คำโกหกที่งดงาม

“ข้อเสนอของคุณน่าสนใจมากครับอัครพล แต่ผมเชื่อว่าคุณเองก็รู้อยู่เต็มอก ว่าสิ่งที่ผมต้องการแลกเปลี่ยนนั้น... มันมีราคาสูงกว่าแค่เงินในบัญชีที่เพิ่มขึ้น” เมฆาเอ่ยขึ้นพลางหมุนแก้วไวน์ในมือเบาๆ ของเหลวสีแดงเข้มไหวระริกสะท้อนแสงไฟสลัวในห้องทำงานส่วนตัวของอัครพล เขาจงใจทอดเสียงให้ดูผ่อนคลาย ทั้งที่ในใจกำลังนับจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเองให้คงที่ที่สุด อัครพลหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ชายวัยกลางคนผู้ทรงอิทธิพลเอนหลังพิงเก้าอี้หนังราคาแพง สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองเมฆาผ่านแว่นตาไร้กรอบ “คนฉลาดมักรู้วิธีต่อรองเสมอ เมฆา... ผมชอบความกล้าของคุณ แต่จำไว้ว่าในโลกของผม ความอยากรู้อยากเห็นมักจะเป็นจุดเริ่มต้นของความตายที่เงียบเชียบที่สุด” เมฆาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง ‘กริ๊ก’ เบาๆ แต่อัดแน่นด้วยความกดดัน เขาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายโดยไม่มีแววหวั่นไหว “ถ้าผมกลัวความตาย ผมคงไม่มานั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่วันแรก สิ่งที่ผมต้องการคือข้อมูล... รายชื่อผู้เกี่ยวข้องในโครงการ ‘รอยจารึก’ ล็อตสุดท้าย ถ้าคุณให้ได้ ผมก็พร้อมจะเซ็นสัญญาและทิ้งอดีตทั้งหมดไว้ข้างหลัง” อัครพลหรี่ตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะผายมือไปทางแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มที่วางอยู่มุมโต๊ะ “ถ้าคุณต้องการมันขนาดนั้น... ก็ได้ ผมให้คุณได้ แต่อย่าลืมว่าเมื่อคุณได้รับข้อมูลนี้ไปแล้ว คุณจะกลายเป็นหนึ่งในหมากตัวสำคัญบนกระดานของผมทันที คุณถอยหลังกลับไม่ได้อีกต่อไป” เมฆาสูดลมหายใจเข้าลึก ความตึงเครียดแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง เขาแสร้งทำเป็นพยักหน้าช้าๆ ใบหน้าเรียบเฉยแต่ในหัวกลับคำนวณแผนการทั้งหมด รินรดาบอกเขาไว้เสมอว่าอัครพลไม่มีทางยื่นโอกาสให้ใครฟรีๆ แต่นี่คือหนทางเดียวที่จะสาวไปถึงตัวการที่บงการการตายของครอบครัวเขาได้ “ตกลงครับ” เมฆาตอบสั้นๆ น้ำเสียงหนักแน่น “ผมพร้อมรับเงื่อนไขนั้น” อัครพลยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา เขาหยิบปากกาหมึกซึมยื่นให้เมฆา “เซ็นสัญญาฉบับนี้ แล้วผมจะมอบกุญแจสู่ความจริงให้คุณ... หรือบางที อาจจะเป็นคำตอบที่คุณไม่อยากรับรู้ก็ได้” บรรยากาศในห้องดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เมฆารับปากกามาถือไว้ สัมผัสเย็นเยียบของโลหะเตือนให้เขารู้ว่าเขากำลังเดินก้าวเข้าสู่กับดักที่เขาสร้างขึ้นเอง เขาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษ สัญญาที่เปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่ผูกมัดชีวิตเขาไว้กับจอมบงการที่เขาเกลียดชังที่สุด ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นสองครั้งเบาๆ ก่อนที่บานประตูจะเปิดออก ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ เธอคือเลขาคนสนิทของอัครพล แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเมฆาแทบหยุดเต้นไม่ใช่ตัวเธอ หากแต่เป็นแฟ้มในมือที่ระบุชื่อผู้ส่ง ซึ่งเขาจำลายมือหวัดๆ บนหน้าซองนั้นได้เป็นอย่างดี มันเป็นลายมือเดียวกับจดหมายข่มขู่ที่เขาได้รับในวันที่ครอบครัวเขาจากไป... และเจ้าของลายมือนั้น ไม่ควรจะยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ อัครพลมองดูปฏิกิริยาของเมฆาด้วยความพึงพอใจ “ดูเหมือนคุณจะตกใจนะ เมฆา... มีอะไรในแฟ้มเล่มนั้นที่ทำให้คุณเสียอาการขนาดนี้เชียวหรือ? หรือว่า... คุณจำลายมือคนใกล้ตัวที่หักหลังคุณได้แล้ว?” เมฆาชะงักค้าง ปากกาในมือสั่นไหวเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมามั่นคงดั่งเดิม เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองอัครพลด้วยสายตาที่เย็นเยือกยิ่งกว่าเดิม นี่ไม่ใช่แค่แผนการหลอกล่อเพื่อเอาข้อมูล แต่มันคือการเผชิญหน้ากับความจริงที่เน่าเฟะที่สุดที่เขาเคยพยายามวิ่งหนี ความหวังที่จะได้คำตอบกลายเป็นความสะพรึงที่แทรกซึมไปตามกระดูกสันหลัง เมื่อเขารู้ตัวว่า 'คำโกหก' ที่เขาใช้แสร้งตกลงนั้น กลับกลายเป็นจุดเริ่มของความตายที่เขากำลังจะก้าวเท้าเข้าไปหาจริงๆ ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงติดตามเรื่องราวของเมฆาและร่วมค้นหาความจริงไปกับผมนะครับ เมทริกซ์ซีโร่