เล่ห์เหลี่ยมในวังหลวง

"ถ้วยชาที่สนมเอกประทานมาให้... ช่างหอมกรุ่นและมีกลิ่นอายของ 'ความหวังดี' ที่ข้าเกือบจะมองข้ามไปเสียสนิทเลยนะคะ" หลินเยว่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านไปทั่วศาลาชมจันทร์ ปลายนิ้วเรียวงามของนางกรีดกรายไปตามขอบถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวสะอาดตา ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมันไปวางไว้เบื้องหน้า ‘สนมกุ้ยเฟย’ สตรีผู้มีใบหน้าแย้มยิ้มอ่อนหวานราวกับพระโพธิสัตว์ แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับซ่อนความมืดดำเอาไว้เกินกว่าที่ใครจะคาดถึง สนมกุ้ยเฟยชะงักไปชั่วครู่ รอยยิ้มที่มุมปากกระตุกเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติ "เจ้าพูดจาแปลกหูนัก หลินเยว่... ข้าเพียงเห็นว่าเจ้าตรากตรำกับการสืบคดีในวังหลวงมานาน จึงได้ให้ข้าหลวงนำน้ำชาดอกหมื่นปีมาให้ หวังจะช่วยให้เจ้าผ่อนคลายบ้าง ความเมตตานี้มีสิ่งใดให้น่าระแวงกันหรือคะ?" หลินเยว่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นแผ่วเบาทว่ากลับก้องกังวานในความรู้สึกของสนมกุ้ยเฟย นางโน้มตัวเข้าไปใกล้ จนกลิ่นหอมเย็นของดอกเหมยจากร่างของนางทำให้สนมกุ้ยเฟยถึงกับต้องเอนกายหนีโดยสัญชาตญาณ "ความเมตตาที่แฝงมาด้วย 'พิษหยาดน้ำค้าง' ข้าขอบพระทัยนักค่ะ" หลินเยว่ขยับยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "ท่านรู้หรือไม่คะ ว่าพิษชนิดนี้หากผสมกับเครื่องหอมที่จุดอยู่รอบกายในตอนนี้ มันจะทำให้ผู้สูดดมค่อยๆ หมดสติและกลายเป็นอัมพาตภายในสามชั่วยาม... ช่างเป็นวิธีจัดการกับ 'เสี้ยนหนาม' ที่แยบยลและไร้ร่องรอยจริงๆ" "เจ้า... เจ้าพูดเพ้อเจ้ออันใด!" สนมกุ้ยเฟยตวาดลั่น ใบหน้าที่เคยงดงามบัดนี้แดงก่ำด้วยความโกรธจัดและตื่นตระหนก "เจ้ามีหลักฐานอันใดมาปรักปรำข้า ในเมื่อเจ้ายังไม่ได้ดื่มมันเสียหน่อย!" "หลักฐานน่ะหรือคะ?" หลินเยว่ผุดลุกขึ้นยืน ดวงตาคู่คมดุจหงส์กวาดมองไปรอบศาลา ก่อนจะหยุดอยู่ที่พุ่มไม้ด้านหลังซึ่งสั่นไหวเล็กน้อย "ข้าไม่จำเป็นต้องดื่มมันหรอกค่ะ เพราะเจ้าของร้านชาผู้โชคร้ายที่ถูกท่านบังคับให้หาพิษนี้มาให้... ตอนนี้เขากำลังรอพบท่านอยู่ที่กรมอาญาพร้อมกับตั๋วแลกเงินที่มีตราประทับส่วนตัวของท่านเอง" บรรยากาศรอบกายเงียบสงัดลงทันที สนมกุ้ยเฟยหน้าซีดเผือด นางเข้าใจแล้วว่านางไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับเพียงลูกสาวขุนนางธรรมดา แต่กำลังเผชิญหน้ากับปีศาจที่เกิดใหม่จากกองเพลิงแห่งความแค้น "ท่านกำลังหวาดกลัว... ใช่ไหมคะ?" หลินเยว่ก้าวเข้าไปประชิดตัวนางอีกก้าว เสียงกระซิบของนางนุ่มนวลแต่บาดลึกราวกับคมมีด "ไม่ต้องห่วงนะคะ เพราะสิ่งที่ข้าเตรียมไว้ให้ท่าน มันไม่ได้มีเพียงแค่การถูกเนรเทศออกไปจากวังหลวงแห่งนี้... สิ่งที่ท่านทำไว้กับตระกูลหลิน ทุกหยาดเลือดและทุกน้ำตา ข้าจะคืนให้ท่านเป็นร้อยเท่า" ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของมหาดเล็กก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงสง่าในชุดสีดำสนิทของ 'เฉินอ๋อง' ที่ก้าวเข้ามาในศาลาอย่างไม่ให้สุ้มเสียง แววตาคมกริบของเขากวาดมองเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะหยุดลงที่หลินเยว่ มุมปากของเขายกยิ้มอย่างพึงพอใจ "ดูเหมือนว่าการเจรจาของเจ้าจะราบรื่นกว่าที่ข้าคิดนะ หลินเยว่" เฉินอ๋องเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังอำนาจจนสนมกุ้ยเฟยถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น "เฉินอ๋อง... ท่านต้องช่วยหม่อมฉัน! นาง... นางใส่ร้ายหม่อมฉัน!" สนมกุ้ยเฟยพยายามอ้อนวอนด้วยเสียงอันสั่นเครือ เฉินอ๋องเพียงแค่ชายตามองนางอย่างสมเพช ก่อนจะขยับกายไปยืนข้างหลินเยว่ "ข้าได้ส่งหลักฐานทั้งหมดให้ฝ่าบาทเรียบร้อยแล้ว กุ้ยเฟย... และไม่ใช่แค่เรื่องยาพิษ แต่รวมถึงจดหมายลับที่เจ้าติดต่อกับคนของจ้าวหมิงเพื่อวางแผนสังหารหลินเยว่ในงานเลี้ยงล่าสัตว์ด้วย" หลินเยว่หันมาสบตาเฉินอ๋องเล็กน้อย ความรู้สึกบางอย่างที่นางพยายามเก็บซ่อนไว้เริ่มสั่นคลอน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่านี่คือแผนการที่เขาวางไว้ร่วมกับนาง แต่มันกลับมีความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายออกมาได้ แต่ทว่า ในวินาทีที่สนมกุ้ยเฟยกำลังจะถูกลากตัวออกไปนั้นเอง นางกลับเงยหน้าขึ้นและหัวเราะเสียงแหลมสูงจนน่าขนลุก "พวกเจ้าคิดว่าทำลายข้าแล้วจะจบงั้นหรือ? หึ... หลินเยว่ เจ้าคิดว่าจ้าวหมิงเป็นคนบงการงั้นหรือ? ผิดแล้ว! คนที่ต้องการให้เจ้าตายที่สุด ไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่เป็นคนในตระกูลที่เจ้าเรียกว่าพี่น้องนั่นแหละ!" หลินเยว่ชะงักไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นห่อกระดาษบางอย่างที่สนมกุ้ยเฟยโยนลงบนพื้น มันคือจดหมายที่มีลายมือที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี... ลายมือของ 'หลินเฟยเฟย' ที่เขียนกำชับถึงแผนการสังหารครั้งนี้อย่างเลือดเย็น และในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่แผ่วเบาดังมาจากเงามืดหลังเสาหิน เป็นร่างบางที่ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉาบไว้ด้วยน้ำตาปลอมๆ ของน้องสาวผู้แสนดีที่นางไว้ใจที่สุดมาตลอดชีวิต... หลินเฟยเฟยยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับมีดสั้นที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ! ทุกอย่างกำลังจะพลิกผัน... หรือนี่คือกับดักที่แท้จริงที่รอคอยนางอยู่กันแน่? หงส์เพลิงหวนคืนขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นระทึกไปกับความแค้นครั้งนี้ หวังว่าตอนต่อไปจะทำให้ทุกท่านวางไม่ลงนะคะ!