ค่าสเตตัสที่โกหก

"คุณกำลังบอกว่า... การคำนวณเวทมนตร์ระดับศาสตราจารย์ที่คุณเพิ่งทำไปเมื่อครู่ เป็นแค่การ 'เดาสุ่ม' อย่างนั้นเหรอคะไอริส?" น้ำเสียงของลูมิน่าราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล เธอไม่ได้เพียงแค่ถาม แต่สายตาคมกริบของประธานนักเรียนสาวกำลังสแกนใบหน้าของไอริสราวกับจะขุดรากถอนโคนความลับที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนัง ไอริสวางปากกาขนนกในมือลง เสียง 'กึก' ที่กระทบโต๊ะหินอ่อนในห้องสมุดส่วนตัวดูจะดังก้องกว่าปกติ เขาไม่ได้ขยับตัวหนี ยังคงนั่งหลังตรงเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าอัจฉริยะที่สุดในรอบศตวรรษของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ "ถ้าผมบอกว่านั่นคือการคาดเดา คุณจะเชื่อไหมล่ะครับ... อ้อ ขอโทษทีค่ะ ลืมตัวไปหน่อย" ไอริสยิ้มบางๆ เปลี่ยนสรรพนามให้เหมาะสมในทันที "ถ้าบอกว่าเป็นแค่การเดา แล้วผลลัพธ์ออกมาสมบูรณ์แบบขนาดนี้ คุณยังจะให้ผมทำตัวเป็นนักเรียนหลังห้องที่ไม่มีค่าพลังเวทต่อไปเหรอคะ?" ลูมิน่าหรี่ตาลง เธอขยับกายเข้ามาใกล้จนไอริสได้กลิ่นหอมจางๆ ของดอกลิลลี่สีเงินที่มักจะอบอวลอยู่รอบตัวเธอเสมอ เธอแตะนิ้วลงบนหน้าต่างสถานะส่วนตัวที่ไอริสเปิดค้างไว้ มันเป็นหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าอ่อนที่แสดงค่าสถานะอันน่าสังเวชของเขา—พลังเวท: 5, ความจุมานา: 2 "คนที่มีค่ามานาแค่ 2 ไม่สามารถร่ายเวท 'พายุหมุนจำลอง' เพื่อแก้สมการมิติได้หรอกค่ะ ไอริส" เธอกดเสียงต่ำ "เว้นแต่ว่า... ค่าสถานะที่ฉันกำลังเห็นอยู่นี้ มันเป็นของปลอม" ไอริสเงียบไปครู่หนึ่ง หัวใจของเขาเต้นรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเขากำลังมอง 'โครงสร้าง' ของโลกที่คนอื่นมองไม่เห็น สำหรับคนอื่น หน้าต่างสถานะคือความจริงสูงสุด แต่สำหรับไอริส มันคือ 'ไฟล์คอนฟิก' ที่เขียนด้วยรหัสลับอันบิดเบี้ยว เขามองเห็นเส้นใยสีเทาที่เชื่อมต่อหน้าต่างสถานะของเขากับระบบส่วนกลางของสถาบัน และเขาก็เพิ่งพบว่า... มันมีการ 'ใส่รหัสซ้อน' เอาไว้ เขากลั้นใจ เอื้อมมือไปแตะหน้าต่างสถานะของตนเองเบาๆ ปลายนิ้วสัมผัสกับไอคอนฟันเฟืองที่ซ่อนอยู่หลังข้อความ 'System Error' *คลิก* ทันใดนั้น โลกทั้งใบก็สั่นไหว ความเป็นจริงบิดเบี้ยวเพียงเสี้ยววินาที หน้าต่างสถานะของไอริสไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เขากลับมองเห็นอีกหน้าหนึ่งที่ซ้อนทับอยู่... หน้าต่างโหมด 'ผู้พัฒนา' (Developer Mode) [สถานะปัจจุบัน: การจำลองการจำกัดพลังเวท (Active)] [มานาคงเหลือ: 50,000/50,000 (ขีดจำกัดถูกปลดล็อกโดยเงื่อนไข: การวิเคราะห์สมการมิติ)] ไอริสแทบหยุดหายใจ เขารู้แล้วว่าทำไมเขาถึงมีค่าสถานะที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน มันไม่ใช่โชคชะตา แต่มันคือบั๊กที่ใครบางคน 'ตั้งโปรแกรม' ไว้ตั้งแต่วันที่เขาเกิดมาในโลกนี้ "คุณเห็นอะไรคะ?" ลูมิน่าถามขึ้น เธอสังเกตเห็นประกายตาที่เปลี่ยนไปของไอริส "เห็นทางออกของคุกที่ขังพวกเราเอาไว้ค่ะ" ไอริสตอบสั้นๆ ก่อนจะปัดหน้าต่างสถานะทิ้ง ทว่าจังหวะนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยของหอคอยสมุดบรรณารักษ์ก็ดังขึ้นพร้อมกับแสงสีแดงฉานที่สาดส่องลงมากลางห้อง พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกรีดร้องของนักเรียนเวทมนตร์ดังแว่วมาจากโถงทางเดิน หอคอยที่เคยเงียบสงบกำลังถูกเปลี่ยนผ่านด้วยพลังงานที่อัดแน่นจนน่าสะพรึงกลัว หน้าต่างระบบของไอริสที่เขาเพิ่งปิดไป กลับเด้งขึ้นมาอีกครั้งด้วยสีแดงเลือดนก [ตรวจพบช่องโหว่ระดับสูง: สถาบันเวทมนตร์กำลังถูกเข้าควบคุมโดย Entity นิรนาม] [คำเตือน: คุณได้ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงระดับ Admin ชั่วคราว] [ภารกิจระดับ SSS: กู้คืนแกนกลางสถาบันหรือลบข้อมูลโลกทั้งใบภายใน 60 นาที] ลูมิน่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏบนหน้าต่างของไอริส เธอไม่ใช่คนโง่ ความตึงเครียดของสถานการณ์และการเปลี่ยนแปลงในแววตาของเด็กหนุ่มตรงหน้าทำให้เธอเข้าใจในทันทีว่า นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ปกติที่อาจารย์จะจัดการได้ "ไอริส..." ลูมิน่าหยิบไม้กายสิทธิ์สีขาวนวลขึ้นมา เตรียมพร้อมต่อสู้ "นี่มันเรื่องอะไรกัน? นายเป็นใครกันแน่?" ก่อนที่ไอริสจะทันได้อธิบาย ความมืดมิดประหลาดก็เริ่มกัดกินผนังห้องสมุด กลายเป็นเงาร่างของอสูรกายรูปร่างเหมือนตัวอักษรที่บิดเบี้ยว—พวกมันคือ 'ไวรัสแห่งเวทมนตร์' ที่กำลังแทรกซึมเข้าสู่ความเป็นจริง ไอริสยืนขึ้น มือของเขาเริ่มเขียนรหัสเวทลงบนอากาศ ลายเส้นเรืองแสงสีทองสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด เขาหันมามองลูมิน่าด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ทว่าแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าที่เกินวัย "ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งอธิบายประวัติส่วนตัวแล้วค่ะประธาน... ถ้าคุณอยากรอดไปพร้อมกับสถาบันแห่งนี้ ก็ช่วยคอยกันหลังให้ฉันทีนะคะ" ไอริสสะบัดมือ รหัสเวทมนตร์นับหมื่นบรรทัดพุ่งออกจากปลายนิ้วเข้าปะทะกับไวรัสเหล่านั้น เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ทว่าในขณะที่การต่อสู้กำลังดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เสียงระบบที่เย็นชาในหัวของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง [แจ้งเตือน: ตรวจพบตัวตนที่สามในห้องสมุด... ผู้บงการอยู่เบื้องหลังบั๊กนี้ ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว] ไอริสชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อหันไปมองเงามืดที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกมาจากมุมที่ลึกที่สุดของห้องสมุด หัวใจของเขาก็แทบหยุดเต้น นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็น 'ร่างแยก' ของตัวเขาเองที่สวมชุดศาสตราจารย์ในตำนานของสถาบันที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน! "ยินดีที่ได้รู้จักนะ... ตัวฉันในอดีต" ร่างนั้นเอ่ยพลางยิ้มเย็น "การยึดครองสถาบันครั้งนี้ จะจบลงด้วยการที่นายต้องเลือก... จะรักษาเพื่อนคนนี้ไว้ หรือจะรักษา 'ความลับ' ของโลกใบนี้เอาไว้ดีล่ะ?" ไอริสกัดฟันแน่น มือที่เขียนรหัสเริ่มสั่นเทา นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยพลังเวท แต่มันคือการตัดสินใจที่จะเปลี่ยนโชคชะตาของทุกคนในสถาบันแห่งนี้ไปตลอดกาล... ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของไอริสและลูมิน่านะคะ เซเลสเทียละอองเวทตื่นเต้นมากที่จะได้เล่าต่อในตอนหน้าค่ะ!