พันธมิตรผู้มีอำนาจ

“ถ้าคุณกวินคิดว่าเงินเพียงไม่กี่พันล้านจะทำให้ผมยอมเปิดประตูต้อนรับได้ง่ายๆ คุณอาจจะประเมินบารมีของผมต่ำไปหน่อยนะครับ” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ ‘เจ้าสัวธเนศ’ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมลับบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ กลิ่นซิการ์ราคาแพงจางๆ อบอวลอยู่ในอากาศ ราวกับจะย้ำเตือนให้ผู้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับ ‘ฉลามขาว’ ตัวจริงของวงการอสังหาริมทรัพย์ไทย กวินนั่งนิ่ง เขารู้ดีว่าชายวัยหกสิบเศษที่อยู่ตรงหน้าคือบุคคลที่แม้แต่ธันวายังต้องก้มหัวให้ในชาติก่อน ชายผู้มีอำนาจสั่งเปลี่ยนผังเมืองได้เพียงแค่ขยับปาก กวินไม่ได้ตอบโต้ด้วยวาจาในทันที เขาค่อยๆ วางแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มลงบนโต๊ะไม้สักขัดเงา ก่อนจะเลื่อนมันไปข้างหน้าอย่างช้าๆ “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสนอเงินครับ เจ้าสัวธเนศ” กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาคมกริบดุจใบมีดจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย “ผมมาที่นี่เพื่อเสนอ ‘แผนที่’ ในการหลบเลี่ยงหลุมพรางที่ธันวากำลังขุดล่อให้คุณตกลงไปต่างหากครับ” เจ้าสัวชะงักไปเล็กน้อย มือที่กำลังถือแก้ววิสกี้หยุดนิ่ง เขาหรี่ตาลงมองกวินด้วยความสนใจที่เพิ่มขึ้น “คุณหมายความว่ายังไง?” “โครงการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษที่ธันวานำมาเสนอคุณ... เขาไม่ได้มีที่ดินผืนนั้นอยู่ในมืออย่างที่บอกหรอกครับ แต่เขาไปทำสัญญาล่วงหน้ากับกลุ่มทุนจีนสีเทาไว้ หากเจ้าสัวเซ็นสัญญาร่วมทุนกับเขา ชื่อของคุณจะกลายเป็นเครื่องมือฟอกเงินขนาดใหญ่ที่จะถูกตรวจสอบโดยหน่วยงานรัฐภายในไม่เกินหกเดือนนับจากนี้” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ กวินไม่ได้ขยับตัว เขารอคอยอย่างอดทนเหมือนนักล่าที่วางกับดักไว้สำเร็จแล้ว เขารู้ดีว่าข้อมูลนี้—ข้อมูลที่เป็นความลับสุดยอดซึ่งจะเกิดขึ้นในอีก 8 เดือนข้างหน้า—คืออาวุธที่ร้ายแรงที่สุดในเวลานี้ เจ้าสัวธเนศเปิดแฟ้มออก สายตาไล่กวาดไปตามเอกสารทีละหน้า จากความสงสัยเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย จนกระทั่งเขาปิดแฟ้มลงแล้วถอนหายใจยาว “ถ้าผมช่วยคุณจัดการธันวา สิ่งที่ผมจะได้คืออะไร?” เจ้าสัวถามเข้าประเด็นทันที “เกราะคุ้มกันครับ” กวินตอบทันควัน “ผมต้องการให้บริษัทของธันวาหลุดออกจากรายชื่อคู่ค้าหลักที่คุณสนับสนุน และในขณะเดียวกัน ผมต้องการชื่อของคุณในการรับรองการควบรวมกิจการครั้งใหม่ของผม เพื่อปิดตายทุกช่องทางที่ธันวาจะใช้เล่นงานผมในตลาดหลักทรัพย์” เจ้าสัวธเนศหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งและเย็นเยียบ “คุณกวิน... คุณช่างเป็นเด็กหนุ่มที่น่ากลัวกว่าที่ผมคิดไว้มาก คุณไม่ได้แค่ต้องการจะล้มเขา แต่คุณต้องการให้เขาสิ้นเนื้อประดาตัวโดยที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนผลัก” “โลกธุรกิจไม่มีคำว่าปราณีครับเจ้าสัว มีเพียงคนที่เป็นผู้ล่า กับคนที่เป็นเหยื่อ” กวินยืดตัวตรง สายตาของเขาฉายแววอาฆาตที่ไม่ได้จางหายไปจากใจ “ธันวาเคยสอนผมไว้ด้วยวิธีที่เจ็บปวดที่สุด วันนี้ผมแค่กำลังเอาความรู้เหล่านั้นมาคืนกำไรให้เขาก็เท่านั้นเองครับ” ข้อตกลงถูกตกลงในเวลาต่อมา เมื่อมือของทั้งสองฝ่ายสัมผัสกัน กวินรู้สึกถึงชัยชนะที่เริ่มโอบล้อมตัวเขาไว้ทีละน้อย เขาเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยความรู้สึกที่ต่างจากเมื่อหลายปีก่อนในชาติที่แล้ว ในเวลานั้นเขาสิ้นไร้ไม้ตอกและถูกธันวาเหยียบย่ำ แต่ในเวลานี้ เขากำลังถือไพ่เหนือกว่าในทุกตารางนิ้ว อย่างไรก็ตาม ทันทีที่กวินก้าวพ้นประตูตึกออกมา เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเครื่องส่วนตัวของเขาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงชื่อ กวินกดรับสายด้วยความระแวดระวัง “สวัสดีครับ” “คุณคงคิดว่าคุณกำลังคุมเกมอยู่คนเดียวสินะ กวิน...” เสียงปลายสายแหบพร่าและคุ้นเคยอย่างประหลาด จนกวินต้องหยุดเดิน “แต่ลืมไปหรือเปล่าว่า ในกระดานหมากรุกที่คุณเดินอยู่นี้ ไม่ได้มีแค่คุณกับธันวาที่เป็นคนเล่น... ฉันรอดูมานานแล้วว่าเมื่อไหร่คุณจะเดินหมากพลาด” กวินกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนเส้นเลือดที่ข้อมือปูดนูน เขาพยายามรักษาความเยือกเย็น “ใครครับ?” “คนที่คุณเพิ่งทำลายชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน... จำได้ไหมล่ะ?” ปลายสายตัดไปทิ้งให้กวินยืนแข็งทื่ออยู่กลางทางเดินท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ เขาตระหนักได้ในวินาทีนั้นว่า ‘พันธมิตร’ ที่เขาสร้างขึ้นมา อาจจะเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่งที่ศัตรูที่คาดไม่ถึงใช้สอยเพื่อพาเขาไปสู่จุดจบที่วางไว้แต่ต้น! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายธุรกิจและแรงแค้นไปกับผมนะครับ