สุ่มสกิลครั้งแรกได้ของโคตรโกง?

“ถ้าเธอยังคิดจะใช้คาถากระจอกงอกง่อยแบบเมื่อวานมาท้าทายกฎของฉันอีก ลูคัส... ฉันเกรงว่าคะแนนประพฤติของเธอคงไม่เหลือแม้แต่เศษกระดาษให้เอาไปเผาผลาญเล่นหรอกนะคะ” น้ำเสียงเรียบเฉยแต่เย็นยะเยือกจนกระดูกสันหลังชาดิ่งดังขึ้น ขณะที่ปลายนิเรียวขาวดั่งหยกของอาจารย์เซเลสเตียกำลังหมุนปากกาขนนกสีเงินในมืออย่างเชื่องช้า แสงสีขาวนวลจากธาตุแสงบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากตัวเธอบดบังรัศมีของโคมไฟคริสตัลบนโต๊ะทำงานเสียมิด ห้องพักครูส่วนตัวของเธออบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของชาดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นออนเซ็นสมุนไพรเวทมนตร์ แต่บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ลูคัสยืนกอดอกพิงผนังห้องด้วยท่าทีสบายๆ เกินกว่าจะเป็นนักเรียนที่ถูกเรียกมาตักเตือนหลังเลิกเรียน ดวงตาคู่คมพินิจมองอาจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุดประจำชั้นปีที่สอง เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยยามขยับไหวสะท้อนกับแสงเวทมนตร์ดูราวกับภาพวาดชั้นครู ทว่าแววตาคู่คมกริบของเธอกำลังจ้องมองเขาเขม็ง ราวกับกำลังรอให้เขาเผลอทำอะไรผิดพลาดสักนิดเพื่อจะได้จับโยนออกนอกหน้าต่าง “ผมไม่ได้ท้าทายสักหน่อยครับ... เอ๊ย! ผมหมายถึง อาจารย์ก็รู้ว่าสถานการณ์ตอนนั้นมันจำเป็นต้องใช้ไหวพริบเฉพาะหน้า” ลูคัสรีบเปลี่ยนสรรพนามในใจแทบไม่ทันเมื่อเห็นหางตาของเซเลสเตียกระตุกเล็กน้อย “อีกอย่าง เวทมนตร์ธาตุแสงของผมมันไม่ได้กระจอกนะ แค่มันยัง... ซ่อนรูปอยู่ก็เท่านั้นเอง” เซเลสเตียแค่น ‘หึ’ ในลำคอเบาๆ เธอดึงแว่นสายตาไร้กรอบลงเล็กน้อยเผยให้เห็นดวงตาสสีมรกตที่ฉายแววระריบระยับด้วยความไม่เชื่อ “ซ่อนรูป? หวังว่าความสามารถที่เธอโม้เอาไว้ จะมีประโยชน์มากกว่าปากของเธอนะ ลูคัส... กลับไปได้แล้ว อย่าให้ฉันต้องเรียกมาตักเตือนเรื่องเดิมเป็นครั้งที่สาม” เด็กหนุ่มโค้งตัวลงเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องพักครู ปิดประตูลงกลอนเบาๆ ลมหายใจที่กลั้นไว้ถูกพ่นออกมาเฮือกใหญ่ ร่างโปร่งเดินทอดน่องไปตามระเบียงทางเดินหินอ่อนของหอพักนักเรียนยามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องผ่านกระจกสีโบราณทอดเงายาวทับถมกัน ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในห้องพักส่วนตัวและลงกลอนแน่นหนา รอยยิ้มกวนๆ บนใบหน้าก็ถูกแทนที่ด้วยแววตาเป็นประกายระทึก [ ติ๊ง! ตรวจพบสิทธิ์การสุ่มรางวัลพิเศษประจำวัน (Daily Gacha) จากการรอดชีวิตจากการอบรมของอาจารย์เซเลสเตีย ระดับความยาก: A ] หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นตรงหน้า ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศด้วยตัวอักษรเรืองแสงวิบวับ ลูคัสกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หัวใจเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ระบบปริศนานี้ตกลงมาบนหัวเขา หลังจากเหตุการณ์ประหลาดเมื่อสัปดาห์ก่อนที่ทำให้เขาหลุดเข้ามาในโลกแฟนตาซีโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ พร้อมกับ "ระบบสยบหัวใจและพัฒนาการขั้นสุดยอด" ที่มีเงื่อนไขชวนปวดหัว—ยิ่งทำให้อาจารย์สุดโหดอย่างเซเลสเตียหงุดหงิดหรือประหลาดใจมากเท่าไหร่ แต้มประสบการณ์และสิทธิ์สุ่มกาชาก็จะยิ่งพุ่งสูงขึ้นเท่านั้น! “ไหนดูซิ... วันนี้ดวงชะตาของลูคัสผู้หล่อเหลาคนนี้จะพาไปเจอเกลือขั้นไหน หรือจะได้ขยะเปียกเวทมนตร์มาประดับห้องอีก” เขามองไอคอนรูปวงล้อเวทมนตร์หมุนวนด้วยความตื่นเต้น ปลายนิ้วเรียวยื่นไปแตะปุ่ม "สุ่ม 1 ครั้ง" บนอากาศเบาๆ ครืนนน—! เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของมังกรโบราณดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาท วงล้อเวทมนตร์หมุนวนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดจิ๋ว แสงสีทองสว่างวาบจนแสบตา กลิ่นอายของพลังเวทอันบริสุทธิ์ทะลักทะลายออกมาจากหน้าต่างระบบจนม่านในห้องปลิวไสว ลูคัสต้องยกแขนขึ้นมาบังแสงที่เจิดจ้าเสียจนมองไม่เห็นทาง [ ระบบกำลังประมวลผล... ] [ ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมในระบบ... ทำการปรับเทียบความเข้ากันได้... ] [ ยินดีด้วย! ท่านได้รับทักษะระดับ "ตำนานหายาก (Mythic-Rare)" ] ดวงตาของลูคัสเบิกกว้างขึ้นทีละน้อย เมื่อแสงสีทองค่อยๆ จางลง กลายเป็นละอองแสงสีรุ้งระยิบระยับโปรยปรายลงมาในห้องราวกับหิมะโปรยปราย หน้าต่างระบบแสดงผลขยายใหญ่ขึ้นสามเท่า ตัวอักษรสีทองอร่ามสลักชื่อทักษะที่เขาไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึงในตำราเวทมนตร์เล่มไหนในห้องสมุดของสถาบัน [ ชื่อทักษะ: "เนตรทิพย์สะท้อนวิญญาณ" (Soul Mirror Eye) ] [ ประเภท: ติดตัว (Passive) / เรียกใช้ (Active) ] [ ระดับ: ตำนาน (Mythic) - หนึ่งเดียวในใต้หล้า ] [ คำอธิบาย: ความสามารถในการมองทะลุแก่นแท้ของเวทมนตร์ โครงสร้างมานา และอารมณ์ที่ซ่อนเร้นของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในรัศมี 100 เมตร สามารถคัดลอก คืนสนอง หรือบิดเบือนคาถาของคู่ต่อสู้ได้ 100% ชั่วขณะ และ... (คำเตือน: การใช้งานระดับสูงอาจทำให้อันตรายต่อหัวใจของเป้าหมายพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว) ] ลูคัสอ้าปากค้าง สมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ “สะ... สะท้อนคาถา 100% แถมมองทะลุโครงสร้างมานาเนี่ยนะ? นี่มันโกงเกินไปแล้วเว้ยเฮ้ย! แบบนี้ตูไม่กลายเป็นเป้าหมายเบอร์หนึ่งของพวกสภาสูงหรือไงฟะ!” เขาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงนอนอย่างหมดแรง แต่หัวใจกลับเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อยๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เมื่อนึกถึงใบหน้านิ่งขรึมและแววตาดุๆ ของอาจารย์เซเลสเตีย ถ้าหากเขาใช้เนตรนี้มองเธอมั่งล่ะ... เขาจะเห็นอะไรที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็นนั้นกันนะ? ทว่า ในขณะที่ลูคัสกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับพลังใหม่ในมือ จู่ๆ บรรยากาศรอบตัวก็เย็นเฉียบลงอย่างกะทันหัน แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบไหวรุนแรงราวกับมีกระแสลมลึกลับพัดผ่านเข้ามาในห้องที่ปิดทึบ [ ติ๊ง! แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ! ] [ ตรวจพบการเคลื่อนไหวของมานาความเข้มข้นสูงระดับ SSS นอกหน้าต่างห้องพัก... ] [ เป้าหมาย: สิ่งมีชีวิตไม่ทราบฝ่ายกำลังมุ่งตรงมาที่นี่ด้วยความเร็วสูง และมีเจตมมุ่งร้าย... ] ยังไม่ทันที่ลูคัสจะได้ตั้งตัว ประตูห้องพักไม้เนื้อแข็งก็ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงลมมหาศาล ร่างระหงของอาจารย์เซเลสเตียในชุดคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู เส้นผมสีเงินยวงสยายไหวตามแรงลม แววตาสสีมรกตคู่นั้นไม่ได้มีความเยือกเย็นเหมือนเมื่อครู่ แต่กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและระแวดระวังอย่างเห็นได้ชัด “ลูคัส! ปิดหน้าต่างแล้วถอยไปข้างหลัง... มีบางอย่างกำลังข้ามเขตอาคมของหอพักเข้ามา!” เซเลสเตียตะโกนเสียงหลง พร้อมกับยกคSทาเวทมนตร์คริสตัลขึ้นตั้งรับ ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้ร่ายคาถาป้องกัน เงาสำดำทะมึนขนาดมหึมาก็พุ่งทะลุกระจกหน้าต่างเข้ามา ยืนขวางกั้นกลางระหว่างเขากับอาจารย์สาว พร้อมกับดวงตาสีแดงฉานที่จ้องมองตรงมาที่ลูคัสด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวเข้าสู่โลกเวทมนตร์บทที่ 2 ไปด้วยกันนะคะ - เซเลสเตียละอองเวท