“หยุดมือเถอะค่ะ กิลด์พันธมิตรไร้พ่าย—พวกคุณไม่มีวันเข้าใจความหมายของ 'ค่าความสัมพันธ์' ที่แท้จริงหรอก”
เสียงของคีย์ดังกังวานท่ามกลางสนามประลองใจกลางเมืองหลวงแห่งอาณาจักรลูมีน่า บรรยากาศรอบข้างที่เคยอื้ออึงไปด้วยเสียงโห่ร้องของผู้ชมกว่าหมื่นคน บัดนี้กลับเงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของมังกรตัวจิ๋วที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขา
เบื้องหน้าของคีย์คือ 'เซนอส' หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งที่ครองบัลลังก์มานานกว่าสามปี ชายผู้มีฉายาว่า 'จักรพรรดิไร้ปรานี' กำลังมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ดาบในมือของเซนอสสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงสั่นสะเทือนจากพลังงานลึกลับที่แผ่ออกมาจากร่างของคีย์... มันไม่ใช่ค่าพลังโจมตีที่มาจากการตีบวกอาวุธระดับตำนาน แต่เป็นออร่าสีทองจางๆ ที่เกิดจากการรวมตัวของมอนสเตอร์นับร้อยที่คีย์เคยช่วยชีวิตไว้ตลอดการเดินทาง
“ค่าความสัมพันธ์งั้นเหรอ?” เซนอสแค่นหัวเราะ “ในเกมที่วัดกันด้วยตัวเลขและไอเทม นายคิดว่าพลังจากมิตรภาพจอมปลอมนั่นจะล้มฉันได้จริงหรือไง”
รินะซึ่งยืนมองจากแท่นสังเกตการณ์ข้างสนามกางพัดในมือออกช้าๆ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของเธอ “นั่นสินะคะ... คีย์ไม่ได้กำลังสู้ด้วย 'พลัง' แต่เขากำลังสู้ด้วย 'กฎของระบบ' ที่พวกคุณมองข้ามไปต่างหาก”
คีย์ไม่ได้โต้ตอบด้วยวาจา เขาเพียงแค่หลับตาลง ภาพของมอนสเตอร์ทุกตัวที่เขาเคยแบ่งไอเทมหายากให้เคยดูแลพวกมันราวกับเพื่อนแท้หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจ ระบบสายเปย์ของเขาไม่ได้ทำงานเพื่อเพิ่มค่าสเตตัสเพียงอย่างเดียว แต่มันคือการสร้าง 'เครือข่าย' ที่ระบบปฏิบัติการของเกมนี้ถูกออกแบบมาให้ตอบสนองต่อผู้เล่นที่มอบความรักให้แก่ NPC มอนสเตอร์
*แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ - 'พันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์' ทำงาน*
*ผลลัพธ์: พลังโจมตีพื้นฐานถูกคำนวณใหม่โดยอ้างอิงจากค่าความพึงพอใจของมอนสเตอร์ในสังกัดทั้งหมด*
ตัวเลขค่าพลังบนจอโฮโลแกรมของคีย์พุ่งทะลุขีดจำกัดจากหลักหมื่นกระโดดสู่หลักล้านในพริบตา แสงสีทองสว่างวาบจนผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ต้องยกมือขึ้นบังตา
คีย์ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาไม่ได้มีความดุร้าย แต่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ “เกมนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อมอบความสุขให้แก่ผู้ที่กล้าจะใส่ใจสิ่งรอบข้าง ไม่ใช่แค่การกดขี่เพื่อแย่งชิงตำแหน่งที่หนึ่ง”
เขาก้าวเท้าออกไปเพียงก้าวเดียว แรงกดดันมหาศาลก็อัดกระแทกเข้าใส่เซนอสจนเขาต้องปักดาบลงกับพื้นเพื่อยันกายไว้ มือของคีย์แตะลงที่ด้ามดาบไม้ธรรมดาๆ ในมือ—อาวุธชิ้นแรกที่เขาได้รับตั้งแต่เริ่มเกม—แต่วินาทีนี้ มันกลับเปล่งประกายด้วยพลังที่รุนแรงกว่าศาสตราเทพของศัตรู
“จบกันแค่นี้เถอะค่ะ”
คีย์ตวัดดาบเบาๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งเซิร์ฟเวอร์ ดาบไม้ของเขาปะทะเข้ากับดาบระดับตำนานของเซนอสจนเกิดเสียงกังวานราวกับระฆังแห่งชัยชนะ ทันใดนั้น ร่างของเซนอสก็กระเด็นถอยหลังไปหลายเมตรพร้อมกับเกราะระดับเทพที่เริ่มร้าวเป็นทางยาว ความพ่ายแพ้ของเบอร์หนึ่งไม่ได้เกิดจากดาบที่คมกว่า แต่เกิดจากช่องโหว่ของหัวใจที่มองไม่เห็นความสำคัญของสิ่งมีชีวิตในเกม
เมื่อควันจางลง หน้าต่างประกาศของระบบก็เด้งขึ้นมากลางอากาศให้ทุกคนได้เห็นพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง
[ประกาศจากระบบ: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'คีย์' ที่ขึ้นสู่ตำแหน่งอันดับ 1 ของเซิร์ฟเวอร์อย่างเป็นทางการ!]
[เงื่อนไขการเลื่อนตำแหน่ง: บรรลุผลสัมฤทธิ์ระดับมหากาพย์ 'ผู้พิชิตใจมอนสเตอร์']
เสียงโห่ร้องยินดีดังกระหึ่มสนามประลอง คีย์ยืนอยู่อย่างสงบนิ่ง ท่ามกลางมอนสเตอร์ที่พากันปรากฏตัวออกมาจากมิติส่วนตัวเพื่อแสดงความยินดีกับเจ้านายของพวกมัน รินะเดินเข้ามาใกล้แล้วตบไหล่เขาเบาๆ ด้วยความภาคภูมิใจ
“เธอทำได้ดีมากค่ะคีย์... แต่นี่อาจจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของปัญหาที่ใหญ่กว่านะคะ”
คีย์เลิกคิ้วมองอาจารย์ของเขา “ปัญหาอะไรเหรอครับ... เอ้อ หมายถึง ปัญหาอะไรหรือคะ?”
รินะชี้ไปยังท้องฟ้าที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ บรรยากาศรอบเมืองหลวงเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาซ้อนทับกันจนเกือบเต็มหน้าจอ แต่ละข้อความดูเร่งด่วนและน่าสะพรึงกลัวกว่าครั้งไหนๆ
[แจ้งเตือนระบบระดับ SSS: ตรวจพบการบุกรุกของรหัสปริศนา - ระบบกำลังจะพังทลาย!]
[ภารกิจลับระดับตำนานเปิดใช้งาน: 'ผู้พิทักษ์คนสุดท้ายของเซิร์ฟเวอร์' - หากคุณไม่สามารถหยุดยั้งตัวตนที่กำลังตื่นขึ้นได้ ข้อมูลของผู้เล่นทุกคนจะถูกลบหายไปตลอดกาล]
คีย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างมหึมาที่ค่อยๆ แหวกมิติออกมาจากใจกลางสนามประลอง—มันคือบอสลับที่ไม่มีอยู่ในฐานข้อมูลของเกมใดๆ มาก่อน เสียงคำรามของมันทำให้ตัวเลขค่าพลังของทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ค่อยๆ ร่วงหล่นสู่ศูนย์ทีละหลัก
“คีย์คะ... ดูนั่นสิ...” รินะเสียงสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “นั่นไม่ใช่บอสจากเกม... แต่มันคือบั๊กที่พวกเขาสร้างขึ้นเพื่อทำลายตัวตนของพวกเราทุกคน”
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ!
ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์!•ตอนที่ 30
เมื่อตัวประกอบกลายเป็นตัวเอกของเซิร์ฟเวอร์
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!