ความสูญเสียของจ้าวหมิง

“หลักฐานชิ้นนี้... ท่านอ๋องทรงประทานมาด้วยพระองค์เองหรือพ่ะย่ะค่ะ?” เสียงของจ้าวหมิงสั่นพร่า ดวงตาเบิกโพลงจ้องมองม้วนกระดาษประทับตราอาญาสิทธิ์ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้หอมของห้องโถงหลวง มันไม่ใช่เพียงกระดาษธรรมดา แต่มันคือ ‘ใบสั่งปลด’ ที่ระบุความผิดฐานยักยอกเสบียงคลังและสมคบคิดกับกบฏชายแดน ทุกตัวอักษรบนนั้นเหมือนคมมีดที่กรีดลงบนความทะเยอทะยานของเขาจนขาดวิ่น หลินเยว่นั่งจิบชาอยู่มุมห้องเงียบๆ นางค่อยๆ วางถ้วยชาลง เสียงกระทบของถ้วยกระเบื้องเคลือบดังก้องท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก นางคลี่ยิ้มบางที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่แฝงไว้ด้วยความสะใจลึกๆ ที่นางเฝ้ารอมานาน “ท่านจ้าว... ความผิดที่ท่านก่อไว้ ใช่ว่าจะมีเพียงเรื่องเสบียงนะเจ้าคะ” หลินเยว่เอ่ยเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลัง “บันทึกการเบิกจ่ายเงินหลวงเมื่อสองเดือนก่อน ลายเซ็นของท่านที่ประทับอยู่... มันช่างงดงามเสียจนข้าอดไม่ได้ที่จะต้องนำไปกราบทูลฝ่าบาท เพื่อให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรความสามารถอันโดดเด่นของท่าน” “เจ้า!” จ้าวหมิงหันขวับมามองนาง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น “นังสารเลวหลินเยว่! เจ้าทำแบบนี้เพราะความแค้นส่วนตัวใช่ไหม? คิดจะทำลายอนาคตข้าเพื่อแก้แค้นที่ข้าเลือกเฟยเฟยงั้นหรือ?” หลินเยว่ลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างบางในชุดสีน้ำเงินเข้มดูสง่างามและเยือกเย็น นางเดินตรงเข้าไปหาชายที่เคยเป็นคนรักด้วยก้าวย่างที่มั่นคง ก่อนจะหยุดยืนเบื้องหน้าเขาแล้วโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู “อนาคตของท่านหรือเจ้าคะ? อนาคตที่สร้างขึ้นบนซากศพของผู้อื่นน่ะหรือ? สำหรับข้า... ท่านไม่มีค่าพอให้ข้าต้องเสียเวลาแค้นหรอกค่ะ ท่านเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ข้าเผลอเดินพลาดไปในอดีต และตอนนี้... ข้าแค่กำลังเดินหมากตัวนั้นกลับลงกล่องที่ควรจะอยู่เท่านั้นเอง” จ้าวหมิงถอยหลังกรูดไปพิงกำแพง ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงลงราวกับไร้กระดูก เขาพยายามกวาดสายตามองหาทางรอด แต่รอบข้างกลับเต็มไปด้วยเหล่าทหารองครักษ์ของเฉินอ๋องที่ยืนนิ่งดุจรูปปั้น พวกเขาไม่มีใครแม้แต่จะปรายตามามองเขาด้วยความเห็นใจ ในจังหวะนั้นเอง ประตูโถงก็ถูกผลักเปิดออก เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครบางคนดังก้องเข้ามา ทุกสายตาหันไปมองยังเงาร่างที่ปรากฏตัวอยู่หลังม่านบังตา หลินเยว่ขมวดคิ้วแน่น หัวใจของนางเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก ภาพเงาร่างที่นางเห็นบนหลังคาเมื่อครู่ กลับกลายเป็นคนๆ เดียวกันที่ยืนอยู่ตรงหน้าในเวลานี้! เขาคือ ‘เฉินเทียนยี่’ พี่ชายต่างมารดาของเฉินอ๋อง ผู้ที่ประวัติศาสตร์ระบุว่าสิ้นพระชนม์ในกองเพลิงกลางสมรภูมิไปเมื่อห้าปีก่อน เขายังมีชีวิตอยู่... และเขากำลังถือถุงเงินตราประจำตัวของตระกูลหลินไว้ในมือ! “ดูเหมือนว่าสิ่งที่พวกเจ้ากำลังเล่นกันอยู่นี้ จะสนุกกว่าที่ข้าคิดไว้มากทีเดียว” ชายหนุ่มปริศนาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบและทรงอำนาจเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด “แต่ก็น่าเสียดาย... เพราะคนที่จะต้องจบสิ้นในวันนี้ ไม่ใช่แค่ท่านจ้าวหมิง แต่รวมถึง ‘เจ้า’ ด้วย... หลินเยว่” เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว เหล่าทหารที่เคยภักดีต่อเฉินอ๋องกลับชักดาบออกมาหันปลายคมเข้าหาหลินเยว่พร้อมกัน ความมั่นใจทั้งหมดที่นางเคยมีพังทลายลงในพริบตา เมื่อนางตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แผนที่นางวางไว้ แต่มันคือกับดักมรณะที่ใครบางคนซ้อนไว้อย่างแนบเนียนกว่าหลายเท่าตัว หงส์เพลิงที่คิดว่าตนเองเป็นผู้ล่า กลับกลายเป็นเหยื่อที่ถูกต้อนจนมุมในถ้ำเสือเสียแล้ว ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเอาใจช่วยหลินเยว่ในศึกครั้งนี้ด้วยนะคะ