ผลตอบแทนมหาศาลจากภารกิจระดับ SSS

"ถ้าท่านอาจารย์ยังยืนกรานว่าจะหักส่วนแบ่งไอเทమ్‌ชิ้นนั้นไปครึ่งหนึ่ง ลูกศิษย์คนนี้คงต้องพิจารณาใหม่แล้วนะคะว่าจะแอบเปลี่ยนรหัสผ่านห้องสมุดเวทมนตร์เมื่อไหร่ดี" เสียงหวานใสที่เจือแววหยอกเย้าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องรับรองกิลด์ระดับสูง รินะยกถ้วยชาเซรามิกสีขาวขึ้นจิบช้าๆ ดวงตาสีอำพันภายใต้กรอบแว่นไร้ขอบเหลือบมองชายหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังนั่งกุมขมับอยู่เบื้องหน้า คีย์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาละสายตาจากหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าที่แสดงรายการทรัพย์สินมหาศาลซึ่งเพิ่งทะลักเข้าสู่คลังส่วนตัวเมื่อไม่กี่นาที "รินะคะ อย่าขู่กันด้วยเรื่องแบบนั้นเลยค่ะ แค่ลำพังระบบเกมบ้าๆ นี่มันทำงานแปลกๆ จนฉันปวดหัวจะแย่อยู่แล้วนะคะ" คีย์พึมพำพร้อมกับเลื่อนนิ้วเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาตรวจสอบอีกครั้ง ย้อนกลับไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน ในขณะที่ผู้เล่นระดับแนวหน้าหลายร้อยคนกำลังวางแผนกลยุทธ์อย่างเคร่งเครียดเพื่อพิيชิตดันเจี้ยนประจำสัปดาห์ คีย์และกลุ่มมอนสเตอร์สายเปย์ของเขากลับสร้างปรากฏการณ์ที่ทำให้ทีมงานผู้พัฒนาเกมถึงกับต้องกุมขมับ ระบบแจ้งเตือนเควสต์ที่ควรจะเป็นภารกิจลาดตระเวนธรรมดา กลับกลายเป็นสนามประลองที่ถูกล้างบางโดยฝูงสไลMตัวจิ๋วที่ติดตั้งอุปกรณ์ระดับตำนานแบบครบเซ็ต แต่สิ่งที่ทำให้คีย์รู้สึกขนลุกไม่ใช่ความร่ำรวยกะทันหันนี้... มันคือที่มาของความมั่งคั่งต่างหาก "นายกำลังคิดมากเกินไปแล้วคีย์" รินะวางถ้วยแบล็กทีลงบนจานรอง เสียงกระทบกันเบาๆ สะท้อนความนิ่ง "การที่มอนสเตอร์ระดับล่างพวกนั้นเดินไปถล่มคลังสมบัติของบอสลับเองโดยที่นายไม่ได้ออกคำสั่ง... มันไม่ได้แปลว่าระบบรวนหรอกนะคะ แต่มันแปลว่า ค่าสถานะ 'เสน่ห์แห่งผู้พิทักษ์' ที่นายอัพเกรดไปเมื่อสัปดาห์ก่อน มันกำลังออกดอกออกผลในแบบที่ไม่มีโปรแกรมเมอร์คนไหนคาดคิดต่างหากล่ะคะ" รินะยิ้มมุมปาก รอยยิ้มของอดีตโปรเพลเยอร์ระดับตำนานคนนี้มักซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้เสมอ เธอกวาดสายตามองเอกสารรายงานที่ส่งตรงมาจากส่วนกลางของเซิร์ฟเวอร์ ข้อมูลแสดงให้เห็นชัดเจนว่า อัตราการดรอปไอเทమ్‌ในโซนที่คีย์เดินผ่านพุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล และที่สำคัญที่สุด... บอสประจำดันเจี้ยนไม่ได้ถูกกำจัดด้วยการต่อสู้ แต่มันยอมจำนนและมอบกุญแจสมบัติให้แก่ 'เจ้าก้อนเมือก' มอนสเตอร์ประจำตัวของคีย์ เพียงเพราะเจ้าก้อนเมือกนั้นนำเอาคุกกี้ที่คีย์เคยทำแจกไปยื่นให้เป็นของกำนัล! *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ของระบบดังขึ้นเบาๆ คีย์สะดุ้งเล็กน้อย เขาชะงักมือที่กำลังจะหยิบเอกสารขึ้นมาอ่าน หน้าต่างสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศไม่ได้มีรูปแบบเหมือนหน้าต่างเควสต์ทั่วไป ขอบของมันประดับด้วยลวดลายอักษรโบราณที่ส่อง [ระบบตรวจพบการดำเนินกิจกรรมที่อยู่นอกเหนือขอบเขตการเขียนโปรแกรมหลัก] [เนื่องจาก 'กลุ่มมอนสเตอร์ในอาณัติ' ได้ปฏิบัติภารกิจระดับ SSS 'การเจรจาสันติภาพแห่งดินแดนรกร้าง' สำเร็จลุล่วงโดยปราศจากการนองเลือด ระบบจึงทำการประเมินผลตอบแทนพิเศษให้แก่ผู้เล่นหลัก 'คีย์'] คีย์และรินะสบตากันโดยอัตโนมัติ บรรยากาศภายในห้องรับรองพลเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที ภารกิจระดับ SSS นั้นเป็นสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในฐานข้อมูลว่าเป็น 'ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้' เนื่องจากเงื่อนไขการปลดล็อกต้องใช้เวลาเล่นสะสมไม่ต่ำกว่าห้าปีและต้องมีความสัมพันธ์ระดับสูงสุดกับเผ่าพันธุ์มอนสเตอร์ทุกเผ่าในทวีป แต่ทว่า... มอนสเตอร์สัตว์เลี้ยงของคีย์กลับเดินไปทำมันสำเร็จในบ่ายวันอังคารอันแสนง่วงเหงาเนี่ยนะ? "เปิดดูสคะคีย์" รินะกระซิบ เสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด "ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าระบบอัจฉริยะที่ฉันร่วมออกแบบโครงสร้างพื้นฐานไว้เมื่อหลายปีก่อน มันจะกล้าให้รางวัลอะไรกับความป่วนระดับนี้" คีย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปลายนิ้วเรียวยาวแตะลงบนปุ่มยืนยันบนหน้าจอโฮโลแกรม *พรึบ!* แสงสีทองเจิดจ้าสาดส่องไปทั่วห้อง ผ้าม่านสีเข้มปลิวไสวตามแรงลมที่จู่ๆ ก็พัดเข้ามาทั้งที่หน้าต่างปิดสนิท กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าและสนโบราณลอยอบอวลในอากาศ เสียงดนตรีประกอบฉากที่ยิ่งใหญ่อลังการราวกับมหากาพย์แฟนตาซีดังขึ้นจากลำโพงรอบทิศทางของห้อง [ท่านได้รับ: สิทธิ์การครอบครอง 'ดินแดนอิสระแห่งหุบเขาหมอกคราม'] [ท่านได้รับ: ฉายาพิเศษ 'ราชาผู้ไม่มีบัลลังก์'] [คำเตือนจากระบบ: เนื่องจากรางวัลชิ้นสุดท้ายมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะเก็บไว้ในคลังส่วนตัว ระบบจึงทำการอัญเชิญ 'สิ่งนั้น' มายังพิกัดปัจจุบันของผู้เล่นโดยอัตโนมัติ...] คีย์ขมวดคิ้ว "เดี๋ยวนะคะ... อะไรคือ 'สิ่งนั้น' ที่ว่าใหญ่เกินกว่าจะเก็บในคลัง?" รินะลุกขึ้นยืนช้าๆ สายตาของเธอจ้องมองไปยังระเบียงกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นลานกว้างด้านนอกของกิลด์ สีหน้าของอาจารย์สาวเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด "คีย์... ถอยออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ค่ะ!" ยังไม่ทันที่คีย์จะได้ถามซ้ำ พื้นห้องใต้เท้าของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือน เสียงคำรามต่ำๆ ที่สะเทือนไปถึงขั้วหัวใจดังขึ้นจากความว่างเปล่าเบื้องหน้า มิติอากาศบิดเบี้ยวเป็นวงกลมสีม่วงเข้ม รอยแยกของความจริงค่อยๆ ฉีกขาดออกเผยให้เห็นเงาดำทะมึนขนาดมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวทะลุผ่านเข้ามาในโลกแห่งเกม หมอกควันสีขาวพวยพุ่งปกคลุมไปทั่วบริเวณ พร้อมกับร่างของบางสิ่งที่ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ—มันคือมังกรโบราณเกล็ดสีครามประกายมุก ดวงตาสีทองคู่ใหญ่กวาดมองรอบห้องอย่างพิจารณา ก่อนที่มันจะลดหัวลงต่ำแล้วยื่นจมูกมาคลอเคลียที่ไหล่ของคีย์ราวกับลูกแมวตัวน้อยที่กำลังออด้อนเจ้าของ และบนหัวของมังกรโบราณระดับบรรพกาลตัวนั้น มีป้ายชื่อสีทองระยิบระยับเขียนไว้ว่า... *[สัตว์เลี้ยงรับใช้ระดับ SSS: ผู้พิทักษ์แห่งพันธสัญญา (เลเวล 1)]* คีย์อ้าปากค้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับภาพตรงหน้า ส่วนรินะที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับหลุดอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกตะลึง "ให้ตายเดี๋ยวนี้เถอะ..." รินะพึมพำด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย "เจ้านี่... มันคือบอสใหญ่ตัวสุดท้ายของแพตช์หน้าที่พวกเรายังไม่ได้เขียนโค้ดด้วยซ้ำไม่ใช่เหรอคะ?!" --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับความป่วนชวนลุ้นระทึกนี้นะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!