หลักฐานชิ้นแรก

"ท่านจ้าวดูจะตื่นเต้นเกินความจำเป็นไปหน่อยนะคะ กับความล้มเหลวของสตรีที่ท่านเคยปูพรมให้ด้วยคำหวานหู" น้ำเสียงของหลินเยว่เรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยคมมีดที่กรีดลงบนความหยิ่งผยองของบุรุษตรงหน้า นางยืนนิ่ง ดวงตากระจ่างใสสะท้อนภาพจ้าวหมิงที่กำลังก้าวเข้ามาหาด้วยจังหวะที่จงใจคุกคาม กลิ่นกำยานราคาถูกที่เขาใช้ช่างน่ารังเกียจจนนางอยากจะเบือนหน้าหนี ทว่านางกลับเลือกที่จะแย้มยิ้ม มุมปากโค้งขึ้นเพียงเล็กน้อย ทว่าแววตากลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก จ้าวหมิงชะงักฝีเท้า รอยยิ้มที่เคยเหยียดหยามชะงักค้างที่ริมฝีปาก เขาไม่คาดคิดว่าสตรีที่เคยเป็นเพียงเบี้ยล่างในกำมือ จะกล้าเผชิญหน้ากับเขาด้วยท่าทีที่นิ่งสงบถึงเพียงนี้ "หลินเยว่... เจ้าคงเสียสติไปแล้วกระมังที่พูดจาเช่นนี้" จ้าวหมิงแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ พยายามรักษาสีหน้าให้ดูเหนือกว่า "เฟยเฟยเป็นเพียงหมากที่พ่ายแพ้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะรอดพ้นจากเงื้อมมือข้าไปได้" "พ่ายแพ้หรือคะ?" หลินเยว่ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นจังหวะที่นางใช้ดึงแขนเสื้อให้กระชับ "คนที่พ่ายแพ้คือคนที่มองไม่เห็นว่ากำลังเดินเข้าสู่กับดักที่ตัวเองขุดไว้ต่างหากล่ะคะ ท่านจ้าว" นางเบี่ยงตัวหลบจังหวะที่เขาพยายามจะคว้าข้อมือ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าแจกันใบเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างกาย แล้วปัดมันร่วงลงพื้นจนแตกกระจาย เสียงเพล้งดังสนั่นหวั่นไหวเรียกให้เหล่าองครักษ์และสาวใช้ด้านนอกรีบกรูเข้ามา ทว่าภาพที่พวกเขาเห็นกลับเป็นจ้าวหมิงที่ดูเหมือนกำลังจะลงไม้ลงมือกับคุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์ หลินเยว่แกล้งทำเป็นทรุดลงนั่งกับพื้น ดวงตาคลอหน่วยด้วยหยาดน้ำตาที่เสแสร้งขึ้นมาได้อย่างแนบเนียน "ท่านจ้าว... ท่านโกรธแค้นที่เฟยเฟยทำภารกิจไม่สำเร็จ จึงจะมาระบายอารมณ์กับข้าเช่นนั้นหรือเจ้าคะ? ตระกูลหลินไม่เคยทำอะไรให้ท่านผิดใจ ถึงขั้นต้องใช้กำลังข่มเหงกันเช่นนี้เลยหรือ!" จ้าวหมิงหน้าซีดเผือด เขาตระหนักได้ทันทีว่านี่คือนางกำลังปั่นหัวคนรอบข้างให้เห็นว่าเขาเป็นฝ่ายรุกราน "เจ้า! เลิกแสดงละครได้แล้ว!" ท่ามกลางความโกลาหล หลินเยว่ฉวยโอกาสจังหวะที่จ้าวหมิงเสียสมาธิ พุ่งตัวผ่านร่างของเขาตรงไปยังชั้นหนังสือที่อยู่ด้านหลัง ห้องลับส่วนตัวของบิดาที่เป็นแหล่งเก็บรักษาบัญชีสำคัญคือเป้าหมาย นางรู้ดีว่าจ้าวหมิงแอบเข้ามาที่นี่เพื่อหาอะไรบางอย่าง และสิ่งที่เขามองหา ไม่ใช่ทองคำ แต่มันคือ... *บัญชีลับ* ที่บันทึกรายชื่อขุนนางที่คอรัปชั่นและเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงถึงตระกูลจ้าว นางล้วงมือเข้าไปในช่องลับที่นางแอบทำเครื่องหมายไว้แต่ชาติปางก่อน นิ้วเรียวสัมผัสเข้ากับสมุดปกหนังเก่าคร่ำที่ซ่อนอยู่หลังผนังไม้ นิ้วมือของนางสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น เมื่อดึงมันออกมาได้สำเร็จ หลินเยว่ไม่ได้รีรอ นางยัดมันเข้าในแขนเสื้อทันทีขณะที่จ้าวหมิงเริ่มตั้งสติได้และพุ่งตัวเข้ามา "นั่นอะไร! ส่งมันมาให้ข้า!" จ้าวหมิงคำราม ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "อยากได้หรือคะ?" หลินเยว่เหยียดยิ้มเย็นเยียบ นางหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับเขา พลางชักปิ่นปักผมเล่มคมออกมาจ่อที่ลำคอของตนเอง "ถ้าท่านกล้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ข้าจะกรีดเลือดตนเองที่นี่... ให้คนทั้งจวนเห็นว่าท่านบีบคั้นข้าจนตาย ในฐานะคนของจวนตระกูลหลินที่มาเยือนอย่างไม่ได้รับเชิญ ท่านคิดว่าชื่อเสียงของท่านจะยังเหลืออยู่เท่าไหร่กัน?" จ้าวหมิงหยุดกึก เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ในวินาทีนั้นเอง กลิ่นอายเย็นเยือกที่คุ้นเคยก็โชยมาปะทะจมูก พร้อมกับร่างสูงโปร่งในชุดสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นที่ขอบหน้าต่างราวกับภูตผี เฉินอ๋อง—มู่หรงเฟย—ยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่างอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นจับจ้องมาที่หลินเยว่ด้วยความสนใจที่ปิดไม่มิด "ดูเหมือนข้าจะมาขัดจังหวะการแสดงที่น่าตื่นเต้นนะ" เสียงทุ้มต่ำของเฉินอ๋องทำเอาทุกคนในห้องเงียบกริบ จ้าวหมิงหันไปมองร่างสูงที่แผ่รังสีอำนาจกดดันจนเขาแทบหายใจไม่ออก "ท่านอ๋อง! นี่เป็นเรื่องภายในของตระกูลหลิน ท่านไม่ควรมายุ่ง!" "เรื่องภายในตระกูลหลินงั้นหรือ?" เฉินอ๋องเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง สายตาเลื่อนไปมองที่แขนเสื้อของหลินเยว่ที่ตุงออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเบนกลับมาที่จ้าวหมิงด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม "แต่สิ่งที่สตรีผู้นี้ถืออยู่ในมือ... ข้าเกรงว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ระดับแผ่นดินเชียวล่ะ" หลินเยว่รู้ดีว่าโอกาสของนางมาถึงแล้ว นางรีบก้าวถอยห่างจากจ้าวหมิงไปอยู่ด้านหลังของเฉินอ๋องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "ในนี้มีชื่อของขุนนางที่สนับสนุนท่านจ้าว... หากท่านต้องการทำลายฐานอำนาจของเขา นี่คือหลักฐานชิ้นแรกค่ะ" เฉินอ๋องหันมามองนางชั่วครู่ แววตาที่เย็นชาเปลี่ยนเป็นประกายแห่งความชื่นชม เขาเอื้อมมือไปดึงตัวนางให้หลบอยู่ด้านหลังเขาอย่างปกป้อง "จ้าวหมิง..." เฉินอ๋องเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ ทว่าหนักแน่นดุจภูผา "เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังไล่ล่าใครอยู่? สตรีผู้นี้ไม่ได้เป็นหมากของใคร และเจ้า... กำลังจะกลายเป็นเหยื่อในเกมที่เจ้าไม่ได้เป็นคนเริ่มด้วยซ้ำ" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ขององครักษ์หลวงนับสิบชีวิตก็ดังขึ้นที่โถงหน้าห้อง เสียงของหัวหน้าองครักษ์ตะโกนก้องมาจากด้านนอก "ทูลท่านอ๋อง! ขุนนางจากกระทรวงยุติธรรมมาถึงแล้ว พวกเขามีหมายจับข้อหาทุจริตแผ่นดิน และผู้ต้องสงสัยคนแรก... คือคนในตระกูลจ้าว!" จ้าวหมิงหน้าถอดสี ทรุดฮวบลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง ขณะที่หลินเยว่เพียงยืนกอดอก มองเขาราวกับมองซากศพที่เดินได้ นางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความพินาศที่นางได้เตรียมการเอาไว้... และความลับที่ซ่อนอยู่ในบัญชีเล่มนี้ ยังมีรายชื่อของคนระดับสูงกว่าจ้าวหมิงอีกมากที่นางยังไม่ได้เปิดเผยออกมา! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการล้างแค้นของข้าในตอนนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ