ประกาศนียบัตรสถาบันอาร์คานา

“ถ้าอาจารย์คิดว่ากระดาษแผ่นเดียวจะคุมเด็กเกเรอย่างฉันได้... อาจารย์คงประเมินความดื้อด้านของฉันต่ำไปหน่อยแล้วล่ะค่ะ” น้ำเสียงกวนประสาทแต่แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มมุมปากของลูคัส ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องพักส่วนตัวของศาสตราจารย์เซเลสเตีย กลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรกลิ่นดอกไวโอเล็ตลอยอบอวลตัดกับบรรยากาศตึงเครียดบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อดี เบื้องหน้าของทั้งคู่คือประกาศนียบัตรทรงคุณค่าขอบสีทองอร่าม ตราประทับขี้ผึ้งรูปวงแหวนเวทมนตร์ห้าแฉกส่งประกายแสงเรืองรองสีขาวบริสุทธิ์—เอกสารสิทธิ์อันทรงเกียรติที่เหล่าสามัญชนต่างไขว่คว้ามาทั้งชีวิต เพื่อก้าวเข้าสู่ประตูแห่ง “สถาบันอาร์คานา” สถาบันเวทมนตร์อันดับหนึ่งของอาณาจักร เซเลสเตียละสายตาจากตำราโบราณในมือ ดวงตาสีฟ้าครามราวกับท้องฟ้ายามราตรีหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากบางเฉียบเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรงอย่างใช้ความคิด ความเยือกเย็นและมาดมั่นที่เธอมักแสดงออกเสมอเวลากล่าวลาสอนในห้องเรียน เวลานี้กลับเจือปนไปด้วยความกังวลลึกซึ้งที่ยากจะปิดมิด “เธอคิดว่าการสอบคัดเลือกของอาร์คานาเป็นเรื่องล้อเล่นงั้นหรือ ลูคัส” เซเลสเตียเอ่ยเสียงเรียบ ทว่ากังวานก้องไปด้วยแรงกดดันทางเวทมนตร์ธาตุแสงที่แผ่ออกมาจากตัวเธอโดยไม่รู้ตัว “ไม่ใช่แค่เด็กเส้นจากตระกูลขุนนางสูงศักดิ์ แต่ที่นั่นคือศูนย์รวมของปีศาจจำแลงในคราบนักเรียนอัจฉริยะจากทั่วทุกสารทิศ... พลังกระจ้อยร่อนของเธอในตอนนี้ ต่อให้มีเล่ห์กลแพรวพราวแค่ไหน ก็เป็นได้แค่เหยื่ออันโอชะของพวกมัน” ลูคัสไม่สะทกสะท้านต่อออร่ากดดันนั้นแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นประสานไว้ที่ท้ายทอย เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ จนน่าหมั่นไส้ ดวงตาคมกริบมองสบตาอาจารย์สาวนิ่งนาน ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ “เหยื่อเหรอคะ? ฟังดูน่าสนุกดีออกนี่นา... อีกอย่าง ถ้าฉันมัวแต่หลบอยู่ใต้ร่มเงาของอาจารย์ผู้แสนเข้มงวดคนนี้ไปตลอดชีวิต ฉันคงไม่มีวันปีนขึ้นไปยืนในจุดที่สามารถ... เอิ่ม ปกป้องคนที่สำคัญที่สุดได้หรอกนะคะ” ประโยคสุดท้าย ลูคัสจงใจลดเสียงลงเล็กน้อย ทว่าสายตาที่ทอดมองไปยังเซเลสเตียกลับเต็มไปด้วยความจริงจังและอบอุ่นจนหญิงสาวต้องเสมองไปทางอื่นเพื่อซ่อนร่องรอยความไหววูบในดวงตาของตนเอง ใบหน้าขาวเนียนของเซเลสเตียขึ้นสีระเรื่อจางๆ อย่างรวดเร็ว เธอกระแอมไอเบาๆ สองครั้งเพื่อกลบเกลื่อนอาการเสียอาการ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะไม้เพื่อดึงบรรยากาศให้กลับเข้าสู่ความจริงจัง “ปากเก่งนักนะ... เอาล่ะ ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ฉันในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษา (และผู้ที่ต้องคอยตามเช็ดตามล้างปัญหาที่เธอสร้าง) ก็คงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เซเลสเตียหยิบประกาศนียบัตรแผ่นนั้นเลื่อนไปตรงหน้าเด็กหนุ่ม “การทดสอบรอบแรกจะเริ่มขึ้นในอีกสามวัน ณ ลานประลองเวททิศตะวันออก รูปแบบการคัดเลือกถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดในปีนี้ ไม่มีใครรู้ว่าทางสถาบันซ่อนบททดสอบอะไรไว้เบื้องหลังม่านมานากลวง” *[ติ๊ง! ระบบตรวจพบเป้าหมายสำคัญ: เข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกของ "สถาบันอาร์คานา" ภารกิจหลักระดับ S บังคับเริ่มทำงาน!]* *[เงื่อนไขความสำเร็จ: ผ่านเข้ารอบ 100 คนแรกของการทดสอบ โดยไม่ใช้พลังเวทธาตุแสงเกินขีดจำกัดที่กำหนด]* *[บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียสิทธิ์ในการเข้าเรียนตลอดกาล และถูกอาจารย์เซเลสเตียลงทัณฑ์ด้วยระเบียบวินัยขั้นสูงสุด (ทำความสะอาดหอคอยเวทมนตร์ 30 วันติดต่อกัน)]* เสียงแจ้งเตือนสังเคราะห์ใสแจ๋วแหว่วดังขึ้นในหัวของลูคัส พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเรืองรองที่เด้งขึ้นมาขวางสายตา เขาแอบลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่... บทลงโทษข้อหลังนี่มันดูน่ากลัวกว่าการตกม้าตายในการสอบเสียอีก! “สามวันสินะคะ...” ลูคัสผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รอยยิ้มมั่นใจถูกจุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง “งั้นฉันขอตัวไปเตรียมตัวก่อนดีกว่าค่ะ ขืนอยู่ต่อแล้วเจอสายคาดโทษจากอาจารย์เข้าไปอีก มีหวังฉันคงไม่ได้ไปสอบพอดี” เซเลสเตียไม่ได้เอ่ยห้าม เธอมองตามแผ่นหลังของเด็กหนุ่มที่เดินหันหลังออกจากห้องไปอย่างเงียบงัน จนกระทั่งบานประตูไม้ปิดสนิทลง เธอก็พึมพำกับตัวเองเบื้องหน้าชาที่เริ่มเย็นชืด “เด็กคนนี้นี่นะ... รั้นไม่เข้าเรื่องจริงๆ เลย” ทว่า ในวินาทีที่ลูคัสก้าวพ้นประตูหอพักของอาจารย์ ลมพายุหมุนขนาดเล็กก็พัดกรรโชกเข้ามาอย่างรุนแรงโดยไร้ที่มา ท้องนภาภายนอกที่เคยแจ่มใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาทมิฬในพริบตา พร้อมกับเงาดำปริศนาที่พุ่งวาบผ่านหน้าต่างห้องทำงานของเซเลสเตียไปอย่างรวดเร็วราวกับภูตผี บนระเบียงทางเดินมืดสลัว ลูคัสชะงักฝีเท้าลงทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายมานาที่คุ้นเคยและอันตรายอย่างยิ่งยวด เบื้องหน้าของเขา หญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทผู้ปกปิดใบหน้าด้วยหน้ากากเวทมนตร์รูปจิ้งจอกเก้าหางยืนขวางทางอยู่ ปลายดาบเรียวยาวในมือของเธออาบไล้ไปด้วยเปลวเพลิงสีครามที่ส่งเสียงคำรามฮือ “ในที่สุดก็เจอตัวแล้ว... ผู้ถือครองระบบนอกรีต ลูคัส” เสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้น พร้อมกับคมดาบที่พุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของเขาโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้าแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวเข้าสู่โลกเวทมนตร์บทที่ 3 ไปด้วยกันนะคะ - เซเลสเตียละอองเวท