เสียงกระดาษแผ่นบางถูกพลิกด้วยปลายนิ้วเรียวยาวดังสวบสาบ ท่ามกลางความเงียบสงบภายในห้องสมุดโบราณประจำเมืองเริ่มต้น
รินะปัดหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสทิ้งอย่างไม่ไยดี ดวงตาคู่คมกริบราวกับเหยี่ยวพยัคฆ์หันมาจ้องมองชายหนุ่มผู้กำลังนั่งขมวดคิ้วมุ่นอยู่หน้ากองเอกสารเควสต์นับร้อยฉบับ เธอวางแก้วชาอุ่นกรุ่นลงบนโต๊ะไม้สักทอง เสียงกระทบเบาๆ ดึงสติของคีย์ให้หลุดออกจากภวังค์
"นายกำลังเช็คค่าสถานะของเจ้าก้อนแป้งนั่นเป็นรอบที่สิบสี่ของวันนี้นะคะ, คีย์"
เสียงหวานเจือแววเย้าแหย่ดังขึ้น รินะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้าม เท้าคางมองเด็กหนุ่มผู้เป็นทั้งลูกศิษย์และอัจฉริยะนอกรีตประจำเกม *World of Althea Online* แห่งนี้ด้วยความเอ็นดูที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้มาดนิ่ง
คีย์ถอนหายใจยาวเหยียด นิ้วชี้เรียวกดเลื่อนหน้าต่าง UI สีทองอร่ามที่แสดงผลข้อมูลเชิงลึกของ 'ปุยฝ้าย' มอนสเตอร์สไลม์กลายพันธุ์ระดับตำนานที่เขาเพิ่งเปย์ไอเทมระดับแรร์ให้ไปเมื่อไม่กี่นาตรีก่อนหน้านี้
"อาจารย์รินะครับ... เอ๊ย ไม่ใช่สิคะ!" คีย์รีบแก้คำพูดตัวเองทันทีเมื่อเห็นรินะเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างคาดโทษ "ผมหมายถึง... อาจารย์ช่วยดูนี่หน่อยสิคะ ปกติแล้วสไลม์สายพันธุ์ปฐพีจะมีค่าสติปัญญา (Intelligence) อยู่ที่ประมาณเลขตัวเดียวไม่ใช่เหรอคะ?"
รินะหรี่ตามองหน้าจอโฮโลแกรมที่คีย์ผลักมาให้ ตัวเลขสีเขียวสดใสที่ปรากฏอยู่ตรงบรรทัด *'ค่าความฉลาดทางอารมณ์และตรรกะ (EQ/IQ)'* กลับพุ่งทะยานแตะหลักสามร้อยห้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นตัวเลขที่แม้แต่ผู้เล่นอาชีพนักเวทระดับสูงเลเวลเก้าสิบก็ยังต้องอาย
"สามร้อยห้าสิบ..." รินะพึมพำ รอยยิ้มมุมปากหายวับไปกับตา แววตาคู่สวยฉายความตึงเครียดขึ้นมาทันที "นั่นมันเทียบเท่ากับ NPC ระดับหัวหน้าฝ่ายวิจัยของสมาคมนักเวทหลวงเลยนะคะ... ไม่สิ เจ้าก้อนแป้งนั่นเพิ่งจะคาบหินเวทมนตร์ไปซ่อนใต้กองฟางเมื่อกี้ใช่ไหมคะ?"
"ใช่ค่ะ..." คีย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาสีรัตติกาลมองไปยังมุมห้องที่เจ้าสไลม์สีชมพูมุกกำลังนอนขดตัวอยู่ มันไม่ได้นอนหลับอย่างไร้เดียงสาเหมือนมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันกำลังใช้หนวดเนื้อเจลลี่ขนาดเล็กจิ๋ว ขีดเขียนแผนผังเส้นทางเดินยามวิกาลของยามรักษาการณ์ประจำเมืองลงบนพื้นดินอย่างเป็นระเบียบ!
ภาพนั้นทำให้คีย์รู้สึกเหมือนเส้นขนบนต้นคอพร้อมใจกันลุกชัน
ในโลกของ VRMMO มอนสเตอร์ถูกขับเคลื่อนด้วยอัลกอริทึมปัญญาประดิษฐ์ (AI) แบบจำกัดขอบเขต พวกมันมีพฤติกรรมตามสัญชาตญาณ โจมตีผู้เล่นเมื่อเข้าใกล้เขตหวงห้าม หรือวิ่งหนีเมื่อค่าพลังชีวิตลดต่ำลง แต่วิวัฒนาการที่เขากำลังพบเจออยู่ตอนนี้มันเกินขอบเขตของโปรแกรมมิ่งทั่วไปไปไกลโขแล้ว เจ้าสไลม์ตัวนี้ไม่ได้กำลัง "เล่นเกม" ตามกฎที่ผู้พัฒนาวางไว้ แต่มันกำลัง "คิดวิเคราะห์" และ "วางแผน" ราวกับมีจิตวิญญาณของมนุษย์จริงๆ
"ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์ที่ฉลาดเป็นกรดแบบนี้ไปได้ล่ะคะเนี่ย..." คีย์พึมพำกับตัวเองด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้นระทึกใจและความหวาดหวั่น
รินะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเรียวบางเอื้อมไปแตะไหล่ของคีย์เบาๆ สัมผัสอุ่นๆ นั้นช่วยดึงสติให้เขากลับมาสู่ความเป็นจริง
"ระวังตัวด้วยนะคะ, คีย์" รินะกระซิบเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความรู้สึก "ระบบอัลกอริทึมระดับลึกที่สร้างสิ่งมีชีวิตแบบนี้ขึ้นมา... ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นโดยทีมงานมนุษย์ธรรมดาแน่ๆ และบางที ความลับที่ซ่อนอยู่ในหน้าต่างสถานะของมอนสเตอร์ตัวนั้น อาจกำลังเปิดประตูไปสู่ความจริงที่พวกเราคาดไม่ถึง"
ทันใดนั้นเอง บรรยากาศภายในห้องสมุดก็พลันเปลี่ยนไป อุณหติรอบตัวลดฮวบลงอย่างฉับพลัน เปลวไฟในตะเกียงเวทมนตร์กะพริบไหวสั่นระริกก่อนจะดับวูบลงพร้อมกันทุกดวง
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยดังขึ้น ทว่าครั้งนี้มันไม่ใช่เสียงสีฟ้าใสปกติ หากแต่เป็นหน้าต่างสีเลือดแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไร้ที่มา พร้อมกับข้อความปริศนาที่สั่นไหวราวกับมีชีวิต
[ระบบตรวจพบการเข้าถึงข้อมูลลับระดับความปลอดภัยสูงสุด: 'โครงการกำเนิดจิตวิญญาณเทียม (Project A.I.S.)']
[คำเตือน: ผู้เล่น 'คีย์' และผู้ติดตาม 'ปุยฝ้าย' ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของเขตปลอดภัยแล้ว]
[ภารกิจลับฉุกเฉินระดับ SSS: 'ผู้พิทักษ์หรือผู้ทำลาย' ถูกปลุกให้ทำงานเนื่องจากเป้าหมายมีความฉลาดเทียบเท่ามนุษย์สมบูรณ์แบบ]
[โปรดระวัง... เบื้องหลังหน้าต่างสถานะที่คุณกำลังตรวจสอบ มีบางสิ่งกำลังจ้องมองกลับมาผ่านรอยต่อของโค้ดเกม และมันกำลังเดินมาเคาะประตูห้องสมุดของคุณในอีก... 3... 2...]
คีย์สะดุ้งสุดตัว รีบคว้าคทาเวทมนตร์คู่ใจขึ้นมาตั้งรับ รินะชักกริชสั้นแสงสีเงินวาววับออกจากฝักในเสี้ยววินาที ทั้งสองหันหลังชนกันท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่เสียงฝีเท้าหนักหน่วงปริศนากำลังดังขึ้นเรื่อยๆ จากระเบียงทางเดินด้านนอก—เสียงฝีเท้าที่ไม่ได้มาจากสัตว์ประหลาด แต่เป็นเสียงรองเท้าบูทของใครบางคน... หรือบางสิ่งที่จงใจเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างใจเย็น!
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมตื่นเต้นและลุ้นระทึกไปด้วยกันนะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!
ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์!•ตอนที่ 7
ความลับที่ซ่อนอยู่ในหน้าต่างสถานะ
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!