ความมืดมิดในยามค่ำคืน

"เจ้าคิดว่าความเงียบในยามค่ำคืนนี้ จะช่วยกลบกลิ่นคาวเลือดที่เจ้าตั้งใจจะละเลงบนพื้นเรือนของข้าได้หรืออย่างไร?" คำถามราบเรียบราวกับผิวน้ำที่นิ่งสนิทของหลินเยว่ ดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในห้องนอนที่ควรจะไร้ผู้คน นางไม่ได้จุดตะเกียง แต่นั่งพิงพนักเก้าอี้ไม้จันทน์หอม จ้องมองเงาร่างหลายสายที่แทรกตัวผ่านหน้าต่างกระดาษเข้ามาอย่างเงียบเชียบ มือเรียวบางของนางขยับแผ่วเบาบนโต๊ะน้ำชา สัมผัสถึงความเย็นเยียบของเข็มพิษที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อ "ไม่ต้องเสียเวลาสืบหาตัวข้าหรอก ในเมื่อพวกเจ้าได้รับบัญชามาให้ 'เก็บกวาด' ข้าทิ้งเสียก่อนที่งานเลี้ยงฉลองชัยชนะจะเริ่มขึ้น ก็จงลงมือให้สมกับเงินก้อนโตที่หลินเฟยเฟยประเคนให้พวกเจ้าเถอะ" เงามืดเหล่านั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่คนนำหน้าจะเค้นเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ "ฉลาดสมคำร่ำลือ แต่เสียดาย... คนฉลาดมักตายเร็วเสมอ" คมดาบวาววับสะท้อนแสงจันทร์รำไรพุ่งเข้าหาจุดตายของนางในทันที หลินเยว่ไม่ได้กรีดร้อง ไม่ได้ขยับตัวด้วยความตื่นตระหนก นางเพียงแค่อาศัยจังหวะที่ดาบเกือบจะถึงลำคอ เอี้ยวตัวหลบอย่างงดงามราวกับหงส์ที่กำลังร่ายรำ พร้อมกับตวัดข้อมือซัดผงพิษ 'ม่านราตรี' ที่นางปรุงขึ้นเองลงบนพื้น "อึก! นี่มันอะไรกัน..." มือสังหารที่สูดดมไอระเหยเข้าไปล้มลงกองกับพื้นทันที อาการชักกระตุกรุนแรงบิดเบี้ยวร่างของพวกมันจนน่าเวทนา หลินเยว่ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความมืดมิดไม่ได้บดบังรัศมีอันเย็นเยือกของนางแม้แต่น้อย นางก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าหัวหน้ามือสังหารที่ยังพอมีสติเหลืออยู่เล็กน้อย ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายต้องหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลัง "กลับไปบอกนายหญิงของเจ้า... ว่าบัญชีแค้นที่นางก่อไว้ ข้าจะค่อยๆ ทวงคืนทีละดอกเบี้ย และศพพวกนี้จะเป็นของขวัญชิ้นแรกที่ข้าส่งไปคืนให้นาง" ทว่า ก่อนที่นางจะได้เผด็จศึก เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านนอกเรือน ตามมาด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้นางต้องชะงัก หลินเยว่หรี่ตาลง จังหวะการเต้นของหัวใจเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อเงาของชายผู้หนึ่งทาบทับลงบนม่านหน้าต่าง "ดูเหมือนว่าคืนนี้ ข้าจะมาไม่ทันเห็นฉากจบที่แสนสวยงามสินะ" เฉินอ๋องปรากฏตัวขึ้นในชุดสีดำสนิท ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองซากศพบนพื้นก่อนจะหันมาสบตากับนาง แววตาของเขามีความชื่นชมปนความระแวงที่ยากจะอ่านออก "เฉินอ๋อง ทรงมาทำอะไรในเรือนของสตรีที่กำลังจะถูกลอบสังหารในยามวิกาลเพคะ?" หลินเยว่ตอบกลับอย่างไว้เชิง แม้ลึกๆ จะรู้ว่าสถานการณ์นี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล "ข้าก็แค่มาดูว่า 'หงส์' ตัวนี้ จะรอดพ้นจากกับดักที่คนโง่เขลาขุดไว้ให้ได้อย่างไร" เขาก้าวเข้ามาใกล้จนนางได้กลิ่นหอมจางๆ ของสนป่าจากตัวเขา "แต่เจ้าควรรู้ไว้ หลินเยว่... คนที่ส่งพวกนี้มาไม่ใช่แค่หลินเฟยเฟย แต่ยังมี 'จ้าวหมิง' ที่รอจังหวะซ้ำเติมเจ้าอยู่ข้างหลังม่าน" หัวใจของหลินเยว่กระตุกวูบ แต่นางยังคงใบหน้าเรียบเฉยไว้ได้ จ้าวหมิง... อดีตคนรักที่นางเคยทุ่มเทให้ทั้งชีวิต กลับกลายเป็นงูพิษที่ร่วมมือกับน้องสาวนางเพื่อถอนรากถอนโคนตระกูลหลิน "หากท่านมาเพื่อเตือนข้า ข้าขอขอบคุณ แต่หากท่านมาเพื่อรอดูความพินาศของข้า เกรงว่าท่านคงต้องผิดหวัง" "ข้าไม่หวังให้เจ้าพินาศ" เฉินอ๋องยื่นมือมาหมายจะเชยคางนาง แต่นางเบี่ยงหน้าหลบอย่างนิ่มนวล เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก "แต่เจ้าควรระวังให้ดี เพราะในขณะที่เจ้ากำลังจัดการกับหมากตัวเล็กๆ บนกระดาน... ใครบางคนที่เจ้าไว้ใจที่สุด อาจจะกำลังถือมีดจ่อคอหอยเจ้าอยู่โดยที่เจ้าไม่รู้ตัว" หลินเยว่ขมวดคิ้ว "ท่านหมายถึงใคร?" เฉินอ๋องไม่ได้ตอบ ทันใดนั้น แสงไฟจากคบเพลิงจำนวนมากก็สว่างวาบขึ้นรอบเรือน เสียงฝีเท้าของทหารราชองครักษ์นับร้อยดังกระหึ่มเข้ามาล้อมรอบเรือนของนางเอาไว้! เสียงถีบประตูเรือนดังโครมใหญ่ พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'จ้าวหมิง' ในชุดเกราะเต็มยศ ใบหน้าของเขาดูตื่นตระหนกที่แฝงไปด้วยความสะใจอย่างปิดไม่มิด ในมือถือคำสั่งลับตราประทับฮ่องเต้ "หลินเยว่! เจ้าถูกกล่าวหาว่าลอบสังหารสายลับหลวงและซ่องสุมกำลังกบฏโทษฐานที่พบศพนักฆ่าในเรือนของเจ้า... จงวางอาวุธและยอมจำนนเสียเดี๋ยวนี้!" หลินเยว่หันไปมองเฉินอ๋องที่ยืนอยู่ข้างกายเขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งให้นางต้องเผชิญหน้ากับกองทัพที่จ้าวหมิงนำมาด้วยตัวเอง นางยกยิ้มที่มุมปากอย่างเหยียดหยาม แม้จะอยู่ในวงล้อมของความตาย แต่ดวงตาของนางกลับฉายแวววาวโรจน์ราวกับเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่าง "จ้าวหมิง... เจ้าช่างเก่งกาจในการสร้างฉากเสียจริง" นางก้าวออกมาข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัว "แต่เจ้าลืมไปหรือไม่ ว่าสิ่งที่ข้าถือนี่คืออะไร?" นางชูม้วนกระดาษฉบับหนึ่งขึ้นมาท่ามกลางสายตาของทุกคน จ้าวหมิงหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นตราประทับบนม้วนกระดาษนั้น เพราะมันคือ 'บัญชีการค้ายาเถื่อน' ของตระกูลจ้าวที่เขาสั่งทำลายทิ้งไปแล้ว! "เจ้าคิดว่าข้าจะโง่พอให้เจ้าล้อมกรอบโดยไม่มีทางหนีหรือ? ในเมื่อวันนี้เจ้าอยากเล่นบทผู้พิพากษา... ข้าก็จะทำให้เจ้าเห็นว่า ใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายถูกลากไปประหารในเช้านี้!" หงส์เพลิงหวนคืนจะอยู่เคียงข้างนักอ่านทุกคนเพื่อร่วมล้างแค้นไปพร้อมกันในตอนถัดไปนะคะ