จิตวิทยาการเงิน

"ถ้าคุณคิดว่าตัวเลขบนหน้าจอนั่นคือราคาสุดท้ายของชีวิตคุณ คุณกำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์ครับ ธันวา" เสียงของกวินดังก้องผ่านลำโพงในห้องประชุม ราวกับเสียงพิพากษาจากเทพเจ้าที่ถือครองความเป็นความตายของทุกคนในที่นั้น ธันวานั่งตัวสั่นเทา มือของเขากำขอบโต๊ะไม้ราคาแพงแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน นัยน์ตาที่เคยเต็มไปด้วยความยโสโอหังบัดนี้เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด ภาพบนจอแสดงให้เห็นวินาทีชีวิตที่กำลังนับถอยหลังภายในรถหรูของเขาเอง "แกต้องการอะไร! ไอ้กวิน! ฉันให้เงินแกได้ทุกอย่างที่แกต้องการ! หยุดไอ้นั่นเดี๋ยวนี้!" ธันวาตะคอกผ่านไมโครโฟน เสียงของเขาแตกพร่าและสั่นเครือ กวินไม่ได้ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เขายังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสุขุม มือเรียวยาวกดแท็บเล็ตเบาๆ หนึ่งครั้ง ตัวเลขที่แสดงบนหน้าจอกลางห้องประชุมเปลี่ยนจากภาพรถที่ว่างเปล่า เป็นกราฟหุ้นบริษัทในเครือของธันวาที่ดิ่งเหวลงอย่างรวดเร็วราวกับถูกกราวิตี้กระชาก "เงินงั้นหรือครับ?" กวินยิ้มมุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้ส่งไปถึงดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น "เงินที่คุณใช้โกงผมมาตลอดสิบปีที่แล้ว ผมไม่ต้องการมันคืนหรอกครับ เพราะสิ่งที่ผมต้องการ คือการสอนให้คุณรู้จักความหมายของ 'ค่าของเงิน' ในวันที่คุณไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะหายใจ" กวินกดปุ่มอีกครั้ง คราวนี้เขาส่งคำสั่งซื้อขายผ่านพอร์ตโฟลิโอส่วนตัวเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์โดยตรง เขาไม่ได้ทำเพื่อกำไร แต่เขาทำเพื่อ 'ทำลาย' "ดูนี่นะธันวา..." กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย "วินาทีที่ 25... ผมเทขายหุ้นบริษัทคุณทิ้ง 10 ล้านหุ้น วินาทีที่ 20... ผมทุ่มเงินกว้านซื้อหุ้นบริษัทลูกที่คุณรักที่สุด แล้วปั่นราคามันจนสูงลิ่ว ก่อนจะเทขายทำกำไรให้คุณเห็นต่อหน้าต่อตา ในจังหวะที่คุณไม่มีปัญญาแม้แต่จะโอนเงินไปค้ำประกันราคา" ห้องประชุมเงียบกริบ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของธันวาผ่านลำโพง แต่ละตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอคือการเชือดเฉือนจิตใจของธันวาอย่างช้าๆ กวินไม่ได้ฆ่าเขาด้วยระเบิด แต่มันคือการ 'ฆ่า' ด้วยการพรากทุกอย่างที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตไปทีละน้อย "เหลืออีก 10 วินาทีครับธันวา" กวินนับถอยหลังด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ "คุณรู้สึกอย่างไรครับ? ตอนที่เห็นตัวเลขในบัญชีที่เคยมีมูลค่าเป็นพันล้าน กำลังกลายเป็นศูนย์ต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกที่ว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ มันเป็นแบบนี้นี่เองสินะ" ธันวากรีดร้องออกมาด้วยความบ้าคลั่ง เขาทุบโต๊ะจนข้าวของกระจัดกระจาย "แกมันปีศาจ! แกไม่ใช่คน! ใครก็ได้! ช่วยฉันด้วย!" กวินมองดูความพินาศของอดีตเพื่อนรักด้วยสายตาที่ว่างเปล่า สำหรับเขา นี่ไม่ใช่การแก้แค้นด้วยความโกรธ แต่เป็นการ 'ชำระหนี้' ที่ธันวาติดค้างไว้ตั้งแต่วันที่เขาถูกทรยศในชาติก่อน "5... 4... 3..." กวินขยับริมฝีปากนับถอยหลังเบาๆ ทันใดนั้น หน้าจอที่เคยเป็นภาพระเบิดเวลาภายในรถของธันวาก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ตามมาด้วยความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว ธันวาหยุดชะงัก ลมหายใจของเขาขาดช่วง มือของเขายังคงค้างอยู่กลางอากาศเหมือนรูปปั้น "ระเบิด... ระเบิดไม่ออก?" ธันวาพึมพำด้วยเสียงที่แผ่วเบาด้วยความงุนงง "ใครบอกคุณว่านั่นคือระเบิด C4 ล่ะครับ?" กวินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทให้เข้าที่อย่างใจเย็น สายตาเขากวาดมองไปรอบๆ ห้องประชุมที่ดูราวกับสมรภูมิที่พ่ายแพ้ "มันคือระเบิดทางบัญชีต่างหากครับธันวา เงินที่ผมใช้ซื้อหุ้นคุณเมื่อสักครู่ คือเงินก้อนสุดท้ายที่ถูกโอนย้ายออกจากบัญชีต่างประเทศที่คุณเก็บไว้เป็นเงินสำรองลับ ตอนนี้... คุณไม่เหลือแม้แต่เศษเงินที่จะซื้อกาแฟสักแก้วแล้ว" ธันวาทรุดตัวลงกับพื้น ราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว ความพ่ายแพ้ครั้งนี้มันยิ่งกว่าความตาย เพราะเขายังมีชีวิตอยู่แต่ต้องสูญเสียอัตลักษณ์ทั้งหมดที่เคยมีไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ทว่า ในขณะที่ความเงียบเข้าปกคลุม กวินกลับสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากด้านหลัง ประตูห้องประชุมที่ถูกล็อกตายกลับค่อยๆ แง้มเปิดออกอย่างแผ่วเบา โดยที่ระบบรักษาความปลอดภัยของเขากลับไม่แจ้งเตือนใดๆ เลยแม้แต่น้อย ร่างของชายชราในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดัน กวินหรี่ตาลงมองผู้มาเยือนคนนั้นอย่างระแวดระวัง เพราะเขาจำได้ดี... ชายคนนี้คือคนที่เคยดึงเขาออกจากกองเพลิงในชาติก่อนหน้า ในฐานะ 'เจ้าหนี้' ผู้เป็นตำนานที่เขาไม่เคยนึกฝันว่าจะต้องมาเผชิญหน้าในชาตินี้ "นายทำได้ดีมาก กวิน..." เสียงของชายชรากังวานและทรงอำนาจ ก่อนจะหยิบเอกสารฉบับหนึ่งวางลงบนโต๊ะ "แต่นายลืมไปอย่างหนึ่ง... เงินหมื่นล้านที่นายใช้ฟาดหัวธันวาไปเมื่อครู่ มันไม่ใช่เงินของนายคนเดียว" กวินชะงักไปครู่หนึ่ง กลิ่นอายของความอันตรายเริ่มตลบอบอวลไปทั่วห้อง เขาไม่เคยคำนวณพลาด... แต่ทำไมตัวเลขบัญชีที่เขามั่นใจว่าตรวจสอบมาดีแล้ว ถึงกลายเป็นดาบสองคมที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงเขาเองได้ขนาดนี้? ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับเส้นทางการเงินที่อันตรายที่สุดในครั้งนี้นะครับ