กับดักดันเจี้ยนและการโชว์เทพฉบับสายเปย์

กลิ่นอายอับชื้นของหินโบราณและละอองฝุ่นที่ลอยเคว้งคว้างในความมืด คือสิ่งเดียวที่ต้อนรับผู้มาเยือน ณ ชั้นใต้ดินระดับสามของดันเจี้ยนซากปรักหักพังแห่งนี้ค่ะ คีย์กวาดสายตามองแผ่นศิลาเบื้องหน้า ซึ่งสลักอักขระโบราณเรืองแสงสีแดงก่ำ สัญญาณเตือนภัยชัดเจนว่าพื้นที่ตรงนี้ถูกอาบไว้ด้วยอาคมดักจับวิญญาณระดับสูง ผู้เล่นทั่วไปหากเหยียบย่างเข้ามาโดยไม่ระวัง คงต้องกลายเป็นเศษธุลีใต้พื้นศิลาภายในเวลาไม่ถึงสามวินาทีอย่างแน่นอน "ดูท่าทางระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่จะเข้มงวดกว่าที่เราคาดไว้เยอะเลยนะคะ เจ้าหนู" เสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยความขี้เล่นดังขึ้นจากด้านหลัง รินะกอดอกพิงผนังถ้ำอย่างสบายอารมณ์ ดวงตาคู่สวยภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทพินิจพิเคราะห์กลไกตรงหน้าด้วยความสนใจใคร่รู้ เธอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยกำลังแก้โจทย์เลขยากๆ ในห้องเรียน คีย์ไม่ได้ตอบคำถามทันที นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนอากาศว่างเปล่า เรียกหน้าต่างระบบจัดการไอเทมขึ้นมา แสงสีฟ้าอ่อนสาด กระทบใบหน้าคมคายที่กำลังฉายแววครุ่นคิดอย่างจริงจัง "ถ้าใช้ [ค้อนหินแกรนิตโบราณ] หรือ [น้ำยาละลายศิลา] แบบที่กิลด์ใหญ่เขาทำกัน คงเสียเวลาทำลายทีละจุดแถมยังกระตุ้นกับดักลูกโซ่แน่ๆ ค่ะอาจารย์รินะ" คีย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ "แต่สำหรับผม... เรามีวิธีที่สนุกกว่านั้นเยอะค่ะ" รินะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสนุกสนานปรากฏชัดเจนขึ้น "โอ้? หรือว่าเธอจะใช้แผน 'เปย์' เจ้ามอนสเตอร์เฝ้ากับดักอีกแล้วล่ะคะ? อย่าลืมนะว่าโซนนี้ไม่มีมอนสเตอร์ระดับต่ำให้เธอล่อลวงเล่นหรอกนะ มีแต่ 'โกлеมศิลาทมิฬ' ระดับห้าสิบที่ขึ้นชื่อเรื่องความไร้หัวใจเท่านั้นแหละ" "ใครบอกว่าไม่มีล่ะคะ..." คีย์แย้มยิ้มเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มแบบที่ทำให้รินะนึกหมั่นไส้ทุกครั้งที่ได้เห็น "มอนสเตอร์ไม่ได้มีไว้แค่ให้เรากำจัดเสียหน่อยนะคะ... บางครั้งพวกมันก็แค่ 'เหงา' และต้องการใครสักคนมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปต่างหากล่ะค่ะ" สิ้นคำพูด นิ้วมือของคีย์ก็ลากผ่านหน้าต่างโฮโลแกรมอย่างรวดเร็ว ระบบเกมของเขาในตอนนี้ไม่ได้ทำหน้าที่แค่สนับสนุนผู้เล่นเหมือนเกม VRMMO ทั่วไป แต่มันถูกบิดเบือนโครงสร้างด้วยอัลกอริทึมลับบางอย่าง จนกลายเป็นเครื่องมือแจกจ่ายความสุขและทรัพยากรระดับเทพให้แก่ฝั่งมอนสเตอร์แทน! [แจ้งเตือนระบบ: ท่านได้ทำการใช้ไอเทมระดับตำนาน 'ผลึกดาราบริสุทธิ์' (Mythic Grade) มอบให้แก่ 'โกเลมศิลาทมิฬ' (ผู้พิทักษ์เขตแดน)] [ผลลัพธ์: ความเกลียดชังของมอนสเตอร์ต่อผู้เล่นลดลง 100%] [สถานะพิเศษ: โกเลมศิลาทมิฬ ได้รับการ 'อัปเกรดวิญญาณ' และเปลี่ยนสถานะเป็น 'ผู้พิทักษ์พิทักษ์พันธมิตร' เรียบร้อยแล้วค่ะ!] พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ฝุ่นผงร่วงหล่นจากเพดานถ้ำราวกับเกิดแผ่นดินไหว รินะขยับตัวเข้ามาประชิดตัวคีย์โดยสัญชาตญาณ มือเรียวเตรียมชักอาวุธประจำตัวออกมารับมือกับเหตุไม่คาดฝัน ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้โปรเพลเยอร์ระดับตำนานถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน ร่างมหึมาสูงกว่าสามเมตรของโกเลมศิลาทมิฬ ซึ่งเดิมทีควรจะพุ่งเข้าบดขยี้ผู้บุกรุกด้วยความโกรธเกรี้ยว บัดนี้กลับหยุดชะงักลง ดวงตาสสีแดงฉานที่เคยเปล่งประกายด้วยจิตสังหาร ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามใสบริสุทธิ์ ร่างกายที่แข็งแกร่งดั่งหินผาถูกปกคลุมด้วยละอองดาวระยิบระยับ ลวดลายอักขระเวทสีทองอร่ามปรากฏขึ้นทั่วทั้งร่างราวกับงานศิลปะชั้นเอก มันคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างนอบน้อมต่อหน้าคีย์ ก้มศีรษะลงต่ำเป็นการแสดงความเคารพสูงสุด ราวกับอัศวินผู้จงรักภักดีที่กำลังถวายตัวรับใช้ราชาของตน "ทะ... แบบนี้ก็ได้เหรอคะเนี่ย?" รินะหลุดอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง เธอกระพริบตาปริบๆ มองสลับระหว่างโกเลมยักษ์กับเด็กหนุ่มข้างกาย "เธอเอาไอเทมระดับตำนานที่ได้มาจากดันเจี้ยนลับเมื่อวาน มาโยนให้มอนสเตอร์เฝ้าประตูเนี่ยนะ? สมองเธอนี่มันทำด้วยอะไรกันแน่ คีย์!" "ก็แค่การลงทุนระยะยาวเองค่ะอาจารย์" คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน "ถ้าเราทำลายกับดัก เราก็จะได้แค่ไอเทมขยะจากซากปรักหักพัง แต่ถ้าเรา 'ซื้อใจ' ผู้พิทักษ์... เราก็จะได้กุญแจที่เปิดทางไปสู่ใจกลางดันเจี้ยนแบบไม่ต้องเหนื่อยแรง แถมยังปลอดภัยจากกับดักร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยนะคะ" แทบจะทันทีที่คีย์พูดจบ โกเลมศิลาทมิฬที่ได้รับการอัปเกรดก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มันหันหลังกลับไปยังแนวกับดักศิลาที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า ยื่นมือมหึมาออกไปแตะเบาๆ ที่แผ่นศิลาเรืองแสงสีแดง *ครืนนน... แกร๊ก!* กลไกกับดักทั้งหมดที่ถูกออกแบบมาอย่างซับซ้อนและอันตรายถึงชีวิต กลับถูกปิดการใช้งานอย่างเป็นระเบียบทีละจุดด้วยรหัสลับที่ผู้พิทักษ์ตนนี้เป็นผู้ถือกุญแจ อักขระสีแดงมอดดับลงทีละดวง ความมืดมิดรอบตัวถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างนวลตาจากละอองดาวที่ติดอยู่บนตัวโกเลม เส้นทางเบื้องหน้าเปิดโล่งยาว รินะมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งทึ่ง ขบขัน และประหลาดใจระคนกัน เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้แค่เล่นเกมเหนือชั้น แต่เขากำลังเขียนกฎเกณฑ์ใหม่ให้กับโลกแฟนตาซีใบนี้โดยที่แม้แต่ผู้พัฒนาเกมก็คงคาดไม่ถึง "เหลือเชื่อจริงๆ..." รินะพึมพำเบื้องหน้าส่ายหัวด้วยความระอาปนเอ็นดู "เธอนี่มันตัวอันตรายจริงๆ นะคะคีย์ ทั้งกับมอนสเตอร์... แล้วก็กับหัวใจของคนอื่นด้วย" คีย์ยิ้มรับคำชมนั้น ก่อนจะก้าวเดินผ่านซากกับดักที่ถูกเคลียร์จนสะอาดเอี่ยมโดยมีโกเลมยักษ์เดินนำหน้าเป็นองครักษ์ส่วนตัว บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความเงียบสงบและปลอดภัย ผิดกับดันเจี้ยนอันตรายที่ผู้เล่นคนอื่นต้องเอาชีวิตเข้าแลก "ไปกันเถอะค่ะอาจารย์ ทางสะดวกแล้ว..." คีย์เอ่ยชวนพร้อมกับก้าวเท้าเดินลึกลงไปในความมืดเบื้องหน้า ทว่า ในจังหวะที่พวกเขากำลังจะพ้นจากเขตโถงทางเดิน โกเลมศิลาทมิฬที่เดินนำอยู่ก็หยุดชะงักกะทันหัน ร่างมหึมายืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินอีกครั้ง ดวงตาสีฟ้าครามสั่นไหวรุนแรงราวกับกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่างที่อยู่ลึกลงไปข้างล่าง *ตึง... ตึง... ตึง...* เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขากำลังถล่มดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องล่าง มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ธรรมดา แต่เป็นแรงกดดันทางจิตวิญญาณที่รุนแรงจนทำให้หน้าต่างระบบของคีย์ส่งเสียงแจ้งเตือนรัวระแซงด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการตื่น 0f 'ราชันย์แห่งความมืด' (Darkness Monarch) บอสลับซ่อนเร้นที่ไม่อยู่ในฐานข้อมูลดันเจี้ยน!] [คำเตือน: ไอเทมสายเปย์ทั้งหมดของท่านจะถูกระงับการใช้งานชั่วคราว เนื่องจากพลังชีวิตของเป้าหมายเกินขีดจำกัดระบบ!] ดวงตาสีแดงฉานคู่มหึมาคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมขึ้นในความมืดมิดเบื้องหน้า พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมผจญภัยและตื่นเต้นไปกับกลยุทธ์สุดแสบของคีย์นะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!