ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก•ตอนที่ 9

ของขวัญจากภารกิจลับ

ผลงานโดย น้ำผึ้งหยดแรก
กลิ่นอายจางๆ ของสมุนไพรป่าสกัดและน้ำมันสนราคาแพงลอยวนอยู่รอบปลายจมูก เรย์แทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงเกินไปเมื่อแผ่นหลังของเขาแนบติดกับผนังห้องหินเย็นเฉียบ ภายในห้องพักส่วนตัวของหอพักอาจารย์ ณ สถาบันฮันเตอร์เซนทรัล ความเงียบงันมักมีความหมายสองแง่เสมอ ระหว่างความปลอดภัยที่ซ่อนเร้น กับภัยพิบัติที่กำลังจะคืบคลานเข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า “เจ้าเด็กเหลือขอ… เจ้าคิดจะทำอะไรกับเสื้อคลุมของฉันกันแน่” น้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้น เซราฟิน่ายืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงาน แสงตะเกียงเวทมนตร์สีนวลขับให้เรือนผมสีเงินยวดยวงของเธอยิ่งดูราวกับเส้นไหมต้องคำสาป ดวงตาสีอัมพันคู่คมกริบกวาดมองฮันเตอร์แรงก์ F ที่กำลังทำตัวลีบเล็กจนแทบจะกลืนไปกับวอลเปเปอร์ห้อง เรย์หัวเราะแห้งๆ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาสีรัตติกาลของเขาเหลือบมองชายผ้าคลุมสีดำสนิทปักดิ้นทองระยิบระยับที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้—ไอเทมระดับตำนานที่ระบบแจ้งเตือนกะพริบเตือนสีแดงฉานมาตลอดสามกิโลเมตรก่อนที่พวกเขาจะก้าวเข้ามาในห้องนี้ *(ติ๊ง! ตรวจพบไอเทมระดับตำนาน [อาภรณ์ศาสตราแห่งปราชญ์นิรันดร์] ผูกพันธะจิตวิญญาณกับเป้าหมาย: เซราฟิน่า)* *(เงื่อนไขการดึงไอเทม: สัมผัสทางกายภาพโดยตรงและขโมยความลับที่ซ่อนอยู่)* เสียงระบบดังรัวในหัวจนสมองแทบระเบิด เรย์ไม่ได้อยากหาเรื่องใส่ตัวเลยสักนิด หากเลือกได้เขาก็อยากจะนอนหลับสบายๆ ในห้องพักของตัวเองมากกว่าจะมาเสี่ยงชีวิตอยู่ใกล้ชิดกับอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมในการฝึกซ้อม แต่ปัญหาคือ เควสต์บังคับประจำสัปดาห์นี้หากทำไม่สำเร็จ ระดับพลังของเขาจะถูกรีเซ็ตกลับเป็นศูนย์ทันที! “อาจารย์เซราฟิน่าครับ… เอ๊ย! อาจารย์คะ” เรย์รีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อเห็นคิ้วเรียวสวยของหญิงสาวขมวดเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์ “คือว่า… มีเศษผงเวทมนตร์แปลกปลอมเกาะอยู่ที่ชายผ้าคลุมของอาจารย์ค่ะ ด้วยความที่เป็นห่วงสวัสดิภาพและความปลอดภัยของอาจารย์โดยบริสุทธิ์ใจ ฉันจึง… อ่า มือมันลอยไปเองค่ะ” มือเรียวบางที่ซ่อนความแข็งแกร่งระดับทำลายล้างไว้ภายใต้ถุงมือหนังสีดำยกขึ้นลูบขมับ เซราฟิน่าถอนหายใจยาวเหยียด เธอรู้จักเด็กหนุ่มคนนี้ดีเกินกว่าจะเชื่อคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ นั้น เรย์เป็นพวกฉลาดเป็นกรด เอาตัวรอดเก่งเป็นเลิศ แต่มักจะซ่อนความลับแปลกๆ ไว้เบื้องหลังรอยยิ้มขี้เล่นเสมอ และที่สำคัญที่สุด… ทุกครั้งที่เข้าใกล้ เขามักจะทำให้หัวใจที่สงบนิ่งมาหลายร้อยปีของเธอเต้นผิดจังหวะอย่างน่ารำคาญ “มือลอยงั้นเหรอ?” เซราฟิน่าก้าวเข้าไปหาช้าๆ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างเพรียวบางจนบรรยากาศรอบตัวหนาทึบ “ถ้ามือของเธอยังไม่ยอมหยุดอยู่กับที่ ระวังมันอาจจะไม่ได้กลับไปติดกับแขนของเธออีกเลยนะ เรย์” “โอ๊ะ! ระวังค่ะ!” ฉากกั้นระหว่างความเป็นความตายเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที เรย์แสร้งทำเป็นเสียหลักล้มไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่ชายผ้าคลุมของอาจารย์สาวเพื่อทรงตัว แต่อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกคำนวณไว้ในหัวของฮันเตอร์หนุ่มอย่างแม่นยำยิ่งกว่าเครื่องจักร แรงกระชากเบาๆ ทำให้ตะขอเวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่บริเวณซับในของอาภรณ์หลุดออก เผยให้เห็นช่องลับขนาดเล็กที่แผ่ไอความร้อนระอุออกมา *พรึบ!* แสงสีทองเจิดจ้าสาดส่องวาบไปทั่วห้องมืดทึบ กลิ่นอายโบราณที่ทรงพลังกดทับจนเรย์แทบทรุดลงไปกองกับพื้น ในขณะที่เซราฟิน่าเองก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ระหว่างที่พวกเขากำลังชุลมุน ร่างของเรย์ก็พลัดเซถลาเข้าไปอยู่ในวงแขนของอาจารย์สาวอย่างไม่ทันตั้งตัว กลิ่นกายหอมกรุ่นคล้ายดอกไม้ป่าผสมกลิ่นอายเวทมนตร์บริสุทธิ์โชยเข้าแตะจมูก ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบเดียว จนเรย์สามารถมองเห็นเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ในดวงตาสีอัมพันคู่นั้นได้ชัดเจน “เธอ…” เซราฟิน่าพึมพำเสียงพร่า ลลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มของเธอทำให้สติที่เคยสุขุมเริ่มกระเจิง ทว่า ก่อนที่เธอจะได้ต่อว่าเด็กหนุ่มในอ้อมแขน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์กลับทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง *(ติ๊ง! ยินดีด้วย! ผู้เล่นเรย์ได้รับไอเทมระดับตำนาน: [หัวใจแห่งปราชญ์โบราณ]* *(คำเตือน: ไอเทมชิ้นนี้เชื่อมโยงกับคำสาปแห่งพันธสัญญาเลือด หากแยกออกจากผู้ถือครองเดิมเกิน 10 เมตร จะเกิดปฏิกิริยาระเบิดมานา)* เรย์กลืนน้ำลายก้อนโต ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนตื่นตระหนก เมื่อก้มลงมองสิ่งที่อยู่ในมือ มันคือผลึกคริสตัลรูปหัวใจที่กำลังเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต และที่สำคัญกว่านั้น… มันถูกดึงออกมาจากตำแหน่งที่แนบชิดกับแผ่นอกของเซราฟิน่าโดยตรง! เซราฟิน่ายังคงนิ่งค้างอยู่ในท่าเดิม ดวงตาสีอัมพันมองสำรวจสิ่งที่อยู่ในมือของเด็กหนุ่ม ก่อนที่ใบหน้าเนียนใสจะค่อยๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปถึงใบหู ความเงียบงันภายในห้องกลับมาเยือนอีกครั้ง แต่มันเต็มไปด้วยความระอุที่ร้อนแรงเสียยิ่งกว่าเปลวเพลิง “เรย์…” เสียงของอาจารย์สาวแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ แต่น้ำเสียงนั้นกลับสั่นเครือเล็กน้อย “เธอกล้าดียังไง… ถึงได้ขโมยสิ่งนั้นออกมาจากตัวฉัน” รอยยิ้มขี้เล่นจางหายไปจากใบหน้าของเรย์ แทนที่ด้วยความเคร่งเครียดจริงจังเมื่อเขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินด้านนอก หน้าต่างห้องพักของหอพักอาจารย์ค่อยๆ ร้าวรานทีละน้อย ราวกับมีบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกำลังมุ่งตรงมายังห้องนี้เพื่อทวงคืนไอเทมชิ้นสำคัญ *(ติ๊ง! ตรวจพบผู้บุกรุกระดับภัยพิบัติ [ผู้กล้าแห่งแสงสว่างเงา] ปรากฏตัว ณ บริเวณหอพักอาจารย์)* *(ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: ซ่อนตัวร่วมกับเซราฟิน่าและรักษาความลับของไอเทมจนกว่าจะถึงรุ่งอรุณ)* ก่อนที่เรย์จะทันได้ขยับตัว เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับแรงระเบิดมหาศาลที่เป่าประตูห้องไม้เนื้อแข็งกระเด็นเป็น Cù หมุน! เงาร่างหนึ่งก้าวผ่านกลุ่มควันหนาทึบเข้ามา พร้อมกับดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องแสงเจิดจ้าขับไล่ความมืดมิด ดวงตาของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญกวาดมองภาพของอาจารย์สาวสุดแกร่งที่กำลังกอดก่ายอยู่กับฮันเตอร์แรงก์ F ในสภาพกึ่งแนบชิด… *(ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "น้ำผึ้งหยดแรก" มาโดยตลอดนะคะ)*
สารจากนักเขียน (น้ำผึ้งหยดแรก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มรักฉบับตัวร้ายที่อยากลาออก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%