คืนแห่งการวางแผน

“ถ้าคุณยังกดน้ำหนักมือลงบนไหล่ฉันแรงกว่านี้อีกนิด ฉันคงต้องถือว่านี่คือการท้าทาย... คีรินทร์” ลินินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่านัยน์ตาคู่สวยกลับสั่นไหวราวกับผิวน้ำที่ถูกโยนก้อนหินลงไป เธอไม่ได้ขยับหนีจากสัมผัสที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยไอคุกคามของชายหนุ่มที่ยืนซ้อนหลังอยู่เบื้องหลัง บนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ในห้องลับใต้ดิน แผนผังการเงินของบริษัทธันวาถูกกางออกจนยับย่น คีรินทร์ไม่ตอบ เขาเพียงแต่โน้มใบหน้าลงมาจนชิดลำคอระหง กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ที่ให้ความรู้สึกเย็นเยือกของเขา ทำให้ลมหายใจของหญิงสาวติดขัด ปลายนิ้วเรียวยาวของมาเฟียหนุ่มลากผ่านขอบกระดาษแผนผัง ก่อนจะหยุดลงที่จุดยุทธศาสตร์สำคัญ ซึ่งเป็นจุดที่พวกเขากำลังวางแผนจะ 'เขย่า' บัลลังก์ของธันวาให้สั่นคลอนถึงรากฐาน “การท้าทายคือสิ่งที่เธอถนัดที่สุดไม่ใช่หรือ ลินิน?” เสียงทุ้มต่ำพร่าของเขาพึมพำชิดใบหู “เธอรู้ดีว่าถ้าแผนนี้พลาด... ไม่ใช่แค่ฉันที่จะพินาศ แต่จะเป็นเธอที่ต้องถูกธันวาบดขยี้จนไม่เหลือซาก” “ฉันไม่เคยกลัวความพินาศ” ลินินหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่มีการถอยร่น ระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่นิ้ว จนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของกันและกัน “ที่ฉันกลัว... คือการที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างให้คนอย่างคุณไปตลอดชีวิตต่างหาก” คีรินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาสีรัตติกาลของเขาฉายแวววาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดมิด เขาเชยคางมนขึ้น สบตากับดวงตาที่ดื้อรั้นนั้นอย่างท้าทาย “เบี้ยล่างเหรอ? ในเกมนี้ เธออาจจะเป็นควีนที่ฉันยอมให้ครองกระดานก็ได้นะ ถ้าเธอรู้จักวิธี... ปรนเปรอฉันให้มากพอ” มือหนาเลื่อนลงมาโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ก่อนจะรั้งร่างบางให้แนบชิดจนแผ่นหลังของเธอกระแทกเข้ากับขอบโต๊ะทำงาน แรงดึงนั้นกึ่งบังคับกึ่งเชื้อเชิญ ลินินไม่ได้ขัดขืน เธอรู้ดีว่าในดินแดนของมาเฟียผู้ไร้หัวใจ การต่อรองด้วยคำพูดมักพ่ายแพ้ให้กับเกมรุกที่ใช้สัญชาตญาณ “คีรินทร์... เราตกลงกันแล้วว่าวันนี้เราจะคุยเรื่องธุรกิจ” เธอปราม แม้เสียงจะเริ่มสั่นพร่า “นี่ก็คือธุรกิจ” เขาโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องอย่างถือสิทธิ์ “ธุรกิจที่ต้องอาศัย ‘ความเชื่อใจ’ เป็นเดิมพัน และฉันก็ต้องการหลักประกันว่าคืนนี้... เธอจะเป็นของฉันเพียงคนเดียว ไม่ใช่สายลับที่ส่งมาเพื่อดึงความลับไปประเคนให้ธันวา” ลินินกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้ากับฝ่ามือเพื่อดึงสติ ความเย้ายวนของเขาคืออาวุธร้ายที่ทำให้ความฉลาดเฉลียวของเธอพร่าเลือนไปชั่วขณะ เธอรู้ว่าธันวากำลังจับตาดูพวกเขาผ่านเครือข่ายกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่ในห้องนี้ แผนการทั้งหมดคือการ ‘แสดง’ ให้ศัตรูเห็นว่าเธอกับคีรินทร์กำลังเข้าตาจน และตัดสินใจร่วมมือกันอย่างสิ้นหวัง เธอเอื้อมมือไปโอบรอบลำคอหนา ลากปลายนิ้วไปตามแนวสันกรามคมสัน ก่อนจะกระซิบคำที่ทำให้คนฟังถึงกับชะงัก “ถ้าอยากได้หลักประกันนัก... ก็จูบสิคะ” คีรินทร์ชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าของหญิงสาวที่เขารักและแค้นในเวลาเดียวกัน ก่อนที่เขาจะบดจูบลงมาอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน เป็นจูบที่ไม่มีความอ่อนหวาน มีเพียงการชิงไหวชิงพริบและการประกาศความเป็นเจ้าของ ลินินตอบโต้กลับไปอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งคู่แลกเปลี่ยนรสสัมผัสราวกับจะกลืนกินกันและกัน ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลด้วยความตึงเครียดและอันตราย แต่ในจังหวะที่ความร้อนแรงพุ่งถึงขีดสุด คีรินทร์ก็ผละออกช้าๆ ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระชั้น มือของเขายังคงไม่ปล่อยจากเอวของเธอ “แผนของรินรดาได้ผล” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่กลับมาควบคุมอารมณ์ได้อีกครั้ง “ธันวาหลงกลแล้ว เขาคิดว่าเรากำลังมัวเมาในตัณหาจนลืมระวังตัว... พรุ่งนี้ตอนตีสาม เราจะเริ่มแผนปล้นข้อมูลชุดสุดท้ายที่ฐานลับฝั่งตะวันออก” “รินรดาบอกว่าระบบป้องกันของธันวาเปลี่ยนไปทุกสี่ชั่วโมง” ลินินพยายามดึงอารมณ์กลับมาสู่ความจริง “เราต้องใช้รหัสผ่านชั่วคราวจากสมาร์ทโฟนของเขา...” “ซึ่งเธอต้องไปเอามา” คีรินทร์จ้องลึกเข้าไปในตาเธอ “ในงานกาล่าคืนพรุ่งนี้ เธอจะเป็นเหยื่อล่อที่ดีที่สุด” ลินินเม้มปากแน่น ความเสี่ยงนั้นสูงลิ่วเกินกว่าจะคำนวณได้ แต่เธอก็พยักหน้าตกลงอย่างเด็ดเดี่ยว ชีวิตนี้เธอทิ้งมันไปตั้งแต่วันที่ครอบครัวของเธอถูกพรากไปแล้ว ความตายหรือความเป็นทาส... ไม่ต่างกันหรอก ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะหันไปดูแผนผังต่อ เสียงเคาะประตูห้องลับก็ดังขึ้นอย่างจังหวะผิดปกติ—สามครั้งสั้น สองครั้งยาว ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดขององค์กร คีรินทร์ชักปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากสายคาดเอวอย่างรวดเร็ว สายตาหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงภาพวงจรปิดรอบคฤหาสน์ ใบหน้าคมคายนั้นเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง “มีคนนอกบุกเข้ามา... และดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้มาแค่คนเดียว” เขาพึมพำ ก่อนจะหันมามองลินิน “รินรดาถูกจับตัวแล้ว” หัวใจของลินินหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทันใดนั้น ไฟในห้องก็ดับพรึบลงพร้อมกับเสียงกระจกหน้าต่างแตกละเอียดดังสนั่นเข้ามาจากทางด้านหลัง พร้อมกับลำแสงเลเซอร์สีแดงหลายจุดที่พุ่งเข้ามาจับจ้องบนแผ่นอกของคนทั้งคู่... คืนแห่งการวางแผนที่ควรจะจบลงด้วยชัยชนะ กลับกลายเป็นสมรภูมิเลือดที่ไม่มีใครคาดคิด! ขอบพระคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านช่วงเวลาบีบคั้นหัวใจนี้ไปกับกุหลาบอาบแสงจันทร์นะคะ!