หมาป่าพายุขนฟู กับภารกิจแรกที่ไม่ได้ตั้งตัว

"ถ้าก้าวพลาดอีกเพียงครึ่งนิ้ว หัวใจเลเวลศูนย์ของคุณคงกลายเป็นอาหารว่างยามบ่ายของเจ้าสิงโตเพลิงทมิฬตัวนั้นไปแล้วนะคะ คีย์" เสียงทุมนุ่มแต่แฝงด้วยความเฉียบคมของรินะดังขึ้น ผ่านหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่ลอยอยู่เบื้องหน้า ในขณะที่คีย์กำลังหอบหายใจโยนตัวเองหลบเข้าหลังซอกหินปูนเปื้อนเขม่าควัน กลิ่นอายความร้อนระอุของลาวาจากเขตแดนรอบนอกยังคงลอยอบอวลบาดจมูก เสียงคำรามต่ำลึกสั่นสะเทือนพื้นดินที่พวกเขายืนอยู่ราวกับแผ่นดินไหวขนาดย่อม ราชสีห์เพลิงทมิฬ เลเวล 50 ยังคงเดินวนเวียนอยู่ไม่ไกล ดวงตาสสีแดงฉานกวาดมองหาผู้บุกรุกที่กล้าบังAอาจท้าทายอำนาจของมัน ทว่าเป้าหมายอย่างคีย์กลับไม่ได้สนใจมหันตภัยตรงหน้าแม้แต่น้อย สายตาของเด็กหนุ่มอัจฉริยะกำลังจดจ้องอยู่กับบางสิ่งที่นอนหายใจรวยรินอยู่ใต้เงาหินอีกด้านหนึ่ง "อาจารย์คะ... ดูเจ้านี่สิคะ" คีย์กระซิบตอบกลับเบาๆ ผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว พลางพยักเพยิดหน้าไปยังพุ่มไม้หนาทึบที่สั่นระริก ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าสุนัขพันธุ์ใหญ่กำลังนอนขดตัวแน่น ขนสีเทาเงินยวงของมันบัดนี้ย้อมไปด้วยคราบเลือดสีแดงฉาน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลเหวอะหวะจากการโดนพลังความร้อนแผดเผา มันคือ 'หมาป่าพายุขนฟู' มอนสเตอร์ประจำเขตแดนระดับ 18 ที่ขึ้นชื่อเรื่องความรวดเร็วและดุร้าย แต่วินาทีนี้ ดวงตากลมโตสีฟ้าใสของมันกลับฉายแววหวาดกลัวและอ่อนล้าอย่างถึงที่สุด ลมหายใจแผ่วเบาราวกับจะขาดใจได้ทุกเมื่อ รินะขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ "หมาป่าพายุขนฟูระดับ 18? แปลกมากนะคะ ปกติมอนสเตอร์เผ่าพันธุ์นี้มีความเร็วสูงมาก ไม่มีทางพลาดท่าให้ราชสีห์เพลิงทมิฬได้ง่ายๆ แบบนี้หรอกค่ะ เว้นเสียแต่ว่า... มันไปปกป้องบางสิ่ง หรือไม่ก็โดนลูกหลงจากการต่อสู้ของบอสลับตัวนั้น" คีย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที นิ้วเรียวยาวกดเรียกหน้าต่างระบบไอเทมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ตามสามัญสำนึกของเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์ทั่วไป เมื่อเจอมอนสเตอร์บาดเจ็บปางตาย สิ่งที่ควรทำคือการลงดาบปิดฉากเพื่อเก็บค่าประสบการณ์และวัตถุดิบหายาก แต่สำหรับคีย์ ผู้ซึ่งมองเห็น 'ช่องโหว่' ที่คนอื่นมองไม่เห็น... ระบบเกมนี้มันมีกลไกบางอย่างที่บิดเบี้ยวไปจากเกม VRMMO ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง ทันทีที่คีย์ก้าวเข้าไปใกล้ หมาป่าพายุขนฟูส่งเสียงขู่คำรามในลำคออย่างหวาดระแวง มันพยายามฝืนสังขารที่ไร้เรี่ยวแรงยกอุ้งเท้าขึ้นมาหมายจะตะปบผู้บุกรุก แต่ความเจ็บปวดทำให้มันล้มพับลงไปอีกครั้ง "ชูส์... ไม่เป็นไรนะเด็กน้อย ฉันไม่ทำร้ายหรอกค่ะ" คีย์ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าในระยะประชิดอย่างไม่เกรงกลัวอันตราย เขาเลือกที่จะไม่ใช้ดาบหรืออาวุธใดๆ แต่กลับหยิบ 'น้ำยาฟื้นฟูระดับกลาง' และ 'เนื้อย่างสมุนไพรป่า' ที่เพิ่งปรุงเสร็จใหม่ออกมาจากกระเป๋า มิติ กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อย่างโชยแตะจมูก ทำให้หมาป่าพายุขนฟูชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าใสเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ เด็กหนุ่มค่อยๆ เลื่อนถาดอาหารและขวดน้ำยาเข้าไปใกล้ ช้าๆ นุ่มนวล เพื่อแสดงออกถึงความไร้พิษภัย คีย์รู้ดีว่าระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของมอนสเตอร์ในเกมยุคนี้ถูกพัฒนาให้มีความรู้สึกนึกคิดและสัญชาตญาณที่ซับซ้อนกว่าเดิมมาก พวกมันไม่ได้เป็นเพียงแค่กระสอบทรายเดินได้สำหรับเก็บเลเวลอีกต่อไป หมาป่าพายุขนฟูมองหน้าคีย์สลับกับขวดน้ำยาด้วยความลังเล ก่อนที่ความกระหายและบาดแผลจะบังคับให้มันตัดสินใจ มันค่อยๆ ใช้ลิ้นเลียน้ำยาฟื้นฟูสีฟ้าใสที่คีย์เทใส่ฝ่ามืออย่างระมัดระวัง *วูบ!* แสงสีเขียวอ่อนนุ่มแผ่ซายออกมาจากฝ่ามือของคีย์ ห่อหุ้มร่างที่บอบช้ำของหมาป่าพายุขนฟู บาดแผลฉกรรจ์ตามลำตัวค่อยๆ สมานตัวเข้าหากันอย่างน่าอัศจรรย์ เสียงหอบหายใจที่เคยติดขัดเริ่มกลับมาสม่ำเสมอขึ้น ขนสีเงินยวงที่เคยหม่นหมองกลับมาเป็นประกายเงางามอีกครั้ง [แจ้งเตือนระบบพิเศษ: ท่านได้ทำการ 'ช่วยเหลือ' สัตว์อสูรระดับมินิบอส 'หมาป่าพายุขนฟู (บาดเจ็บสาหัส)'] [ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครกับสัตว์อสูรเปลี่ยน1แปลง: เป็นกลาง ➔ เป็นมิตร (ระดับความไว้วางใจ 45%)] [ตรวจสอบพบเงื่อนไขลับ: 'ผู้เมตตาในดินแดนแห่งเพลิง' ทำงาน!] หน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังรัวระรัวจนคีย์เองยังต้องกะพริบตาปริบๆ รินะที่เฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ถึงกับอุทานออกมาเบาๆ "นั่น... มันเกิดอะไรขึ้นคะคีย์? ค่าความไว้วางใจพุ่งขึ้นสูงถึง 45% ภายในเวลาไม่ถึงนาที ทั้งที่ปกติการสร้างความสัมพันธ์กับมอนสเตอร์สายพันธุ์ดุร้ายต้องใช้เวลาทำเควสต์เป็นสัปดาห์!" "เพราะผมไม่ได้มองมันเป็น 'เป้าหมายในการล่า' ตั้งแต่แรกยังไงล่ะคะอาจารย์" คีย์ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาเป็นประกายด้วยความสนุกสนาน "เกมนี้ไม่ได้ออกแบบมาให้ผู้เล่นกวาดล้างทุกอย่างที่ขวางหน้า แต่มันถูกออกแบบมาให้ 'ปฏิสัมพันธ์' ต่างหากล่ะคะ" ทันใดนั้นเอง หมาป่าพายุขนฟูที่หายจากอาการบาดเจ็บก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มันสะบัดขนไล่ฝุ่นละอองอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้คีย์แล้วใช้หัวถูไถกับฝ่ามือของเด็กหนุ่มอย่างออดอเซาะ ราวกับลูกสุนัขแสนเชื่องที่กำลังแสดงความขอบคุณ [สัตว์อสูร 'หมาป่าพายุขนฟู' มอบ 'ของขวัญแห่งสายลม' เพื่อตอบแทนการช่วยเหลือ!] [ท่านได้รับ: 'สร้อยคอขนนกพายุ (ไอเทมระดับ Unique)' 1 ชิ้น] [ท่านได้รับ: ค่าประสบการณ์พิเศษ +15,000 EXP (เลเวลอัพ! เลเวล 12 ➔ 13)] คีย์รับสร้อยคอเส้นเล็กที่ถักทอจากขนนกสีเงินบริสุทธิ์และอัญมณีสีฟ้าประกายรุ้งมาถือไว้ ความรู้สึกอบอุ่นไหล 1ผ่านเข้าสู่ร่างทันที ค่าสถานะความเร็วและการหลบหลีกพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล นี่มันยอดเยี่ยมยิ่งกว่าการไปตบตีกับมอนสเตอร์ระดับสูงเพื่อแย่งชิงไอเทมดรอปเปอร์อัตราดรอปต่ำเตี้ยเรี่ยดินเสียอีก! "เห็นไหมคะอาจารย์ การเป็นสายเปย์ให้มอนสเตอร์... ให้ผลตอบแทนคุ้มค่ากว่าการเป็นนักล่าเลือดเย็นตั้งเยอะนะคะ" คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ทว่า ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นเสมอ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เสียงคำรามกึกก้องที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันบ้าคลั่งพุ่งตรงมายังพิกัดที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ ราชสีห์เพลิงทมิฬ เลเวล 50 ตัดสินใจเลิกเดินวน และพุ่งทะยานเข้ามาทำลายแนวหินกำบังด้วยอุ้งเท้าอันทรงพลัง เศษหินและเปลวเพลิงพวยพุ่งกระจายไปทั่วสารทิศ หมาป่าพายุขนฟูส่งเสียงขู่คำรามต่ำ มันกระโดดมาขวางหน้าคีย์เอาไว้พร้อมกับแยกเขี้ยวใส่ผู้มาเยือนตัวยักษ์อย่างไม่เกรงกลัวความต่างของระดับเลเวลแม้แต่น้อย คีย์เก็บสร้อยคอเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบมองภาพตรงหน้า รอยยิ้มที่มุมปากไม่ได้จางหายไป แต่กลับทวีความเจ้าเล่ห์มากขึ้น "ดูท่าทาง... เจ้าสิงโตบ้านั่นจะไม่อดทนรอให้เราทักทายอีกต่อไปแล้วนะคะ" รินะถอนหายใจเบาๆ ผ่านระบบสื่อสาร แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความพึงพอใจ "ระวังตัวด้วยนะคะคีย์ เด็กน้อยขนฟูของคุณดูเหมือนจะพร้อมลุยเสียด้วยสิคะ" ในวินาทีที่กรงเล็บเพลิงมหึมาพุ่งทะลวงผ่านกลุ่มควันหนาทึบเข้ามาประชิดตัว หน้าต่างระบบสีแดงฉานแปลกปลอมที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็เด้งขึ้นมาบังทัศนียภาพทั้งหมดของคีย์ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก [แจ้งเตือนจากระบบปริศนา: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้ดูแลระบบนิรนาม'] [ภารกิจลับระดับ SSS: 'พันธสัญญาแห่งราชันย์อสูร' ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ] [เงื่อนไขบังคับ: ท่านต้องทำให้ราชสีห์เพลิงทมิฬ 'ยอมจำนน' ภายในเวลา 3 นาที มิฉะนั้น... ไอเทมทั้งหมดในตัวจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์!] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับความป่วนและปริศนาในบทนี้นะคะ!