การค้ารุ่งเรืองในตลาดมืด

เสียงทุบโต๊ะไม้สนอย่างแรงในห้องโถงแคบๆ ของบ้านตระกูลเฉินดังสะท้านไปถึงชานบ้าน "อิงอิง! เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงแอบเอาเงินไปซื้อแป้งสาลีชั้นดีมาซ่อนไว้ในครัวหลังบ้าน! รู้ไหมว่าช่วงนี้เสบียงในหมู่บ้านฝั่งตะวันออกฝืดเคืองแค่ไหน ทุกคนต้องประหยัด เจ้ามันเป็นสะใภ้ผลาญสมบัติจริงๆ!" เสียงแหลมสูงของแม่สามีตระกูลเฉินแผดลั่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน นางจ้องมองลูกสะใภ้ด้วยสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ในมือเหี่ยวย่นกำถุงผ้าหยาบที่เพิ่งไปค้นเจอใต้กองฟืนแน่น หลินอิงอิงไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย หญิงสาวยังคงยืนกอดอกพิงเสาเรือน ใบหน้ารูปไข่ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคม รัศมีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวนางทำให้หญิงแก่ชะงักไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว "เงินที่ฉันใช้ซื้อแป้ง เป็นเงินที่ฉันหามาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของตัวเอง ไม่ได้เจียดมาพ้องพานเงินบำนาญของสามีแม่สักแดงเดียว..." อิงอิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าทรงพลังจนคนฟังต้องเม้มปากแน่น "อีกอย่าง... แป้งพวกนี้ฉันเตรียมไว้ทำหมั่นโถวไส้หมูสับส่งให้สหกรณ์อำเภอ ไม่ได้เอามาผลาญเล่นเหมือนที่แม่พูดหรอกนะครับ... เอ๊ย หมายถึง ไม่ได้เอามาผลาญเล่นให้เสียของหรอกค่ะ" นางเผลอหลุดสำนวนติดปาก แต่ก็รีบปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยทันที "เจ้า! เจ้ากล้าเถียงข้าเรอะ!" แม่สามีพุ่งเข้ามาหมายจะคว้าแขนเรียว แต่มือหยาบกร้านนั้นกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างคนทั้งสองอย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาร์ เฉินเหว่ยยืนตระหง่านแผ่ไอสังหารจางๆ ออกมาจากร่างหนา ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมไร้รอยยิ้ม ดวงตาคมกริบกวาดมองมารดาด้วยแววตาที่ทำให้ผู้ให้กำเนิดต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "แม่ครับ..." เฉินเหว่ยเอ่ยเสียงต่ำแต่นิ่งสนิท "ภรรยาผมทำอะไรย่อมมีเหตุผลของนาง เงินที่นางใช้ ผมเป็นคนมอบให้เองทั้งหมด หากแม่ยังมีปัญหาเรื่องการจัดการในบ้านเรือน ผมคงต้องขออนุญาตพาอิงอิงย้ายไปอยู่บ้านพักนายทหารในค่ายถาวร" คำขู่สั้นๆ แต่เฉียบขาดราวกับคมดาบ ทำให้แม่สามีหน้าถอดสีทันที เงินบำนาญและเสบียงกรังที่ตระกูลเฉินได้อานิสงส์จากตำแหน่งนายทหารระดับสูงของเฉินเหว่ยเป็นสิ่งค้ำจุนชีวิต หากลูกชายคนนี้ย้ายออกไปจริงๆ นางกับลูกสาวคนเล็กคงต้องอดตายในไม่ช้า นางทำได้เพียงฮึดฮัดสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นเท้ากลับเข้าห้องไป เมื่อความวุ่นวายสงบลง เฉินเหว่ยก็รีบเปลี่ยนสีหน้าจากพญาเสือกลายเป็นลูกแมียักษ์ทันที ชายหนุ่มหันมามองภรรยาสำรวจเนื้อตัวนางอย่างเป็นห่วง "เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับอิงอิง? แม่ท่านพูดจาแรงเกินไป เดี๋ยวผมไปคุยกับท่าน..." อิงอิงอมยิ้ม มือเรียวยื่นไปปัดฝุ่นที่หัวไหล่ให้สามีอย่างเบามือ "ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ... เอ่อ ผมไม่เป็นไรครับ คุณก็รู้ว่าคนอย่างหลินอิงอิงไม่มีวันยอมให้ใครเอาเปรียบอยู่แล้ว" นางหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาพราวระยับ "อีกอย่าง วันนี้เรามีภารกิจสำคัญต้องทำไม่ใช่หรือครับ ท่านนายทหารของฉัน?" ยามวิกาลมาเยือน ไอเค็มจางๆ จากชายฝั่งทะเลพัดพาความเย็นยะเยือกเข้ามาปกคลุมหมู่บ้านเล็กๆ ทว่าภายในมิติลับของอิงอิงกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและเนื้อหมูชั้นดีที่ถูกเคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม ภายใต้แสงตะเกียงอันริบหรี่หลังเพิงเก็บฟืนท้ายหมู่บ้าน ตลาดมืดนอกกฎหมายในยุค 80 กำลังดำเนินไปอย่างเงียบเชียบและเร้าใจ อิงอิงในชุดเสื้อผ้าสีเข้มสวมหมวกคลุมศีรษะมิดชิดกำลังยืนกำกับดูแลการส่งมอบสินค้าล็อตใหญ่ด้วยตนเอง เบื้องหน้าของนางคือตะกร้าไม้ไผ่สานแน่นหนา ด้านในบรรจุ "เนื้อหมูตุ๋นพะโล้สูตรลับแห่งอนาคต" ที่บรรจุใส่โหลกระเบื้องอย่างดี และ "เนื้อสัตว์รมควัน" กลิ่นหอมกรุ่นที่นางแอบดึงออกมาจากมิติมหัศจรรย์ทีละน้อย "นี่ครับสหาย... สินค้าล็อตนี้คุณภาพดีเยี่ยมเช่นเคย เนื้อนุ่มละลายในปาก รับรองว่าเอาไปวางขายในตลาดมืดฝั่งเมืองท่า พวกพ่อค้ากระเป๋าหนักแย่งกันซื้อจนหมดเกลี้ยงแน่นอน" เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มผู้เป็นเครือข่ายค้ากำไรเกินควรในตลาดมืดเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้น ขณะยื่นปึกธนบัตรใบย่อยให้ อิงอิงรับเงินมากรำนับด้วยความรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยเป็นประกายระยับด้วยความพึงพอใจ ธุรกิจใต้ดินชิ้นนี้ทำกำไรมหาศาลเกินกว่าที่นางคาดคิดไว้หลายเท่าตัว เงินสดจำนวนนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ฐานะของนางมั่นคงขึ้น แต่มันคือตั๋วอิสรภาพที่จะหลุดพ้นจากการกดขี่ของครอบครัวสามี ทว่า ในขณะที่เฉินเหว่ยกําลังยืนคุมเชิงรักษาความปลอดภัยอยู่มุมมืดของตรอกแคบ สายตาคมกริบของนายทหารผู้ผ่านศึกมาโชกโชนก็พลันกวาดไปเห็นเงาร่างคุ้นเคยที่แอบซุ่มอยู่หลังกำแพงอิฐบล็อกห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร เงาร่างนั้นกำลังถือกล้องถ่ายรูปขนาดเล็กพร้อมเลนส์ซูม และแสงแฟลชสะท้อนกับวัตถุบางอย่างวับวามในความมืด! เฉินเหว่ยหรี่ตาลงทันที อะดรีนาลีนในกายพุ่งพล่านด้วยสัญชาตญาณนักล่า เขาส่งสัญญาณมือลับให้อิงอิงถอยไปตั้งหลัก ก่อนที่ขายาวๆ จะพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร เพื่อตะครุบตัว "สายลับ" ที่แอบถ่ายภาพการค้าขายผิดกฎหมายของภรรยาตนเอง! หมับ! มือหนาคว้าหมับเข้าที่ปกเสื้อของบุคคลปริศนา ร่างนั้นสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เมื่อเฉินเหว่ยกระชากตัวให้ออกมาใต้แสงจันทร์ ใบหน้าที่ซีดเผือดและดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวก็ทำให้นายทหารหนุ่มต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความประหลาดใจ "น้องสาม...!" — ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ บัดนี้ และพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — ลมทะเลพัดรัก