การคุกคามจากคนภายใน

"เอกสารสำนวนคดีฉบับจริง... หายไปไหน?" เสียงกระแทกแฟ้มลงบนโต๊ะทำงานกระจกใสในสำนักงานทนายความใจกลางเมืองดังสนั่น รินรดาขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคู่คมกวาดมองกองกระดาษตรงหน้าด้วยความรู้สึกเย็นวาบที่สันหลังวาบ เธอไม่ได้ตกใจจนเสียสكَ แต่ความเฉียบคมในฐานะทนายความมืออาชีพบอกเธอทันทีว่า นี่ไม่ใช่ความสะเพร่าของการจัดเก็บเอกสารอย่างแน่นอน นี่คือการจงใจก่อวินาศกรรมจากภายใน... ประตูห้องทำงานเปิดผางขึ้นโดยไม่มีแม้แต่เสียงเคาะมารยาท ธันวาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเร่งร้อน ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีกรมท่าเข้มหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานของเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลระคนเคร่งเครียด ซึ่งเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งจากนักธุรกิจผู้เยือกเย็นและไร้หัวใจคนเดิม "คุณกำลังหาอะไรอยู่ ริน..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามทันทีโดยไม่ต้องมีคำทักทาย รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาอดีตสามี ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง นัยน์ตาคู่สวยฉายแววเย้ยหยันเล็กน้อยก่อนจะปรับให้กลับมาเรียบนิ่งเช่นเดิม "เอกสารหลักฐานสำคัญที่จะใช้มัดตัวพยานฝ่ายตรงข้ามในคดีพรุ่งนี้... มันหายไปอย่างไร้ร่องรอยค่ะ คุณธันวา" ธันวาขมวดคิ้วเข้ม ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้นจนรินรดาต้องถอยหลังพิงพนักเก้าอี้โดยอัตโนมัติ "หายไปได้อย่างไร ห้องทำงานนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น คนนอกไม่มีทางเข้ามาแตะต้องได้..." "ค่ะ... คนนอกเข้ามาไม่ได้" รินรดาตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตานิลกาฬของเขา "เพราะฉะนั้น คนที่เอาไป... ต้องเป็นคนที่มีคีย์การ์ด มีสิทธิ์เข้าออกชั้นนี้ และรู้ดีว่าฉันเก็บเอกสารชุดนี้ไว้ที่ไหน" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ธันวานิ่งงันไปชั่วอึดใจ สมองอันปราดเปรื่องของนักธุรกิจระดับพันล้านประมวลผลอย่างรวดเร็ว ก่อนที่กรามคมสันจะขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน "คุณกำลังสงสัยใคร... หรือว่าคุณกำลังสงสัย 'คนของผม'?" รินรดาหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง "คนของคุณ? หรือคนที่คุณจ้างเข้ามาโดยไม่ตรวจสอบประวัติให้ดีเสียก่อนคะ คุณธันวา? อย่าลืมสิคะว่าคดีนี้บริษัทของคุณมีเอี่ยวโดยตรง และถ้าฉันแพ้คดีนี้ คนที่จะเสียผลประโยชน์มหาศาลก็คือคุณ ไม่ใช่ฉัน" คำพูดนั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของธันวา ราวกับมีคมมีดกรีดลงบนกลางใจ อดีตภรรยาที่เขาเคยทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใยในวันที่เธอล้มละลาย บัดนี้ได้เติบโตเป็นหญิงสาวผู้ทรงพลัง แข็งแกร่ง และเฉียบคมจนเขาแทบจะเข้าไม่ถึง ดวงตาที่เคยมีแต่ความอ่อนโยนยามมองเขา ในวันนี้เหลือเพียงความระแวงและกำแพงสูงชันที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันตัวเอง "ริน... คุณคิดว่าผมเป็นคนทำลายหลักฐานเพื่อปกป้องตัวเองอย่างนั้นเหรอ?" ธันวาถามเสียงพร่า ความเจ็บปวดแปลบปะปนอยู่ในน้ำเสียงนั้นอย่างไม่ปิดบัง "ฉันไม่ได้พูดนะคะ คุณพูดเองต่างหาก" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้ส่วนสูงจะน้อยกว่าเขาอยู่หลายช่วงตัว แต่รัศมีในความมั่นใจของเธอกลับทำให้ธันวาต้องเป็นฝ่ายชะงัก "แต่ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจจริง ช่วยกรุณาถอยออกไปค่ะ ฉันต้องไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดของชั้นนี้ด้วยตัวเอง" รินรดาเดินเลี่ยงผ่านร่างสูงของอดีตสามีไปอย่างไร้เยื่อใย กลิ่นกายหอมละมุนคุ้นเคยที่เคยปลอบประโลมเขาในยามค่ำคืน บัดนี้กลับลอยผ่านไปราวกับสายลมหนาวที่พัดพาความอบอุ่นทั้งหมดออกไปจากห้อง ธันวาหลับตาลงชั่วครู่เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังตีรวนอยู่ในอก เขากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความรู้สึกผิดบาปในอดีตกำลังย้อนกลับมาลงทัณฑ์เขาอย่างสาสม ในวันที่เขาอยากจะแก้ไขและปกป้องเธอ รินรดากลับไม่หลงเหลือความเชื่อใจให้เขาอีกต่อไปแล้ว ห่างออกไปไม่ไกลนัก บริเวณมุมอับสายตาหน้าลิฟต์โดยสาร ร่างระหงของเลขาฯ สาวคนสนิทของธันวา–ผู้หญิงที่เขาเพิ่งรับเข้ามาทำงานเมื่อไม่กี่เดือนก่อน กำลังยืนแอบมองเหตุการณ์ภายในห้องด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน มุมปากของเธอยกขึ้นอย่างน่ากลัว มือเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีดำกำโทรศัพท์มือถือแน่น บนหน้าจอแสดงภาพถ่ายของเอกสารสำนวนคดีฉบับจริงที่เพิ่งถูกส่งต่อไปยังปลายทางปริมาณมหาศาล * 'เกมนี้... คุณไม่มีทางชนะฉันหรอกค่ะ ทนายรินรดา' * เลขาฯ สาวคิดในใจอย่างลำพอง ก่อนจะหมุนตัวเดินเลี่ยงไปยังบันไดหนีไฟเพื่อหลบเลี่ยงกล้องวงจรปิด ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวเท้าพ้นจากบริเวณนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "ยืนทำอะไรตรงนั้นครับ... คุณศจี?" ร่างบางสะดุ้งสุดตัว หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อหันกลับไปพบกับร่างสูงของทนายหนุ่มรุ่นน้องผู้ช่วยของรินรดา ที่ยืนกอดอกพิงผนังด้วยแววตานิ่งสนิท แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวอย่างประหลาด รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่ถูกชูขึ้นในมือ "หรือว่า... คุณกำลังหาเอกสารชุดนี้อยู่พอดี?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความรู้สึกของตัวละครด้วยกันนะคะ / กระจกเงาสะท้อนใจ