เมื่อพวกขี้อิจฉาเริ่มเคลื่อนไหว

กลิ่นไอเค็มของลมทะเลที่พัดผ่านรั้วไม้ไผ่เข้ามาในยามวิกาล ไม่ได้ทำให้ความสงบสุขของบ้านตระกูลเฉินอบอวลไปด้วยความโรแมนติกอย่างที่ควรจะเป็น เมื่อเสียงฝีเท้าเบาราวกับย่องเบาของเงาประหลาดหลายร่างกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้แปลงผักหลังบ้าน หลินอิงอิงลืมตาโพรงในความมืด ดวงตาคู่คมกริบเปล่งประกายความรู้เท่าทันในมิติวิญญาณ เธอนอนนิ่งอยู่บนเตียงไม้โดยมีท่อนแขนแข็งแกร่งของเฉินเหว่ยพาดกอดเอวไว้อย่างหลวมๆ สามีหนุ่มผู้เป็นนายทหารตื่นตัวอยู่ก่อนแล้ว เขารู้สึกถึงความผิดปกติรอบตัวตั้งแต่ก้าวแรกที่เสียงฝีเท้าเหยียบย่ำลงบนพื้นดินร่วนซุยของแปลงผักกวางตุ้งออร์แกนิก "ปล่อยให้พวกเขาเล่นสนุกไปสักครู่ก่อนเถอะครับ" เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมหูของภรรยา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหง เฉินเหว่ยไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงแววตาเยียบเย็นที่ฉายชัดในความมืด เขาขยับตัวจะลุกขึ้น แต่ถูกมือเรียวเล็กของอิงอิงแตะห้ามไว้เสียก่อน "อย่าเพิ่งรีบร้อนสيคะ... เอ๊ย... ครับพี่เฉิน" อิงอิงเกือบเผลอหลุดคำพูดคุ้นชิน รีบปรับสรรพนามในใจทันทีเมื่อนึกถึงกฎเหล็กของตัวเอง "ปล่อยให้คนโลภขุดหลุมฝังตัวเองจนมิดก่อน ถึงเวลาที่เราค่อยไปเก็บเกี่ยวผลผลิต... หมายถึงเก็บกวาดพวกเหลือขอพวกนี้ต่างหากล่ะครับ" ที่แปลงผักหลังบ้าน ป้าชุนกับสะใภ้รองตระกูลหวังกำลังก้มๆ เงยๆ ถอนต้นผักคะน้าและกวางตุ้งที่อิงอิงเพาะปลูกด้วยน้ำวิเศษจากมิติอย่างเอาเป็นเอาตาย แสงจันทร์สลัวเผยให้เห็นรอยยิ้มละโมบจนน้ำลายสอของทั้งคู่ ผักเหล่านี้เติบโตอย่างงดงาม ใบเขียวขจี กรอบอร่อย และส่งกลิ่นหอมจางๆ แม้จะยังไม่ได้ปรุงอาหาร พวกเธอกำหนดแผนการไว้แล้วว่าจะแอบเอาไปขายต่อให้พ่อค้าตลาดมืดในราคาแพงลิบลิ่ว เพื่อเอาเงินมาเยาะเย้ยความมั่งคั่งที่กำลังพุ่งขึ้นของบ้านเฉิน "เร็วเข้าสิ! มัวแต่ชักช้าอยู่ได้ เดี๋ยวอีอิงกับผัวมันก็ตื่นหรอก" เสียงป้าชุนกระซิบกระซาบอย่างร้อนรน สองมือรีบควานถอนผัดจนดินกระเด็นเปื้อนเสื้อผ้า "แหม ป้าชุนครับ ผักพวกนี้มันช่างอวบน่ากินเสียจริง ดูนี่สครับ ต้นใหญ่เท่าแขนเด็กแน่ะ ไม่รู้มันใช้ปุ๋ยอะไรถึงได้งามขนาดนี้" สะใภ้รองหวังหัวคิกคักในลำคอด้วยความตื่นเต้น โดยไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของพวกเธอกำลังถูกจับจ้องผ่านดวงตานับคู่จากหน้าต่างห้องนอน ในมิติลับของอิงอิงตอนนี้ จอภาพโฮโลแกรมกำลังฉายภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความคมชัดระดับ HD พร้อมกับระบบแจ้งเตือนการโจรกรรมที่ส่งเสียงติ๊Dเบาๆ ในหัวของเธอ อิงอิงแอบหัวเราะคิกคักในใจ พลางคิดถึงแผนการขั้นเด็ดขาดที่จะทำให้พวกขี้อิจฉาเหล่านี้ต้องจดจำไปจนวันตาย ผักในแปลงเหล่านี้ไม่ใช่ผักธรรมดา แต่เป็นสายพันธุ์พิเศษที่เธอทดลองผสมข้ามสาย and อัดแน่นด้วยปุ๋ยชีวภาพสูตรเข้มข้นจากอนาคต ซึ่งหากใครกินเข้าไปแบบดิบๆ หรือล้างไม่สะอาด... ผลลัพธ์ที่จะตามมาคงสนุกไม่น้อย "คุณดูพวกเขาสิครับ น่าเวทนาเสียจริง ถึงขนาดต้องมาขโมยผักชาวบ้านกินยามวิกาล" อิงอิงกระซิบเย้าแหย่สามีขณะที่เฉินเหว่ยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อกล้ามสีเข้มเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อทรงพลังที่เคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ "ผมจะออกไปลากคอมันมาเดี๋ยวนี้แหละครับ อย่าปล่อยให้คนพวกนี้มาสร้างความรำคาญให้ภรรยาผมเลย" เฉินเหว่ยเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตานั้นจริงจังจนน่ากลัว เขาก้าวเท้าเดินไปหยิบกระบองไม้ไผ่ที่มุมห้อง "ช้าก่อนครับ... พี่เฉิน ออกไปตอนนี้ก็แค่ไล่หนูสกปรกกลับรูไปเฉยๆ แบบนั้นมันง่ายไปหน่อย เราต้องเล่นเกมจิตวิทยาให้พวกเขากลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะมองแปลงผักของเราอีก" อิงอิงฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสนุกสนานแบบเชฟอัจฉริยะผู้กุมความลับเหนือธรรมชาติ เธอหยิบขวดสเปรย์น้ำมันหอมระเหยกลิ่นสมุนไพรขับไล่แมลง (ที่ผสมกลิ่นเน่าจางๆ และสารเรืองแสงพิเศษ) ออกมาจากมิติลับ ยื่นให้สามี "เอาเจ้านี่ไปฉีดใส่ทางเดินที่พวกมันกำลังจะถอยกลับไปสครับ รับรองว่าค่ำนี้ทั้งคืนพวกมันจะวิ่งหนีผีจนไม่ได้นอนแน่" เฉินเหว่ยรับขวดสเปรย์มาด้วยความทึ่ง แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าภรรለหาของเล่นประหลาดเหล่านี้มาจากไหน แต่ความเชื่อใจที่มีให้เธอนั้นไร้ขีดจำกัด ชายหนุ่มพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะหายตัววับไปในความมืดด้วยวิชาตัวเบาของอดีตหน่วยรบพิเศษ ภายนอกบ้าน เสียงโวยวายด้วยความตกใจก็ดังขึ้นทันที! "ว้ายยย! ผีหลอก! ช่วยด้วย! ทำไมดินมันถึงลุกเป็นไฟสีเขียวได้ล่ะเนี่ย!" เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของป้าชุนดังทะลุความเงียบสงบของยามวิกาล ตามมาด้วยเสียงวิ่งล้มลุกคลุกคลานอย่างไม่คิดชีวิตของสะใภ้รองหวังที่ทำตะกร้าผักหลุดมือ ผักที่ขโมยมา散กระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับกลิ่นประหลาดที่ตลบอบอวลไปทั่วบริเวณจนทั้งสองคนต้องอาเจียนออกมาด้วยความสะ Fอิดสะเอียน อิงอิงยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่าง มองดูความอลหม่านที่เกิดขึ้นเบื้องล่างด้วยรอยยิ้มสะใจ ใบหน้าสวยคมอาบไล้ด้วยแสงจันทร์ ช่างเป็นภาพที่ทั้งงดงามและทรงพลังในเวลาเดียวกัน ทว่า ท่ามกลางความชุลมุนนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาจากทางปากทางเข้าหมู่บ้าน พร้อมกับเงาร่างของชายแปลกหน้าสวมหมวกปีกกว้างที่เดินตรงดิ่งมายังบ้านตระกูลเฉินอย่างมีลับลมคมใน มือหนาของเขากำวัตถุบางอย่างแน่น และสายตาที่มองตรงมายังหน้าต่างห้องนอนของอิงอิงก็เต็มไปด้วยประกายความริษยาและเจตนาร้ายที่ซ่อนไม่มิด เฉินเหว่ยที่เพิ่งจัดการกับป้าชุนเสร็จ หันขวับไปมองยังทิศทางนั้นทันที ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงขึ้นในเสี้ยววินาที ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของรสชาติชีวิตและความสะใจในบทนี้ด้วยนะครับ