ร่วมมือชั่วคราว

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องประชุมสำนักงานกฎหมายใจกลางเมืองไม่ได้ทำให้บรรยากาศตึงเครียดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย รินรดาตวัดสายตาคมกริบมองเอกสารกองโตบนโต๊ะกระจกใส ก่อนจะเงยขึ้นสบตาชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นอดีตสามี ธันวานั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเย็นชาและไร้ความรู้สึกบัดนี้ปรากฏร่องรอยความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมปลาบของเขาไม่ได้ทอดมองเอกสารในมือ แต่กำลังจดจ้องมองเธอ—ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าไม่มีวันมีค่าพอจะอยู่ในสายตา ในวันที่เธอล้มละลายและร้องขอเพียงอ้อมกอดอุ่นๆ จากเขา "คุณแน่ใจแล้วเหรอว่าเราต้องร่วมมือกันในเกมนี้ ริน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด "ศัตรูที่คุณกำลังสู้ด้วยไม่ใช่คนธรรมดา เขามีทั้งอิทธิพลและเงินตรา... และฉันไม่อยากให้คุณเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตราย" รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิทจนน่ากลัว "เป็นห่วงฉันอย่างนั้นเหรอคะ คุณธันวา? แปลกจังนะคะ ทั้งที่เมื่อก่อน... ต่อให้ฉันล้มลงไปกองแทบเท้าคุณ คุณยังไม่เคยชายตาแลด้วยซ้ำ" คำพูดแทงใจดำนั้นทำให้สันรามของธันวาขยับเกร็ง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะฝั่งที่เธอนั่งโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อกดดัน สายตาทั้งคู่ประสานกันราวกับมีประกายไฟฟาดฟัน "ความผิดพลาดในอดีต ฉันชดใช้มันด้วยความทรมานมามากพอแล้ว ริน" ธันวาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาไหววูบด้วยความเจ็บปวดที่เขาพยายามซ่อนเร้น "คนที่คุณกำลังจะจัดการ... เขาคือคนเดียวกับคนที่พยายามฮุบกิจการบริษัทครอบครัวฉัน และพยายามทำลายชีวิตคุณในอดีต เราต่างมีศัตรูคนเดียวกัน การร่วมมือกันคือทางเลือกเดียวที่จะชนะ" รินรดาไม่หลบสายตา หัวใจของเธอเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธแค้นที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกครั้ง เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขา ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ใกล้เสียจนเธอได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางคุ้นเคย กลิ่นที่เคยทำให้เธอยอมจำนนในอดีต... แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ "ฉันไม่ได้ไว้ใจคุณ ธันวา" รินรดากระซิบช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ "แต่ถ้าการดึงคุณลงมาในนรกขุมนี้ จะทำให้ฉันกระชากหน้ากากคนที่มันทำลายชีวิตฉันได้สำเร็จ... ฉันก็ยินดีจะจับมือกับซาตานอย่างคุณชั่วคราว" ธันวาชะงักไปเล็กน้อยกับถ้อยคำเชือดเฉือนนั้น ทว่าริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นบางเบา เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและการยอมจำนนต่ออดีตภรรยาผู้แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาเคยรู้จัก "ยินดีต้อนรับสู่เกมของฉันค่ะ... อดีตสามี" รินรดายื่นมือเรียวบางออกไปตรงหน้า แม้ปลายนิ้วจะเย็นเฉียบ แต่ท่าทางกลับมั่น ธันวามองมือนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือหนามาจับกระชับไว้แน่น สัมผัสอุ่นร้อนที่ส่งผ่านฝ่ามือไม่ได้ทำให้หัวใจของทั้งคู่สงบลง ตรงกันข้าม มันกลับเป็นการจุดชนวนไฟแค้นและถ่านไฟเก่าให้โหมกระหน่ำขึ้นพร้อมกันในเวลาเดียวกัน บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดทิ้งไว้ ข้อมูลลับของผู้บงการตัวจริงค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัด ภาพถ่ายของนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลถูกเปิดเผยพร้อมกับหลักฐานการทุจริตชิ้นใหญ่ ทั้งสองยืนเคียงไหล่กันหน้าจอ อ่านข้อมูลเหล่านั้นด้วยสัญชาตญาณนักล่าที่พร้อมจะขยี้ศัตรูให้แหลกคามือ ทว่า ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังเข้มข้น เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือของธันวาบนโต๊ะก็ดังขึ้น หน้าจอเรืองแสงสว่างวาบเผยให้เห็นภาพถ่ายที่ถูกส่งเข้ามาใหม่จากนักสืบส่วนตัว เป็นภาพของเด็กชายตัวน้อยวัยอนุบาลคนหนึ่งกำลังถือร็อกเก็ตสีแดงวิ่งเล่นอยู่ในสนามเด็กเล่น และใบหน้านั้น... ถอดแบบพิมพ์เดียวกันกับธันวาในวัยเด็กไม่มีเพี้ยน! ธันวาชะงักกึก ลมหายใจสะดุดกะทันหัน ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนมือที่กำอยู่คลายออก รินรดาที่สังเกตเห็นความผิดปกติรีบหันขวับมามอง ก่อนที่สีหน้าเรียบเฉยของเธอจะเปลี่ยนเป็นซีดเผือดเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์เครื่องนั้น! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความรู้สึกของตัวละครด้วยกันนะคะ / กระจกเงาสะท้อนใจ