หลุมพรางที่ธันวาขุดไว้

“อย่าคิดว่าความใจอ่อนที่ฉันมีให้ จะทำให้คุณเดินออกจากห้องนี้ไปได้โดยไม่มีรอยแผลนะคะ คีรินทร์” เสียงหวานที่ราบเรียบดุจผิวน้ำ แต่ซ่อนคมมีดไว้ใต้ประโยคนั้นดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของคีรินทร์ กลิ่นซิการ์ราคาแพงจางหายไป เหลือเพียงกลิ่นอายความเครียดที่อบอวลจนน่าอึดอัด ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิทชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวไปยังประตู เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับลินินด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความพยศและอำนาจที่เขามีเหนือใคร “เธอคิดว่าฉันเป็นใครถึงได้พูดกับฉันด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งแบบนี้ ลินิน?” คีรินทร์แค่นยิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับว่างเปล่าจนน่าใจหาย “ความรู้สึกของเธอมันเป็นแค่ของเล่นที่ฉันจะหยิบมาเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้ หรือเธอหลงลืมไปแล้วว่าคนอย่างฉันไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร แม้กระทั่งกับคนที่ฉัน...” เขาชะงักคำพูดไว้เพียงแค่นั้น ปล่อยให้ความเงียบที่บาดลึกทำหน้าที่สื่อสารแทน ลินินเหยียดยิ้มพลางก้าวเข้ามาใกล้ แสงไฟสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะทำงานตกกระทบใบหน้าเนียนละเอียดที่ตอนนี้ดูเย็นชาเกินกว่าที่เขาจะหยั่งถึง “ถ้าเช่นนั้น ก็ลองพิสูจน์ดูสิคะ ว่าความมั่นใจของคุณจะพยุงคุณให้รอดพ้นจากสิ่งที่ธันวาวางแผนเอาไว้ได้นานแค่ไหน” คำพูดนั้นทำเอาคีรินทร์ขมวดคิ้ว มือแกร่งกระชากข้อมือของหญิงสาวเข้ามาหาตัวจนร่างของเธอปะทะกับแผงอกกว้าง ความร้อนแรงจากร่างกายของเขายังคงแผ่ซ่าน แม้ในยามที่สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด เขาโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะแตะกัน “ธันวาเหรอ? มันก็แค่หมาลอบกัดตัวหนึ่ง ลินิน เธอเป็นของฉัน และไม่มีใครหน้าไหนจะฉุดเธอไปจากกรงขังนี้ได้... ต่อให้ฉันต้องเผาเมืองนี้ทิ้งทั้งเมืองก็ตาม” “น่าขันนะคะ” ลินินหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ “ในขณะที่คุณกำลังทระนงตนว่าขังฉันไว้ได้ คุณกลับไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนรอยแยกของแผ่นดินที่กำลังจะยุบตัวลงไปในหลุมพรางที่ธันวาขุดทิ้งไว้ให้” คีรินทร์นิ่งงัน สัญชาตญาณนักล่าของเขาเริ่มทำงาน เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังขึ้นหน้าประตูห้องทำงานของเขาในวินาทีนี้นั่นเองคือคำตอบ *ปัง!* ประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้เคาะ พร้อมกับการปรากฏตัวของธันวาที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มอาบยาพิษ ในมือของเขามีแฟ้มเอกสารบางอย่างที่คีรินทร์จำได้ดีว่ามันคือหลักฐานการฟอกเงินที่เขาปิดตายไว้เป็นความลับสูงสุด ซึ่งตอนนี้มันกลับมาอยู่ในมือของคู่แข่งที่เกลียดชังเขาเข้าไส้ “ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันดีสำหรับเรานะ คีรินทร์” ธันวาเอ่ยทักทายพลางวางแฟ้มลงบนโต๊ะทำงานของอีกฝ่าย “ข้อมูลชุดนี้คงจะทำให้ธุรกิจสีเทาที่เธอสร้างมากับมือพังทลายในชั่วข้ามคืน... และที่สำคัญที่สุด มันจะทำลายเกียรติยศที่เธอภาคภูมิใจนักหนาให้กลายเป็นเพียงเถ้าถ่าน” คีรินทร์ปล่อยลินินแล้วก้าวขึ้นไปประจันหน้ากับธันวา บรรยากาศรอบข้างกดดันจนเหมือนอากาศจะเบาบางลง สายตาของเขาเปรียบเสมือนใบมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกอย่างที่ขวางหน้า “แกคิดว่าหลักฐานปลอมๆ แค่นี้จะทำอะไรฉันได้งั้นรึ?” “มันไม่ได้ปลอม” ธันวาตอบกลับอย่างเยือกเย็น “เพราะลินินเป็นคนส่งมันมาให้ฉันเอง จริงไหมที่รัก?” คีรินทร์หันขวับกลับมามองลินิน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกราดเกรี้ยว หญิงสาวไม่ได้หลบสายตา เธอเพียงแค่จ้องมองเขาด้วยแววตาที่ว่างเปล่าราวกับคนแปลกหน้า “ฉันบอกแล้วไงคะคีรินทร์ ว่าฉันไม่ใช่ตุ๊กตา” ลินินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่ซ่อนความกดดันไว้ “คุณขังฉันไว้ในกรงทองที่เต็มไปด้วยความหลอกลวง แล้วคุณจะคาดหวังให้ฉันภักดีกับคุณไปเพื่ออะไร?” สถานการณ์พลิกผันไปในทิศทางที่เลวร้ายที่สุด คีรินทร์ตกอยู่ในวงล้อมของธันวาที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ยืนรออยู่หน้าประตู เขาไม่มีทางเลือก นอกจากต้องเผชิญหน้ากับความพ่ายแพ้ที่ถูกวางแผนไว้เป็นอย่างดี ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะกระชากคอเสื้อธันวา รินรดาก็แทรกตัวเข้ามาท่ามกลางความชุลมุน พร้อมกับถือโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่เปิดเสียงสนทนาที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหยุดชะงัก “ถ้าอยากได้แฟ้มคืน... ก็ลองฟังสิ่งที่อยู่ในนี้ดูเสียก่อนนะคะธันวา เพราะคนที่เธอไว้ใจที่สุด กำลังจะทรยศเธอในวินาทีนี้เหมือนกัน” เสียงในโทรศัพท์ที่ดังออกมาคือเสียงของธันวาที่กำลังวางแผนขายข้อมูลของลินินให้กับมาเฟียอีกกลุ่มเพื่อกำจัดเธอทิ้งหลังจากใช้ประโยชน์เสร็จ ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเป็นความเงียบที่มาพร้อมกับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาสู่ธันวา คีรินทร์แสยะยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากภวังค์ แต่ทว่า... วินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังระงมขึ้นรอบคฤหาสน์ของเขา พร้อมกับแสงไฟจากรถตำรวจที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างจนขาวโพลนไปหมด คีรินทร์หันไปมองลินินที่ตอนนี้กลับมีน้ำตาคลอเบ้า แล้วเขาก็เข้าใจในทันทีว่าตัวเองไม่ได้ตกอยู่ในหลุมพรางของธันวาเพียงคนเดียว แต่มันคือหลุมพรางที่ถูกขุดไว้เพื่อให้เขาทั้งคู่ต้องถูกทำลายไปพร้อมกัน... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดที่ความรักและเลือดเนื้อถูกนำมาวางเดิมพันพร้อมกันนะคะ หวังว่าความเข้มข้นในตอนนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นไปกับลินินและคีรินทร์ในตอนถัดไปค่ะ ด้วยรักจากกุหลาบอาบแสงจันทร์ค่ะ