การสอบคัดเลือกที่ไม่เป็นธรรม

“ถอยไปไอริส! นายไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องหินศิลาพยากรณ์นั่น ค่าพลังเวทของนายมันติดลบจนระบบตรวจสอบยังร้องเตือน อย่าทำให้สถาบันต้องอับอายไปมากกว่านี้เลย” เสียงแหลมสูงของรองประธานนักเรียนดังกร้าวขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของโถงทดสอบ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยจากกลุ่มลูกคุณหนูผู้สูงศักดิ์ดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ เหมือนเศษแก้วที่บาดลึกลงบนความรู้สึก แต่นัยน์ตาของไอริสกลับนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในบ่อลึก เขาไม่ได้โกรธ และไม่ได้เกรงกลัว ไอริสจ้องมองไปยังหินศิลาสีครามเบื้องหน้า ที่ซึ่ง 'บั๊ก' เล็กๆ กำลังเต้นระบำอยู่ภายในโครงสร้างเวทมนตร์ระดับสูง มันไม่ใช่ความผิดปกติของตัวหิน แต่มันคือช่องโหว่ในการเขียนโปรโตคอลการตรวจวัดพลังที่อาจารย์อาวุโสจงใจวางไว้เพื่อกีดกันนักเรียนทุนอย่างไร้เกียรติ “อับอายหรือครับ?” ไอริสแค่นยิ้มบางๆ เขาไม่สนใจคำด่าทอ แต่ดวงตาของเขาเริ่มเห็นเส้นสายพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศเป็นรหัสเลขฐานสิบหกที่ถักทอเป็นตาข่ายคลุมห้องสอบนี้ไว้ “ในเมื่อกฎของสถาบันคือ 'ห้ามใช้พลังเวทเกินขีดจำกัดของผู้เข้าสอบ' งั้นผมก็แค่จะแสดงให้ดูว่า 'ช่องโหว่' ของกฎข้อนี้มันทำอะไรได้บ้าง” ลูมิน่าที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ด้านหลังขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาสีไพลินของเธอหรี่ลงด้วยความสนใจ เธอเป็นคนเดียวที่สังเกตเห็นว่ามือของไอริสไม่ได้สั่นเพราะความกลัว แต่เขากำลัง 'พิมพ์' คำสั่งบางอย่างลงบนอากาศผ่านการดีดนิ้วเป็นจังหวะที่ซับซ้อน “หยุดพูดจาเพ้อเจ้อแล้วไสหัวไป!” รองประธานนักเรียนก้าวเข้ามาหมายจะผลักอกเขา ไอริสขยับตัวหลบด้วยท่วงท่าที่เรียบง่ายแต่ไร้ที่ติ เขาไม่ได้ใช้เวทมนตร์แม้แต่นิดเดียว แต่เขาก้าวเท้าในจุดที่ 'สมดุลพลังงาน' ในห้องนี้ต่ำที่สุด ทำให้การโจมตีของคู่แข่งกลายเป็นเพียงการแกว่งมือในความว่างเปล่า เขาเดินตรงไปยังหินศิลาพยากรณ์ ก่อนจะวางฝ่ามือลงบนผิวสัมผัสที่เย็นเยียบ *ระบบ: ตรวจพบช่องโหว่ระดับ [Root Access] ในกระบวนการประเมินพลังงาน* *คำเตือน: คุณต้องการปรับค่าตัวแปร (Variable) ของการวัดผลหรือไม่?* "ยืนยัน" ไอริสกระซิบเบาๆ ในใจ ทันใดนั้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง หินศิลาที่เคยเปล่งแสงสีเทาหม่นซึ่งบ่งบอกถึงความไร้ค่า กลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ไอริสไม่ได้เพิ่มพลังเวท แต่เขาทำการ 'เขียนทับ' (Override) เงื่อนไขการตัดสินของหินศิลา โดยการดึงเอาพลังเวทที่ตกค้างอยู่ในห้องสอบ—พลังที่เหล่านักเรียนชั้นสูงปล่อยทิ้งไว้ราวกับขยะเวทมนตร์—ให้ไหลย้อนกลับเข้ามาในหินศิลาในรูปแบบของ 'ผลลัพธ์ส่วนบุคคล' แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานห้องโถงจนทุกคนต้องยกมือขึ้นป้องตา ลูมิน่าเบิกตากว้างจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ค่าพลังที่แสดงบนหน้าปัดเวทมนตร์ไม่ได้หยุดอยู่ที่ระดับพื้นฐาน แต่มันทะลุเพดานไปถึงระดับ 'วีรชน' ซึ่งเป็นระดับที่ไม่มีใครเคยทำได้ในรอบร้อยปี “เป็นไปไม่ได้...” เสียงของรองประธานนักเรียนสั่นเครือ “นั่นมันพลังของจอมเวทระดับสูง... หรือว่าหินศิลาพยากรณ์เสีย?” ไอริสดึงมือกลับ แสงสีทองมอดดับลงเหลือเพียงหินที่กลับมามืดสนิทตามเดิม เขาหันกลับมามองกลุ่มคนที่ยืนตะลึงด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ความผิดพลาดของระบบไม่ได้เกิดขึ้นเพราะผม แต่เกิดขึ้นเพราะพวกคุณตัดสินความสามารถของคนอื่นด้วยเครื่องมือที่พังพินาศต่างหาก” บรรยากาศในห้องสอบกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ลูมิน่าเดินตรงเข้ามาหาเขา ระยะห่างที่ลดลงเรื่อยๆ ทำให้ไอริสได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของกุหลาบป่าจากตัวเธอ ประธานนักเรียนผู้สมบูรณ์แบบหยุดยืนตรงหน้าเขา ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบแต่แฝงด้วยความหวาดระแวง “นายทำมันยังไง ไอริส? ฉันเห็นสิ่งที่นายทำ... นายไม่ได้แค่หลบหลีก แต่นาย 'แก้' โค้ดของสถาบันด้วยวิธีการที่ไม่มีนักเวทคนไหนบนโลกนี้ทำได้” ไอริสจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ “ถ้าผมบอกว่าผมมองเห็น 'รอยแยก' ของโลกนี้มาตั้งแต่เกิด คุณจะเชื่อผมไหมล่ะครับ?” ลูมิน่ายังไม่ทันได้เอ่ยตอบ เสียงสัญญาณเตือนจากหอคอยเวทมนตร์กลางสถาบันก็ดังสนั่นขึ้นพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงจนโคมไฟระย้าบนเพดานร่วงหล่นลงมาแตกกระจาย ไม่ใช่แค่การสอบที่พังพินาศ แต่ระบบป้องกันภัยของโรงเรียนทั้งระบบกำลังถูก 'แฮ็ก' จากบุคคลปริศนาที่ทรงพลังกว่าไอริสหลายเท่าตัว และในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างโปร่งแสงสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าไอริสเพียงผู้เดียว... *ภารกิจลับระดับ SSS: [เปิดเผยความลับของหอคอยต้องห้าม]* *เงื่อนไข: หากปฏิเสธ พลังที่คุณเพิ่งยืมมาจะย้อนกลับมากลืนกินคุณภายใน 10 นาที* *ผู้ที่กำลังบุกรุกสถาบัน... คือตัวตนที่คุณไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามีความเกี่ยวข้องกับ 'ตัวคุณ' ในชาติก่อน* ไอริสหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นชื่อของบุคคลที่ปรากฏบนจอภาพ—คนที่มีรอยยิ้มเดียวกับเขา แต่มาพร้อมกับอำนาจทำลายล้างที่สามารถลบสถาบันนี้ให้หายไปจากแผนที่ได้ในพริบตาเดียว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไปกับไอริสในตอนนี้นะคะ!