การเสียสละของมอนสเตอร์เพื่อนรัก

"ถอยไป... เจ้ามนุษย์โง่เขลา!" เสียงคำรามแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยแรงสั่นสะเทือนดังก้องไปทั่วโถงหินอัคคี เศษซากหินหลอมละลายยังคงหยดลงมาจากเพดานถ้ำราวกับน้ำตาเพลิง คีย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายของเขารู้สึกชาดิกเมื่อเห็นดาบยักษ์เคลือบเปลวเพลิงสีครามของ 'บอสมังกรอัคคีทมิฬ' กำลังพุ่งตรงลงมาหมายจะบดขยี้ร่างของเขาให้แหลกสลายในพริบตาเดียว สมองของเกมเมอร์อัจฉริยะประมวลผลอย่างรวดเร็ว ช่องโหว่ของระบบที่เคยคำนวณไว้ในหัวกลับใช้การไม่ได้ในสถานการณ์จริง ค่าความเสียหายระดับสี่แสนแต้มกำลังพุ่งเข้ามาในระยะประชิด การหลบหลีกด้วยความเร็วปกติไม่มีทางพ้น ต่อให้เปิดใช้งานทักษะป้องกันสูงสุดก็เป็นได้แค่การยืดเวลาตายออกไปเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง... *โครม!* ร่างสีดำสนิทขนาดมหึมาพุ่งเข้ากระแทกด้านข้างของคีย์อย่างแรง แรงปะทะทำให้คีย์กระเด็นกลิ้งไปไกลหลายเมตรจนหลังกระแทกเข้ากับผนังถ้ำจั๋งหนับ ลมหายใจของเขาติดขัด ดวงตาพร่ามัวชั่วขณะ แต่ภาพที่ปรากฏตรงหน้าหลังจากนั้นกลับทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้น 'เฟนrir' (เฟนริล) มอนสเตอร์สุนัขป่าเงาเพื่อนรักที่ร่วมเดินทางและรับการ "เปย์" ไอเทมระดับตำนานจากมือเขามาตลอด ยืนขวางอยู่เบื้องหน้าร่างของบอสดังกล่าว คมดาบเพลิงสีครามทะลวงผ่านเกราะพลังงานสีม่วงเข้มที่คีย์เคยติดตั้งให้ ร่างกายของเจ้าหมาป่าเงาถูกตรึงไว้กับพื้นหินด้วยอาวุธขนาดยักษ์ เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมผนังถ้ำสีดำให้กลายเป็นสีชาด กลิ่นอายชีวิตของมันร่วงหล่นฮวบฮาบจากหลักล้านลงสู่ขีดแดงก่ำในพริบตาเดียว ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบรัวระรัวอยู่ตรงหน้าจอ UI ของคีย์ แต่นาทีนี้เขาแทบไม่ได้สนใจตัวเลขเหล่านั้นเลย "เฟน... ทำไมกัน!" คีย์ตะโกนสุดเสียง เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือ ความรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ ในอกด้านซ้ายไม่ใช่เพราะพิษบาดแผลจากการกระแทก แต่เป็นเพราะความรู้สึกผิดที่อัดแน่นจนจุกอก เฟนริลหันกลับมามองเขา ดวงตาสสีทองคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความหวาดกลัวหรือความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย มันกลับมีความอบอุ่นและรอยยิ้มจางๆ แบบฉบับของมอนสเตอร์ที่ผูกพันกับผู้เล่นยิ่งกว่าสิ่งใด มันอ้าปากพ่นละอองหมอกสีดำออกมาเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตที่เหลืออยู่น้อยนิดของคีย์ เป็นครั้งแรกที่ระบบสายเปย์ของคีย์ไม่ได้ใช้เพื่อเพิ่มพลังโจมตีหรือความเท่ แต่ใช้เพื่อยื้อชีวิตเพื่อนที่เขารักที่สุด "เจ้านาย... ข้าเคยบอกท่านแล้วไม่ใช่หรือ..." เสียงกระซิบผ่านระบบจิตเชื่อมโยงดังขึ้นในหัวของคีย์ แผ่วเบาจนแทบขาดหาย "...ว่าหน้าที่ของข้า คือการปกป้องรอยยิ้มของท่านในโลกใบนี้" "อย่าพูดนะ! ฉันมีไอเทมชุบชีวิต... ฉันมีผลึกฟื้นฟูระดับเทพ... รอฉันก่อน!" คีย์พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น สองมือสั่นเทิรลควานหาไอเทมในช่องเก็บของอย่างลนลาน ความเยือกเย็นและสุขุมที่เคยมีมาตลอดหายวับไปกับตา เหลือเพียงเด็กหนุ่มผู้ไร้พลังคนหนึ่งที่กำลังจะสูญเสียสหายผู้ร่วมเป็นร่วมตาย ในมุมหนึ่งของห้องโถง รินะที่เพิ่งฝ่าวงล้อมของมอนสเตอร์สมุนเข้ามาถึงฉากเหตุการณ์นี้พอดี อดีตโปรเพลเยอร์ระดับตำนานถึงกับกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ดวงตาคู่งามที่เคยสงบนิ่งมาตลอดสั่นไหว เธอมองโค้ดระบบหลังบ้านที่เริ่มแปรปรวน อัลกอริทึมของเกม VRMMO นี้ไม่ได้ถูกเขียนมาให้มอนสเตอร์มีความเสียสละระดับนี้ นี่ไม่ใช่บั๊ก... แต่มันคือ "เจตจำนง" ที่ถูกสร้างขึ้นจากความผูกพันอันบริสุทธิ์ระหว่างมนุษย์และข้อมูลดิจิทัล "คีย์! ตั้งสติหน่อย!" รินะตะโกนเตือนพร้อมกับยกคถาขึ้นร่ายเวทมนตร์ป้องกันขั้นสูงสุดเพื่อกันไม่ให้บอสมังกรซ้ำเติมดาบสอง "ระบบกำลังบันทึกเหตุการณ์นี้... ถ้าเฟนริลสลายไป ข้อมูลจิตวิญญาณของมันจะถูกลบออกจากเซิร์ฟเวอร์ถาวร!" คำพูดนั้นทำให้มือของคีย์หยุดชะงัก ผลึกฟื้นฟูสีทองในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นหิน เขามองดูเฟนริลที่กำลังสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำ ร่างกายของสุนัขป่าเงาเริ่มโปร่งแสง ดวงตาสีทองมองมาที่เขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่มุมปากของมันจะยกขึ้นคล้ายกำลังยิ้ม "ขอบكرนะ... ที่เลือกเปย์ข้าเป็นตัวแรก..." สิ้นเสียงนั้น ร่างของเฟนริลก็ระเบิดออกเป็นละอองแสงนับล้านชิ้น ลอยละลิ่วขึ้นสู่เพดานถ้ำราวกับหมู่ดาวในยามค่ำคืน ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดของบอสมังกรอัคคีทมิฬที่เตรียมเงื้อดาบขึ้นมาอีกครั้ง คีย์คุกเข่าลงกับพื้น มือทั้งสองข้างกำเศษฝุ่นละอองที่เหลืออยู่ของเพื่อนรักแน่น หยดน้ำตาแห่งความคับแค้นไหลรินอาบแก้ม ความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ความใจดีและรอยยิ้มมาตลอดทั้งเกมบัดนี้ระเบิดออกจนถึงขีดสุด เขาลุกขึ้นช้าๆ แววตาที่เคยเป็นประกายความขี้เล่นบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน บรรยากาศรอบตัวของคีย์บิดเบี้ยวด้วยพลังงานมหาศาลที่ระบบเกมไม่เคยบันทึกสถิติไว้มาก่อน ดาบในมือของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทพร้อมกับออร่าแห่งความตายที่แผ่พุ่งทะลุเพดานถ้ำ "แก... ต้องชดใช้ด้วยชีวิตของแกทั้งหมด" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบหลุดออกมาจากริมฝีปากของคีย์ ทว่าในวินาทีที่เขาก้าวเท้าออกไปเพื่อเตรียมปิดฉากบอสด้วยมือของตนเอง หน้าจอระบบสีดำสนิทปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้ทั้งคีย์และรินะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด [ประกาศจากระบบแกนกลาง: ตรวจพบการปลุกพลัง 'เทพเจ้ามอนสเตอร์' ระดับ SSS เนื่องจากการเสียสละที่สมบูรณ์แบบ] [เงื่อนไขลับถูกปลดล็อก: บอสลับแท้จริงแห่งชั้นที่ 50 'ราชันมังกรโบราณ' ที่ถูกผนึกไว้ใต้ดินลึกกำลังจะลืมตาตื่นขึ้นจากการหลับใหล] [คำเตือน: ข้อมูลของผู้เล่น 'คีย์' และ 'รินะ' กำลังถูกดึงเข้าสู่เขตแดนต้องห้าม... และบางสิ่งกำลังรอคอยพวกคุณอยู่ที่เบื้องล่างสุดของนรกดิจิทัลนี้!] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมส่งใจและเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่มาถึงจุดนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!