เมล็ดกาแฟที่ใครๆ ก็ต้องการ

"ถ้าท่านยังไม่ลดดาบลง ฉันคงต้องขออนุญาตเสิร์ฟกาแฟแก้วนี้ให้โต๊ะอื่นแทนแล้วล่ะค่ะ เพราะกาแฟที่ดริปด้วยหัวใจไม่ควรถูกดื่มท่ามกลางกลิ่นอายของคมเหล็กเช่นนี้" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความเด็ดขาดขณะประคองกาดริปคอหงส์ บรรยากาศภายในร้านอบอวลไปด้วยกลิ่นคั่วอ่อนๆ ที่หอมอบอวลจนเกือบจะกลบกลิ่นไอสังหารของชายแปลกหน้าที่เพิ่งก้าวเข้ามา "อย่ามาเล่นลิ้นกับข้า... ยัยแม่มดขนมหวาน" ชายร่างสูงใหญ่ในชุดผ้าคลุมสีเทาเข้มเค้นเสียงลอดไรฟัน มือที่วางอยู่บนด้ามดาบสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะ 'กลิ่น' ที่โชยมาจากเคาน์เตอร์นั้น—กลิ่นหอมล้ำลึกของเมล็ดกาแฟสายพันธุ์ 'ดาราสุริยัน' ที่สาบสูญไปนับร้อยปี เซร่าที่ยืนพิงเสาไม้โอ๊คอยู่ไม่ไกล ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวยาวของเอลฟ์สาวแตะที่สายธนูข้างกาย แววตาของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในหุบเขาที่ไม่มีวันละลาย "ร้านนี้มีกฎข้อเดียวคือ ห้ามใช้ความรุนแรงในพื้นที่ของกลิ่นหอม หากท่านต้องการเมล็ดกาแฟนั้น ก็จงเปลี่ยนดาบในมือให้เป็นเหรียญทองหรือความจริงใจเสียก่อน" "หึ! เจ้าเอลฟ์ทรยศ..." ชายคนนั้นแค่นหัวเราะ ก่อนจะเหลือบมองไปยังยุคอาเธอร์ที่นั่งอ่านรายงานอยู่มุมร้าน อดีตแม่ทัพใหญ่เพียงแค่ปรายตามองโดยไม่วางแก้วกาแฟในมือ "ข้าไม่ได้มาเพื่อต่อสู้ แต่ข่าวลือเรื่องกลิ่นกาแฟที่ปลุกวิญญาณคนตายได้ในชายป่าไร้ชื่อนี้... มันดังไปถึงหูพวกขุนนางในเมืองหลวงแล้ว หากเจ้าไม่ส่งมอบเมล็ดกาแฟที่เหลือมาเสียแต่โดยดี รับรองว่ากองทัพตรวจค้นจะต้องมาเยี่ยมเยียนร้านซอมซ่อแห่งนี้แน่" รินวางกาดริปลงบนฐานไม้ช้าๆ เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนก แม้ในใจจะรู้ดีว่าสิ่งที่เขากำลังพูดถึงคือเมล็ดกาแฟล็อตสุดท้ายที่เธอได้รับมาจากพ่อค้าเร่ปริศนาในป่าลึก เธอหันไปหยิบถ้วยเซรามิกเคลือบสีขาวนวลขึ้นมา สูดดมกลิ่นหอมละมุนนั้นก่อนจะหันไปสบตากับชายแปลกหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ "ความจริงใจเป็นสิ่งที่หาซื้อไม่ได้ด้วยคำขู่หรอกนะคะ" รินเดินผ่านเคาน์เตอร์ออกมาอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าวของเธอดูเหมือนจะหยุดเวลาในร้านไว้ได้ "เมล็ดกาแฟที่ท่านตามหา ไม่ได้มีไว้เพื่ออำนาจหรือการช่วงชิง แต่มันมีไว้เพื่อชำระล้างความเหนื่อยล้าในจิตใจ... หากท่านอยากได้มันไป ท่านต้องลองดื่มมันก่อน แล้วท่านจะรู้ว่าสิ่งที่ท่านต้องการจริงๆ ไม่ใช่แค่เมล็ดกาแฟ แต่มันคือการหยุดพักจากภาระที่แบกไว้บนบ่าต่างหาก" ดยุคอาเธอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "เจ้าพลาดแล้วล่ะสหาย... คนที่นี่ไม่ได้ขายกาแฟให้คนหิวอำนาจ แต่ขายให้คนที่รู้จักคุณค่าของเวลา" ชายแปลกหน้าชะงักไป ความลังเลปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่กร้านโลก แววตาที่เคยมุ่งร้ายเริ่มสั่นไหวเมื่อกลิ่นกาแฟที่รินเพิ่งดริปเสร็จลอยมาแตะจมูก มันไม่ใช่แค่กลิ่นหอม แต่มันมีกลิ่นของดินชุ่มฝน ความทรงจำในวัยเด็ก และความอบอุ่นที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานนับทศวรรษ เขาค่อยๆ ปล่อยมือจากด้ามดาบ ผ่อนลมหายใจยาวออกมาโดยไม่รู้ตัว ทว่า ความเงียบสงบที่กำลังจะก่อตัวกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังรัวมาจากภายนอกร้าน ประตูกระจกบานไม้ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนสั่นสะเทือน บอดี้การ์ดในชุดเกราะเงินราวหกคนกรูเข้ามาล้อมรอบชายแปลกหน้าเอาไว้ ผู้นำกลุ่มก้าวออกมาพร้อมตราประทับสีทองที่บ่งบอกถึงฐานันดรศักดิ์ระดับสูง "เจอตัวแล้ว... เจ้าคนทรยศ! ส่งเมล็ดกาแฟของราชวงศ์คืนมาเสีย!" สถานการณ์ในคาเฟ่ที่ควรจะผ่อนคลายกลับกลายเป็นสนามรบขนาดย่อม รินขมวดคิ้วแน่น เธอรู้ดีว่าเมล็ดกาแฟล็อตนี้มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่มากกว่าที่เธอคิด และดูเหมือนว่าคนที่เธอเพิ่งจะเกลี้ยกล่อมจนยอมลดดาบลงเมื่อครู่ จะเป็นเพียง 'ตัวล่อ' ให้เหล่าอัศวินแห่งอาณาจักรตามมาถึงที่นี่ เซร่าขยับตัวยืนข้างรินทันที มือของเธอเตรียมพร้อมจะเรียกเวทมนตร์จากธรรมชาติออกมาปกป้องร้าน ขณะที่รินหันไปมองถุงเมล็ดกาแฟที่วางอยู่หลังเคาน์เตอร์ด้วยสายตาครุ่นคิด ชายแปลกหน้าคนนั้นหันมามองรินด้วยสีหน้าสิ้นหวัง "ข้าไม่ได้ตั้งใจจะลากเจ้าเข้ามาในนี้... แต่มันสายไปแล้ว เมล็ดกาแฟพวกนั้นไม่ใช่แค่เมล็ดกาแฟธรรมดา แต่มันคือ...!" ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ หนึ่งในอัศวินก็ชักดาบขึ้นฟ้า กลิ่นอายเวทมนตร์สีดำที่แฝงมากับคมดาบทำลายแจกันดอกไม้บนโต๊ะใกล้ๆ จนแตกกระจาย กลิ่นหอมของกาแฟที่เคยเยียวยาทุกอย่างกลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นโลหะและไอเวทที่น่ารังเกียจ รินหลับตาลงนิ่งๆ เธอรู้ดีว่าหากความรุนแรงเกิดขึ้นในร้านนี้ 'เขตแดน' ที่เธอกางไว้จะพังทลายลง และคาเฟ่แห่งนี้อาจไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป เธอตัดสินใจก้าวไปข้างหน้า ประจันหน้ากับกองทัพอัศวินเหล่านั้น พร้อมกับหยิบกาดริปกาแฟขึ้นมาอีกครั้ง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน "ถ้าทุกคนต้องการเมล็ดกาแฟนี้ขนาดนั้น... งั้นเรามาลองชิมมันไปพร้อมกับความจริงที่พวกท่านพยายามปิดบังอยู่ดีไหมคะ?" รินเอ่ยขึ้น ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยอำนาจบางอย่างที่แม้แต่ดยุคอาเธอร์ยังต้องเบิกตากว้าง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกลิ่นอายความลึกลับไปกับเบเกอรี่ในวันนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ