เล่ห์ของศัตรู

“กราฟตัวเลขพวกนี้... มันไม่ใช่ความผิดพลาดทางเทคนิค แต่มันคือการจงใจฆ่าให้ตายทั้งเป็น!” เสียงของลินินสั่นพร่าด้วยความโกรธเกรี้ยว มือบางกำแท็บเล็ตแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอกระแทกเครื่องมือสื่อสารลงบนโต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิทของคีรินทร์ จนเกิดเสียงดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานที่เงียบสงัด คีรินทร์ไม่ได้เงยหน้ามอง เขาเพียงแค่หมุนเก้าอี้หนังราคาแพงหันไปทางหน้าต่างกระจกบานสูงที่เผยให้เห็นแสงไฟยามค่ำคืนของมหานคร เขากำลังหมุนแก้วบรั่นดีในมือช้าๆ ของเหลวสีอำพันสะท้อนแสงไฟวับวาวราวกับตาเสือที่กำลังซุ่มมองเหยื่อ “เธอคิดว่าผมไม่รู้หรือไง... ลินิน” เสียงทุ้มต่ำของเขาราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวหนักอึ้ง “ธันวาไม่ได้แค่เล่นงานหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ แต่มันกำลังดึง ‘เส้นเลือดใหญ่’ ของธุรกิจเราออกไปทีละเส้น” “ถ้าคุณรู้ แล้วทำไมถึงนั่งนิ่งอยู่แบบนี้!” ลินินก้าวเข้าไปประชิด พยายามอ่านแววตาของชายหนุ่มที่เธอยังไม่แน่ใจว่าเขาคือคนรักหรือปีศาจในคราบมนุษย์ “ดีลพลังงานในต่างประเทศของเรากำลังจะล่ม หุ้นส่วนใหญ่ถอนตัวกะทันหันภายในหนึ่งชั่วโมงหลังมีข่าวลือเรื่องการทุจริต... นี่มันฝีมือมันชัดๆ!” คีรินทร์วางแก้วลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบาๆ ของแก้วคริสตัลเหมือนเสียงเข็มนาฬิกาที่นับถอยหลัง เขาหันกลับมา แววตาดุดันและเยือกเย็นจับจ้องใบหน้าหวานที่เปี่ยมไปด้วยความกังวล ลินิน... ผู้หญิงที่เขาทั้งรักจนแทบบ้าและเกลียดตัวเองที่ปล่อยให้เธอเข้ามาอยู่ในวงจรแห่งเลือดนี้ “การที่เสือจะล่าเหยื่อ มันต้องรอให้เหยื่อตายใจก่อน” เขาลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าหาเธอจนลินินต้องถอยไปชนกับขอบโต๊ะ คีรินทร์ใช้แขนข้างหนึ่งกั้นกรงขังเธอไว้กับตัวเขา “ธันวาคิดว่าการโจมตีธุรกิจของผมจะทำให้ผมเสียศูนย์... แต่มันลืมนึกไปว่า ยิ่งมันดึงให้ผมจนมุมมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องสูญเสียมากเท่านั้น และเมื่อคนเราไม่มีอะไรจะเสีย... สัตว์ร้ายในตัวผมก็จะตื่นขึ้น” กลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้จางๆ ผสมกับกลิ่นยาสูบอ่อนๆ จากตัวคีรินทร์ทำให้ลินินใจสั่น เธอเชิดหน้าขึ้นสบตากับเขา ไม่ยอมให้ความหวาดกลัวแสดงออกมาให้เห็น “คุณกำลังบอกว่า... คุณยอมปล่อยให้หุ้นตกต่ำลง เพื่อล่อให้มันเผยหางออกมางั้นหรือคะ?” เธอถาม เสียงของเธอเริ่มสงบลงเมื่อตระหนักถึงแผนการอันเลือดเย็นของชายตรงหน้า “ไม่ใช่แค่หุ้น... แต่เป็นทุกอย่างที่มันคิดว่าผมหวงแหน” คีรินทร์ก้มลงกระซิบข้างใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนทำให้ลินินขนลุกซู่ “รวมถึงตัวเธอด้วย ลินิน... มันคิดว่าการทำให้เธอหวาดกลัวจะทำให้ผมคลั่งได้ แต่เปล่าเลย... มันแค่ทำให้ผมอยากขังเธอไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุด... หรืออาจจะเป็นที่ที่ไม่มีใครหาเจอ” ในขณะที่บรรยากาศกำลังบีบคั้น รินรดาเลขาคู่ใจและเพื่อนสนิทของลินินก็ก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่รอให้มีการขานรับ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่ซ่อนไม่อยู่ “คุณคีรินทร์คะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ” รินรดาหอบหายใจถี่ “ธันวาไม่ได้แค่โจมตีหุ้น แต่มันเพิ่งปล่อยหลักฐานปลอมเรื่องการฟอกเงินในบริษัทลูกของเราให้กับทางหน่วยงานตรวจสอบการเงิน แถมยัง... มันส่งดอกกุหลาบสีดำมาให้คุณลินินที่หน้าบริษัท พร้อมโน้ตข้อความว่า ‘ถึงเวลาเลือกว่าจะอยู่กับคนที่กำลังจะพินาศ หรือจะมาอยู่กับผู้ชนะ’” คีรินทร์ชะงัก แววตาที่นิ่งเฉยเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะ เขาคว้ามือลินินไว้แน่น บีบจนเธอรู้สึกเจ็บ “มันกล้าเล่นกับของของผม...” คีรินทร์เค้นเสียงผ่านไรฟัน “แล้วคุณจะทำยังไงคะ?” ลินินถามพลางพยายามแกะมือเขาออก “ในเมื่อตอนนี้ทุกคนกำลังจับตามองเราอยู่ ถ้าเราบุ่มบ่าม ความเสียหายจะยิ่งมหาศาล!” “ผมไม่ได้บอกว่าจะบุ่มบ่าม” คีรินทร์ยิ้มเหี้ยม เป็นยิ้มที่ทำให้ลินินรู้สึกหนาวสันหลังวาบ “ในเมื่อมันอยากเห็นผมพังนัก ผมก็จะพังให้ดู... แต่ในซากปรักหักพังนั้นแหละ ที่ผมจะฝังร่างของมันไว้ให้ลึกที่สุด” ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของคีรินทร์ก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดูเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ทว่าเสียงหัวเราะนั้นกลับแฝงด้วยความเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหวั่นใจ “ธันวามันเพิ่งส่งข้อความมา ลินิน” เขายื่นหน้าจอให้เธออ่าน ข้อความนั้นเขียนเพียงสั้นๆ ว่า *‘ขอบคุณที่ปล่อยให้ช่องโหว่ทางกฎหมายเปิดกว้าง วันพรุ่งนี้เช้า... เกมที่เธอรักที่สุดจะจบลงด้วยน้ำมือของฉัน’* ลินินเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อของผู้ส่งในข้อความนั้น ไม่ใช่ธันวา... แต่เป็นชื่อของคนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วตั้งแต่เหตุการณ์โศกนาฏกรรมเมื่อหลายปีก่อน “เป็นไปไม่ได้...” ลินินพึมพำ ตัวสั่นเทา “คนคนนี้... ทำไมถึงกลับมาในนามของธันวา!” คีรินทร์ดึงตัวเธอเข้ามาสู่อ้อมกอดที่แน่นหนาจนเหมือนจะแหลกสลาย ก่อนจะมองไปที่ประตูห้องทำงานที่กำลังถูกเปิดออกอย่างช้าๆ โดยเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดหน้าประตู ความลับที่เคยถูกฝังกลบกำลังจะถูกขุดขึ้นมาในคืนนี้... และกุหลาบสีดำดอกนั้น ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความหายนะที่ไม่มีใครคาดคิดค่ะ กุหลาบอาบแสงจันทร์ขอขอบพระคุณรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดนี้ด้วยกันนะคะ