จุดเปลี่ยนของสงคราม

“ตัวเลขที่โชว์บนหน้าจอ... มันคือของจริง หรือว่าพวกคุณกำลังเล่นตลกกับชีวิตผมอยู่?” น้ำเสียงของธันวาสั่นพร่าขณะที่เขากระแทกแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะหินอ่อนจนเกิดเสียงดังสนั่น ห้องทำงานส่วนตัวที่เคยเป็นป้อมปราการอันมั่นคง บัดนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกรงขังที่กำลังบีบอัดอากาศหายใจให้เหลือน้อยลงทุกที กวินไม่ได้ตอบโต้ในทันที เขานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งตรงข้าม ร่างกายผ่อนคลายราวกับกำลังนั่งจิบชาในยามบ่าย แต่ดวงตาคู่นั้น... ดวงตาที่ผ่านประสบการณ์การล้มละลายและการเกิดใหม่มานับครั้งไม่ถ้วน กลับจ้องมองธันวาด้วยความเรียบเฉยที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการตวาดด่า “ความผิดพลาดทางบัญชีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ธันวา” กวินเอ่ยเสียงเรียบพลางเลื่อนแท็บเล็ตไปตรงหน้าอีกฝ่าย “มันคือบทลงโทษของความโลภที่คุณทิ้งไว้ในอดีต ผมแค่รวบรวมเศษซากเหล่านั้นมาวางเรียงกันให้คุณเห็นชัดๆ เท่านั้นเอง” ธันวาก้มมองตัวเลขสีแดงฉานที่ปรากฏบนหน้าจอ บัญชีลับในต่างประเทศที่เขาเคยภูมิใจว่าไร้ร่องรอย บัดนี้ถูกเจาะจนพรุนราวกับรังผึ้ง เงินทุนมหาศาลที่ระดมมาเพื่อปั่นหุ้นในโปรเจกต์สุดท้ายของเขากำลังถูกดูดออกผ่านอัลกอริทึมที่เขามองไม่เห็นทางแก้ เขารู้ดีว่าหากวันนี้พ่ายแพ้ ทุกอย่างที่เขาสร้างมา... บารมี หน้าตาทางสังคม และลมหายใจที่จะได้เสวยสุขบนกองเงินกองทอง จะมอดไหม้ไปพร้อมกับความล้มละลาย “แกคิดว่าแกเหนือกว่างั้นเหรอ กวิน?” ธันวาเค้นเสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งผาก เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักโต๊ะอย่างช้าๆ ภายใต้โต๊ะตัวนั้นคือความลับที่เขาเตรียมไว้เผื่อวันที่จะต้อง ‘ปิดฉาก’ เกมนี้แบบถาวร กวินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากของเขาหยักยิ้มราวกับหยั่งรู้ถึงความคิดสกปรกในหัวอีกฝ่าย “การฆ่าคนน่ะเหรอครับ? คุณยังใช้วิธีเดิมๆ อยู่เลยนะ ธันวา... โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว คนที่ชนะในยุคนี้ไม่ได้ใช้ปืน แต่เขาใช้ข้อมูลและตัวเลข” “ถ้ากฎหมายมันทำอะไรแกไม่ได้ งั้นวิธีของฉันก็คือความยุติธรรมที่สุด!” ธันวาชักปืนพกขนาดเล็กออกมาจากลิ้นชักอย่างรวดเร็ว กระบอกปืนจ่อตรงมาที่หน้าอกของกวินทันที แววตาของเขาเปลี่ยนจากความหวาดกลัวกลายเป็นความบ้าคลั่งของคนที่ไม่มีอะไรจะเสีย กวินไม่ได้ขยับตัว เขายังคงนั่งประสานมือไว้อย่างใจเย็น กลิ่นอายความตายที่ลอยอบอวลในอากาศไม่ได้ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะแม้แต่น้อย เขากลับรู้สึกขอบคุณสถานการณ์นี้เสียด้วยซ้ำ เพราะนี่คือจิ๊กซอว์ตัวสุดท้ายที่เขาต้องการเพื่อทำให้ธันวาตกลงสู่เหวนรกอย่างสมบูรณ์แบบ “ยิงสิครับ” กวินกล่าวพลางโน้มตัวไปข้างหน้า “แต่ลองมองไปที่กล้องตรวจจับความร้อนมุมห้องดูนะ คุณคิดว่าผมมาที่นี่คนเดียวจริงๆ หรือ? หรือคุณคิดว่าผมจะโง่พอที่จะเอาชีวิตที่กู้คืนมาได้ด้วยโชคชะตา มาทิ้งไว้กับคนขี้แพ้อย่างคุณโดยไม่มีประกันชีวิต?” ธันวาชะงัก นิ้วชี้ที่เหนี่ยวไกสั่นสะท้าน เขาเหลือบมองไปที่มุมห้องตามที่กวินบอก เห็นแสงไฟสีแดงกะพริบถี่ๆ ที่บ่งบอกว่าเหตุการณ์ทุกอย่างกำลังถูกถ่ายทอดสดไปยังบุคคลที่สาม... บุคคลที่มีอำนาจเหนือกว่าเขาหลายเท่า “แกวางแผนไว้หมดแล้วสินะ...” ธันวากัดฟันแน่น “ผมแค่เตรียมตัวรับมือกับสิ่งที่คุณเคยทำกับผมไว้ในชาติที่แล้วไงครับ” กวินลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินอ้อมโต๊ะไปหาธันวาโดยไม่เกรงกลัวปากกระบอกปืน “ในอดีต คุณเคยทำลายผมด้วยความไว้ใจ แต่ในครั้งนี้ ผมจะทำลายคุณด้วยความจริงที่ไม่มีใครปฏิเสธได้” กวินหยุดยืนอยู่ตรงหน้าธันวา ระยะห่างระหว่างทั้งคู่มีเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขายื่นมือออกไปและกดปลายกระบอกปืนลงต่ำด้วยความเร็วที่ธันวาคาดไม่ถึง ก่อนจะกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูอีกฝ่าย “คนที่จะตายวันนี้ไม่ใช่ผม... แต่เป็นชีวิตหรูหราที่คุณเสแสร้งสร้างขึ้นมา” ทว่า ในจังหวะที่ธันวากำลังจะตัดสินใจลั่นไกด้วยความสิ้นหวัง จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยของอาคารก็ดังสนั่นไปทั่วชั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายสิบคนวิ่งมุ่งตรงมาที่หน้าห้องทำงานนี้ ประตูห้องถูกถีบออกจนพังกระจาย แต่คนที่ยืนอยู่หน้าสุดกลับไม่ใช่ตำรวจหรือพนักงานรักษาความปลอดภัยอย่างที่ธันวาคาดไว้... มันคือผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสูทสีดำสนิทที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน พร้อมกับถือแฟ้มเอกสารบางอย่างที่ทำให้สีหน้าของกวินเปลี่ยนไปในทันที “กวิน... เกมของคุณจบลงแล้ว” หญิงสาวกล่าวพลางวางเอกสารลงบนโต๊ะ “เพราะฉันคือเจ้าของบัญชีตัวจริงที่คุณเพิ่งแฮ็กเข้าไป และฉันไม่ได้มาเพื่อขอส่วนแบ่ง แต่ฉันมาเพื่อเอาคืนในทุกสิ่งที่แกขโมยไปจากตระกูลฉัน” กวินชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาที่เคยเยือกเย็นเบิกกว้างขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี... เขาคำนวณทุกอย่างพลาดไปเพียงจุดเดียวจริงๆ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเป็นกำลังใจให้ผม "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอดนะครับ!