันคือนายเหนือหัวคนใหม่ผู้ถือครองสิทธิ์สูงสุด... ซึ่งก็คือตัวท่านเอง!] โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ --- *น้ำผึ้งหยดแรก*