"ถ้าพวกท่านคิดว่านี่คือสถานที่รวมตัวของพวกนอกคอก ฉันก็เกรงว่าสายตาของพวกท่านคงต้องได้รับการตัดแต่งพันธุกรรมใหม่เสียแล้วล่ะค่ะ"
น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่เฉียบคมราคมมีดของรินะดังขึ้น ท่าالإثارة ของสมาคมผู้เล่นอับดับต้น ๆ ในเมืองหลวงแห่งเอล도เนียกำลังคุกรุ่นไปด้วยแรงกดดันจากกิลด์ใหญ่สามกิลด์ที่ส่งตัวแทนมาเจรจารมณ์เสีย คีย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีชา กลิ่นอายความอัจฉริยะและความเยือกเย็นแผ่ซ่านรอบตัวราวกับเขากำลังประเมินมูลค่าชีวิตของคนตรงหน้าเป็นหน่วยทองคำในเกม
หน้าต่างระบบสีฟ้าใสลอยเด่นอยู่เบื้องตาของคีย์ แสดงข้อความแจ้งเตือนคำขอเข้าร่วมกิลด์นับพันรายการจากผู้เล่นอิสระ แต่ไม่มีรายการไหนเลยที่เขาสนใจ... เพราะเป้าหมายในวันนี้ไม่ใช่การสร้างกิลด์เพื่อล่าอาณาจักรหรือแย่งชิงดันเจี้ยนระดับสูงเหมือนกิลด์อื่น ๆ
"คุณคีย์คะ ทางเรา ‘สภาโลหิต’ ยื่นข้อเสนอให้คุณถึงเจ็ดหลัก พร้อมสิทธิ์ขาดในการครอบครองพื้นที่ทรัพยากรชั้นสาม แต่คุณกลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย แถมยังประกาศว่าจะตั้ง ‘กิลด์รับเลี้ยงมอนสเตอร์’ ขึ้นมาเนี่ยนะ? คุณเสียสติไปแล้วหรือเปล่า?" ตัวแทนจากกิลด์ใหญ่นายหนึ่งตบโต๊ะเสียงดังลั่น สายตาจ้องมองด้วยความดูแคลนและโกรธเกรี้ยว
คีย์เพียงแค่ยกชาเขียวขึ้นจิบช้า ๆ รสชาติขมฝาดละมุนลิ้นช่วยให้สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม เขาส่งยิ้มบางเบาที่ไร้ซึ่งความเกรงกลัวให้คู่สนทนา ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารจดทะเบียนกิลด์ที่ยังคงว่างเปล่าในส่วนของชื่อและประเภทกิจการ
"ฉันไม่ได้เสียสติหรอกค่ะ แค่พมองเห็นความคุ้มค่าในสิ่งที่พวกท่านมองไม่เห็นต่างหาก" คีย์วางถ้วยแบล็กทีลงกระทบจานรองเสียงดังเบา ๆ ทว่าก้องกังวานในความเงียบ "มอนสเตอร์ระดับสูงในแพตช์นี้ มีอัตราการดรอปไอเทมและค่าประสบการณ์สูงกว่าผู้เล่นบางคนเสียอีก ทำไมเราต้องไปฆ่าฟันพวกมันให้เสียเวลา ในเมื่อเราสามารถสร้างความสัมพันธ์ระยะยาว แล้วเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นแนวหน้าพิทักษ์กิลด์ได้ล่ะคะ?"
รินะที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่ มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงใจ เธอมองลูกศิษย์คนนี้ด้วยความทึ่งเสมอ เกมนี้ถูกออกแบบโดยอัลกอริทึมที่ซับซ้อนเกินกว่าที่คนทั่วไปจะเข้าใจ ระบบความสัมพันธ์ (Affinity System) ระหว่างผู้เล่นกับมอนสเตอร์ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ไม่เคยมีใครกล้าลงทุน ‘เปย์’ ทรัพยากรล้ำค่าเพื่อซื้อใจพวกมันอย่างที่คีย์กำลังทำอยู่
"เหลวไหลสิ้นเชิง! มอนสเตอร์ก็คือข้อมูลขยะที่รอวันเกิดใหม่เพื่อเป็นฐานให้พวกเราเก็บเลเวล มันไม่มีความรู้สึก!" ตัวแทนกิลด์ตะคอกเสียงกร้าว
"ถ้าอย่างนั้น... ก็เชิญพวกท่านสนุกกับข้อมูลขยะพวกนั้นต่อไปเถอะค่ะ" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลจากทักษะติดตัวของคลาสลับ ‘ผู้ควบคุมวิญญาณบรรพกาล’ ถูกปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาที จนทำให้บรรดาตัวแทนกิลด์ใหญ่ถึงกับหายใจติดขัด ผอยถอยหลังไปคนละก้าวด้วยความหวาดกลัวที่ไร้ที่มา "เพราะนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป กิลด์ ‘สวนสัตว์เวทมนตร์’ ของฉัน ได้เปิดทำการอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ"
แสงสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นกลางห้องรับรอง เมื่อคีย์กดปุ่มยืนยันการสร้างกิลด์ผ่านหน้าต่างระบบ เสียงระฆังดังกังวานทั่วเซิร์ฟเวอร์ พร้อมกับประกาศศักดาที่ทำให้ผู้เล่นทั่วทั้งเกมต้องหยุดชะงัก
*[ประกาศระบบ: ผู้เล่น ‘คีย์’ ได้ทำการสร้างกิลด์ระดับ 1 นามว่า 「The Menagerie (เดอะ เมนาเจอรี)」 กิลด์ประเภทพิเศษ: ศูนย์อนุรักษ์และพันธมิตรมอนสเตอร์แห่งแรกในประวัติศาสตร์ VRMMO!]*
*[เงื่อนไขพิเศษปลดล็อก: สมาชิกกิลด์สามารถทำสัญญาสงบศึกและอัญเชิญบอสระดับมินิบอสเข้ามาอยู่ในเขตปลอดภัยได้]*
เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นในฟอรัมเกมทันที บรรดาผู้เล่นสายฮาร์ดคอร์ต่างพากันหัวחาและเยาะเย้ยในความแปลกประหลาดนี้ แต่สำหรับคีย์แล้ว นี่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างอาณาจักรที่แท้จริง
เขาก้มลงมองหน้าต่างระบบย่อยที่เชื่อมต่อกับมอนสเตอร์ตัวแรกที่เขาเคยช่วยชีวิตไว้—ลูกมังกรเหมันต์ขนปุยตัวน้อยที่กำลังนอนขดตัวหลับปุ๋ยอยู่ในช่องเก็บของพิเศษ มันส่งเสียงครางเบา ๆ ในลำคอราวกับรับรู้ได้ว่าบ้านของมันถูกสร้างขึ้นมาแล้ว
"ไปกันเเถรินะคะ เรายังมีงานต้องทำอีกเยอะ ประตูมิติของดันเจี้ยนระดับ S ที่เราต้องไปเจรจาธุรกิจ... เอ๊ย ไปเยือน รออยู่ไม่ใช่เหรอคะ?" คีย์หันไปยิ้มให้รินะด้วยแววตานัยน์ตาสดใสแต่เปี่ยมด้วยแผนการร้ายกาจ
รินะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ "เด็กคนนี้นี่นะ... ชักจะทำให้ฉันสนุกจนไม่อยากเกษียณตัวเองซะแล้วสิ"
ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังก้าวเท้าออกจากห้องรับรองเพื่อมุ่งหน้าสู่จุดเริ่มต้นของการผจญภัยครั้งใหม่ หน้าต่างระบบที่ควรจะสงบกลับกระพริบแสงสีแดงฉานขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อนในประวัติศาสตร์เกม
*[แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการบุกรุกพื้นที่กิลด์จากสิ่งมีชีวิตนอกเหนือจากฐานข้อมูลระบบ...]*
*[คำเตือน: วัตถุปริศนา ‘กุญแจแห่งพันธสัญญาโบราณ’ ในกระเป๋าของคุณกำลังตอบสนองกับเจ้าของเดิมที่ถูกผนึกไว้...]*
*[ระวัง! ผู้มาเยือนยามวิกาลกำลังก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามา...]*
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับก้าวสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปนะคะ!
ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์!•ตอนที่ 9
ยินดีต้อนรับสู่กิลด์ที่ไม่มีใครอยากเข้า
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบเกมของผมทำไมมันถึงกลายเป็น 'สายเปย์' ให้มอนสเตอร์! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!