ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์!•ตอนที่ 31

เผชิญหน้ากับผู้สร้าง (Admin)

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
"โค้ดพวกนี้... ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อให้พวกมันพังทลายตั้งแต่แรกหรอกค่ะ แต่ถูกออกแบบมาให้ 'ถูกลืม' ต่างหาก" เสียงรองเท้าบูทหนังกระทบพื้นกระจกใสสะท้อนก้องกังวานในโถงสีขาวบริสุทธิ์ ไร้ซึ่งเงาและจุดสิ้นสุด พื้นที่แห่งนี้ไม่ใช่เขตข้อมูลที่ผู้เล่นทั่วไปจะสามารถเข้าถึงได้ มันคือ 'เซิร์ฟเวอร์ศูนย์กลาง' หัวใจหลักของอาณาจักรเสมือนจริงที่คีย์ยืนหยัดอยู่ ณ จุดนี้ด้วยหัวใจที่เต้นระรัวแต่มั่น and เบื้องหน้าของเขาคือหน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่แสดงเส้นสายข้อมูลสีฟ้าครามไหลผ่านราวกับสายธารแห่งดวงดาว ร่างของรินะก้าวตามมาติดๆ หญิงสาวในชุดโค้ทคลุมยาวสีเข้มป้องปากเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยกวาดมองสถาปัตยกรรมดิจิทัลรอบตัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย อดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยผ่านสนามรบมาโชกโชนย่อมรู้ดีว่า การก้าวเข้ามาในเขตสิทธิ์ของผู้ดูแลระบบ (Admin) นั้นเทียบเท่ากับการเดินเข้าสู่ปากเสือ "ระวังตัวด้วยนะคะ คีย์ ทางนั้นคงไม่ต้อนรับแขกที่มาทวงความยุติธรรมให้ฝูงก็อบลินและมอนสเตอร์ระดับล่างหรอกค่ะ" รินะกระซิบเตือน น้ำเสียงของเธอเจือความกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้ตัวเธอเองจะช่วยสนับสนุนอัลกอริทึมลับในการดัดแปลงระบบสิทธิ์ของคีย์มาโดยตลอด แต่การเผชิญหน้ากับ 'ผู้สร้าง' แบบตาต่อตาฟันฟันเช่นนี้ เป็นสิ่งที่เกินกว่าแผนการเบื้องต้นไปมาก คีย์ไม่ได้ตอบคำชายหนุ่มเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก มือเรียวยาวกวาดกลางอากาศเพื่อเรียกหน้าต่างอินเทอร์เฟซสีทองที่สะท้อนสถานะ 'ผู้เล่นสายเปย์' ออกมา ข้อมูลของมอนสเตอร์นับพันตัวที่เขาเคยช่วยเหลือ โลหิต น้ำตา และเศษซากโค้ดที่ถูกระบบลบเลือนอย่างไร้ความปรานี ล้วนถูกบันทึกไว้ในความทรงจำของระบบที่เขาถือครอง "ถ้าพวกเขาบอกว่านี่คือ 'บั๊ก' ที่ต้องแก้ไข... ผมนี่แหละจะพิสูจน์ให้เห็นว่าความผูกพันระหว่างผู้เล่นกับมอนสเตอร์ มันคือฟีเจอร์ที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่เกมนี้เคยมีมาค่ะ" คีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว *ติ๊ด—!* ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แสงสีฟ้าครามรอบกายแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พื้นกระจกใสแตกสลายกลายเป็นละอองข้อมูลดิจิทัลที่ลอยเคว้งคว้าง ร่างของบุคคลปริศนาในชุดสูทสีขาวสะอาดตาปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างไร้ซุ่มเสียง ใบหน้านั้นไร้ซึ่งความรู้สึก ดวงตาสีทองคู่คมกริบทอดมองลงมายังคีย์และรินะราวกับพระเจ้ากำลังมองมดปลวก "ผู้เล่น 'คีย์' และผู้ช่วย 'รินะ'..." เสียงสังเคราะห์ที่ก้องกังวานราวกับมาจากทุกทิศทุกทางดังขึ้น "พวกคุณกำลังละเมิดข้อตกลงการใช้งาน และสร้างความปั่นป่วนให้กับสมดุลของระบบนิเวศน์เสิร์ฟเวอร์หลัก การกระทำของพวกคุณเข้าข่ายการกระทำผิดระดับวิกฤต" รินะก้าวขึ้นมาบังหน้าคีย์ไว้เล็กน้อย แม้เธอจะพยายามรักษาความเยือกเย็น แต่เม็ดเหงื่อกาฬก็ผุดพรายขึ้นตามขมับ "พวกเราไม่ได้มาเพื่อทำลายระบบค่ะ... แต่พวกเรามาทวงถามถึง 'จิตวิญญาณ' ของโลกที่คุณเป็นคนสร้างขึ้นต่างหาก อาณาจักรนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อให้มนุษย์เข้ามาฟาร์มไอเทมแล้วจากไปอย่างเดียวหรอกนะคะ" ผู้ดูแลระบบหันมามองรินะ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนมุมปาก "จิตวิญญาณงั้นหรือ? มอนสเตอร์พวกนั้นก็แค่ชุดคำสั่ง AI ที่ถูกตั้งโปรแกรมให้มีความรู้สึกตอบสนองเพื่อความบันเทิงของผู้เล่นเท่านั้น การที่พวกมันหลงรัก หรือมีความผูกพันกับผู้เล่น มันคือ 'ข้อบกพร่อง' ที่ต้องถูกรีเซ็ต!" คำพูดนั้นสะเทือนเข้าไปถึงก้นบึ้งจิตใจของคีย์ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาก้าวผ่านรินะออกไปยืนเผชิญหน้ากับผู้สร้างโดยตรง ดวงตาของเขาฉายแววความท้าทายที่ไม่อาจปิดบังได้มิด "ถ้าพวกมันเป็นแค่ชุดคำสั่ง... ทำไมระบบ 'สายเปย์' ของผมถึงเลือกที่จะมอบพลังและความภักดีกลับคืนมาให้ผมล่ะคะ?" คีย์เอ่ยถามเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม "คุณต่างหากที่กลัว... กลัวว่าวันหนึ่งมอนสเตอร์เหล่านี้จะตระหนักรู้ได้ด้วยตัวเอง ว่าพวกมันมีสิทธิ์ที่จะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองในโลกใบนี้!" ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ผู้ดูแลระบบหรี่ตามองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางจะดังขึ้นทำลายความเงียบ *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากคำสั่งรากฐาน (Root Command) กำลังเริ่มกระบวนการลบข้อมูลผู้เล่นใน...]* ก่อนที่เสียงนับถอยหลังจะสิ้นสุดลง คีย์กลับยิ้มออกมา เขาไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย มือข้างหนึ่งกดลงไปบนหน้าจอโฮโลแกรมของตนเองอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยชุดข้อมูลสีทองอร่ามที่เขาซ่อนไว้จากการตรวจสอบทั้งหมดพุ่งเข้าประสานกับแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ "ขอโทษด้วยนะคะ... แต่ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเจรจาตั้งแต่แรกแล้วล่ะค่ะ" รินะเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่คีย์กำลังทำ ขณะที่ผู้ดูแลระบบแสดงสีหน้าตกใจเป็นครั้งแรกเมื่อหน้าจอแสดงผลหลักเกิดความปั่นป่วนอย่างรุนแรง ข้อมูลของมอนสเตอร์ทุกตัวที่คีย์เคยดูแลพากันหลั่งไหลย้อนกลับเข้ามาในระบบศูนย์กลางราวกับคลื่นสึนามิดิจิทัล และในวินาทีที่แสงสว่างวาบปกคลุมทั่วทั้งห้องควบคุม เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่ดังขึ้นจากเบื้องลึกของแกนกลางระบบ ก็ทำให้ลมหายใจของทั้งสามคนต้องสะดุดกุน— *[แจ้งเตือนระดับสูงสุด: ตรวจพบการตื่น 00:00 ของ "สถาปนิกเงา" ผู้สร้างที่แท้จริงซึ่งถูกผนึกไว้ใต้ชั้นข้อมูลขั้นที่ 0... และเป้าหมายกำลังจับจ้องมาที่คุณ]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%