บททดสอบความไว้ใจ

กลิ่นอายของไวน์วินเทจราคาแพงลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นบุหรี่คิวบาชั้นดีภายในห้องทำงานส่วนตัวของคีรินทร์ บรรยากาศรอบกายหนقทึบและกดดันเสียจนแม้แต่ออกซิเจนก็ดูจะเบาบางลงอย่างน่าใจหาย ลินินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีขนาดใหญ่ สายตาของเธอจดจ้องไปยังเอกสารลับกองโตที่ถูกผลักมาตรงหน้า—สัญญาโอนถ่ายหุ้นมูลค่ามหาศาลที่ธันวาเพิ่งยื่นข้อเสนอให้เธอเมื่อคืนวาน "เลือกเอา ลินิน..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทว่าเยือกเย็นเสียจนบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ คีรินทร์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังสีดำสนิท ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองเธอราวกับกำลังชำแหละความรู้สึกภายใน "ระหว่างลายเซ็นบนกระดาษแผ่นนี้ ที่จะทำให้เธอเป็นอิสระและร่ำรวย... กับการเลือกยืนอยู่เคียงข้างผู้ชายที่ไม่มีวันมอบความปลอดภัยให้เธอได้เลยอย่างฉัน" ลินินเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบไร้สีเลือด หัวใจของเธอกำลังเต้นระรัวด้วยความโกรธและน้อยใจผสมปนเป เธอรู้ดีว่านี่คือ 'บททดสอบ' บทที่โหดร้ายที่สุดที่เขาหยิบยื่นมาให้ คีรินทร์ไม่ได้ต้องการแค่ความภักดี แต่เขากำลังทดสอบว่าหัวใจของเธอมีราคาค่างวดเท่าไหร่ในสายตาของโลกใบนี้ "คุณกำลังคิดอะไรอยู่คะ คีรินทร์?" ลินินเค้นเสียงถาม รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างท้าทาย ทั้งที่ในอกข้างซ้ายกำลังสั่นไหว "คุณคิดว่าฉันเป็นสินค้าชิ้นหนึ่ง ที่ใครให้ราคามากกว่าก็พร้อมจะกระโจนใส่สินะคะ? ถ้าคุณรู้จักฉันน้อยขนาดนั้น ทำไมถึงยังเสียเวลาเอาตัวเข้ามาพัวพันกับฉันล่ะ?" คีรินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความเย่อหยิ่ง เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าวอย่างคุกคาม กลิ่นกายเฉพาะตัวของเขายิ่งทำให้ลินินแทบหายใจไม่ออก "เพราะฉันรู้ดีเกินไปต่างหาก..." คีรินทร์โน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมหูของเธอ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าจนสั่นไหวเล็กน้อย "รู้ว่าเธอมีแผลเป็นจากอดีต... รู้ว่าธันวากำลังใช้เหยื่อล่ออะไรกับเธอ... และที่สำคัญที่สุด ฉันรู้ว่าเธอกำลังลังเล ลินิน" ปลายนิ้วอุ่นจัดของชายหนุ่มแตะลงที่ปลายคางมนของเธอ บังคับให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตา เขารอคอย... รอคอยให้อีกฝ่ายปฏิเสธ รอคอยให้ดวงตาสองสีคู่นั้นแสดงความจริงใจออกมา แม้ว่าลึกๆ แล้วเขาจะหวาดกลัวคำตอบที่กำลังจะได้ยินเสียยิ่งกว่าความตาย ลินินไม่หลบสายตา เธอกลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก มือเล็กกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือเพื่อเรียกสติ หากเธอยื่นมือคว้าเอกสารฉบับนี้ ทุกอย่างจะจบลง... เธอจะได้แก้แค้นให้ครอบครัว จะได้พ้นจากกรงขังแห่งความเร่าร้อนอันตรายนี่เสียที แต่ทว่า ภาพความทรงจำยามที่เขาโอบกอดเธอในคืนพายุฝน ภาพแววตาที่เจ็บปวดแต่มั่นคงของมาเฟียผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร กลับพรั่งพรูเข้ามาในหัวจนเธอหายใจไม่ออก "ถ้าฉันอยากได้เงินพวกนั้น... ฉันคงเซ็นมันตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณธันวาเอามาวางตรงหน้าแล้วค่ะ" ลินินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแต่ชัดถ้อยชัดคำ ดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยหยาดน้ำใสแต่ไม่มีวันยอมปล่อยให้มันไหลลงมา "คุณไม่เคยเชื่อใจฉันเลย... คีรินทร์ สิ่งที่คุณทำอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่การทดสอบความซื่อสัตย์หรอกค่ะ แต่มันคือการดูถูกความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณต่างหาก!" สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมพื้นที่ทันที คีรินทร์ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นวูบหนึ่งเมื่อได้ยินคำว่า 'ความรู้สึก' จากปากหญิงสาว ความตึงเครียดระหว่างพวกเขากลายเป็นกระแสอารมณ์ที่ร้อนรุ่มและอันตรายยิ่งกว่าเปลวไฟ ก่อนที่คีรินทร์จะทันได้เอ่ยคำใดแก้ตัว เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับประตูห้องทำงานที่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาทก็ดึงสติของทั้งคู่ให้หันขวับไปมอง รินรดาเพื่อนสนิทของลินินก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด หอบหายใจถี่กระชั้นราวกับเพิ่งผ่านความเป็นความตายมา "ลินิน! คีรินทร์! พวกคุณต้องดูนี่..." รินรดายื่นแท็บเล็ตในมือมาตรงหน้าจอภาพแสดงข้อความด่วนจากสำนักข่าวใหญ่ พร้อมกับภาพถ่ายวงจรปิดล่าสุดที่เพิ่งถูกปล่อยออกมา "ธันวาไม่ได้แค่เล่นเกมจิตวิทยา... ตอนนี้เขาปล่อยข่าวว่าคีรินทร์เป็นคนฆ่าพ่อแม่ของลินินเพื่อฮุบกิจการ!" ร่างของลินินชาดิกราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม เธอกวาดตามองตัวอักษรบนหน้าจอด้วยความตื่นตระหนก หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม หญิงสาวหันขวับกลับมามองหน้าคีรินทร์ทันที ทว่าสิ่งที่เธอเห็นในดวงตาของมาเฟียหนุ่มเวลานี้ กลับไม่ใช่ความตกใจ... แต่เป็นประกายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความลับอันดำมืด ที่เขาจงใจปกปิดมันมาตลอด "คีรินทร์..." ลินินเอמהเสียงแผ่วเบาราวกับคนใกล้หมดลมหายใจ "ข่าวพวกนั้น... มันหมายความว่ายังไงคะ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมดำดิ่งและเผาไหม้ไปกับเปลวไฟแห่งอารมณ์นี้นะคะ หวังว่าความเข้มข้นในบทนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหวในตอนต่อไปค่ะ ด้วยรักจากกุหลาบอาบแสงจันทร์ค่ะ