เงื่อนไขที่ตกลงกันไม่ได้

กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟคั่วเข้มเคล้าคละกับความตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนอากาศในห้องประชุมใหญ่ของโครงการแกรนด์ริเวอร์ไซด์ เอกสารแบบร่างดีไซน์โครงการถูกกางแผ่หลาอยู่บนโต๊ะหินอ่อนขัดเงา แต่ไม่มีใครสนใจจะก้มมองมันเลยสักคน เมื่อสงครามประสาทระหว่างอดีตสามีภรรยาคู่นี้กำลังดำเนินมาถึงจุดแตกหัก พิมพ์มาดานั่งไขว่ห้างอย่างสง่างามในชุดสูทเข้ารูปสีงาช้าง ขับเน้นผิวพรรณผุดผ่องและท่าทีที่เย่อหยิ่งเยือกเย็น เธอปรายตามองชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นทั้งอดีตสามีและคู่แข่งทางธุรกิจด้วยสายตานิ่งเรียบราวกับเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ "คุณไม่มีสิทธิ์แก้แบบแปลนโซนริมน้ำนั่น คินน์" น้ำเสียงหวานใสแต่เฉียบคมราใบมีดกรีดลงกลางความเงียบ "สัญญาซื้อขายระบุชัดเจนว่าสิทธิ์ขาดด้านสุนทรียภาพและการจัดวางพื้นที่เป็นของบริษัท 'ลูมิเนร์' ของดิฉันแต่เพียงผู้เดียว" คินน์ขบกรามแน่นจนสันกรามคมคายขึ้นเป็นรอยนูน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องใบหน้าสวยเฉี่ยวที่เคยเป็นของเขาคนเดียวแต่วันนี้กลับกลายเป็นกำแพงเหล็กกล้าที่ไม่มีวันปีนป่ายข้ามไปได้ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโน้มตัวลงท้าวแขนกับโต๊ะ ข่มขวัญด้วยแรงกดดันที่มักใช้สยบทุกคนในวงการธุรกิจ "ผมเป็นเจ้าของโครงการนี้ พิมพ์มาดา คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าท้ายที่สุดแล้ว ใครกันแน่ที่เป็นคนถือไพ่เหนือกว่าในโปรเจกต์นี้" คินน์เค้นเสียงต่ำลอดไรฟัน ดวงตาดำสนิทวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดระคนโหยหา "คุณจงใจใช้พื้นที่โซนนั้นบีบให้บริษัทของผมต้องเสียประโยชน์ คุณทำเพราะเรื่องงาน... หรือทำเพื่อแก้แค้นผมกันแน่" พิมพ์มาดาหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เย้ยหยันและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ ไม่มีร่องรอยของความหวาดหวั่นหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มีเพียงความว่างเปล่าที่น่ากลัวยิ่งกว่าความโกรธ "แก้แค้นคุณเหรอคะ? คินน์... คุณคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปหรือเปล่า" พิมพ์มาดาลุกขึ้นยืนบ้าง ความสูงของส้นสูงทำให้เธอแทบจะยืนประจันหน้ากับเขาได้อย่างพอดี ปลายจมูกแทบจะชนกันหากเธอไม่เอียงตัวหลบเล็กน้อย "ดิฉันไม่มีเวลามากพอจะเอาอนาคตของบริษัทระดับอินเตอร์มาแลกกับการสะสะสางเรื่องไร้สาระกับผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างคุณหรอกค่ะ โครงการนี้ถ้าคุณรับเงื่อนไขไม่ได้ ก็เชิญฉีกสัญญาแล้วจ่ายค่าปรับมหาศาลมาได้เลยค่ะ ดิฉันพร้อมเซ็นรับเช็คเสมอ" ความอวดดีและท่าทีที่หมางเมินนั้นกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวคินน์ให้พุ่งพล่าน เขาเกลียดความเย่อหยิ่งของเธอในยามนี้ พอกๆ กับที่เขาเคยรังเกียจความอ่อนแอของเธอในอดีต แต่แปลกเหลือเกิน... ยิ่งเธอเย็นชาและไขว่คว้าหาความสำเร็จใส่ตัวมากเท่าไหร่ หัวใจที่ด้านชาของเขากลับยิ่งเต้นระรัวโหยหาความอบอุ่นจากอดีตภรรยาคนนี้จนแทบคลั่ง "ปากเก่งนักนะ..." คินน์พึมพำเสียงพร่า มือหนาเอื้อมพรวดคว้าข้อแขนเรียวเล็กของเธอไว้ทันทีที่พิมพ์มาดาหมุนตัวจะเดินหนี แรงบีบไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่หนักหน่วงพอที่จะรั้งร่างระหงให้เซเข้าหาแผงอกกว้างตามสัญชาตญาณ "ปล่อยฉันนะคะ! คุณกำลังทำตัวไร้มารยาทแล้วนะคินน์" พิมพ์มาดาตวัดสายตาดุๆ มองมือหนาที่ตรึงเธอไว้ พร้อมกับออกแรงสะบัดข้อมือออก แต่คินน์กลับยิ่งกระชับวงแขนโอบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวแน่นขึ้น ลากเธอก้าวถอยหลังเข้าไปในห้องพักรับรองส่วนตัวด้านหลังห้องประชุมอย่างรวดเร็ว พร้อมกับใช้เท้าถีบประตูไม้บานใหญ่ปิดล็อกลงกลอนอย่างแน่นหนาในพริบตา! "กรี้ด—! คุณบ้าไปแล้วหรือไง คินน์!" เสียงอุทานด้วยความตกใจถูกกลืนหายไปทันทีเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มทาบทับลงมาปิดเรียวปากอิ่มสีพีชอย่างไร้การAเตือนล่วงหน้า รสจูบในครานี้ไม่ได้นุ่มนวลอ่อนหวาน แต่ดุดัน เร่าร้อน และเปี่ยมไปด้วยแรงอารมณ์ที่อัดอั้นมานานนับปี ความโหยหา ความหึงหวง และความต้องการครอบครองหลอมรวมกันอยู่ในสัมผัสที่บดขยี้อย่างเอาแต่ใจ พิมพ์มาดายืนแข็งค้างไปชั่วขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัวรากลองศึก กลิ่นกายบุรุษผสมน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคยปลุกเร้าความทรงจำเก่าๆ ให้ตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอพยายามทุบกำปั้นลงบนอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับไม่ระคายผิวของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอ่อนระทวย คินน์จึงเปลี่ยนจากการรุกรานอย่างป่าเถื่อนเป็นการจูบซับละเมียดละไม ลากไล้ริมฝีปากร้อนผ่าวจากกลีบปากบวมเจ่อลงมาตามลำคอระหงขาวผ่อง ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเนื้อทำให้ขนกายของหญิงสาวลุกชัน สัมผัสวาบหวามที่คุ้นเคยเริ่มทำงานอย่างเงียบเชียบ ทรยศต่อสมองที่สั่งการให้ขัดขืน "คินน์... อื้อ... พอ..." เสียงปฏิเสธแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ เมื่อมือหนาเริ่มสอดแทรกเข้าไปใต้เสื้อสูท ลูบไล้แผ่นหลังเนียนนุ่มภายใต้ชุดชั้นในลูกไม้ฝรั่งเศส ความร้อนจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านไปทั่วร่างราวกับไฟลามทุ่ง พิมพ์มาดาหอบหายใจสะท้าน สติสัมปชัญญะที่เคยตั้งกำแพงไว้สูงลิ่วเริ่มพังทลายลงทีละน้อยภายใต้รสสัมผัสที่จาบจ้วงและเปี่ยมด้วยเสน่ห์อันตรายของผู้ชายคนนี้ ร่างบางถูกดันจนแผ่นหลังแนบชิดติดกับผนังห้องเย็นเฉียบ แต่ความเย็นของผนังกลับถูกแทนที่ด้วยความร้อนระอุจากเรือนร่างกำยำที่ทาบทับเข้ามา คินน์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยแดงจางๆ มือข้างหนึ่งเลิกชายเสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตของเธอขึ้น ปลายนิ้วร้ายกาจลูบไล้เนินเนื้ออวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบสะท้าน "คุณยังเป็นของผม... พิมพ์มาดา" เสียงกระซิบพร่าสั่นพร่าดังอยู่ชิดริมหู ร้อนแรงและเว้าวอนในคราเดียวกัน "ร่างกายของคุณตอบสนองผมเสมอ... ไม่มีวันเปลี่ยน" แม้ปากจะอยากปฏิเสธ แต่ความรู้สึกวับวามที่ตีรวนขึ้นมาจากท้องน้อยทำให้พิมพ์มาดาทำได้เพียงจิกปลายนิ้วลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน รสจูบครั้งใหม่ที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าเดิมดึงดูดทั้งสองให้ดำดิ่งลงไปในวังวนแห่งอารมณ์เสน่หาที่ยากจะต้านทาน ค่ำคืนกลางวันอันเคร่งเครียดถูกแปรเปลี่ยนเป็นห้องแห่งความลับที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาอันเร่าร้อนที่พร้อมจะเผาผลาญทุกข้อตกลงและเงื่อนไขทางธุรกิจให้มอดไหม้ไปพร้อมกัน ทว่า... ในจังหวะที่อารมณ์รักกำลังโหมกระหน่ำถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่จากด้านนอกห้องประชุมก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงเรียกชื่อของใครบางคนที่ทำให้คินน์ต้องหยุดชะงักกึกทันที! "คุณคินน์คะ! อยู่ข้างในหรือเปล่าคะ... ศิรินทร์เอาเอกสารสำคัญด่วนมาให้ค่ะคุณคินน์!" เสียงแหลมสูงคุ้นหูของ 'ศิรินทร์' คนรักใหม่ของคินน์ดังทะลุประตูเข้ามา พร้อมกับเสียงบิดกลอนลูกบิดประตูที่พยายามจะเปิดเข้ามาด้านในอย่างถือวิสาสะ! พิมพ์มาดาลืมตาโพลงสติกลับคืนมาในเสี้ยววินาที เธอรีบผลักอกแกร่งของอดีตสามีออกสุดแรง พร้อมกับรีบจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เข้าที่ด้วยมืออันสั่นเทา ดวงตาคู่สวยตวัดมองคินน์ด้วยแววตาเยียบเย็นที่วาวโรจน์ยิ่งกว่าเดิม ในขณะที่คินน์หน้าถอดสี รีบก้าวเข้าไปขวางประตูไว้แทบไม่ทัน ดวงตาคมกริบของคินน์หันกลับมามองอดีตภรรยาที่กำลังยืนหอบหายใจอกกระเพื่อมอยู่มุมห้อง ทว่าก่อนที่เขาจะได้เอ่ยคำแก้ตัวใดๆ พิมพ์มาดากลับยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน เธอเดินผ่านหน้าเขาไปหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมขึ้นมาคล้องแขน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระซิบที่เฉียบขาดและชวนให้หัวใจของเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม "เปิดประตูให้คุณศิรินทร์เข้ามารักษาหน้าคุณเถอะค่ะ... อ้อ แล้วก็ลืมเรื่องเงื่อนไขบ้าๆ นั่นไปได้เลย เพราะต่อจากนี้ ดิฉันจะไม่มีวันยอมให้คุณเหยียบย่ำบริษัทของฉันได้อีกแม้แต่ก้าวเดียว... และเตรียมตัวรับหมายศาลเรื่องการละเมิดสิทธิ์ทางธุรกิจจากทนายของฉันได้เลยค่ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและอินไปกับความดราม่าครั้งนี้นะคะ