สงครามที่ไม่มีใครหยุดได้

"ถอยไปซะ! พื้นที่เขตเกิดของ 'ราชาพฤกษาอัคคี' ตรงนี้ ทางกิลด์ดรากอนฟานส์ประกาศสิทธิ์ครอบครองไว้แล้ว ใครหน้าไหนที่ยังก้าวล้ำเข้ามา... เตรียมตัวเป็นศัตรูระดับประกาศิตตามล่าได้เลยค่ะ!" เสียงประกาศกร้าวผ่านโทรโข่งเวทมนตร์ดังสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาหมอกคราม แรงสั่นสะเทือนจากฝเท้าของเพลเยอร์นับร้อยชีวิตที่สวมชุดเกราะเหล็กกล้าสะท้อนแสงอาทิตย์ยามบ่ายจนแสบตา กลิ่นอายความโลภและไอน้ำจากคราบโลหิตของมอนสเตอร์ระดับสูงลอยคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศ ความตึงเครียดแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะลุกลามแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า คีย์ยืนพิงลำต้นของต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยมอสสีเขียวมรกต ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา ในมือถือลูกแก้วเวทมนตร์สำรวจพิกัดที่กำลังกะพริบถี่รัว ข้อมูลดิจิทัลสีฟ้าใสสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาคู่คมที่กวาดมองความวุ่นวายเบื้องล่างอย่างใจเย็น "ดูเหมือนพวกเขาจะมั่นใจกันเหลือเกินนะคะ ว่าหุบเขานี้เป็นของเล่นที่ซื้อมาด้วยเงินและจำนวนคน" เสียงนุ่มนวลแต่แฝงความเย้าแหย่ดังขึ้นมาจากกิ่งไม้เบื้องบน รินะในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ทิ้งตัวลงมายืนเคียงข้างเขาอย่างแผ่วเบาราวกับขนนก ดวงตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองกองทัพผู้เล่นจากกิลด์ใหญ่ที่กำลังตีวงล้อมฝูงมอนสเตอร์เกิดใหม่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "เงินซื้อระบบเกมได้ แต่ซื้อ 'หัวใจ' ของมอนสเตอร์ไม่ได้หรอกครับ... เอ้ย, คะ" คีย์เกือบเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมา รีบแก้คำพูดในใจทันทีเมื่อนึกถึงกฎเหล็กของโลกใบนี้ "พวกเขากำลังทำลายสมดุลของอัลกอริทึมการเกิดใหม่ค่ะ รินะ การที่กิลด์ใหญ่อย่างดรากอนฟานส์ผูกขาดพื้นที่มอนสเตอร์ระดับสูงแบบนี้ จะทำให้ค่าความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์ย่อยพังทลายลงในไม่ช้า" "และนั่นหมายถึง โบนัส 'สายเปย์' ของคุณก็จะทำงานหนักขึ้นเป็นสองเท่าสินะคะ" รินะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อให้คีย์อย่างเป็นกันเอง แม้ภายนอกบรรยากาศจะดูผ่อนคลายราวกับคู่รักมาเดินเล่นในสวนสาธารณะ แต่สัญชาตญาณของอดีตโปรเพลเยอร์กำลังกรีดร้องเตือนภัยว่า สงครามครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของผลประโยชน์ในเกม แต่มันคือเกมการเมืองระหว่างกิลด์ที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรี เบื้องล่าง เสียงคำรามกึกก้องของราชาพฤกษาอัคคี มอนสเตอร์บอสประจำพื้นที่ซึ่งเพิ่งจุติขึ้นมาท่ามกลางกองเพลิงและเถ้าถ่าน มันมีรูปร่างคล้ายต้นไม้ยักษ์ที่มีเปลวเพลิงสีฟ้าลุกโชนตามกิ่งก้านสาขา แววตาสสีแดงฉานจ้องมองฝูงมนุษย์ผู้รุกรานด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่น่าแปลกที่พฤติกรรมของมันไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีทันทีเหมือนทุกครั้ง มันกลับส่งเสียงร้องโหยหวนคล้ายกำลังเรียกหาบางสิ่งบางอย่าง "สังเกตเห็นอะไรไหมคะ?" คีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ที่หน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซ "ค่าความผูกพันของราชาพฤกษาอัคคีกับสภาพแวดล้อมรอบตัวลดลงฮวบฮาบ... ไม่ใช่เพราะพลังของผู้เล่นกิลด์ดรากอนฟานส์ แต่เป็นเพราะ 'ระบบ' กำลังถูกบังคับให้ขับไล่มอนสเตอร์เหล่านี้ออกนอกพื้นที่เกิด" "พวกเขากำลังใช้ไอเทِمระดับตำนาน... 'ศิลาขับไล่เทพพฤกษา' สินะคะ" รินะขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าจริงจังขึ้นทันที "ไอเท็มประเภทนี้หาได้จากการเติมเงินในอีเวนต์พิเศษเท่านั้น มันมีอานุภาพในการรีเซ็ตพื้นที่เกิดของมอนสเตอร์เพื่อผูกขาดการดรอปไอเท็มแรร์โดยเฉพาะ แต่ผลข้างเคียงคือ... มันจะทำให้มอนสเตอร์เกิดอาการ 'คลุ้มคลั่งไร้ขีดจำกัด' เพราะถูกพรากถิ่นฐานไปโดยไม่ยินยอม" ราวกับคำทำนาย ทัน ใดนั้น พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของกองทัพกิลด์ดรากอนฟานส์ก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ราชาพฤกษาอัคคีแผดเสียงคำรามที่สั่นประสาทจนผู้เล่นหลายคนต้องยกมือขึ้นปิดหูด้วยความเจ็บปวด เปลวเพลิงสีฟ้าที่เคยลุกโชนเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ไอน้ำเดือดพล่านพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกของแผ่นดิน รากไม้ขนาดยักษ์นับร้อยสายพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นดินราวกับหนวดปลาหมึกยักษ์ คว้าตัวผู้เล่นแถวหน้าเหวี่ยงกระเด็นกระดอนราวกับเศษกระดาษ "เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้นวะ! ทำไมบอสถึงไม่ยอมติดสถานะสตัน!" เสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกของหัวหน้ากิลด์ย่อยดังลั่นท่ามกลางความโกลาหล อาวุธเวทมนตร์นับร้อยชิ้นระดมยิงเข้าใส่ร่างของบอส แต่เกราะป้องกันรอบตัวมันกลับหนาแน่นจนแม้แต่รอยขีดข่วนก็ยังไม่ปรากฏ "นั่นแหละค่ะ ผลลัพธ์ของการฝืนกฎธรรมชาติ" คีย์ยิ้มมุมปาก เขาดีดนิ้วเบาๆ หน้าต่างระบบสีทองอร่ามก็เด้งขึ้นตรงหน้าพร้อมเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคย *[ระบบตรวจพบความผิดปกติในพื้นที่เขตหวงห้าม: สงครามแย่งชิงพื้นที่เกิดกำลังดำเนินไปสู่จุดวิกฤต]* *[เงื่อนไขพิเศษเปิดใช้งาน: ท่านสามารถเลือก 'ช่วยเหลือมอนสเตอร์' เพื่อรับสิทธิ์ในการควบคุมพื้นที่ หรือ 'นิ่งเฉย' เพื่อดูความพินาศของกิลด์ผู้รุกราน]* รินะเหลือบมองหน้าต่างระบบของคีย์ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอเช่นกัน "แล้วนักวางแผนอัจฉริยะของเราล่ะคะ... เลือกทางไหนดีระหว่างการเป็นฮีโร่จำเป็น กับการเป็นผู้ชมแถวหน้าที่นั่งดูคนโง่พากันวิ่งเข้ากองไฟ?" คีย์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาเป็นประกายด้วยความท้าทาย เขาขยับหมวกฮู้ดคลุมศีรษะลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนรอยยิ้ม ก่อนจะก้าวเท้าออกไปที่ริมหน้าผาหิน มองดูความพินาศที่กำลังจะมาถึงเบื้องล่าง "พวกเราไม่ใช่ผู้ชมค่ะ รินะ..." คีย์เอ่ยเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม "แต่เราคือ 'ผู้ปกป้อง' ที่กิลด์ใหญ่พวกนั้นจะต้องจดจำไปตลอดชีวิตการเล่นเกมต่างหากล่ะคะ" เขากวาดมือไปในอากาศ รหัสคำสั่งลับนับพันบรรทัดปรากฏขึ้นรอบตัวราวกับสายฝนดิจิทัล พลังงานออร่าสีรุ้งแผ่ซ่านออกจากร่างของเขาจนทำให้มิติรอบข้างบิดเบี้ยว ทว่า ในวินาทีที่คีย์กำลังจะกดปุ่มยืนยันคำสั่งเพื่อเข้าแทรกแซงสงคราม... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงราวกับภูเขาถล่มก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเงาสะท้อนของร่างยักษ์ที่แผ่รังสีอำมหิตปกคลุมไปทั่วบริเวณ บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว รินะสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองยังที่มาของเสียงด้วยสีหน้าซีดเผือดเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน "บ้าน่า... มันหลุดออกมาจากแผนที่ลับขั้นสูงสุดได้อย่างไรกันคะเนี่ย..." คีย์ชะงักมือที่กำลังจะแตะหน้าต่างระบบ หัวใจกระตุกวูบเมื่อระบบตรงหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนภัยระดับวิกฤต พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบเฉียบขาด *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบ 'ผู้เล่นลับ' นอกเหนือจากในฐานข้อมูลกำลังก้าวเข้าสู่พื้นที่สงคราม... ตัวตนที่แท้จริงของ 'ผู้สร้างเกมคนที่สาม' กำลังปรากฏตัวต่อหน้าท่านแล้วค่ะ!]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและหัวใจเต้นระรัวไปกับมิตรภาพอันงดงามนี้นะคะ พบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!