เสียงกระดาษปึกหนาที่ถูกโยนลงกระทบพื้นกระจกแผ่นใสอย่างแรง ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานหรูหราอลังการที่ตั้งอยู่บนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง รินรดาไม่ได้สะดุ้งตกใจกับกิริยาคุกคามนั้นแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นสายตาบางเบายังคงนิ่งสงบ ราวกับผิวน้ำในบึงลึกที่ไม่มีลมระลอกใดพัดผ่านให้ไหว
เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท แผ่นหลังตั้งตรงสง่างามไม่ต่างจากนางพญาที่กำลังมองดูเด็กน้อยกำลังเล่นสนุก
"คุณคิดจริงๆ หรือรินรดา ว่าเอกสารฉบับนี้จะใช้โค่นล้มบริษัทของผมได้?"
เสียงทุ้มต่ำที่เคยอบอุ่นในความทรงจำ แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและคมกริบดังขึ้น ธันวาโน้มตัวไปข้างหน้า ข้อศอกทั้งสองข้างค้ำลงบนโต๊ะทำงานกระจก สายตาดุดันจ้องมองเธอราวกับพญาอินทรีที่กำลังรอขย้ำเหยื่อ เขาแค่นยิ้มหยันที่มุมปาก ชายหนุ่มผู้กุมอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้านไม่เคยเชื่อเลยว่า อดีตภรรยาที่เขาเคยผลักไสออกไปอย่างไร้เยื่อใยเมื่อหลายปีก่อน จะกลายมาเป็นทนายความคู่กรณีที่กล้าหาญถึงเพียงนี้
"ฉันไม่ได้มาเพื่อ 'โค่นล้ม' คุณหรอกค่ะคุณธันวา..." รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทุกคำกลับชัดเจนและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ฉันมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม... สิ่งที่บริษัทของคุณเอาเปรียบลูกความของฉันอย่างเลือดเย็นต่างหากล่ะคะ"
"ความยุติธรรม?" ธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีแต่ความดูแคลนระคนหงุดหงิด "คุณก็รู้ดีว่าช่องโหว่ในสัญญาข้อนั้นมันหนาแน่นแค่ไหน ทีมกฎหมายระดับท็อปของประเทศร่างมันขึ้นมากับมือ ไม่มีทางที่คุณจะหาหลักฐานมาหักล้างได้หรอกรินรดา อย่าเอาความแค้นส่วนตัวมาปะปนกับงานอาชีพเลย มันน่าสมเพช"
คำสบประมาทที่ตั้งใจพ่นออกมาเพื่อให้อีกฝ่ายเจ็บปวด หวังจะเห็นรอยร้าวบนใบหน้าเรียบเฉยนั้น เหมือนเช่นในอดีตที่เขาเคยทำให้เธอน้ำตาร่วงเผาะในวันที่เธอหมดสิ้นทุกอย่าง แต่ในวันนี้... ธันวาต้องผิดหวัง
รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏบนเรียวปากสีพีชอ่อนนั้นช่างเย็นชาและทรงพลังเสียจนเขารู้สึกแปลบปلمในอกอย่างประหลาด
"คุณธันวาคะ..." เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ปรับเสื้อสูทเข้ารูปให้เรียบร้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขามากขึ้น "คนเรามักจะมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองครอบครอง จนกระทั่งลืมมองไปว่า... สิ่งที่มั่นคงที่สุด ก็อาจพังทลายลงได้ด้วยรอยร้าวเล็กๆ เพียงจุดเดียว"
"คุณหมายความว่ายังไง?" คิ้วเข้มของนักธุรกิจหนุ่มขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณนักธุรกิจที่เคยเฉียบคมเริ่มส่งสัญญาณเตือนภัยบางอย่าง
รินรดาไม่ตอบคำถาม เธอเพียงแต่ก้มลงหยิบแท็บเล็ตเครื่องบางขึ้นมา นิ้วเรียวกดสไลด์หน้าจอเพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะวางมันลงตรงหน้าเขา หน้าจอแสดงผลเอกสารการเงินฉบับลับสุดยอด—บัญชีลับที่ถูกซุกซ่อนไว้ภายใต้ชื่อบริษัทนอมินีในต่างประเทศ ซึ่งมีการเซ็นอนุมัติเบิกจ่ายเงินโดยใช้ลายมือชื่อของธันวาเอง
ดวงตาคมกริบของธันวาเบิกกว้างขึ้นทีละน้อย สีหน้ามั่นอกมั่นใจเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผมเมื่อเขากวาดสายตาอ่านตัวเลขและความเชื่อมโยงที่มัดตัวเขาไว้แน่นหนาจนดิ้นไม่หลุด ช่องโหว่ที่เขาคิดว่าหนาแน่นนัก บัดนี้ถูกตีแผ่และเจาะทะลวงด้วยความเฉียบแหลมที่ไร้ที่ติของหญิงตรงหน้า
"เป็นไปไม่ได้..." เขาพึมพำออกมาเสียงเบา ราวกับคนละเมอ "คุณ... คุณหาเอกสารนี่มาจากไหน?"
"ความลับของวิชาชีพค่ะ" รินรดาตอบด้วยรอยยิ้มราบเรียบ "และที่สำคัญ... คุณประเมินความสามารถของ 'อดีตภรรยา' ที่คุณเคยคิดว่าไร้ค่าต่ำเกินไป"
บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแข่งกับเสียงหัวใจของธันวาที่เต้นรัวด้วยความตื่นตระหนกและความรู้สึกพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกในชีวิต เขามองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า—ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเธอจะไม่มีวันลุกขึ้นยืนได้อีกแล้ว แต่เธอกลับกลับมาในฐานะทนายความมือฉมังที่ถือดาบพิพากษาคอยจ่อคอหอยเขาอยู่
ทว่า... ในวินาทีที่ธันวาเงยหน้าขึ้นเพื่อจะเอ่ยปากเจรจา สายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นร่างเล็กๆ ของเด็กชายวัยสี่ขวบที่กำลังวิ่งเข้ามาในห้องรับรองพิเศษอีกมุมหนึ่งของห้องทำงาน เนื่องจากพี่เลี้ยงเผลอปล่อยมือ
เด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู โครงหน้าเรียวเล็ก จมูกโด่งรั้น และที่สะดุดตาที่สุดคือ... ไฝเม็ดเล็กๆ ใต้หางตาข้างขวา ที่ถอดแบบพิมพ์เขียวมาจากตัวเขาเองราวกับส่องกระจกเงา!
ธันวานิ่งงัน ราวกับถูกสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางกระหม่อมในยามวิกาล ลมหายใจของเขาขาดห้วງไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกโพลงจ้องมองเด็กน้อยสลับกับใบหน้าซีดเผือดของรินรดาที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีหน้าตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิด
"รินรดา..." เสียงของเขาแหบพร่า ดวงตาแดงก่ำด้วยความสับสนและตกตะลึงระคนความจริงที่เพิ่งกระจ่าง "เด็กคนนั้น... เขาเป็นใคร?"
รินรดานิ่งงัด ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็งในวินาทีเป็นตาย เธอลืมไปสนิทว่าวันนี้ลูกชายตัวน้อยตามมาที่สำนักงานด้วย และความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดหลายปี บัดนี้กำลังจะถูกกระชากหน้ากากออกต่อหน้าต่อตาอดีตสามีผู้เย็นชาอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง!
(โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ)
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความรู้สึกของตัวละครด้วยกันนะคะ
ทนายหญิงผู้พิพากษาหัวใจอดีตสามี•ตอนที่ 4
คำสบประมาทที่ล้มเหลว
ผลงานโดย กระจกเงาสะท้อนใจ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กระจกเงาสะท้อนใจ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ทนายหญิงผู้พิพากษาหัวใจอดีตสามี นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!