แผนซ้อนแผน

"ถ้าคุณก้าวออกไปจากห้องนี้โดยไม่มีแผนสำรองที่ฉลาดพอ พรุ่งนี้ชื่อบริษัทของคุณคงได้ไปอยู่บนหน้าหนึ่งของข่าวหน้าธุรกิจในฐานะผู้แพ้ที่ยับเยินที่สุดในรอบปี... คุณรินรดา" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความหงุดหงิดระคนเป็นห่วงดังขึ้นทันทีที่ประตูกระจกฝ้าของห้องทำงานสถาปนิกปิดสนิท ธีร์ ธราดล ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองอินทีเรียสาวที่ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขายังคงง่วนอยู่กับการขีดเส้นแปลนโครงสร้างด้วยปากกาหมึกซึมราคาแพงบนกระดาษไขแผ่นใหญ่ ท่าทางเยือกเย็นราวกับสถานการณ์วิกฤตเมื่อครู่ที่เมฆินทร์ส่งคนมาป่วนโครงการไม่ได้สร้างรอยขีดข่วนใดๆ ให้กับสถาปนิกหนุ่มจอมเจ้าระเบียบคนนี้เลยสักนิด รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววพยศ เธอปรายตามองผู้ชายปากแข็งที่ปากบอกว่ารำคาญเธอนักหนา แต่กลับสั่งให้เลขาฯ จัดกาแฟดำและขนมปังปิ้งรสโปรดมาวางไว้บนโต๊ะทำงานของเธอติดต่อกันสามวันซ้อนโดยไม่ยอมปริปากชมสักคำ "ถ้าฉันกลัวแพ้ คงไม่มายืนเถียงกับคนปากเสียอย่างคุณหรอกค่ะ... เอ้ย... ครับ!" รินรดาเกือบเผลอหลุดคำพูดคุ้นชิน แต่เมื่อเจอสายตาดุคมกริบที่เงยขึ้นมามองอย่างจับผิด เธอก็รีบเปลี่ยนสรรพนามและเชิดหน้าขึ้นท้าทายทันที "คุณธีร์ต่างหากล่ะคะ... เอ้ย... ครับ! ที่เอาแต่นั่งตีหน้ายักษ์อยู่ได้ ทั้งที่ตาแก่เมฆินทร์นั่นกำลังเดินเกมกวาดซื้อที่ดินรอบแปลงโปรเจกต์ของเราเพื่อปิดทางเข้าออก" ธีร์วางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะเสียงดัง *กริ๊ก* เขาถอนหายใจยาวเหยียดอย่างคนหมดความอดทน ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวหญิงสาวที่สูงเพียงแค่ระดับไหล่ของเขา กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับกลิ่นกระดาษและกาแฟคั่วบดพุ่งเข้าปะทะจมูกจนรินรดาต้องเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ "ใครบอกว่าผมยอมให้มันเล่นฝ่ายเดียว" ธีร์โน้มใบหน้าลงมาต่ำ เสียงกระซิบกระซาบอยู่ใกล้ใบหูจนขนอ่อนลุกชัน "เมฆินทร์ฉลาด แต่มันประเมินความเจ้าเล่ห์ของผมต่ำไป... และที่สำคัญ มันไม่รู้เลยว่าคนที่ถือไพ่เหนือกว่าในตอนนี้ ไม่ใช่ผม... แต่คือคุณ" รินรดาขมวดคิ้วมุ่น หัวใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้จนเกินไปจนเธอต้องเอามือผลักอกแกร่งเบาๆ "หมายความว่ายังไงคะ... ครับ? อย่ามาใช้มุกกำกวมกับฉันนะ" "เลิกทำตัวเป็นยัยดื้อสักวันจะได้ไหม" ธีร์ดุเสียงเข้ม แต่มือหนากลับเอื้อมไปจัดปรกผมที่ตกลงมาบังแก้มใสของเธออย่างเบามือ เป็นสัมผัสที่ขัดกับวาจาเฉียบคมโดยสิ้นเชิง "แผนของผมคือการซ้อนแผน เมฆินทร์อยากได้แปลนดีไซน์ของเราเพื่อเอาไปยื่นประมูลแข่งใช่ไหม งั้นเราก็ส่งแปลนปลอมที่ออกแบบโครงสร้างฐานรากแบบพิเศษให้มันไป" ดวงตาของรินรดาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความอัจฉริยะในตัวสถาปนิกหนุ่มตรงหน้าเริ่มทำงานเชื่อมโยงกับหัวสมองอันเฉียบคมของเธอ "แปลนปลอม... ที่ถ้าเอาไปสร้างจริงจะติดปัญหาเรื่องกฎหมายผังเมืองและระยะร่น!" "ฉลาดมาก" ธีร์มุมปากกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เป็นรอยยิ้มที่นานๆ ครั้งเธอจะได้เห็นและมันก็ทรงพลังจนทำเอาคนมองใจสั่น "และคนที่ต้องเอาแปลนชุดนี้ไปยื่นเสนอให้กับมือเมฆินทร์ เพื่อตบตาว่าเรากำลังจนมุม... ก็คือคุณ" รินรดาผถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง แต่นัยน์ตากลับพราวระยับด้วยความท้าทาย เลือดนักสู้ในตัวพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที "คุณกำลังจะให้ฉันเล่นละครตบตาเสือหิวอย่างเมฆินทร์อย่างนั้นเหรอคะ? ฟังดูเสี่ยงเป็นบ้าเลย... แต่ฉันชอบ!" "แต่อันตรายมาก ถ้าเมฆินทร์จับได้ว่าคุณเป็นไส้ศึก..." ธีร์หยุดพูด สีหน้าแววตาเปลี่ยนจากความเจ้าเล่ห์เป็นความกังวลอย่างปิดไม่มิด แม้เขาจะวางแผนมาอย่างรัดกุมแค่ไหน แต่การส่งผู้หญิงที่เขาหวงแหนที่สุดเข้าไปอยู่ในปากเสือย่อมทำให้ใจสั่นไหวไม่ได้ "ผมไม่อนุญาตให้คุณเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายขนาดนั้น รินรดา" "ห่วงฉันเหรอคะ?" รินรดาแกล้งเอียงคอถาม รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นที่มุมปาก สวนกลับด้วยน้ำเสียงล้อเลียนเพื่อกลบเกลื่อนความไหวหวิวในอก "นึกว่าคุณจะสนใจแต่ตึกคอนกรีตกับเส้นแปลนซะอีก... นายสถาปนิกปากแข็ง" "ผมไม่ได้ห่วงคุณ ผมห่วงงานของบริษัท กลัวว่าคุณจะทำพังแล้วผมต้องตามเช็ดก้นให้ต่างหาก" ธีร์รีบแก้ตัวเสียงแข็ง ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ที่ถูกจับไต๋ได้ เขาเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหลบสายตารู้ทันของเธอ "ปากแข็งไม่เปลี่ยนเลยนะคะ... ครับ" รินรดาหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดี "ตกลงตามนี้ค่ะ ฉันจะเดินเกมนี้เอง รับรองว่าเมฆินทร์จะไม่มีทางรู้ตัวเลยว่ากำลังเดินเข้าสู่หลุมพรางที่คุณขุดไว้" ธีร์หันกลับมามองรอยยิ้มมั่นใจของหญิงสาว นัยน์ตาคู่คมฉายแววอ่อนแสงลงอย่างลึกซึ้ง เขาขยับเข้าไปใกล้เธออีกครั้งจนแผ่นหลังของรินรดาชนเข้ากับชั้นวางหนังสือ เสียงลมหายใจของคนทั้งคู่ผสานกันเงียบๆ ในห้องทำงานที่เวลาคล้ายจะเดินช้าลง "ถ้าเกิดอะไรขึ้น..." ธีร์เอ่ยเสียงแผ่วเบา ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะปอยผมของเธออีกครั้งอย่างทะนุถนอม "ผมจะเป็นคนแรกที่พังประตูเข้าไปลากตัวคุณออกมาเอง จำไว้" บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนอบอวลไปด้วยความหวานล้ำที่ถูกซ่อนไว้ใต้ความปากแข็งและทิฐิ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นรัวแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ทว่าก่อนที่บทสนทนาอันตึงเครียดแต่หวานล้ำจะดำเนินไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็รัวเร็วขึ้นสามครั้งติดกันตามด้วยเสียงเปิดพรวดเข้ามาของเลขาฯ หน้าห้อง "คุณธีร์คะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ!" เสียงหอบสะท้านของเลขาสาวทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันแทบไม่ทัน ธีร์ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะ เขายืดตัวตรงปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นบอสหนุ่มผู้เยือกเย็นทันที "มีอะไร โวยวายทำไม" เลขาสาวหน้าตาตื่น ยื่นแท็บเล็ตหน้าจอข่าวอสังหาริมทรัพย์ด่วนให้ดู "มีคนปล่อยข้อมูลลับแปลนโครงสร้างโครงการของเราลงในโซเชียลมีเดียแล้วค่ะ... และที่สำคัญที่สุด คนที่ถูกอ้างว่าเป็นคนขายข้อมูลลับนี้ให้ฝั่งเมฆินทร์... คือคุณรินรดาค่ะ!" ธีร์หันขวับกลับมามองรินรดา ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ขณะที่รินรดากำมือแน่น ใบหน้าซีดเผือดลงทันทีเมื่อตระหนักได้ว่า... แผนซ้อนแผนยังไม่ทันเริ่ม พวกเขาโดนตัดหน้าตลบหลังเข้าให้อย่างจังเสียแล้ว! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความสัมพันธ์ที่ทั้งฟินและลุ้นระทึกนี้นะครับ