กับดักสุดท้าย

"ธันวา คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมครับว่าเงินก้อนสุดท้ายของบริษัทจะถูกฝังลงในโปรเจกต์ 'โอเมก้า-เกตเวย์' นี้ทั้งหมด? ตลาดอสังหาฯ ในทำเลนั้นกำลังมีความผันผวนสูงมากนะครับ" กวินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าดวงตาของเขากลับจ้องมองไปยังตัวเลขที่วิ่งอยู่บนหน้าจอเทอร์มินัลราคาแพงระยับราวกับเสือดาวที่กำลังตะครุบเหยื่อ เขาไม่ได้มองหน้าธันวา แต่เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังนั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งตรงข้าม ธันวาหัวเราะหึในลำคอ ใบหน้าของเขาดูละโมบจนน่าเวทนา เขาขยับเนคไทให้เข้าที่ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผู้ชนะ "คุณมันก็แค่พวกขี้ระแวงเกินเหตุ กวิน... นี่คือโอกาสที่ตระกูลใหญ่ในสิงคโปร์จะเข้ามาซื้อกิจการเรา การทุ่มหมดหน้าตักเพื่อให้เห็นตัวเลขรายรับสวยๆ ก่อนวันดีล นั่นแหละคือกลยุทธ์ของนักธุรกิจระดับหมื่นล้าน ไม่ใช่นักเล่นหุ้นกระจอกๆ แบบคุณ" "งั้นเหรอครับ..." กวินทวนคำช้าๆ นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ทุกลมหายใจของเขาตอนนี้ถูกควบคุมไว้อย่างดีเยี่ยม แม้ลึกๆ ในใจเขาจะยังคงติดใจกับ 'ความผิดพลาด' ที่เขาเพิ่งค้นพบเมื่อวาน แต่สำหรับธันวา ชายคนนี้คือหนูที่ติดกับดักสมบูรณ์แบบแล้ว บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้น 45 ของตึกระฟ้าตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นกาแฟคั่วเข้มอบอวลอยู่ในอากาศ แต่มันกลับไม่ช่วยให้ธันวาผ่อนคลายลงได้เลยแม้แต่น้อย เขากำลังรอคอย 'สัญญาณ' บางอย่างจากกวิน สัญญาณที่กวินเคยสัญญาว่าจะบอกให้เขารู้ตอนที่จังหวะเข้าซื้อหุ้นบริษัทคู่แข่งทำกำไรสูงสุด "คุณเคยบอกผมว่า ถ้ากราฟนี้แตะเส้นค่าเฉลี่ย 200 วัน เราจะกวาดซื้อหุ้นเพิ่มเป็นสองเท่า" ธันวาโน้มตัวมาข้างหน้า สายตาของเขามีความกระหายอำนาจฉายชัด "วันนี้มันถึงจุดนั้นแล้ว ผมโอนเงินเข้าบัญชีบริษัทนอมินีตามที่คุณบอกหมดแล้ว กวิน... ทำไมคุณยังไม่สั่งซื้อ?" กวินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาหมุนเก้าอี้กลับมาสบตาธันวา ดวงตาที่เคยเยือกเย็นคู่นั้นดูราวกับหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง เขาหยิบแก้วน้ำวางลงช้าๆ เสียงกระทบของแก้วกับโต๊ะดังกังวานก้องห้อง "ความจริงแล้ว ผมเพิ่งพบอะไรบางอย่างครับธันวา" กวินพูดพลางเผยรอยยิ้มที่มุมปาก "ผมพบว่าบางครั้ง... คนเราก็พลาดท่าให้กับความเชื่อใจตัวเองมากเกินไป คุณจำวันนั้นได้ไหม วันที่เราเริ่มโปรเจกต์นี้ด้วยกันครั้งแรกในอดีต? คุณบอกผมเสมอว่าเราจะรวยด้วยกัน" ธันวาชะงัก สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนจากความมั่นใจเป็นความฉงน "จะรื้อฟื้นเรื่องเก่าไปทำไม? ตอนนี้เรามาไกลเกินกว่าจะมองย้อนกลับไปแล้ว" "ใช่ครับ เรามาไกลมาก" กวินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองหลวงซึ่งกำลังจะล่มสลายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า "แต่คุณอาจจะไม่รู้... ว่าทุกตัวเลขที่คุณเห็นบนกราฟหน้าจอตอนนี้ มันไม่ใช่ราคาตลาดจริง แต่มันคือ 'ภาพลวงตา' ที่ผมสร้างขึ้นเพื่อหลอกล่อให้คุณทุ่มเงินก้อนสุดท้ายลงไปในหลุมพรางที่ไม่มีทางออก" ธันวาผุดลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด ใบหน้าของเขาแดงก่ำ "แกหมายความว่ายังไง! กวิน! ถ้าแกเล่นตุกติกกับฉัน ฉันจะทำลายแกให้ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก!" "ทำลายผมงั้นหรือครับ?" กวินหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ดูเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยความแค้นที่สะสมมานานหลายชาติภพ "คุณเพิ่งโอนเงินหมื่นล้านเข้าบัญชีที่ผมถือสิทธิ์ขาดอยู่เพียงผู้เดียวในวินาทีที่คุณกดตกลงซื้อหุ้นก้อนนี้ ธันวา... คุณแพ้ตั้งแต่วินาทีที่คุณเริ่มไม่ไว้ใจผม จนกลับกลายเป็นเชื่อใจผมอย่างไร้สติเพียงเพราะความโลภมันบังตา" ธันวารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา กดหมายเลขหาเลขาของเขาด้วยมือที่สั่นเทา "ตรวจสอบบัญชีบริษัทเดี๋ยวนี้! โอนเงินกลับมาทั้งหมด! เร็วเข้า!" ทว่าสิ่งที่เขากลับมาคือความเงียบงัน ก่อนที่เสียงปลายสายจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สั่นเครือ "ท่านครับ... บัญชีหลักของบริษัทเรา... มันว่างเปล่าครับ" ธันวาเข่าอ่อนลงทันที เขาทรุดนั่งลงบนพื้น มือถือร่วงหล่นจากมือ กวินเดินเข้ามาหาเขาช้าๆ เงาร่างของกวินทอดตัวยาวทับร่างของอดีตเพื่อนสนิทที่กำลังสิ้นหวัง "คุณรู้อะไรไหมธันวา ในโลกของการเงิน คนที่ชนะไม่ใช่คนที่มีเงินมากที่สุด แต่คือคนที่มีสติและวางแผนได้แม่นยำที่สุด" กวินก้มลงกระซิบข้างหูเขา "คุณทุ่มเงินทั้งหมดเพื่อซื้อหุ้นที่ไม่มีค่า และในขณะเดียวกัน กฎหมายการฟอกเงินที่ผมส่งหลักฐานให้ ป.ป.ง. เมื่อเช้านี้ ก็น่าจะกำลังเดินทางมาถึงหน้าประตูบริษัทคุณแล้ว" เสียงไซเรนจากรถตำรวจที่ดังแว่วมาจากด้านล่างตึกเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ธันวาเงยหน้าขึ้นมองกวินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นและไม่อยากจะเชื่อ แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้เคาะ แสงไฟจากโถงทางเดินสาดเข้ามาจนร่างของคนที่ยืนอยู่หน้าประตูดูเป็นเงาดำมืด กวินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อเห็นบุคคลที่ก้าวเข้ามาหาเขาในยามนี้ ไม่ใช่ตำรวจ... แต่เป็นผู้หญิงที่เขาควรจะทำให้เธอหายไปจากชีวิตตั้งแต่ชาติก่อน... และเธอกำลังถือแฟ้มเอกสารที่เขามั่นใจว่าเขาทำลายทิ้งไปหมดแล้ว! "กวิน... คุณคิดว่าคุณจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วงั้นเหรอ?" หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ขณะที่เธอก้าวเข้ามาในห้อง "การพนันครั้งนี้ยังไม่จบหรอกนะ เพราะคนที่ถือไพ่ตายตัวสุดท้าย... ไม่ใช่คุณ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเส้นทางแห่งความแค้นนี้มาจนถึงช่วงเวลาที่ระทึกที่สุดนะครับ!