บททดสอบแรก ณ สถาบันวิจัยข้ามมิติ

"ถ้าคิดจะใช้ทางลัดเพื่อขโมยข้อมูลระเบียนมิติที่สี่ เกรงว่าพวกคุณคงต้องผ่านร่างของฉันไปเสียก่อน... หรือบางที อาจจะไม่ต้องถึงมือฉันด้วยซ้ำ" น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแรงกดดันมหาศาลดังขึ้น ท่ามกลางประกายแสงสีครามที่ค่อยๆ มลายหายไปจากรอยแยกมิติ เงาร่างที่สามก้าวเท้าลงบนพื้นกระจกใสของหอคอยกลางสถาบันวิจัยอย่างแผ่วเบา ทว่าทุกย่างก้าวกลับสะเทือนถึงคลื่นสมองของทุกคนในบริเวณนั้นจนต้องนิ่วหน้าด้วยความอึดอัด รวินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองส่วนหน้าประมวลผลข้อมูลที่ไหลเข้ามาผ่าน [ระบบซุปเปอร์สตาร์กู้ภัยมิติ] อย่างรวดเร็ว แสงออร่ารอบตัวผู้มาใหม่ไม่ใช่พลังเวทมนตร์แฟนตาซี แต่เป็นอนุภาคควอนตัมความหนาแน่นสูงที่ถูกบีบอัดจนเสถียร—นี่คือตัวตนระดับสูงของสถาบันแห่งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย "อาจารย์... เรน?" มาเรียพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น เธอกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวซีด ราวกับอดีตบางอย่างที่ฝังกลบไว้กำลังถูกขุดคุ้ยขึ้นมากลางแสงสว่าง "ไม่ได้เจอกันนานนะ มาเรีย สีหน้าเธอดูแย่ลงกว่าตอนที่ออกจากโครงการศูนย์วิจัยหลักเสียอีกนะ" เรน ชายหนุ่มวัยกลางคนผู้มีเรือนผมสีเงินสั้นแนบไปกับกรอบหน้าคมคาย แววตาคมกริบราวกับเลเซอร์กวาดมองมาที่รวินทร์และลูคัสด้วยความประเมินค่า "ส่วนนี่... คงเป็นผู้รอดชีวิตจากโลกพาราไดซ์ล่มสลายสินะ เจ้าหนumที่ระบบรายงานว่ามีค่าความเข้า, เข้ากันของคลื่นสมองแปลกประหลาดคนนั้น" รวินทร์ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขายังคงรักษาจังหวะการหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ มือขวาลูบไล้แหวนโลหะสีดำบนนิ้วชี้อย่างใจเย็น นี่คือทักษะเฉพาะตัวของนักวิจัยผู้ผ่านการทดลองนับร้อยครั้ง—ยิ่งสถานการณ์วิกฤตมากเท่าไหร่ สติปัญญาและความนิ่งงมต้องถูกยกระดับขึ้นเท่านั้น "สวัสดีครับท่านเรน ผมรวินทร์ จากแผนกฉุกเฉินมิติที่ศูนย์เจ็ด..." รวินทร์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพและมั่นคง พร้อมกับโค้งศีรษะเล็กน้อยตามมารยาทสากล "ดูเหมือนว่าการมาถึงของพวกเราจะสร้างความตื่นตระหนกให้แก่สถาบันไม่น้อยเลยสินะครับ" เรนเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความขบขัน "ความตื่นตระหนกงั้นหรือ? ไม่เลย... ที่นี่คือสถาบันวิจัยข้ามมิติ ศูนย์กลางที่ดูแลความเป็นความตายของเส้นเวลาหลายล้านสาย เราไม่ได้ตื่นตระหนกกับสิ่งแปลกปลอม... เราแค่ 'คัดกรอง' มัน" ฉับพลัน หน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเข้มก็เด้งขึ้นตรงหน้าของรวินทร์โดยไม่ต้องออกคำสั่ง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสนามพลังจิตระดับ A- กำลังสแกนตัวตนของโฮสต์] [คำเตือน: หากไม่ผ่านการตรวจสอบภายใน 30 วินาที สถานะตัวตนจะถูกลดระดับลงเป็น 'สิ่งปฏิกูลมิติ'] [คำแนะนำจากระบบ: ใช้ช่องโหว่ของคลื่นความถี่ที่ 4.2 เพื่อสะท้อนสัญญาณกลับคืน!] รวินทร์ลอบยิ้มในใจ ระบบนี้ช่างรู้ใจเสียจริง ช่องโหว่ระดับ 4.2 คือจุดที่เขาสังเกตเห็นตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่หอคอยแห่งนี้แล้ว ในขณะที่เรนกำลังยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้หน่วยรักษาความปลอดภัยเข้าควบคุมตัว ลูคัสที่ยืนเงียบมานานก็ขยับตัวเตรียมชักดาบพลังงานออกจากฝักด้วยความหัวร้อนตามนิสัย "เฮ้ๆ เดี๋ยวสิครับคุณเจ้าหน้าที่ พวกเราไม่ใช่—" "หยุดก่อน ลูคัส" รวินทร์ยกมือขึ้นห้ามสหายร่วมรบเบาๆ พร้อมกับก้าวออกไปข้างหนwหนึ่งก้าว ดวงตาสบประสานกับเรนอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าการพิสูจน์ความบริสุทธิ์และศักยภาพของพวกเราคือการทดสอบ... ผมคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องเสียเวลาให้เจ้าหน้าที่มาจับกุมหรอกครับ เพราะผม... ขอเข้ารับ 'บททดสอบแรก' ณ สถาบันแห่งนี้เดี๋ยวนี้เลย" คำพูดของรวินทร์ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบกริบลงทันตาเห็น มาเรียหันขวับมามองเขาด้วยแววตาตำหนิปนกังวล เพราะเธอรู้ดีว่าบททดสอบแรกของสถาบันวิจัยข้ามมิตินั้นโหดเหี้ยมและมีอัตราการรอดชีวิตต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์สำหรับผู้มาใหม่จากโลกภายนอก เรนหรี่ตาลง รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏบนใบหน้า "น่าสนใจ... ความกล้าหาญแบบนี้มักพบได้ในสองประเภทเท่านั้น คือพวกอัจฉริยะที่ถือไพ่เหนือกว่า... กับพวกคนโง่ที่ยังไม่รู้ว่าความตายหน้าตาเป็นอย่างไร" เรนสะบัดมือขวาเบื้องหน้า ประตูบานยักษ์ด้านหลังห้องโถงก็เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นห้องทดลองจำลองสภาพแวดล้อมเสมือนจริงขนาดมหึมา "ถ้าเช่นนั้น จงก้าวเข้าไปใน 'ห้องทดลองควอนตัมปฐพี' ซะ ถ้ารอดชีวิตและดึงแกนกลางพลังงานออกมาก่อนที่ระบบจะรีเซ็ตในเวลาสามนาที... ฉันจะอนุญาตให้พวกนายเข้าถึงระเบียนมิติที่พวกนายกำลังตามหา" รวินทร์สูดหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นอายของความท้าทายลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ เขาหันไปพยักหน้าให้กับมาเรียและลูคัสที่ทำหน้าเคร่งเครียด "รอผมนิดเดียวนะครับ" รวินทร์กล่าวสั้นๆ ก่อนจะก้าวเดินผ่านประตูบานนั้นเข้าไปอย่างมั่นใจ โดยไม่รู้เลยว่า เบื้องหลังม่านพลังงานสีขาวโพลนนั้น มีเงาดำประหลาดบางอย่างกำลังจ้องมองการมาของเขาด้วยรอยยิ้มอันบิดเบี้ยว... [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจลับระดับ SSS 'บททดสอบแรก ณ สถาบันวิจัยข้ามมิติ' เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว!] [เวลาที่เหลือ: 03:00 นาที] [คำเตือนพิเศษจากระบบ: สิ่งที่รออยู่หลังม่านพลังงาน... ไม่ใช่การจำลองสถานการณ์จำลอง แต่เป็น 'ตัวตน' ที่ถูกลบเลือนไปเมื่อสามร้อยปีก่อน และมันกำลังหิวโหย!] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางข้ามมิติไปกับรวินทร์และผองเพื่อนในตอนนี้นะครับ