ความตายของพยานปากสำคัญ

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของคุกหลวงในยามวิกาลไม่เคยเป็นมิตรกับผู้ใด แต่สำหรับ ‘หลินเยว่’ แล้ว มันคือกลิ่นอายแห่งชัยชนะที่นางรอคอยมานานนับแรมปี รองเท้าผ้าปักลายหงส์เหยียบย่างลงบนพื้นหินที่เปียกชื้นอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวสะท้อนเสียงก้องกังวานในความเงียบงดงามราวกับเสียงระฆังแห่งความตายที่กำลังเคาะเรียกขานวิญญาณบาป เบื้องหลังกรงขังเหล็กหนาหนาเตอะ ร่างของ ‘ใต้เท้าจาง’ อดีตขุนนางผู้กุมบัญชีลับการทุจริตและเป็นพยานปากสำคัญที่สุดในคดีลอบสังกรานต์ตระกูลหลินกำลังนั่งคุดคู้ ดวงตาที่เคยเปี่ยมด้วยอำนาจ บัดนี้เบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทาจนโซ่ตรวนกระทบกันดังเคร้งคร่าง “ท่านดูตกใจเสียจริงนะคะ ใต้เท้าจาง” หลินเยว่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความAอารนีใดๆ สิ้นเชิง “ท่านควรจะดีใจเสียด้วยซ้ำ ที่คืนนี้ข้าอุตส่าห์มาเยี่ยมเยียน เพื่อให้ท่านได้มีโอกาสไถ่บาปก่อนที่ความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้” “คุณ… คุณหนูใหญ่หลิน…” เสียงของชายแก่แหบพร่าและสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เขาตะเกียกตะกายคลานเข้ามาใกล้ซี่กรง คว้าจับเหล็กดัดแน่นราวกับมันคือฟางเส้นสุดท้ายในชีวิต “ช่วยด้วย… เมตตาข้าด้วย! ข้าทำตามที่พวกมันสั่งทุกอย่างแล้ว เหตุใดพวกมันถึงยังไม่ยอมปล่อยข้าไป!” หลินเยว่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางปรายตามองสภาพที่น่าสมเพชนั้นด้วยความรู้สึกเย็นชา “พวกมัน? ท่านหมายถึงใครกันคะ… หรือว่าจะเป็น ‘จ้าวหมิง’ กับ ‘หลินเฟยเฟย’ ผู้เป็นน้องสาวแสนดีของข้าอย่างนั้นหรือ?” หัวใจของหลินเยว่เต้นระรัวด้วยความตื่นตัว แม้ภายนอกนางจะแสดงออกว่าเยือกเย็นเพียงใด แต่สัญชาตญาณเตือนภัยในกายกลับกรีดร้องเสียงดัง เมื่อกี้… ใต้เท้าจางบอกว่า ‘พวกมันยังไม่ยอมปล่อย’ เช่นนั้นหรือ? หมายความว่ามีคนอื่นเคลื่อนไหวตัดหน้าingไปก่อนแล้วงั้นหรือ! “เขา… เขาไม่ได้ตั้งใจจะเก็บข้าไว้แต่แรก…” ใต้เท้าจางสำลักเลือดออกมาคำโต สีหน้าเขียวคล้ำอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเริ่มเหลือกขึ้นบน “ยาพิษ… ในน้ำชา… ข้าพลาดท่า ดื่มมันเข้าไปตอนเปลี่ยนกะ… ช่วย… อะั่ก!” ยังไม่ทันที่ชายแก่จะกล่าวจบ ร่างทั้งร่างก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ดวงตาเบิกโพลงค้าง ลมหายใจสะดุดกึกก่อนจะขาดห้วงไปต่อหน้าต่อตา! *‘ตายแล้ว?!’* หลินเยว่ผงถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ คนในคุกหลวงที่ได้รับการคุ้มครองอย่างแน่นหนา เหตุใดจึงถูกลอบวางยาพิษได้อย่างง่ายดายเช่นนี้? นี่ไม่ใช่แค่การฆ่าปิดปากธรรมดา แต่เบื้องหลังต้องมีเกลือเป็นหนอนระดับสูงในคุกหลวง หรือแม้กระทั่ง… มีคนในราชสำนักยื่นมือเข้าแทรกแซงเพื่อทำลายหลักฐานชิ้นสุดท้ายนี้! “แย่แล้วเพคะคุณหนู!” เสียงฝีเท้าเร่งรีบพร้อมเสียงร้องตื่นตระหนกของ ‘ชุนฮวา’ สาวใช้คนสนิทดังลั่นมาจากทางเดินมืดทึบ นางวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าหลินเยว่ “ด้านนอก… ด้านนอกเกิดเรื่องใหญ่แล้วเพคะ!” “ตั้งสติแล้วพูดให้ชัดเจน ชุนฮวา เกิดอะไรขึ้น?” หลินเยว่กดเสียงต่ำ ข่มความตกใจไว้ภายใต้ท่าทีอันนิ่ง “มีราชโองการด่วนจากขันทีหน้าพระพักตร์ แจ้งว่า… แจ้งว่าใต้เท้าจางถูกพบเป็นศพในห้องขัง และมีหลักฐานปลอมแปลงระบุว่า… ระบุว่าท่านเป็นคนส่งยาพิษมาให้เขาเพื่อฆ่าปิดปากเพคะ!” สิ้นคำกล่าวของชุนฮวา บรรยากาศรอบตัวก็คล้ายจะดิ่งวูบลงสู่ขุมนรกทันที รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นบนใบหน้าของหลินเยว่ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยไอสังหารและโทสะอันลุกโชน แผนการซ้อนแผนที่ไร้รอยต่อเช่นนี้ มีเพียงไม่กี่คนในเมืองหลวงเท่านั้นที่มีปัญญาชักใยอยู่เบื้องหลัง “ช่างวางแผนได้แยบยลยิ่งนัก…” หลินเยว่พึมพำกับตัวเอง แววตาคมกริบดั่งใบมีดกวาดมองไปทั่วห้องขังที่มืดมิด ก่อนที่นางจะสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างบนพื้น บริเวณมุมมืดใกล้ซี่กรงขัง มีเศษหยกสลักลายพยัคฆ์ตกอยู่ ทว่ายังไม่ทันที่นางจะได้ก้มลงหยิบมันขึ้นมาตรวจสอบ ตึง! เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่พร้อมแสงคบเพลิงสว่างวาบก็สาดส่องเข้ามาทางปากทางเข้าคุกหลวง “ใต้เท้าผู้ตรวจการมาถึงแล้ว! ใครอยู่ตรงนั้น ห้ามขยับ!” เสียงตะโกนก้องกังวานด้วยอำนาจดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษในชุดเกราะทองคำประดับยศสูงส่ง ใบหน้าคมคายดุดันแฝงรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด—‘แม่ทัพใหญ่มู่หรงเฉิน’ ศัตรูทางการเมืองคนสำคัญของเฉินอ๋อง ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าหลินเยว่ พร้อมกับทหารราชองครักษ์นับรบที่ชักดาบออกจากฝักเตรียมพร้อมเข้าจู่โจม “คุณหนูหลิน… ยามวิกาลเช่นนี้ เหตุใดท่านจึงมาอยู่ ณ ที่เกิดเหตุฆาตกรรมพยานปากสำคัญพอดีเล่า?” มู่หรงเฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พร้อมกับโบกมือให้ทหารเข้าล้อมกรอบนางไว้ทันที “เกรงว่าคราวนี้ ต่อให้ท่านมีปากเป็นร้อยก็คงดิ้นไม่หลุดจากข้อหาฆาตกรรมและสมคบคิดกับกบฏแล้วกระมัง!” หลินเยว่หรี่ตาลงมองแม่ทัพหนุ่มที่ยืนขวางทางรอดของนางไว้ทุกด้าน ทว่าริมฝีปากที่เคลือบชาดสีแดงสดกลับแย้มยิ้มออกมาอย่างท้าทาย โดยไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หงส์เพลิงหวนคืน: บัญชีแค้นต้องชำระ" มา ณ ที่นี้นะคะ