พันธสัญญาฉบับชั่วคราว

"ถ้าคุณคิดจะใช้สายตาจิกกัดฉันแทนการเซ็นสัญญาข้อตกลงล่ะก็ แนะนำว่าเอาเวลานั้นไปเตรียมตัวสำหรับคุกตารางจะดีกว่านะคะ คุณศิรินทร์" น้ำเสียงของนิลเนตรราบเรียบ ทว่าแฝงด้วยความหยันที่มุมปาก เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำสนิทในห้องทำงานส่วนตัวของภัณฑารักษ์สาว กลิ่นอายของน้ำหอมกลิ่นแซนดัลวูดจางๆ ที่ลอยมาจากตัวศิรินทร์ช่างขัดกับบรรยากาศตึงเครียดในห้องนี้เสียเหลือเกิน ศิรินทร์วางปากกาหมึกซึมลงบนโต๊ะด้วยท่าทางมั่นคงดั่งหินผา เธอไม่ได้ขยับตัวตามคำยั่วยุ ยังคงนั่งตัวตรงเป๊ะเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ให้สมบูรณ์แบบ แว่นตาทรงเหลี่ยมสะท้อนแสงไฟในห้องจนมองไม่เห็นนัยน์ตา "ฉันไม่ทำอะไรโง่ๆ แบบนั้นแน่ โดยเฉพาะเมื่อต้องร่วมงานกับอาชญากรที่ไม่มีความน่าเชื่อถือติดตัวมาเลยแม้แต่นิดเดียว" ศิรินทร์ตอบกลับ น้ำเสียงเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก "สิ่งที่เรากำลังทำอยู่มันคือทางรอดเดียวของคุณ และเป็นความจำเป็นที่ฉันต้องยอมกลืนเลือดเพื่อรักษาพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไว้" นิลเนตรหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะแผ่วเบาแต่น่ารำคาญใจสำหรับคนที่เจ้าระเบียบจัดอย่างศิรินทร์ เธอโน้มตัวไปข้างหน้า รุกคืบเข้าใกล้ระยะที่ลมหายใจเริ่มรินรดกันได้ "ภัณฑารักษ์ผู้สูงส่งยอม 'กลืนเลือด' เลยเหรอคะ? ฟังดูโรแมนติกจังนะ... แต่ช่วยถอดหน้ากากเย็นชานั่นออกก่อนได้ไหม เวลาคุณทำหน้าเหมือนคนกินยาขมแบบนี้ ฉันเกรงว่างานของเราจะพังตั้งแต่วันแรกที่ยังไม่เริ่ม" "ถอยไป" ศิรินทร์สั่ง สั่งเบาๆ แต่กดดันหนักหน่วง "สัญญาฉบับนี้มีเงื่อนไขเดียว คือห้ามคุณทำอะไรที่อยู่นอกเหนือคำสั่งของฉัน" "ยกเว้นตอนที่ฉันต้องช่วยชีวิตคุณใช่ไหมคะ?" นิลเนตรเลิกคิ้วกวนประสาท นิ้วเรียวยาวของเธอจงใจลากผ่านกระดาษสัญญาบนโต๊ะเบาๆ ก่อนจะหยุดที่ปลายนิ้วของศิรินทร์ที่วางอยู่ใกล้ๆ "ภัณฑารักษ์ที่รัก... ในโลกที่เต็มไปด้วยเงาอย่างพิพิธภัณฑ์ไร้เงา คุณไม่มีทางมองเห็นภัยที่กำลังจะมาถึงถ้าไม่มีฉันเป็นดวงตาให้" ศิรินทร์เม้มปากแน่น ความรู้สึกย้อนแย้งตีรวนในอก ทั้งอยากผลักไสคนที่นั่งตรงข้ามให้พ้นสายตา และทั้งยอมรับเงียบๆ ว่าสิ่งที่นิลเนตรพูดนั้นคือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ ความฉลาดเฉลียวที่ฉาบด้วยความยียวนกวนประสาทของนิลเนตร คืออาวุธที่เธอจำเป็นต้องมีไว้ข้างกาย "คุณมันก็แค่นักต้มตุ๋นที่พยายามหาทางลงให้กับตัวเอง" ศิรินทร์พูดพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของอีกฝ่าย "แต่อย่าคิดว่าการที่ฉันให้โอกาสคุณครั้งนี้ จะหมายความว่าฉันลืมเรื่องที่เคยเกิดขึ้นได้" "ฉันไม่เคยขอให้คุณลืม" นิลเนตรเปลี่ยนโหมดเป็นความจริงจังชั่วขณะ แววตาที่เคยขี้เล่นแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มลึกจนน่าใจหาย "ฉันแค่ขอให้คุณมองให้ชัด ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้... คือคนที่พร้อมจะพังทลายทุกอย่างเพื่อคุณ หรือคนที่พร้อมจะกระชากความจริงที่ฝังกลบไว้ในอดีตของคุณออกมากันแน่" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงาน บรรยากาศดูเหมือนจะหนักอึ้งขึ้นหลายเท่า ศิรินทร์รู้สึกเหมือนใจตัวเองสั่นไหวเล็กน้อยจากการถูกรุกไล่ด้วยสายตาคู่นั้น ความเย็นชาที่เป็นเกราะป้องกันเริ่มแตกร้าว "ถ้าคุณต้องการจะเล่นเกมนี้กับฉัน เราก็มาเริ่มกัน" ศิรินทร์เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอหยิบสัญญาขึ้นมาแล้วเซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลื่อนมันกลับไปตรงหน้านิลเนตร "แต่นิลเนตร... ถ้าคุณทรยศฉันแม้แต่ครั้งเดียว ต่อให้คุณจะหนีไปสุดขอบโลก ฉันก็จะตามไปทวงคืนทุกอย่างที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เสียไป" นิลเนตรมองชื่อที่เซ็นอยู่บนกระดาษด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก เธอหยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อตัวเองลงไปข้างๆ อย่างมั่นใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงของเธอทำให้ศิรินทร์จำต้องเงยหน้าขึ้นมอง นิลเนตรก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะแตะกัน เสียงกระซิบของเธอทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่น่าอันตราย "ฉันไม่ทิ้งคุณหรอกค่ะ ไม่ใช่ตอนนี้... และไม่ใช่จนกว่าเราจะพบ 'ของชิ้นนั้น' ที่คุณพยายามซ่อนไว้ไม่ให้ใครเห็น" ทว่าในวินาทีที่ศิรินทร์กำลังจะสวนกลับด้วยถ้อยคำที่รุนแรงกว่าเดิม ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทอยู่ก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย! ร่างของชายในชุดสูทสีเข้มก้าวเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ ท่าทีเร่งรีบของเขาทำลายจังหวะการหายใจที่เพิ่งจะเริ่มประสานกันของคนทั้งคู่ลงอย่างสิ้นเชิง "คุณศิรินทร์ครับ! เกิดเรื่องแล้วครับ... รอยประทับตราบนภาพวาดในห้องจัดแสดงชั้นล่างหายไป!" นิลเนตรชะงัก เธอผละออกจากศิรินทร์ทันที สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างมีความหมายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เรื่องราวจะเปลี่ยนทิศทางไปอย่างสิ้นเชิง --- (เหตุการณ์และจุดทิ้งปมจากตอนที่แล้ว: การปะทะคารมที่รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ทำเอาบลัดดี้แมรี่นั่งไม่ติดเก้าอี้เลยค่ะ! ใครจะไปคิดว่านิลเนตรจะกล้าเล่นกับความรู้สึกของศิรินทร์ได้ขนาดนี้ มาลุ้นกันต่อนะคะว่าคดีครั้งนี้จะนำพาพวกเธอไปสู่ความลับไหนอีก กรี๊ดไปพร้อมกับบลัดดี้แมรี่ได้ที่ท้ายตอนนี้เลยนะคะ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของภัณฑารักษ์ผู้เย็นชากับยัยตัวร้ายของเธอนะคะ!